5597 resultaten.
Geloof
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
599 Mijn vader die de aarde schiep
Met mens, dier en elf
Zeeen van onmetelijk diep
Mineralen die men delft
Een kind die om zijn moeder riep
De zon die de dagen telt
De 37 jaren die ik sliep
Als een muisje in het veld
Zij die mij wakker heeft gepiept
Maakte mij een ware held
Met woorden als een oude iep
Over maan en sterren verteld
En sinds ik…
VREEMD....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
600 straten
stegen,een stadspoort
Een plattegrond
met wat over is
van verleden over blijft
Je gaat voort
geeft je ogen
...de kost
Opent kerkdeuren
-niet met een hand-
deuren van cafés
Waar bier klokt
en aan wijn
wordt genipt
Het verschil
lost
nimmer en niet op
Vreemd wordt
niet eigen
je blijft:wees
Het is er noch
je vader…
Reusachtige grootvaders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
689 Als oudste zoon moest mijn opa,
na de dood van zijn vader,
kostwinner worden.
Moeder verkocht heet water en vuur.
Opa werkte in een stinkende fabriek.
Twee oorlogen en de grote crisis,
heeft hij moedig overleefd.
Nu we even oud zijn besef ik pas goed,
dat ik onverdiend veel geluk heb,
en dat mijn opa reusachtig is geweest.…
Pinksterfeest
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
467 De zon schijnt en de
vogels
zingen
voorbij mei
Pinksteren komt naderbij
het vreugdevolle feest
van
de uitstorting van de
Heilige Geest
voor al Uw kinderen
o liefdevolle
Mensen Zoon
wij gedenken Uw
belofte
van de Trooster
die in ‘t harte woon
geheeld en rein
ons zelf
weer kunnen zijn
dank o Vader Zoon en
Heilige Geest…
Niemand ben ik niet.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 Een zoon van mijn vader ben ik.
Zelf twijfelde hij daaraan.
Wie ik wel ben weet ik bijna zeker.
Een huidzak met daarin wat botten,
ingewanden, zenuwen en wat bloed.
Grijze cellen in een ouwe hersenpan.
Een geest, die ik niet begrijpen kan.
Van primaten voel ik mij familie,
maar aapachtig ben ik, hoop ik, niet.…
Icaros
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
439 de oevers van de avond
in zijn vlucht de aarde nakend
zwoof hij als een grijze reiger
onvermoeibaar eigenwijzig
't einde van zijn leven nader
onder wakend argusoog
van een bruine kiekendief
die niet, zo wist hij te ontwaren,
een aardedonkere donderwolk
noch paardenspan van Helios,
teugelloos hun baan ontvaren,
maar zijn eigen vader…
Troostrijk voor onbekend kind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 met een
niet eerder
gehoorde hemelse
stem
dankbaar weet
ik jij
bent zeker
bij Hem
ik denk
mij in
eindelijk een
Vader die
je eeuwig
niet in
de steek
laat een
paradijselijk begin
Hij die
jou oprecht
lief heeft
nooit eerder
werd jij
zo bemind
lief kind
in mijn
aardse gedachten
hoor ik
jou zingen
en dansen…
Herbegrafenis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
647 Er woont een nieuweling in haar
Voor Kerstmis uit de dood herrezen
Hersteld, geheeld, bevrijd, genezen
Haar vaders urn kreeg voor elkaar
Wat eerder aan haar werd bewezen
Er woont een nieuweling in haar
Voor Kerstmis uit de dood herrezen
Ze is op tijd van zessen klaar
Haar leven is zeer uitgelezen
De dood hoeft ze niet meer te vrezen
Bestaand…
DE MOEDER EN HAAR KIND
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
768 Je kind dragen
Is de grote verwondering
Je kind wegdragen
Is de grootste opdondering
Die een mens, een vrouw, de moeder
Kan krijgen, moet zien te verwerken
En ik als buitenstaander
Sta erbij en kijk ernaar
En weet niet wat te doen, wat te zeggen
Het is niet uit te leggen
Een moeder hoort haar kind niet te verliezen
Een vader ook niet…
't Ogenblik wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
404 's Avonds het bed opzoeken
omringd door
het drievuldig beschermende
lakens muren en zoldering
is een weergaloze zegen
om te rusten na de dag
zich overgeven aan
aangename schemer
die overgaat in
alles vergetend zwart
om de volgende morgen
op te staan aan Gods hand
waar kracht en levensmoed uit komt
de nabije uren
met de Hemelse Vader…
tussen voelen en vergeten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
255 iemand zegt
ik voel het weer
zodra ik er kom
alsof het dorp
niet buiten ligt
maar ergens vanbinnen
en ergens anders
zoekt een vader
naar een klok
die niemand hoort
een naam
die blijft liggen
op de rand van zijn mond
wat de een herkent
is voor de ander
een verte zonder vorm
en toch
tussen voelen en vergeten
blijft iets klinken…
SCHRIJNENDE BEELDEN.
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
1.614 Schrijnend blijven de beelden
van een vader op zoek naar zijn kind
het is alleen een grote ravage
waar hij zijn kind als lijkje vindt.
Auto's liggen in het water
boten spoelden aan op het land
dode mensen liggen opeen gestapeld
op het eens zo mooie strand.…
Het geredde kind
poëzie
2.7 met 11 stemmen
2.650 'Gij kunt niet raden met wat liefde wonderbaar
De grote diepe zee ik minnen moet,
Sinds, vader, gij met eigen lijfsgevaar
Mij opbracht uit haar vloed.
En dagen lag ik, niet, zo stil alsof ik sliep
Achter gordijngedonkerd raam
En hoorde niet of moeder riep
Mij bij mijn eigen naam?…
VIER KINDJES
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.177 Vier kindjes suste ik in slaap
vertelde vaak verhaaltje AAP
dat kwam uit overlevering
vader, zoon, benadering
ik hield dan jullie handje vast
nadat je moe gespeeld, geplast
de dag in nacht nu overging
wat is het slapen een goed ding
je droomde heerlijk weg en rustte
onbezorgd in het onbewuste
dan keek ik nog een keer
een kusje, vandaag…
Buddléia
gedicht
3.1 met 15 stemmen
5.903 Je bent haar vader maar
kunt kijken als een man. Waar eindigen
haar poten? Hoge zomen vangen wind,
de zomer raakt nu op zijn bangst.
Ze fladdert weg, je kijkt haar na zoals
de vriend die laatst iets ongelukkigs
zei toen zij op haar fiets passeerde.…
Tuinfeest voor vaderdag
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
802 met 'n hartelijk woord je liefde verstaan
een echt zomerfeest in een bloemrijke natuur
en met de lange dagen steekt het op geen uur
de kleintjes dragen op 'n bankje hun versjes voor
of zingen hun liedjes, en fluist'ren iets in z'n oor
misschien ligt er toch nog een verrassing klaar
voor een lang weekend naar de zee altegaar
dat is voor vader…
Vriend zonder vader
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
388 De chronische ziekte van jouw oude vader
schilderde nieuw verworven heimwee aan de zilte zee
papieren schepen op golven van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie, het verliezen van zijn geest
Lethargie was een overlevingstoestand
omdat rouwen onverteerbaar bleek
geen strategie of prille wijsheid
een korte stilstand om te overleven…
Ach Vader
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
157 Vader, jij huilt zo hard vanbinnen,
maar je kunt dit niet aan de wereld laten zien.
Je probeert je schuld en woede aan iets anders te verbinden,
maar zonder mijn moeder mis je je beste vriendin.
En als je één wens mocht doen,
dan wilde je haar zo graag terug in dit leven.…
kap het trotse van je vader
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.612 kijk me aan,
laat me door je ogen
met het licht
naar binnen gaan
zucht en geef
je adem terug, dan
doe ik me tegoed aan
de hitte van je bloed
denk en weet
hoe ogen dwingen
jij bent verpest als
minst bedeelde uit het nest
houw het beeld
uit stenen in je jeugd
kap het trotse van je vader
polijst je moeders zachte deugd
ik wil…
VEREEUWIGD
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
751 Vereeuwigd achter glas
staan moeder en vader
plechtstatig tentoongesteld
omrand door glanzend kader
Met haar mooiste kleding
zit zij met doffe oogopslag
het hoofd passief geheven
en met gedwongen lach
In zijn trots versleten
staat hij vlak naast haar
zijn arm om haar leuning
plechtig van gebaar
Oud en moe als zij waren
en met doorleefd…
B E D E
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.964 O Vader der Lichten! ik roep om genade,
uit mij stikdonkre zielenood!
Gij, slaat Ge in zijn vallen het muske nog gade,
o! weer van mij de zondaarsdood!
Gij regelt de loop van de dolende starren, —
Gij kunt uit hun krijg de elementen ontwarren, —
Uw sterrenmantel dekt het Al!
O!…
Oran Miskin
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.845 Verstoten van klinische verzorging
Waar slechts het geldelijk belang regeert
Hoort men geen ethisch roeping van het geleerde
En wordt de eed van Hippocrates genegeerd
Door smart overmand draagt de vader
Het in wit gebundeld liefelijk dode kind
Wat ik telkens weer met afschuw aanschouw
Daar waar de gestuurde dood de onschuld vindt…
Gods Engel komt
poëzie
3.1 met 8 stemmen
4.199 Haast praalt, in 't eeuwig licht, de ZOON,
Aan 's VADERS rechterhand !…
wilgenfluitjes
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
628 toch deed mijn vader
alles wat hij kon
voor zijn kinderen
en onze maatjes in de buurt
de geladen sfeer wat op te krikken.
hij trok met ons naar de waterkant,
bij de wilgen.
voor iedereen van onze straat
sneed hij een wilgenfluitje.
met kunstenaarshand dirigeerde hij
ons tieners.
muziek verzacht de
zeden.…
Relatief bezit
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.209 Hij heeft een jolig gezicht,
Zoals die modieuze menen
Heeft een zeer gedegen auto
En heeft het voor het zeggen
Zijn gezin is heel erg blij
Papa is toch zo’n goeie
Hij geeft geld en macht
Doordat hij zo hard werkt
Totdat vader doodging
En zoonlief bedroefd was
Omdat wat zoonlief sierde
Rond hem louche heen lag
Wat de gezonde geest…
Holenkunst Lascaux
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
704 Zijn vader neemt hem mee
naar de grot van de geesten
wijdt hem in
in geheimen van de jacht
hij wijst bij flakkerend vuur
naar tekeningen van dieren
noemt namen en gevaren
vertelt over hun gedrag
de jongen omklemt zijn speer
met witte knokkels
z'n ogen glijden langs wanden
van de stenen kathedraal
vol ontzag herhaalt hij namen
proeft…
DE TRAAN
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.482 Door vader en moeder kan ik alles beleven,
al was het anders dan verwacht.
De altijd op en neer gaande beweging,
het goede, het slechte, de pijn in mijn hart.
Misschien heb ik het niet goed begrepen,
de traan heeft gewonnen van mijn lach.…
Zij...
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.896 De ziekte kwam
velde haar neer op bed
ieder was ontzet
De krachten namen af
de pijn nam toe
staan of lopen was een onmogelijk gedoe
Toen is haar steel geknakt
haar schoonheid was verloren
De strijd is gestreden
Niet tevergeefs
toch is haar levensdraad nu afgesneden
Na liefd' en pijn
nu eindelijk bij haar Vader
Ook voor haar wild…
VERLATEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
703 alles zal je ooit verlaten
het voorjaar dat plaats maakt
voor de welkome zomer
die weer verwaait door
de onverbiddelijke herfstwind
zoveel verlaat en komt ooit
en soms nooit weer terug
vaders moeders
zusters en broeders
gaan hun eigen weg
maar wat je er ook van vind
het verlaten uit het nest
van je laatste kind
bezorgt je ook weer…
woekergras
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.297 een flop
schopt het zand over de graven
woekergras
waar de insekten zich kunnen laven
dan ziet men hoe hij was
bij leven, naar menselijke maatstaven
een verdoemde
welkom in geen enkele haven
geen mens die zijn naam roemde
op die ene na, hij smacht naar hem
heimwee vreet
hunkerend naar zijn donkere stem
niemand weet nog hoe mijn vader…