3400 resultaten.
In mijn geest gist het muzikaal gebaar.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
422 Vlak voor het slapen gaan
wanneer je bang bent voor
de morgen. Jouw gevoel zich
een weg zoekt voor de zorgen;
wil ik muziek zijn voor jou.
Wanneer je geen mogelijkheden
meer ziet. Je alleen maar zwarte
dromen droomt. Je geluk nog slechts
bij de buren woont; wil ik muziek
zijn voor jou.
Muziek zoekt zijn weg in duistere
tijden. Muziek…
In de zon
gedicht
3.2 met 40 stemmen
9.030 In een vorig leven
zat ik als ik even tijd had
op de drempel in de zon.
Af en toe waaide een wolkje stof
op van de weg.
En als Rachels raam openstond
kon je haar horen piano spelen.
Op een dag werden wij allemaal vermoord.
We hebben toen verschrikkelijk geleden.
Weet wel, je dood vergeet je niet gemakkelijk.
--------------------------…
Droomstilte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
582 Het is bijna de droomstilte
die je woordgebarend hebt gebracht
met dat tasten van dageraad
de vroege dauw, een lenteochtend
het is al bijna die avond
en dat afscheid in de kou
hoor de diepe adem
in jouw woord fluisteren
de maanschemer scheel
flinterdun door de emoties
een schat in jouw sterke handen
die woorden stileren
als niet te…
Ul(in)timiteit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
915 De reis naar het ultieme
niemand weet hoe lang dat kan duren.
Een weg met mooie ontdekkingen,
sprankels en onbreekbare muren.
Euforie, verdriet, trots, zwakheid,
plezier alles passeert de revue.
Je wilt niks dan weer alles,
hoe dan ook je leeft continue.
Ademnood je voelt je verstikt
of staat juist op de top van de berg.
Invloeden…
Epitaaph
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.280 Hij ging veroverend, niets ontziend,
Een ontzette wereld door,
Heeft onbegrensde rijken gesticht,
Alles gaat weer teloor.
Vrouwen en vleiers zat; vrouw noch vriend
Die hem vrijwillig verkoor;
Vrees maakt eenzaam: hij heeft enkle liedren gedicht
Voor zichzelf, buiten elk gehoor.
Waarvoor heeft dit woeste leven gediend?
Rijk en roem…
Mondig
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
571 ooit was daar toch opa’s stem
hoe zacht hij denken stimuleerde
waardeerde dat een kleine uk
zich uitte met het recht te zijn
het uitgesproken kind in mij
herinnert aan die stimulans
een onbeschroomde tong
rondt een nieuwe kans…
Op de zoden en het striemen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
544 Plots
sta ik buiten
het weer stormt me intiem
ik was net heel hard
over de schreef gegaan
het striemen
van harde regen
doet me uitwaarts treden
uitwassen op mijn huid
sporen van de uiterste grens
tot waar een mens kan gaan
alsof ik er aan doen kan
bliksemen mijn benen
tot aan de grond, de afgrond
veroordeeld tot de zoden
ontdaan tot…
De vogelverschrikker
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
622 In dit open veld, tussen knollen en kraaien
heeft wereldse wijsheid de vogelverschrikker
voorgoed verlaten, zijn geheugen is
niet al te best, niet alles is blijven hangen
door al het negatieve, dat hij uit de stad
heeft meegenomen, dat niet dromen
nooit meer kunnen voelen,
het proportionele, unieke, niet herhaalbare handelen
ontkleedt…
Soms en vaak
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
1.289 Soms is het moeilijk,
dingen te vragen
soms duren ze lang,
'k bedoel dan de dagen
soms is een buurman
een vervelende vent
soms ben ik blij,
dat ik vrouw ben!
Maar vaak is het leven
een heel groot feest
vaak geniet ik van
elke dag het meest
vaak is mijn gemoed
overvol
vaak heb ik zo lijkt,
mijn leven alleen lol!
Maar tussen…
In de stilte ligt de wijsheid
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
497 Zo stil in het hoofd,
zo stil, zodat ik
altijd wat hoor, die
verstomde geluiden
kwetsen mijn
gevoelig oor,
de witte vlekken
van mijn geestesoog,
rust is wat ik zoek,
overmand, verlamd,
doe ik dingen die om
een antwoord vragen,
ik antwoord niet, de wijsheid
laat zich in de stilte dragen.…
Bloesemnacht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
605 Mijn vrienden over het water
stuurden mij gedroogde bloemen
uit een Amerikaans telefoonboek
die ze in het Frans hadden vertaald
maar jij nam mij terug
mimiek in de bloesemnacht
en liet mij stil slapen
onder het zeven dwergen bed
de nacht na onze gemeenschap
ging ik met een zwaard naar het dorp
en vroeg de bakker om een degelijk brood…
omhooggaan
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
550 omhooggaan
op een asfaltweg
op een steile asfaltweg
je gaat niet recht omhoog
je gaat schuin omhoog
schuin links
schuin rechts
schuin links
zodat je ademhaling gelijkmatig blijft
zodat je spieren zich spannen zonder pijn
omhooggaan
op een steil stenig pad
je gaat recht omhoog
je zet je voeten vast op uitstekende stenen
omhooggaan
op een…
INNERLIJKE REIS
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
721 In woord, klank, ritme
En een gigantisch oergevoel
Reis ik af naar mijn innerlijk doel
Zo word ik daadwerkelijk mezelf
Stroomt er passie door héél m'n genen
En ga ik terug naar de bron
Waar het allemaal begon…
De weg terug en verder
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.063 *
uit de lotus
zucht de aarde
schoonheid
tot vergankelijkheid
terwijl schaduw
leven dicht
*
voor het laatst keer ik
dat wat komt de rug toe
wat zich nog zal aandienen
is reeds telkenmale geweest
sluit ik dan de ogen
of verblindt de verwachtende
werkelijkheid
het nog verder zien dan de kim
die de polsslag van het moment…
Droomverwildering
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
590 Vreemde gedachten over reizen
en in een droom bewogen
langzaam komend
in de vrijkoorts
van droomverwildering
innerlijke mens intimiteit
schoonheid van jezelf zijn
in die innerlijke reis.…
Zweet
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
704 Het fietsen van school naar huis
had zoveel aan zweet gekost
dat het te laat werd om te eten
kwam niet door wat je die dag
had geleerd, omdat je niet luisterde
vlogen de vogels naar het niets
door de duistere zwerfnacht
liet jij je lijf verder zweten
alle aandacht was verstomd
in stille angstkreet, en lijfsbehoud
weer diep verborgen, het…
nieuwe leer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
780 onbeschreven bekijk jij
gevoelloos stuk geruit papier
de aanslag van mijn pen
of ik nog iets schrijven wil
de aarzeling is korter dan
de pijnscheut door mijn hart
bij het denken aan even terug
de woorden bleven stromen
het krast niet meer zo diep
het verhalen van het wedervaren
de sterkte is wat minder vandaag
zoals met dat lijf van…
ongekende geloftes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
555 Hoe verguld is al jouw liefde
nu de lente het portaal heeft
betreden en haar strooisels
één zijn met al jouw ongekende
geloftes die zwijgend de meerpalen
zijn van mijn houvast
het lijken mijn schaduwen te wezen
maar het zijn de houwitsers die
mijn droom in stukken hebben
gereten op het slagveld wat eens
de bloementuin was waarin liefde…
Merel
gedicht
3.9 met 36 stemmen
6.866 Een warme dag wordt aan het einde rood.
Vrolijke stem: geestdriftige merel.
Ik wou dood en ik kreeg hem.
Drie eitjes in het nest bij de beek.
Hoe kleiner wij, hoe groter de zomer.
-------------------------------------
uit: 'Op de rand van de taal', 2001.…
Leesbaar
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
622 De omgekeerde bladzijde
tracht de stilte voor te blijven
nu niemand, zelfs jij niet
mijn gedachten kan verstoren
breng ik mijn ziel terug naar zee
en kijk ik naar de schepen
waarvan zestien van papier.
*…
uit de boekjes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
552 Ik begon te schrijven
over dikke wijven
ergens in het schieten
van een onheuglijk jaar
Ik was uit de lucht gevallen
met mijn gat in witte nevelen
mijn hoofd in bruine sferen
Het luchtruim mocht bliksems vloeken
niets was van obscuur allooi
het viel allemaal uit te proberen
samenhang was een burgerlijk cliché
Ik had het allemaal uit…
ongewenst bezoek
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
815 mijn voeten
laten zich verwennen
door het dauwnatte gras
zal ik hem nog herkennen
weet hij nog wie ik was?
mijn wangen
laten zich verzorgen
door een blauwfrisse wind
jong ben ik deze morgen
oud voel ik mij als kind
mijn handen
laten zich verstoppen
in een grauwgrijze broek
stap binnen zonder kloppen
sta buiten in een vloek
mijn…
Zij was een droom
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
1.271 Zij was het kleine meisje,
Dat nooit voor zichzelf durfde te gaan,
Zij keek altijd naar een ander,
Zij was de schaduw van de maan.
Zij voelt zich nog een vreemde,
Maar net als ieder ander is zij alleen maar bang,
Ze is een grote strijd begonnen,
Zij houdt zichzelf in bedwang.
Zij laat zichzelf nooit gaan,
Bang voor wat een ander van haar…
Aprilnacht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
519 Hier is mijn zwijgen onbedoeld
in een buiten knoppenknappen
sieren de bomen het uitzicht
donkerte wanend tussen
verlichte huizen en wapperende was
vind je het maanlicht
een beetje dansend van verlangen
en je houdt me vast
even samen in die tussenspanning
betoog jij dat mijn ledig hart
een buurman nodig heeft
maar ik slaap niet
met…
zuiver op de graat
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
651 hij ademde
op een afstandje van zichzelf
brokstukken van zijn ziel
en zocht nog wat begrip
via het raamwerk
in het wolkenstelsel
hij had nooit een druppel
mogen ontvangen
lege handen
grepen in de eigen ligamenten
en baarden een voorschim
de man die veel te goed was
voor deze wereld
een gebrek aan schaduw
en het zelf van het zelf
kwam…
Hotel Momo (Leesscène)
gedicht
3.0 met 5 stemmen
5.286 Hoeveel appels duurt het voor je er genoeg van hebt gehad, gek
genoeg vergeet ik steeds weer wat ik lees, elke avond
vertelt een gast in de lounge dezelfde grap aan zijn gezel:
het lachen is smakelijk, duurt telkens drie minuten.
Zou ik hardop de lemma's langs moeten gaan
en zien of je oplicht bij bepaalde woorden?
We weten het aantal intussen…
Dansende metaforen
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
725 Zoals jij de metaforen kan laten dansen
in het oktoberregenwoud van natte dromen
wanneer je weer afdwaalt in onzekerheid
en ontkenning, het enige dat wacht,
wacht je op mij in een zomernacht
aan oevers van alternatieven
regeer jij over zinloze lethargie
commandeer jij zinnen
als sprakeloze koninginnen,
diep in jouw horizon
van zwijgend…
niets menselijks vreemd
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.032 het gevoel heb eerbied
buig opzij voor mij
wil me maar niet bekruipen
bij glazen paleizen stenen kastelen
zoek ik bang steeds achteringangen
om onbemerkt binnen te sluipen
uit schaduwen in nissen op priëlen
zwijgend langs promenades en stoepen
behalve als ik hoog nodig moet
zuigen en stangen
pissen en poepen…
Madame Tussaud
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
622 vloeibare kleur, lintmeter
en een alpenhoorn
op een virtuele reis
als tussenstop neemt ze
in haar fauteuil de maat op
met een grote elegantie
gipsen en accordeon trekken
op tocht tussen Zwitserland
en het mondaine Versailles
met een bijencocktail
gekruid in de blender
zit ze geheel onderuit
de pointe is haar bestaan
nat…
Rijpen in de schaduw
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
758 hier ben ik weer
terug
van weggeweest
was spelend op zoek
naar een andere sfeer
bad mijn muze
opnieuw
kleur te bekennen
of op zijn minst
rijmloze ingevingen
zo te schikken
dat ik mijn inborst
mocht herkennen
de bloesem
was niet inferieur;
van mindere kwaliteit
maar het zaad
bleef ik zelf
het heeft niet
tot…