3230 resultaten.
de ziel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
498 het trauma
zit in de ziel
hoor ik op tv
vanuit oorlogsgebied
dan denk ik even
aan alle discussies
of de ziel wel bestaat
als de sneeuw valt over Ierland
en in Pastoetrietsje
weer een raket is ingeslagen
denk dan toch aan de ziel
en blijf er aan denken altijd
naast de vele koffers
bij de kippenboerderij…
Sneeuwklokje
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.157 De winterwolken zwellen aan
met de herfst is het voor nu gedaan
sneeuw valt langzaam naar beneden
een witte kerst is lang geleden
het sneeuwklokje laat zich weer eens zien
dit schouwspel is iets van toen
we hebben het lang niet gezien
dat alles was bijna iets van dien
maar witte kerst is toch gekomen
al komt het sneeuwklokje uit mijn verre…
Kijk dan toch
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.343 En mooier nog met sneeuw
of op een foto. Zo mooi was het, toen,
en we wisten het, want we fotografeerden.
Wisten we het niet? we wisten het.
We hadden een griezelig inzicht in later.
En ook zelf waren wij mooi, zelfs wijzelf.
We waren mooier dan we dachten.
---------------------------
uit: 'Maar zingend', 2013.…
HET HEDEN.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
954 Zo lang mijn hemel helder lacht,
Vergeet ik, dat licht wolken dreigen;
Zo lang geen sneeuw mijn kruin bevracht,
Wil ik mijn bloeiend hoofd niet neigen.
Of denkt de bloem aan haar vergaan,
Wanneer zij uit de knop komt breken?
Of denkt bij ’t intreên van haar baan
De ster, dat zij dra zal verbleken?…
Behoeden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
738 Deze boom
wil me
voor sneeuw behoeden
...bij nacht en dag
Voor wind ook
uit
het noordoosten
...z'n grimlach
Ik herken
haar kwaadheid
haar ingehouden woede
als wind 'r schudden doet
Ik zoek
haar stam, haar takken
zwart
van verkilde winter
Beschut me
behoed me
voor kou en neerslag
van betekenis.…
Op weg naar lente
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
604 Was ze begraven
onder de sneeuw en het ijs?…
Sprokkelmaand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
542 Ik word bevangen door een diep verlangen
Naar sneeuw, maar ach, de winter is vergangen
Een glühweinlied en Stille Nacht gezangen
Stilaan lijkt hij nu reeds
te zijn vergangen
Al is het sprokkelmaand en nog geen maart
Met woerd en eend en meerkoet in de vaart
Dient men geen ijs en weder in de gaard
Mij zijn de tulp en krokus straks meer…
Winterweken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
626 nu eerst witte ijsbloemen
op transparante ramen
een uitgestrekt sneeuwdeken
over kale velden
witte wilde zwanenparen
in laaggelegen polders
vele witte sneeuwklokjes
in de bladerloze bossen
en langs bevroren beken
het is niet donker
het wordt niet grijs
stralend is de winter
met sneeuw, hagel
en al het ijs…
Paarse zee
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
513 De winter keert weer op zijn natte schreden
Ik had flink met mijn laarzen moeten wroeten
Toen plots een paarse zee lag
aan mijn voeten
Na één dag zon...zo lang lijkt
het geleden
Mijn kap en poncho kwamen goed van pas
Geen sneeuw, maar regenruis
in 't struikgewas…
Vogel van vrede
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Een vogel
wit als sneeuw
met groene lauwertak
als teken voor de volken
Die vogel vliegt
over heel de aarde
laat de schepping
niet vergaan.
Land toch
schone vogel
voor het te laat zal zijn
spreek de mensen aan.…
Omslag
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
343 de stilte van de winter
geeft mij rust en kracht
krakende sneeuw
heeft voor mij
een donsdeken gelegd
over kille woorden
in de luwte
van warme gebaren
vertoont het leven
waar het om gaat
de stilte van de winter
drukt langzaam en zacht
bewogenheid in mijn hart
die ik zal bewaren
© Hilly Nicolay…
toen krom niet wilde deugen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
857 ik heb chaos ontmoet
in ogen die bedrogen
hoorde hoe de waarheid werd
verkracht in woorden fluweelzacht
streek glad
maar voelde tegenvleugen
sprak recht toen
krom niet wilde deugen
de transparantie
valt in scherven
we weten allebei dat liefde
langzaam haat zal erven
nog plooien we
en strooien zand in
tanden die al knarsen en…
Spoorlicht
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
2.482 de treinen sporen
glinster glimt
op gladde lanen
waar af en toe
monotone treinen dansen
mijn rust verstoren
van ogen glijden
naar de einder
jammert de schelle bel
aan de overweg
buigen rode armen
sperren de kruisweg
razende metalen rollen
stalen wielen cadansen
denderen, denderen voorbij
dan raast enkel nog
een adem…
Verslagen
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
5.604 Ik doe een poging om
weer grip te krijgen,
de rots die wij samen beklommen
is verraderlijk glad
voel dat ik eraf ga glijden.
Verslagen en totaal ontredderd
sta ik weer helemaal beneden,
is het nu allemaal niet écht
wat wij samen deden?…
de Oplichter
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.128 zones
Maar dan gleed ik uit door de herkenning
Struikelend smakte ik op het granieten geheel
Mijn gezicht haakte de richel van fatsoen
Scheurde mijn schranderheid en liet los
Om meegevoerd door de frisse wind
In het duistere ravijn af te dwarrelen
Naar daar waar men niets meer vindt
Mijn gelaat verminkt tot bloedens toe
Mist nu de gladde…
Het Korset
hartenkreet
4.8 met 27 stemmen
2.998 Topless staat zij daar
Haar borsten lelieblank
Lippen nat en gekruld
Taille breekbaar rank
Lange benen gebruind
Tepels als rozenknopjes
Ze rommelt in haar lade
Tussen de talloze topjes
Haar billen trillen zacht
Glad glinsterende huid
Met elegantie en allure
Trekt ze haar string uit
Gevonden wat zij zocht
Trekt ze aan haar sigaret…
Krullen
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
2.020 Iedereen heeft normaal
stijl, glad haar.
Maar, ik weer, heb krullen
al wel 13 jaar.
Dat valt echt niet mee.
Het is echt zo'n dikke bos.
Ik kan wel met dit haar gillen:
ik heb het zelfs op m'n billen,
in m'n oren en neus,
in mijn navel en aan m'n wimpers,
aan m'n tenen en ook op m'n benen.…
Passage in de schemer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.250 Zelden zag ik zo gaaf een huid, zo glad
het late lentelicht polijstte al het mat.
Het silhouet van het ranke scheepje
ontworstelt zich uit de achtergrond
streepje voor streepje een reepje
dichterbij. Avondstond.
Een scherpe hoek scheurt de rivier
klieft de bodem onder haar buik
rillingen rollen onder het wier
tegen de oever.…
Vogels
gedicht
3.4 met 63 stemmen
27.425 Naast een glad en zwart stuk marmer
Rusten door de zon verwarmde
Kopergroene hagedissen.
Soms ziet men een adder glippen
Fraai maar kwalijk om zijn beten
Zigzagzigzag gaan zijn strepen.
't Sieraad dat de bomen dragen
Zijn hun ambergele blaren
En te midden van dit lover
Zitten geelgeveerde vogels.…
lichaamstaal
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.644 hier huizen hoofd en hersenen der natie
een linkerhand doet zaken op de pof
de rechtervuist is handig met verlof
het warme hart schoorvoetend uit de gratie
de middelvinger zorgt voor consternatie
een gladde tong is dubbellang van stof
geheugen wordt geplaagd door Korsakov
de huid heeft zelden last van transpiratie
wat klieren bekken onbehoorlijk…
BRUINVIS
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
586 Wanneer
dit mollige ronde zeedier
hoog boven de golven uitspringt
maakt zijn plompe gestalte
een sierlijke zwaai
beeldt de onvatbare vrijheid
tussen wolken en schuim
van het gladde lijf
daalt sidderend zoute nevel
waarin dwergregenbogen
vluchtig de lichttaal spreken
die eens meehielp de aarde
tot leven te brengen
nog in de verste toekomst…
marseille , la bouillabaisse
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
646 in hun onverstaanbaar patois
bedelaars, straatdiefjes, straatmadeliefjes
rollen met hun donkere oogjes
vingervlug je zakken leeg
weemoed klinkt door de hese "paloma blanca"
terwijl krijsende meeuwen
boven de vismarkt zweven
en overal het blauwe klotsen
schuimend als de welbekende lavendelkleur
van haar zeep, glad…
AANTREKKINGSKRACHT
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
911 Aan de hand genomen
in vol vertrouwen
kan ik alles aan
iedere tegenslag valt weg
over rotsen en gladde keien
komen gevoelens vrij
zuchten snerpen uit mij
overgave aan mijn omgeving
levensvatbaar wordt alles
van het kleinste minuscule
tot aan de kolossale kosmos
een ervaring, die mij overtuigt,
dat ik deel ben van dat totaal
waarin ik…
Romantiek en Vale Tijn
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
773 maar daar staat nu heel gewoon:
"vanavond een vergadering
die was ik glad vergeten,
dus gaan jullie maar vast eten
en wacht maar niet op mij"…
het afgrijzen van het bestaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
480 ik lees de rode loper
in het gebaar waarmee je schrijft
me schraagt in mijn stiel
die me nagenoeg laat strompelen
over het glad gestreken beton
‘k ben niet zo behoeftig
en bedreven of zeg maar gedreven
in het feit dat ik met dubbele woorden spreek
en telkens vergeet te zwijgen als
het woordenboek meer dood dan bladzijdes draagt
ik zie…
Stuwmeer
gedicht
3.3 met 7 stemmen
7.020 Schreeuwend breken mijn kinderen
het gladde watervlak. Ik wil
hen roepen: acht niet de pijn
van tekort, maar vrees de on-
keerbare kracht van teveel, hoor
mij, hoe ik roep, hoe ik keihard zwijg.
Zij maken fonteinen en regenbogen.…
Half jaarlijks tandartsenbezoek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 Zacht gladde vingers aan lippen
in vakkundige greep,
fel het licht
en lucht van latex,
stomme achtergrondmuziek,
niets meer te zien dan ‘t plafond.
Te groot open ik m’n mond
“Ontspannen” zegt hij,
dan sluit ik de ogen.…
DOODSDRIFT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
662 Hij wenst voor De Creaor te verschijnen
Met het geheim waarmee hij is geboren
Hij deed zijn zware arbeid naar behoren
Maar de melancholie wil niet verdwijnen
Hij zoekt soelaas in middelen en wijnen
In liefde, schrijven, reizen en ontsporen
Begeeft zich op glad ijs en raakt bevroren
Start stil de bouw van het zichzelf omheinen
En dodelijk…
Zo is de muze
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
553 Niets kan haar charme evenaren
De gratie die haar schoonheid toont
De élégance van haar gebaren
De glimlach waarmee ze bewondering beloont
Haar stem is die van duizend snaren
Bewogen in een zachte wind
Die vrolijk speelt met haar gouden haren
Haar gezicht onschuldig als van een kind
Haar taille slank als berkenbomen
Haar handen blank en glad…
Tijdig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
582 Ja het is waar, de tijd heelt alle wonden
Dat weet je nu is een voldongen feit
Na jaren ploeteren ben je ze kwijt
De wrok en het verlies, de zilte zonden
Je hebt jezelf weer enigszins hervonden
Je voelt je ongebonden en bevrijd
Bent zoveel meer dan je persoonlijkheid
Je bloedrivier wist weer hoe uit te monden
In een onwerelds gladde oceaan…