10326 resultaten.
Liefde, is er geen ander pad?...
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.654 Liefde, is er geen ander pad,
Dan door leed tot u te komen?
Hebt gij nooit een hart tot u genomen,
Dat zijn bitterheid nog niet geleden had?
Moet een elk de vuren vlam
Uwer heilgenade zengen?
Kunt gij die slechts in uw hemel brengen,
Die gebrijzeld en gebroken tot u kwam?
Gij verscheurt, en gij geneest
De oude breuk met verse wonden,
Gij…
Hier tekenen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
810 Ze wees met haar pen het juiste vakje aan
Ik heb er een kruisje ingedaan
trok mijn meest onschuldige gezicht
Een glimlach vertrok aarzelend van haar lip
Daar heb ik maar een kusje opgedaan
Ze straalde met een indigo licht
zwaaide even en is opgewekt weggegaan…
Het kwartier
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.503 Toen viel een gat in mijn droom
En een koele klok sloeg het kwartier
Door de zwijgende nakende nacht,
En ik voelde mijn ogen wijd open -
Die zagen stil
In de nacht.
Maar ik lag in een doodstille kuil
En ik keek in het donker heelal,
Verwonderd en wakker, naar het geluid
Van het eenzame koele kwartier -
Dat al zweeg
In de nacht.
En…
De klank van mijn oude vleugel
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.647 De klank van mijn oude vleugel
wordt zwak en schril:
er is iets versleten
in hem, diep van binnen.
Er valt niets te herstellen,
er valt niets te beginnen:
tegen een doodlijk euvel
kan men niets beginnen.
De arme zwakke klanken
zullen ijler stijgen,
(waar bleef de sterke, volle
klank van hun jeugd?)
tot ten leste komt
het verlossende zwijgen…
Zomermiddag
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.877 Vlij u hier onder warme schaduw,
En versterve in het mijmerend lied,
In het lied der bomen uw lied.
Zie hoe rein en eenzaam hun donker
Met het eindeloos hemelgeflonker
Verglijdt in de effen en langzame vliet.
Ach kind, weet ik nog of ge droef zijt,
Weet ik nog of ge lacht of niet?...
Ons lachen en twijflen en wenen
Vervliegt in 't gestraal…
BIJ SPINOZA’S PORTRET
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.274 Meester van ’t stil, wijs woord, lichtend fanal
Dat al wat is doordringt; de heldere blik,
Die dwars door waan en wankelbaar beschik
Het Ene als grond, vorm, zin zag van ’t Getal.
Van ’t diepste zwijgt wie stamelt: God is Al, -
Gij, grote Ziel, aanschouwde in ’t Ogenblik
’t Volmaakte Godsgeheim van ’t ik-loos Ik,
Dat door uw wijsheid spreekt…
De Vrouw op mijn Schoorsteen
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.736 Mevrouw, ik groet u en uw hoed met pluimen.
Uw krullen vallen goed, u glimlacht wulps en teer:
tegen wie? tegen mij? of tegen een mijnheer
in droom, die langvoorheen de slaaf was van uw luimen?
'k Begrijp u zeer: men kan geen droom verzuimen
in uw bestaan, broos als een pauwenveer.
En toch, uw borsten van biscuit zijn meer en meer
als rotsen…
Zo spreke en
poëzie
3.8 met 4 stemmen
3.004 Zo spreke en
zo denke en
zo dichte en
zo doe'k!
1879-80…
Oud en jong
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.757 Die woorden worden soms, me dunkt,
verminkt, geblutst, vernepen,
met dwaze moedwil uitgelegd
en zeer verkeerd begrepen.
'n Mens is jong wanneer zijn geest,
in weelde van gedachten,
kan 't onkruid der bekrompenheid
tot stikkens toe versmachten.
'n Mens is oud wanneer zijn geest
de vleugels van 't verlangen,
gespierd om hoger op te gaan…
Inkeer
poëzie
3.2 met 13 stemmen
2.565 Wat lelijk heel die heide,
Wat lelijk doet dat veld,
Wat triest dat geen van beide
Mij meer iets moois vertelt!
Elk bloempje aan de wegen
Leek eens een mooi verhaal -
Nu drupt het in de regen
En zwijgt het allemaal.
‘k Loop in herinneringen
als een wanhopig kind,
Dat ziet de oude dingen
En de' oude weg niet vindt.
Maar hebben…
Duisterland
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
756 Ken je het land waar niemand luistert?
waar ogen niet zien, het verstand verduistert
ken je het land, waar de liefde loos is?
waar waan regeert en iedereen boos is
Het land Vernederland is vaak dichtbij
soms woont het in jou, soms ook in mij
mensen vol angst voor hun veiligheid
bang voor elkaar, met de schijn van heiligheid
Dat land kan…
Hoe vredig is het sterve in de natuur
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.478 Hoe vredig is het sterve in de natuur.
Het blad valt af, roest op de stille aarde,
vergaat en krijgt in 't vergaan nieuwe waarde:
elk wezen weet zijn tijd en beidt zijn uur.
En altoos is, tussen de tijd van sterven
en het opkomen van een nieuw geslacht,
een verbeiding, iets als een stille wacht
op de anders zo drukke en volle werven.
Dit…
Mijn droom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
735 Laat de wereld
die ene wereld
van ons
van ons allen zijn
Laat het leven
dat ene leven
voor iedereen
voor iedereen waardig zijn
Laat elk mens
ieder uniek mens
zichzelf kunnen
zichzelf kunnen zijn
Laat er liefde
aandacht en liefde
tussen ons
tussen ons allen zijn…
Familiedag
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.566 Van heinde en verre komt de sippe saâm,
Een dag per jaar, om met elkander te eten,
En op te rakelen wat werd vergeten:
Der vaadren veten en hun eigen faam.
Zij smullen lang van 't hartig nagerecht
En lasteren met argloos om zich schouwen.
Bij veel betuigingen van vol vertrouwen…
Mephistopheles Epicureus
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.066 Ik zie de mens, maar ik begrijp hem niet: -
Hij eet van 't leven al wat lekkers smaakt,
En proeft van ál zijn passies: zijn mond raakt
Iedere vrucht, die iedre hand hem biedt.
Hij zoekt in dronkenschap een droom, die vliedt,
In 't leven, - tot hij, moede en koud, ontwaakt,
Naakt en gebroken: op zijn lippen smaakt
Des levens droesem bitter…
Voor altijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Niks duurt...
voor altijd
ook al denken
of wensen, wij
mensen, dat
ooit eens!
Niets is voor altijd
alleen het land
waar altijd alles
is, is voor altijd!…
Amsterdam, nieuwste logo!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
627 Amsterdam van abc tot xxxyz
Een zalige stad, een steviger logo voor een stevige stad!…
Gratie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 De liefde
die ik voor jou voel
is geen obsessie
maar een fascinatie
simpelweg gevoed
door jouw stijl, jouw gratie.…
Duizend en één waxinelichtjes...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
631 Duizend en één waxinelichtjes
voor al het leed dat ik moest lijden.
Duizend en één lichtjes om te verzachten,
de pijn, het verdriet in mijn huidige bestaan.
Duizend en één lichten die samen één worden
met mijn licht.
Licht voor lichten, om te belichten,
wat beter kon.
Eén zon, één straal, één verlichting
opdat vele lichten opgelicht zullen…
Hup Holland Hup 2
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
545 Nederland - Australie
Om 1 uur start de wedstrijd dus voor zevenen uit bed
dan wordt een dampend bord spaghetti voor je neus gezet
En heb je dat naar binnen, gaat meteen opnieuw de bel
Louis hield nog een 'opstarttraininkje' in het hotel
De bus komt bij het stadion de fans maken ruim baan
En geinig jongens kijk ik zie ook koning Willie staan…
ZACHTE DAGEN.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
932 0 nu de dagen weer zo licht zijn en zo zoel,
Zo zonnezoel, zo zonnelicht, zo rijk
Aan vreugd in welig bosgroen; nu de vliet
Bezaaid is met het gulle sprankelgoud;
Nu schaduwlanen koel
In kalme schemer mijmervol
Zich allerwegen oop'nen; nu het riet
In fluisterbeving zoetlijk neigt,
De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt',
De vijver zelf…
De stilte
poëzie
3.9 met 10 stemmen
8.184 Min de stilte in uw wezen,
Zoek de stilte die bezielt,
Zij die alle stilte vrezen
Hebben nooit hun hart gelezen,
Hebben nooit geknield.
Draag uw kleine levenszegen
Naar het dromenloze land,
Lijk de golve' haar oogst bewegen -
Tot zij zachtjes breken tegen
Het doodstille strand.
Zie de boom de paden tooien
Rondom zijne stille voet…
Zo vaak zien jullie elkaar niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Niet dagelijks of wekelijks,
En zelfs niet elke maand
Zien jullie elkaar -
Maar o, wat is het feest
Als jij weer eens thuis bent,
Op de basis waar jij jouw
Jeugd doorbracht, en hij later
Is komen wonen -
Intense vreugde, malle bewegingen
En iedereen die plotseling gelukkig is…
Wat ik zie...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
673 Strijd, oorlog en haat.
Liefde en dat wat goed gaat.
Dat is wat ik zie.…
Koffieliedje
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.077 Arabia,
Batavia,
Gij wieg en woon,
Gij hof en troon
Der koffieboon,
Gij broedt de gloed,
Die goed ons doet;
Gij voedt ons bloed
Met vroede moed!
Gegroet, gegroet
Gij wieg en woon,
Gij hof en troon
Der koffieboon,
Arabia,
Batavia!
Daar rommelt de trom
Al over het vier,
Daar schommelt zij om
Met geurende zwier;…
REN JE ROT!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
676 Wij ouderen kennen allemaal nog het programma " ren je rot"
ooit gepresenteerd door Martin Brosius
en een goed bekeken programma,
wie had ooit kunnen bedenken dat wij ouderen van NU
nog eens terug zouden denken aan die tijd
ook nog eens de titel van het programma door de straten
zouden horen loeien?
Niemand toch? Nou ik kan je vertellen…
Dooie gemak
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
602 Op mijn dooie gemak, zeg maar dooie akkertje,
struin ik langs het water kijkend naar de schepen,
de vissers, de meeuwen, de golven.
Op mijn rustige dooie gemak vervolg ik mijn akkertje.
Langzaam huiswaarts kerend, mijmer ik,
peins een beetje meer,
zie mijn huis in de verte, HOME SWEET HOME
Nog steeds op mijn dooie gemak en ditto akkertje…
FRANCISCUS EN DE VLAAMSE GAAI
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.521 Eens, tussen karekiet en kraai
Streek er een felle Vlaamse gaai
Op Sint Franciscus’ schouder neer
En schonk hem fier zijn schoonste veer
Franciscus blijkbaar erg vereerd
Had daags voordien wat Vlaams geleerd
En zei: ‘Ik dank u goede gaai!
Ik vind uw veer bijzonder fraai!’
Daarop werd urenlang verteld
Hoe het in Vlaanderen was gesteld…
Empédocle
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.286 Empédocle was 'n ‘wijze’ en
wilde zien waarbij het kwam,
dat de Siciliaanse Etna
lava spuwde en rook en vlam.
- Hoe men mag, tot heden toe, de
vorsers, die op elk gebied
alles mordicus doorsnufflen
‘wijzen’ noemen, vat ik niet. -
Nu tot daar. Hij klom dus daaglijks
op de berg, en zwart en vuil,
zat er uren lang te kijken
naar…
Ergens tussen het begin en 't einde
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
727 In de lente van je leven
weet je weinig tot niets van beleven,
in de zomer van je leven,
heb je doorgaans kinderen,
die de tijd opslokken.
In de herfst van je leven,
wanneer die precies begint
dat weet ik niet,
krijg je te maken met liefde,
ellende, smart en ook veel verdriet,
want in de herfst van je leven
verdwijnen de vrienden…