2670 resultaten.
Herinneringen aan jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.318 Langzaam glijdt de nacht voorbij
Het ochtendgloren breekt voorzichtig aan
Wakker, al uren lang
Jouw ademhaling zachtjes naast me
Herinneringen schreiden voorbij
Eén leuk, één grappig
Dan weer serieus
Maar altijd herinneringen aan jou
Ik kijk naar je, hier naast me liggend
Herinnering aan onze eerste ontmoeting
Herinnering aan onze eerste…
loeide als vuur
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.001 ik zag de bui
die zich wendde op
het hoogst van het duin
het strand dat de zee met
zijn golven weer keerde
ik raakte je huid
de spanning ontlaadde
wij die eeuwen versmaadden
het verlangen uit eerdere
levens bonkte er uit
loeide als vuur in
een droge savanne
de rook trok niet op
zelfs de tijd bleef stil hangen
had ons in uren gevangen…
Ridderwaarden
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.145 In uren van geleden pijn,
bad gij voor zielenheil.
En zelfs voor Gods' aanschijn,
had gij geen gramschap veil.
In mooier dagen, leek gij haast,
een koning, in glimmend harnas.
Menigeen zag en keek verbaasd,
naar U, mijn heer, zoals U was.
Uw vrouwe wacht met smart,
op uw terugkeer uit de slag.…
grijnzen uit hetzelfde gezicht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.447 ruiten
deuren die niet sluiten
maar open blijven staan
ik kijk de mensen aan
die langs me lopen
niemand ziet me staan
holle ogen in het matte licht
grijnzen uit hetzelfde gezicht
ik pak een hand
waarvan de vingers breken
de arm heeft te los gezeten
om te slaan de schouder
laat hem schokkend gaan
ik koester wat ik heb
leg de uren…
je las liefde tussen regels
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
789 je woorden kwamen
harder aan dan ik liet zien
in het luchtig converseren
liet ik me niet deren maar
voel nu wat je hebt gedaan
ik kon me niet verweren
het had er nooit gestaan
je las liefde tussen regels
in het antwoord op een
ander die nooit zal bestaan
ik heb gegroet en ben gegaan
je hebt mijn nacht gebroken
de uren zonder hoop verlengd…
roodkoper is de herfstlach
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
9.741 roodkoper is de herfstlach
ze fonkelt in het glas cognac
de middag geurend naar tabak
je ademt stilte en in blauwe
rook danst stof tussen de muren
in rust gaan uren langer duren
het wild dat weer een zomer
heeft geoogst is al geschoten
hangt verstervend aan de poten
ook de voorraad is gedroogd
wijn van druiven door de zon gekust…
De Tijdmolen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
817 Tot op hun fundament diep in de grond
kraken mijn binten van de krachten:
ik maal de uren tot gedachten,
de tijdstorm jaagt mijn wieken rond.
En als het waaien luwt sta ik te wachten
of ik het knappen van de houtworm hoor,
die eenmaal - naar ik zeker weet -
de hardste balken tot de kern doorvreet.…
Werkelijkheid?
hartenkreet
3.3 met 71 stemmen
4.583 Uren samen praten,
gedachten zijn van ons.
Smelten in jouw lichaam
onder dekens zacht als dons.
Niemand kan ons storen,
kan weten waar we zijn.
We vluchten voor het leven,
verstoppen ons voor pijn.
Maar als de zon weer opkomt,
zachte stralen op ons schijnt.
Dan stoppen we met schuilen,
komen moeizaam overeind.…
danste tussen de blikken
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.214 de middag reed mee
in vallende sneeuw
je stem in het wegdek
vertelde uren van sturen
je lach bracht me thuis
je sms-te plezier
schreef files naar hier
ik wilde je horen maar
het geluid ging verloren
in verlangen naar jou
je proefde de sfeer
smaakte het spel met
het rood van je lippen
danste tussen de blikken
het decor voor je lijf…
oma
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
4.568 we kijken samen naar de prenten
van vroeger, dat was haar tijd
ze kan uren vertellen, genieten
ze lijkt weer die kleine meid.
Ze weet nog hoe ze toen speelde
drop kocht voor een halve cent
ze kent namen van klasgenootjes
en in het lokaal hing een prent.…
Uitgeblust
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.123 als jij mijn naakte lichaam betast
ik streel jouw mooie ronde billen
en jouw hart houdt het mijne vast
Onze zoete lippen proeven elkaar
het bed ontvangt ons met open armen
onze ogen hebben overal oren naar
vooral om elkaar op te warmen
We voegen de daad bij het woord
een samenspel van verlangen en lust
pure hartstocht zoals het hoort
uren…
Verboden liefde
hartenkreet
3.9 met 29 stemmen
4.252 Er rest hen niets anders ,
dan genieten van de gestolen uren .
Ooit zal ze van hem zijn,
hoelang het ook zal duren.
Dan verdwijnt ze weer uit zijn leven,
terug naar haar man.
Wetend dat die haar nooit kan geven,
wat hij haar wel geven kan.…
onmogelijke fietsen
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
3.742 elke keer als ik aan je schrijven denk
schieten onmogelijke werelden door mijn hoofd
beelden beperken om toch te beginnen
moet ik me beperken tot eindeloos
een gevoel voor jou dat ik koester
zoals ik me in jouw uitstraling koester
zoals ik uren zou kunnen blijven staren
en een konijntje op een bospad baren
maar langzaam dringen dan echte…
Voor mijn Mariëlle
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
902 de weg
nog zo lang te gaan
het snijdt mijn adem af
als ik besef hoe lang ik nog te gaan heb
ik moet vechten voor mezelf
om opnieuw op te bouwen
wat verloren is gegaan
de tijd strijkt voorbij
telkens kijk ik naar de klok
om de tijd terug te draaien
want ik ben bang
niet wetend wat er komen gaat
minuten, uren, dagen strijken voorbij
ik…
aan een paarse hemel
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
3.208 kerkklokken
lokken tranen
luiden zacht verdriet
schoppen graven
troostend dieper
naar vergeet me niet
tijd verslaat
de uren trager
leven draagt
de dood ten grave
en geeft moeder aarde
weer haar laatste waarde
regen kabbelt
litanieën
bloemen dalen
op de kist
ergens rolt de donder
weerlicht is vermist.…
Tierelantijn
hartenkreet
4.6 met 38 stemmen
2.332 In jouw sterke armen
Je hield me enkel vast
Om mij te verwarmen
Vannacht was ik mezelf
Bij jou zijn voelt zo fijn
Geborgen zonder zorgen
Liefde zonder tierelantijn
Vannacht was vol geluk
Jouw schouders mijn rust
Handen die mij streelden
Lippen zo lieflijk gekust
Vannacht was eindeloos
Een warme lange stroom
Gekoesterd door de uren…
Maar altijd weer.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.387 Jou geven
duizend rozen,
wil uren met
je minnekozen.
Je heel veel
dingen zeggen,
in mooie zinnen
uit gaan leggen
hoe groot
mijn liefde is,
maar altijd weer
gaat het mis.
Want als ik je zie
schrik ik me rot,
blijven de mooiste
woorden steken
in mijn strot.…
Zonnebloemen
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.407 We leven in de éne wereld
waar veel verdriet en onrecht zijn
maar ook de geuren van de zomer
en bloemen vol van zonneschijn;
de wereld van de zonnebloemen:
een hart van goud en geel van licht,
de bladeren vol groen verlangen,
de kroon vol fierheid opgericht
verlangend naar de mooie uren
naar zon en hoop en kinderlied,
maar ach, zovele…
Wat is dat toch een leventje van u
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.099 Herelijk meisje, dat langs me is gekomen,
En nu mijn uren vult met zúlke dromen.…
Drama om gisteren
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.194 die nacht was er een van de meest sombere uren
zo zwart en onpeilbaar diep, een ven waarin een verdwaalde
reiziger verdronk
moeizaam verscheen de ochtend en aan de keukentafel
zat ik lange tijd met verkrampte handen
de hele dag -gisteren- was immers verdwenen
vaak blijft er iets achter, een voetstap in de sneeuw
een lach in een kamer of de…
De natuur in
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
856 Toch nog uren over een
modderig pad langs de oever tot
waar een geel pontje ons
naar de overkant bracht.
Wij vonden een warm café aldaar.…
Schemer Licht
hartenkreet
4.3 met 31 stemmen
2.379 De nacht voorbij gevlogen
Schemer licht mijn ramen
Mijn geest helder en scherp
Uren die gedachten namen
Zoete pijn in stilte gedragen
Vervlochten met jouw zijn
Mijn liefde zo intens groot
Jouw hart voor mij te klein
Gevoel te zijn leeggezogen
Van alle energie ontnomen
De waarheid harder dan ooit
Leugens verminken dromen
Woede woelt…
afwezig kent geen laatste trein
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
972 in geluiden van de stad
hoor ik harten kloppen
het bloed is niet te stoppen
in verbluffende activiteit
voorbij de tijd van rusten, als ze
hun welverdiende maaltijd lusten
gaat de drukte onverminderd door
bruisend, is de link naar mijn gehoor
pas als kleine uren minder
mensen langs de muren tellen
vlakt het leven af, fluistert duister…
Door en door getikt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
818 bedrijf
houdt de tijd zichzelf verborgen
telkens vergeten wij tot morgen
om te zoeken waar ze blijft
Zo vaak ik onze liefde beschrijf
wanneer ik even dromen mag
verspring ik gaten in de dag
met niet veel anders om het lijf
Dan word ik wakker koud en stijf
omdat ik tijden zat te staren
in vroeger klok getik gezogen
Dezelfde uren…
door de hemel gebaard
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.059 je niet breken
groei maar en bloei
je talenten zijn legio
beperkt door je regio
maar je bent zo begaafd
ik zag je verschijnen
door de hemel gebaard
de bevalling was heftig
je bent niet gepaard in
voortdurend verdwijnen
je hangt in structuren
gemapt in dossiers
je leest in hun zielen
te veel vaak ineens, jij,
hebt de macht over uren…
verzoening
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.411 hij wacht weer bij de speeltuin op de hoek
de wind belaagt z’n onverzorgde haren
hij roept naar mij en wil me iets gebaren
ik wend mij af, terwijl ik hoorbaar vloek
ook ’s nachts kan hij zich aan mij openbaren
in steeds die oude regenjas en broek
een zwijgzaam en een ongenood bezoek
geduldig kan hij uren zitten staren
we deelden dan wel…
vreugde voor morgen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
698 wanneer jij
naar mijn tranen luistert
ze wentelt in je diepste lagen
maak ik plaats in mijn armen
en wieg je tedere woorden
met het hoofd voorovergebogen
zoals regen tegen het raam
glijden schaduwen
van uren zwaar gevuld
niet in de verte
achter afgesloten deuren
maar dichtbij in de eenheid
van mijn oorsprong
ik kus je ogen, ongestoord…
het decor van je lijf
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
674 de middag reed mee
in vallende sneeuw
je stem in het wegdek
vertelde uren van sturen
je lach bracht me thuis
je sms'te plezier
schreef files naar hier
ik wilde je horen maar
het geluid ging verloren
in verlangen naar jou
je proefde de sfeer
smaakte het spel met
het rood van je lippen
danste tussen mijn blikken
het decor voor je…
zware stemmen
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
991 ik deed het voor jou
en telkens weer
die moeheid
op zoek naar slaap
achter het bekraste engelenraam
kriskas kruipend door de uren
die alleen ’s nachts de spiegels
bedekten met stenen
van opgestapelde zondes
en na afloop
wanneer wind mijn naam deelde
met de dood, het dorstend antwoord
gaf
zonk de stilte opnieuw
in bomen…
Een handvol licht
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
2.372 Zacht ging hier de nacht voorbij
in linten aan mijn zwakke ogen
die het stamelende donker
zochten in een vergezicht
waar ik zocht - soms naar iets meer
al wist ik dat ik zou verdrogen
in dit schemerende zand
waar ik mijn blik op had gericht
Zacht ging hier de nacht voorbij
net als de uren die vervlogen
en ik opende mijn hand
die - met een…