Alle inzendingen over horizon

2600 resultaten.

Sorteren op:

Altruïstisch schizo lied

netgedicht
4.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 452
waar aarde rondde meed jij de horizon en zijn verdwijnpunten in het warm koesteren van aandacht en meer publiciteit een mensenkind dat vinger tippend rondging op de media in een oogstrelende kleurenshow op nooit gehoorde muziek het leek ziek maar creëerde momenten van nooit gevoeld geluk in mysterieuze balans van opzwepende…
wil melker4 augustus 2020Lees meer >

Schijn bedriegt

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 831
Vandaag heb ik een bezoek gebracht aan mijn verre vriend de zon die vreselijk heeft moeten lachen om mijn soortgenoten hier op aarde die tegen beter weten in maar blijven denken dat hij in de ochtend opkomt om zich bij het vallen van de avond te verschuilen achter een naar hem vernoemde horizon en toen ik hem vertelde dat wij ook nog denken…

Bodem

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
de kunstenaar is een man in dit geval zoals de kale boom die voor het huis staat met vrouwen en kinderen op de bodem van de stilte eindeloos uitgestrekt in gedachten op het grondgebied van de stad die in het zand ligt het hart dat in de steen blijft het land dat op de aarde zwijgt het brein neemt de ziel naar niemandsland de horizon…
mobar18 maart 2021Lees meer >

vorstbestendig

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.019
Met stijle passen schuifel je uit mijn kader als kind, geliefde, moeder, vader en weer als kind Onherroepelijk groei je volwassen betreed je drempels in de tijd ontlokt de horizon, zo wijd je van het huis dat je bemint Dus laat krokussen je nogmaals verrassen Tel je stappen op het prille gras Het veert straks op, alsof je hier nooit was…
Wouter Tieks26 februari 2008Lees meer >

zomerzee

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 569
Doorschijnend helder zoekend licht breekt door een donkergrijze wolkenlucht en raakt de ondoorgrondelijk diepe zee een levend aquarel rijkt naar de horizon Witte driehoekjes als willekeurig verspreidde vlekjes bewegen wiegend over het water koersen naar de oneindige einder en verdwijnen langzaam uit het zicht Een stevige bries verjaagt…
Magali19 augustus 2008Lees meer >

Afstand naar het einde

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 748
Een kleine afstand naar het einde jouw woorden in mijn lege maag rommelen, onweer verwacht een statige ontvangst in de nacht mijn dagen zijn geteld de overige dagen ook met een staart tussen de lang ontlaste tenen beweeg je de stilte in ademnood, mijn lief ik adem jouw hart aan horizon en beter leven gezonder, aarzelend zal ik…
mobar29 december 2008Lees meer >

Toren

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.556
Puik gebouw,oneindig licht, horizon met vergezicht; boven zeespiegel stijgt de toren, wolkenkrabbend, uit 't oog verloren.…
Benjamin24 februari 2009Lees meer >

Haar diepste verlangen

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 579
Hou van mij klinkt als een fluisterende melodie, de kleur van hoop danst als een dromerige herinnering,als zilveren balletschoentjes gedragen door de wind zij op blote voeten in het natte gras de liefde lijkt te verdorren achter het huis op de heuvels aan haar horizon…..ruist de zee vliegen de meeuwen haar vrijheid hou van mij…..…

Dansende metaforen

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 725
Zoals jij de metaforen kan laten dansen in het oktoberregenwoud van natte dromen wanneer je weer afdwaalt in onzekerheid en ontkenning, het enige dat wacht, wacht je op mij in een zomernacht aan oevers van alternatieven regeer jij over zinloze lethargie commandeer jij zinnen als sprakeloze koninginnen, diep in jouw horizon van zwijgend…
mobar21 april 2009Lees meer >

Nu mag zij eeuwig rusten

hartenkreet
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.361
Aan het einde van de horizon gloort voor jou een heel nieuw licht je mag nu met de engelen zingen samen voor Gods aangezicht Hij heeft je aardse lijden gezien en gaf antwoord op jouw vragen het was moeilijk afscheid te nemen maar Hij zal je voor eeuwig dragen Rust nu maar uit, je strijd is voorbij je bent nu voor eeuwig thuis God zag…
Moeke10 juli 2009Lees meer >

Claire Elisabeth

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 660
Je bent echt mooi Je jongleert met sterren hinkelt over oceanen kust de wolken en danst op het touw van de horizon. Hé Claire Elisabeth! Kanjer! Je houdt mijn hart stevig in de hand. Je bent echt mooi…

Windbuidel,

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 640
schoot, raast langs de karkassen van de levenshoop, een mager geluid omhult de witte geraamtes, te dun bekleed met een verse huid, laat het aardse stof zich met andere kleuren verven in de geuren van de regenboog en het oude bederven, blaast op de pijpen van de doedelzak, met stijf gesloten lippen om zonder houvast aan de horizon…
pama7 augustus 2009Lees meer >

Uit de lucht gegrepen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 750
grazen stil voorbij geen herder ook geen hei toch gaan ze langzaam verder een ballonvaarder graast met ze mee heeft ook geen doel laat zich drijven richting zee de lucht de ruimte ademt goed gevoel de ballon wordt bovendien door de schapenwolken ook voor wolk aangezien het maakt hen hoopvol blij want deze brengt hen voorbij de horizon…

Alleen aan zee

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 935
Je staat daar, alleen Aan de rand van de zee Je hebt het niet in de gaten Maar ik kijk met je mee Je tuurt in de verte Je blik op de horizon gericht Je gedachten gaan veel verder Ik lees de onrust op je gezicht Je staat daar zo krachtig Niemand kan om je heen Je weet wat je zoekt Maar toch kan je het niet vinden, alleen Ik probeer…
Mirjam Meijer10 november 2009Lees meer >

Wat nadert is stilte

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 713
Zij droomde mooiere dromen dan in dromen noodzakelijk was jij dichter bij haar dan in een zomerfilm in heimweejeugd verloren zij zag je ten onder gaan achter een horizon verdwijnen in droombeelden zonder graan hijskranen die zand verplaatsten ik zag je met illusies schijnen tegenwerpen, argumenten slijten begon geen woordloze discussie…
mobar16 december 2009Lees meer >

Eenzame gronden

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
Zie hoe hij de groene levensboom omhelst waar hij vroeger ingeklommen dacht dat hij kon vliegen teruggekeerd naar eenzame gronden heimwee naar de natuur van zijn jeugd verleden uit een verborgen wereld naar een schuilplek achter de horizon luister hoe hij tegen de vogels praat verhalen vertelt aan dwalende wolken teruggekeerd naar eenzame…

Scoop?

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 509
Onder een monnikskap, waaronder de kleuren zijn verschoten,waar door tand des tijds het bloed langzamer doet stromen, aanvaardt alleen het zaadgebruik, te strooien met getaande hand uit realiteit, zonder wachtend spoor van bitterheid in hart op horizon gericht en de scoop wat kleiner wordt, voorbij de gulle zomer blijven zoete herinneringen…
pama20 juni 2010Lees meer >

Onder dakplatanen

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 664
in de schaduw van groen en blauw dineren zonnestralen gastvrij mee aan tafel op natuurgetrouwe wijze moet ik zeggen er broeden geen donkere stormwolken aan de horizon op het terras van licht is een en al leven onder dakplatanen dicht bij elkaar ik dacht, dacht zoete liefde door een naam om het licht te dragen op oogleden via diepte en…

Gevecht in de woestijn [sonnet]

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 942
De gedwongen discipline Als een tergende woestijn Je kruipt en verbijt de pijn Onnadenkende machine Zoute druppels - tranen en zweet - Je blik staat strak vooruit De stilte is pijnlijk luid De horizon – oneindig breed – Millimeter lijken kilometers en vormen samen een meter Fata morgana’s fluisteren, ‘Wat een flater!’…

Dauwdruppels

netgedicht
4.9 met 66 stemmen aantal keer bekeken 2.514
In mij borrelt het.. overstijg jij mijn verzet aan verlangen dat aansluit aan bedauwde ogen waarachter geen plaats is voor het onbekende dat zo kort en amechtig aan mijn horizon grenst.. alleen de onstuitbaren passen in jouw andere wereld en mogen buiten de wankele treden naar werkelijkheid rekenen op onverdeeld geluk.…
Rob van Tol8 augustus 2010Lees meer >

Prelude ?

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 634
Deksels vallen van de wolken, een slagboom aan de horizon, een paraplu van dromen houdt de afgedwaalde zinnen niet tegen, ieder woord een uittocht, snel verdwenen over de paginarand, van achter de oorsprong koersend vanuit een gekend verleden of naar een onbekende einder, refrein op een onbeschreven blad, uitvlucht voor zovele kunstgrepen…
pama10 november 2010Lees meer >

Tastend naar het licht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 588
zuchten genageld aan ernstige schemering en de leugen wordt gedoogd in blinde ogen wiekt nog een laatste vleugelslag richting hemelrijk Voordat de dood ons inhaalt en ons schaduwend verleden opeist heeft leven's liefde ons gegeten en beproefd Door de poort van een nieuwe levensader gloeit een lichtende geest naar een kiemende horizon…

Schetsen van verbazing

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.117
geen eelt door te relativeren alleen lente die zingt in het hart in stromend taalgebied vraag je mijn woorden ter stille overweging slechts aangetast door vermoeden en tijd door wind bewogen tussen weifelende planeten het zonlicht reeds vergeten naar het droomverlies van waarheid vriend van het droomverlies het leven nadert de horizon…
mobar24 januari 2024Lees meer >

Korzelig ?

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 487
De luie dag is weer gekomen, mijn blik op de tijd is weids, ik peddel fietsend huiswaarts om verder uit te dromen, neem afscheid van het korzelig zand, het duin en horizon zijn beknopt, de lucht gefopt door wolken bijeen gedreven schapen.…
pama14 april 2011Lees meer >

Jij + ik = 3

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.330
De symbolen van atomen de gezichten van gewrichten de doorzichtige kijk op zaken nooit gezien misschien ga ik het snappen nu is het slechts naar lucht happen bij de gedachten aan het kloppend hart dat in ons woont jou en mij heeft gekozen als veilig huis gekroond Het voelt zo goed en ook zo nieuw ik zie de horizon oplichten Woorden worden…

Tropenavond

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
stemmig licht van kaarsen bijgeschenen door helder maanlicht proeven wij de sfeer van zoele avond schoonheid van Afrikaanse binnenland zacht weerschijnt het flakkerend licht in fonkelende glazen wijn op tafel onze handen verstrengelen zich tijdens weinig woorden die wij spreken alsof geluk opnieuw geboren wordt terwijl de zon achter horizon…

Bekleurenswaardige herfst..

netgedicht
4.3 met 67 stemmen aantal keer bekeken 1.858
Oneindige kleuren komen in beeld, pracht glinstering door ochtenddauw, roodbruine warmte dat wijds aanbeveelt, tegen de horizon in hemels lichtblauw. Fraaie beelden in zoete vlammen gestoken, eekhoorns heilzaam druk naar proviand, schaarste nakend, onzichtbaar omgebogen, deugdelijk is onze wandel aan de bosrand.…
Andrea en Rob26 september 2011Lees meer >

Het vrije veld

gedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.863
Hier waar het niet kan komen de woorden elkaar afstoten Dit wat men noemt 'het vrije veld' het kent horizon noch grenzen Uit de hemel hangen draden, slordig afgehecht bewegend in de wind (want altijd waait het daar) Verder beweegt er niets Een paar losse stenen slurpen zich vol licht (alle schaduwen verdwenen) Toch moet het hier ergens…
Bernlef27 januari 2012Lees meer >

Gesloten Toekomst

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
Leeg was ik Inwendig - Mijn toekomst Voorgoed gesloten Vastgeketend aan Mijn verleden Met een fataal Gebrek aan weemoed En de moed der wanhoop Streed ik zo hard ik kon Voor het laatste Restje leven Voor die nieuwe horizon Die 'k in me had En Goddank bereiken kon Met oprechte dank aan: alle behandelaars Universitair…

Trein van ogenblikken

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
Vanuit de trein van ogenblikken verwachtte ik schoonheid van voorbij de horizon. Maar ik zie steentjes ketsen op het water, drie, vijf, en zelfs een zevensprong. Ik zag een zwerver leunend op zijn houten kruk. Hij zei tegen me, je moet niet zoveel dragen.…