4280 resultaten.
Voetvegen
netgedicht
3.7 met 44 stemmen
15.211 Verachtelijk, vol van vunzige viezigheden
vielen vuile vlagen vadsige vechters
voor vier vrolijke vlotte vlechtsters
vulgair vlijmend van vurige verleidelijkheden
Voorvocht vonkelde voor vaderland
verrade verborgen vuurlinie van vijand
Vele vechters vertrapten vlechtwerkgranaten
vlogen verrast voorbij, van voeten verlaten.…
Een vogel vliegt uit
hartenkreet
3.2 met 26 stemmen
9.006 De vogel heeft het nest verlaten
heb een onbestemd gevoel
moet er nog aan wennen
hang lusteloos in mijn stoel.
Het redderen, het zorgen
verantwoordelijkheid voorbij
voel me niet meer nodig
maar gedachten zijn níet vrij.
Zal hij koken, wel goed eten
zichzelf én 't huis verzorgen
moet me erbij neerleggen
maar ga wel kijken, morgen!…
MEMORIES
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
2.291 Wil graag met je praten
weten waarom je
me toen hebt verlaten.…
Niemand
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.771 Dat zij die jou het leven gaf,
het zelf weer verlaat.
Er komt een dag dat je alleen bent
nooit meer ben je iemands kind,
Nooit was iemand je zo dierbaar
niemand heeft je zo bemind.
Nooit meer dochter van je moeder,
je kindertijd voorgoed voorbij.
En niemand kan de leegte vullen,
die ze achterliet bij mij.…
leven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
749 genagelde handen
verkrampt op het ruwe hout
totale eenzaamheid
roepend in het duister
een bang kind
verlaten door god en mens
voor de nacht valt
maken ze hem los
na een dag van spot
en diepe pijn
de balsem geurt
handen zijn gevouwen
het leven ter aarde besteld
zal eeuwig vrucht dragen…
ik vond woorden
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.247 ik vond woorden
kermend in het gras
verlaten door jan en alleman
door de wind verwaait
uit stoffige gedichten
overwoekert door onkruid
verterend tussen brandnetels
maar als drenkeling red ik je
en geef je een droog boek
onwennig schrijf ik
jouw oude woorden verder
glanzend over de nieuwe bladzij
het gezicht van de nieuwe toekomst…
Sonnet voor K
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.271 Zo moeilijk is het om te zien
dat we bijna niet meer praten
zelfs bij het lokaal verlaten
ik jouw aandacht niet meer verdien.
Het is moeilijk te geloven
dat na die prachtige avond
mijn hart dodelijk is gewond
maar ik kon niet meer beloven.
Kan jij je herinneren
hoe ik die avond naar je keek
omdat jij op een engel leek.…
Ik moet nu spoedig naar de Balearen
gedicht
2.6 met 27 stemmen
13.236 Ik moet nu spoedig naar de Balearen
De eilanden doorkruisen op een ezel
De kleine baaien zoeken
En de meisjes paaien
De harde korrels voelen
Aan mijn voeten
Ik moet nu spoedig naar de Balearen
Alles vergeten wat mij heeft verlaten
De warme zon zal mij van al mijn pijn genezen
Nog eenmaal kan ik dan gelukkig wezen
Van mens en dier heb ik…
De gordel van granaten
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
962 korenschoven als wigwams
op het kortgeschoren veld
wij speelden indiaantje
ik was winnetou
jij old shatterhand
getooid met kippenveren
galmde onze strijdkreet
tussen mond en handen
op stokpaarden galopperend
het kinderhart verlaten
stuif je nu door ‘t zand
getooid met dorre takken
een gordel van granaten
in dat godvergeten land…
De vogelverschrikker
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
622 In dit open veld, tussen knollen en kraaien
heeft wereldse wijsheid de vogelverschrikker
voorgoed verlaten, zijn geheugen is
niet al te best, niet alles is blijven hangen
door al het negatieve, dat hij uit de stad
heeft meegenomen, dat niet dromen
nooit meer kunnen voelen,
het proportionele, unieke, niet herhaalbare handelen
ontkleedt…
Zonder Traan
hartenkreet
2.2 met 20 stemmen
2.381 Hopeloos verlaten
Doelloos in het rond
Een traan van verdriet
Medelijden, hoopvol
Grote twijfel
Laatste hoop
Weggevaagd door de woorden
Hij blijft niet bij ons
Alles weg
Leegte blijft
Door verdriet vervuld
Verscheurd, ontdaan
Vind de kracht
Houd moed
Heb lief en vertrouw
Ook al zal dit
Nooit meer hetzelfde zijn
Geen dag, geen…
Afscheid
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.566 Je staat daar ontroostbaar na zo'n moment
en je voelt je of je verlaten bent
er was iets moois dat is beëindigd
dat constant je gedachten pijnigt.
Maar dan opeens glijdt zacht en warm
om je schouders heen een arm
die je troost biedt en voelen doet
dat je toch ook weer verder moet.…
Bloed klopt aan de onderkant.
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
545 Franjes maanlichten,
als wormen zich boren
door stilten van kastanjes
Verlaten is het hier,
geen gelaten kinderziel
in de schuilhut van het bos.…
OVERBRUGGEN
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.161 Wij willen
water overbruggen
van oever naar wal
en omgekeerd
Het is niet
de rivier
die ons deert
zelfs niet bij hoog water
Nee, dan ooit het veer
dat veerstoep met
veerstoep verbindt
het nu...met het later
Maar de veerman
heeft z'n veerpont
verlaten
motoren stilgelegd
Zijn vaartuig
heeft hij
vaarwel gezegd met een
'…
Als de teerling is geworpen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
644 het is geen vragen
maar uitdagen
jij laat me dansen op
een koord zonder net
trekt aan de touwtjes
ben jouw harlekijn
armen en benen gelijk
de lach is mijn pijn
als de teerling is geworpen
en mijn geluk is op
zullen jouw armen
mij niet langer vangen
dan breekt het touw
de harlekijn ligt stil
verlaten in de hoek
een stukgelezen…
Nomade
netgedicht
4.6 met 36 stemmen
1.151 Voor mijn reis naar verre oorden
heb ik elk huis verlaten
dingen die mij toebehoorden
staan scharrig langs de straten
weg van de gesteven boorden
heb ik alles afgedankt
uit verstorven slotakkoorden
is mijn stem opnieuw verklankt
dansend in een jas van jade
span ik mijn strakke koorden
vrijuit zwervend als nomade
woon ik in eigen woorden…
duizend
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.417 laat
laat mij
dan ben ik
kan ik zijn
wie ik ben
zonder verdriet
niemand die bedriegt
me verlaat
laat wachten
met duizend gedachten
in mijn hoofd
ik heb nooit geloofd
in de woorden
van de maan
woorden
die zo ver weg
van mij staan
ik ken ze niet
wil ze niet verstaan
ik laat ze gaan
kom
kom maar niet
dichterbij
laat
laat mij…
Schelpenhand
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
529 schelpenhand
het gaat boven verstand
te zijn wie je bent
het lust en laten
in kuststrook verlaten
vallen er gaten in het
aangespoelde gepolijste
schijn niet zo in mijn gezicht
zon ik dicht mezelf een ruimte
maanling over de dag
ademt in en uiting
het raast rust voorbij de vloed
in kust geboren zeearm
met het schelpen verzandde strand…
In memoriam J. Slauerhoff
gedicht
2.2 met 4 stemmen
5.557 Hopend, dat een vrouw, wier onvervulde leven,
aan het mijne korten tijd zou zijn verwant,
tot het wéér een sleur werd, bij mij was gebleven,
mij dan gaan zou verlaten, schijnbaar nonchalant.…
Dodenbloemen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
601 Ik ben
zoals de dodenbloemen
op jouw graf
ik zwijg wanneer er stilte heerst
waai mee met de melodie
van de herfstwind
als er ergernis is
laat ik mijn kleuren vallen
ik verlies mijn hart
mijn meeldraden
trillen in leegte
mijn kromme stengel
bedroefd zijn lengte
in bekentenissen
die zich verlaten
zoals de dodenbloemen
op jouw…
Doen denken in een luister
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
673 ik vlocht herinneringen
in woorden
zocht een bron
zonder erin te verdrinken
ik zag dat de zon zich keerde
naar de verlatenheid
een glans
tekende zich een lange tijd
op een kerkraam
hoe kleurig toch weerkaatste dat glas
en ik voelde en wist
dat dit liefde was
een missen
is niet uit te wissen
gedachten zullen in strofes…
Spookjes nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
864 Somber hangen wolken
zwaar en kil
en winden kolken
door straten verlaten en stil.
Huilen door kale kruinen
als lugubere muziek
van vals gestemde bazuinen
zonder klank, zonder ritmiek.
En donker zijn de nachten
zie geen sterren, zie geen maan
‘t is alsof spoken wachten
tot de klok twaalf zal slaan.…
Ademland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
497 Nachtvogels vlogen over sneeuw
een beetje dronken, vrolijk
door een droomloos drinken
en je zei dat je geen naam had
geen sporen achter liet
in een verlaten land
in het duister ademde jij
en betreurde jij jouw ziel
weer terug naar ’t ademland
waar alle hoop in ’t duister
lag begraven.…
Geen sprankeling
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
547 wij spreken
maar de woorden
fladderen in het rond
rusten nu eens
in de ene dan weer
in de andere mond
er is geen sprankeling
nooit stokt het oeverloos
geneuzel dat onze tijd verbeuzelt
ik kijk haar aan
voel trage stromen
informatie langs mij gaan
ben doodgebloed
in de niet aflatende vloed
van wetenswaardigheden
heb haar verlaten…
In confronteren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
499 heb de wegen verlaten
om voor even
het patina van kerkdeur
en jezusbeeld
niet donkerder te maken
het kaarslicht
niet te zien in
gelijkgestemde ogen
gedrogeerde vroomheid
van tijdelijk gedogen
ben op bedevaart
wil voelen waar
de schoenen wringen
de pijn vervloeken
van mijn zere voeten
in confronteren
zonder anderen
te bezeren…
Meer speciaal
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.843 Of ik dicht bij me blijf, me
vooral toch niet verlaten zal, doe ik, meer
speciaal. Wie heb ik immers nog dan mij tot er
te vallen in die grote hand van jou, waarin
ik altijd al me nooit en graag verdwijnen zou?
-----------------------------
uit: 'Tirade', 29, 1985.…
Marylin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 nog altijd vult haar schoonheid
het hart dat zo verlangt naar
hoop, naar uitverkoren zijn
nog klinkt in haar omfloerste stem
de zekerheid van het geloof
dat old soldiers
nooit verloren gaan
voor haar publiek
is zij een film die verbloemt
dat zelfs de daden van de macht
leeg zijn als een verlaten nacht
als de toneelgordijnen sluiten…
- Overlevingsstrategieën -
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 doodgeschoten,
ondoorgrondelijk
weggestopt en begraven
de koele brise verandert
in een zinderende hysterie
vat ongrijpbaar licht
de dag schuift somber
tot aan de rand van de dood
jaren vinden bevrijding
uit innerlijke ademnood
betrachtelijk
als kinderlevens protesteren ze
demonstranten
onsterfelijk in het hoofd
dat men niet verlaten…
Voedselbank voor de dieren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
647 Een conversatie op straat
Je denkt toch echt niet dat ik mijn dier verlaat
Nee, dat hele kleine beetje eten
Wil ik voor mijzelf wel vergeten
Maar ik doe mijn hond of kat niet weg
Dat is liefde begrijp nu toch wat ik zeg
Armoede is delen met je dier
Die geeft nog een beetje plezier
En warmte in mijn hart
De voedselbank voor dieren is…
bloed in bloed
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
482 mijn kind, je nadert nu
de stappen der volwassenheid
geen bloem die uitgebloeid verdwijnt
als jij je haren hangen laat
donker wast de maan, maar lichter dan het licht
verstaat de zon het, om steeds weer
terug te kaatsen
eenmaal daar, waar heel jouw man-zijn gaat
verlaat je mij
om altijd terug te keren
naar de basisvorm van jij
en ik…