2904 resultaten.
Jaargetijdenstorm
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
663 Een zuivere wind
blaast mijn ziel schoon
de zon warmt mijn geweten
en ik voel de kou verdwijnen.
Regen is iets ergs, zo ook de kou
het is een gevoel van binnen
wat naar buiten sluipt
tenzij het door liefde wordt gevangen.…
Omarm me even...
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.862 heen
Laat me schuilen in deze pijn
Geef me woorden van troost
Maak dit verdriet weer rein
Kus mijn tranen weer droog
Laat de lach weer toe in mijn leven
Tover een kleur in mijn bestaan
Zodat ik je alle liefde weer kan geven
Sla je arm om mijn heen
Laat het zonlicht schijnen
Vul mij met je heerlijke liefde
En laat al mijn pijn nu verdwijnen…
Memory ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Gedonder van de golven
geruis van de wind
Onder zand bedolven
heftig en totaal bemind
Gedachten nemen 'n vlucht
woorden vliegen mee
Altijd weer dat trekken
naar die woeste zee
Oneindig in de verte
gevoelens stromen mee
Starend naar de horizon
verdwijnen in de zee
't Opsnuiven van zilte lucht
Ik proef op mijn lippen het zout
Ik…
Kan er alleen maar voor je zijn
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
3.665 Jouw gevoel
je verdriet
Ik zie je kwaadheid
je tranen en je pijn
Voor mij ongrijpbaar
maar ik voel ze toch
je gedachten, ik denk ze met je
Ik kan er alleen maar voor je zijn
Als ik zou kunnen
liet ik je pijn verdwijnen
je tranen drogen
je kwaadheid sussen
Maar ik ben geen tovenaar
Ik kan wel knippen met mijn vingers
maar gebeuren doet…
belofte aan jou
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
1.861 als een lach in jouw ogen
mijn tranen beroert
het zachte van jouw stem
stilte brengt
jouw omhelzing in de nacht
mijn verlangen wekt
jij in al jouw pracht
mij de sterren schenkt
beloof ik jou elke morgen
dat vlinders nooit verdwijnen
sterren eeuwig schijnen
dromen in het leven
een bloem die niet verwelkt
licht door het duister…
De belofte
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.377 De regenboog hoog verheven
tussen onweerswolken en stralende zon geweven
adembenemend in immense schoonheid
Gods belofte van trouw en goedheid
aan het begin van schitterende kleuren
herinnert Hij de oorsprong van dit gebeuren
watermassa’s die alle leven deed verdwijnen
doch in een ark redde Hij Noach en de zijnen
een gezworen belofte: in…
Intiem
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
2.309 Ik lijst mijn verdriet in
jouw verdwijnende blik,
ik zoek naar een einde
in een allerlaatste snik,
wanneer jouw tranen
zich met de mijne vermengen.…
ik ben je jochie toch
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.276 een waas van
herrie over straat
geraas van auto's
langs me heen
hun snelheid in
de fladder van mijn jas
ze jagen spetters
uit een diepe plas
ik zie je aan de
overkant, het blonde
haar, de lange benen
het wuiven van een hand
de dag is anders
dan de zon wil schijnen
ik zie je steeds in
tegenlicht verdwijnen
ik hol en struikel…
Schaduw
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.789 vorstelijkheid
elke wens een bevel
ogenblikkelijk gehoorzaamd
in de geruststellende geur
van uw haar
de pepermunten smaak
van uw lippen
de jasmijn van uw avondkleed
laat mij de tuinier zijn van uw
tepelhof het onkruid wieden
dat u schuwt als brandnetel
giftig wurgklimop
slechte raad
laat mij u kneden
tot soepelheid
vloeibaar balsem zijn
verdwijnen…
Vlinders
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
1.491 Tussen de bomen in het veld
vliegt een vlinder met fluwelen
vleugels langs een zachte wang
om mijn eenzaamheid te helen
Tussen de bomen uit de wind
zonnestralen die verschijnen
voel ik vlinders in mijn hoofd
die in mijn verdriet verdwijnen
Tussen de vlinders in het veld
vlieg ik als een kleurig wezen
vleugels aan mijn beider hand
kan…
Wacht op mij .....
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.090 Zwijgend staat zij aan de rand van het meer
waar rimpelloos wateroppervlak verdronken
zinnen laat verdwijnen in bodemloze klanken
verankerd in het uiteindelijke weten
Verloren in het lege nachtelijke niets
terwijl het duister tranen naar de morgen stroomt
overspoelen hete golven woordloos verlangen
naar het onbegrensde van het minnen
Fluisterend…
in het loverse gefluister
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
699 de ochtendwind is licht
ontduikt langzaam het duister
een mistbank zetelt zacht
in het loverse gefluister
de zon priemt zich een weg
dwingt nevels spoorslags
te verdwijnen laat de dag
in vol ornaat verschijnen
in blauw straalt zij
haar warmte op het land
de witte huid verbrandt
zal schaduw moeten zoeken
te laat voor vele voeten…
bloemen die we bloeiden
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.322 bleef er jaren hangen
maar heb je nooit gekend
je vocht om eindelijk
jezelf weer te vinden
was drempelloos in openen
en zult je nooit meer binden
je hebt mijn tuin gezien
de bloemen die we bloeiden
er zijn er meer misschien waar
jij ook in zou kunnen groeien
Kom zeg me wie je bent
dan kan de zon weer schijnen
je kunt niet zo verdwijnen…
Mirliton
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.325 Mijn vriend, als weldra de ouderdom
ons onherstelbaar heeft verzuurd,
als onze leden goor en krom,
en enkel nog door jicht bestuurd,
verraden: 't Is gans uitgevuurd',
zullen wij dan met stille trom
verdwijnen, langs een achterbuurt,
mijn vriend?…
Nog even
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
992 Nog even straalt de zon alof het
hoogzomer is
en al ruik je de ondergang, het donkere,
het verdwijnen van zoveel licht en kleuren,
deze uren zijn heel kostbaar:
ze voeden de ziel met beelden, klanken en geuren.
Al zijn er méér rozenbottels dan late rozen,
ze vullen je herinnering
met dankbaarheid en erkentelijkheid
om onverdiende gaven.…
natuurlijk
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.111 was geweest
grote vrienden met het blad
dat meeging
niet meer terug, maar hoog
de lucht in
als een langverwachte zucht
de wind en het blad
samen sterk en toch zo zwak
stralen geel kwamen door
waar wolken snel verdwenen
in het niets, op de vlucht
en met een laatste zucht
blies de wind z'n laatste adem
te zacht om het blad
te doen verdwijnen…
Eigen wereld.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.209 Leven in een andere realiteit,
Heerlijk en toch ook niet,
Verdwijnen als iemand iets naar je hoofd smijt,
Afwezig zijn als iemand je hart aan gruzelementen schiet.…
geloofsworsteling
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.911 bomen verdwijnen
in decemberglorie
waar liefde niet groot
of groter gedijt
in moeders schoot
de hemel onthecht zich
uit een knellende voet
wanneer wortels hol reiken
naar uitziende ogen
takken treuren,
zorgvuldig gekozen;
de wind waait immers
uit een verkeerde hoek
steeds minder
in het veld van vreugde
deelt het leven
de oude…
pijlloos
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
775 geef het kleur met grootse tinten
zoals de natuur ons aldoor schenkt
het is mooier dan alleen het naakte
omdat echtheid uitsluitend
weet heeft van schoonheid en niet
aan enige duisternis is gewend
maar hoe ik ook het beeld
tot puurheid wil verfijnen
met tederheid vergulden
na elke aanraking lijkt het goud
in een pijlloze diepte te verdwijnen…
Verward
hartenkreet
4.0 met 21 stemmen
2.284 Niet weten hoe het verdwijnen kan.
Als zon na de regen,
Maar dat is niet het plan.…
REGENBOOG
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.085 Er zijn soms van die dagen
die verdriet lijken te dragen
je ziet de zon niet meer schijnen
voelt het licht langzaam verdwijnen.
Dan wil je schreeuwen naar God
waarom is dit leven nu mijn lot
laat alstublieft die pijnen weggaan
wat heb ik U toch misdaan.
Plots verschijnt er hemelhoog
over het land een regenboog.…
de zin
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.044 je hijgt het verleden achterna
kom hier, ik vul jouw deel
met mijn kracht
het is snuiven aan het lot
ontvang van mij een bod
uit de hand van een zot
ik gedraag me vreemd,
als ben ik in de war
ontkleed me van het normale
roep krijsend, ik ben de nar
verdwijn gij doemdenkers
speel met mij en
verlies alle kwalen
ik speel op een koninklijke…
Wonden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.158 Koud is je schaduw
die
ik weer zal vinden
als ik je naam
achterlaat
en je metgezellen
weten dat
je weer bloedt en
jouw bloed
hun angsten
laat verdwijnen in hun
trouwe littekens
die geen wonden
meer zullen worden.…
Mis je
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
3.096 Mis je warmte en jouw mij kussen
je pracht, gedachten, jou zo lief
je zachte tenenlopen als een dief
een streel, ik speel slaap intussen
Mis je lachen en soms je dreinen
je stampende voet die stopt in gezeur
je domme rammen met die deur
je bij ruzie zo kwaad verdwijnen
Mis je wegzijn en weer terug
je twijfel aan wat je voor me was
je…
Wintergevoel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 het werd ietsjes kouder
de hemel betrok
de herfst werd ouder
hier viel de eerste vlok
een wit tapijt
bedekte de aarde
zonder enig respijt
of de hemel opklaarde
sneeuw bedekt de grond
vriesman houdt de hand
wij gaan de seizoenen rond
biologisch zo gepland
sneeuw zal terug verdwijnen
herhaling valt ons te beurt
de zon zal wederom schijnen…
Ode aan Chesil Beach
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
541 Nog net zie ik jou lopen
Verdwijnend aan de horizon
De wind trekt zachtjes aan je kleren
Lopend door de winterzon
Jouw dure schoenen
Stappen op de harde kiezels
Die kleine barstjes trekken in het soepele leer
Je attitude zo rebels
Eens begrepen we elkaar compleet
Deelden we onze dromen
Waren veilig bij elkaar
Niet verwachtend dat het…
Mona Lisa
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
930 Zo raadselachtig als de
lach van Mona Lisa
is jouw verdwijnen in
de nacht
Zo mooi als haar gezicht
was 't jouwe niet,
de lijnen en de plooien
de kracht
in jouw gelaat getuigden
sterk van wie je was of
bent geweest want
nu vermist
Ging je vrijwillig weg
of greep het noodlot
onverhoeds je zonder dat
je wist
Of niet begrepen…
Versieren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.617 Hoeveel tranen moeten er verdampen
voordat jij mijn zondes vergeeft
om te zien dat ons leven samen
nog wel degelijk een kleur heeft
Iedereen leert van gemaakte fouten
en niemand zal ooit perfect zijn
maar we zullen heel veel missen
als ik uit jouw leven verdwijn
Alsjeblieft, pluk mij weer als een bloem
en laat onze liefde zegevieren…
Schaduw
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.061 Alles is zwart in mijn hoofd
Het laatste lichtje uitgedoofd
De moed zakt weg
en trekt de energie mee
Onvermogen, onmacht en zelfhaat
beheersen nu mijn bestaan
Ik sta voor de keuze:
Verdwijnen in de schaduw
of toch nog verdergaan
De onderste steen van de muur
heb ik in eigen hand
Durf ik hem eruit te halen
zodat het licht naar binnen…
Lege handen
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
2.097 Ik kots de vuiligheid uit mijn lijf,
zwarte nevel nestelt zich in mijn poriën,
grauwe geruchten wentelen zich in het slijk
Ik kruip in mijn eigen blinde vlek,
weg van alle kleur,
blind voor een gebed
Ik krimp en vervaag,
word leeg en stil
en verdwijn
In de diepste geluiden
van mijn ziel
breekt mijn geloven,
Ik kan niet meer zien…