13587 resultaten.
Lechia mijn liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
602 Dat grijze steden geuren
Gedoopt in vrouw'lijk weemoed
Met halogeen ingekleurd
Waar gelach verdriet ontmoet
Gezichten door drank gemerkt
Verloren ogen kijken
Wee mijn geliefde Polen
Laat mij mijn liefde blijken…
Ziekentroost
poëzie
3.2 met 9 stemmen
4.845 Pizarro had de vijftig overschreden,
En weinig roem behaald uit veel gevaar;
Zijn eerste vrouw droeg veren in het haar
En op zijn kleine akker werkte een tweede.
Hij stond bekend als drieste moordenaar,
Geen wet haast die hij niet had overschreden,
Maar dat behoorde tot de goede zeden,
Op Hispaniola - hij was vijftig jaar.…
Cirkelloop
poëzie
3.9 met 10 stemmen
3.161 Oneindge wereld, onvoltooid heelal
En onbegonnen, maar waarin elk deel
Beeld van het heel is en een lichtgespeel
Langs de eeuwge banen, zeg, zal eenmaal, zal
Ooit zijn het eind van uw gestage brand,
Gij diamant in 't holle van een hand?…
water brandt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
642 wonend
in een wereld van wensen
beroeren vingers de mixer
o wonder van elektra
en digitale registratie
ver weg van hinderlijke herrie
doordrongen van belang
mompelt fluisterzacht
een stem
het ware woord
in een microfoon
kom tot jezelf
sta op sta op
het water brandt…
Roosvenster
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
521 een roestig ornament
op een witgekalkte muur
getuige van verlating
van een eens bedrijvige cultuur
doorstaan het donderen der kanonnen
gesmolten ijzer blinkt
als bloedstaal druipend nu geronnen
nog uit haar hart het doodslied klinkt
waar in de Notre Dame uw zuster
haar glazen stralen nog immer schenkt
siert uw vergane pracht bewuster…
HET JAAR 1602
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 kieskeurig de verlangde wind zoeken
vroege schemer nadert bedachtzaam
bestrijkt alles met ijle waterverf
zacht wuift de driekleur op het achterschip
is een hoekige bonte nevelflard
waarin
vaderlands avondrood
blij glanzend om 's geboortegronds eer
en
de helderblauwe Indische hemel
die nieuwe geheime beproeving roept
samen reizen
heel de wereld…
Langzaam maar definitief
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
651 Langzaam maar definitief
Wordt de stam doorkliefd
Haast meegevend,
Ontsteld omwerpbaar te zijn.
Het standpunt niet feilloos
Een illusie met wortels
Waar leven uit gegroeid is
En waarop het loof steunt.
Definitie vervaagt
De vorm verandert
En inhoud verdwijnt
Zonder stam om het vast te houden.…
Aubade - Claire Obscure
netgedicht
4.8 met 59 stemmen
1.643 De ranke wereld tot aan jouw lippen
zal ik droogleggen achter een dappere glimlach,
laten rusten op het kussen van de nacht
waar een zwerfkei duizelt met een vlinder
elkaar toedekken in tomeloze verbeelding
bij het passeren van een wolk
en jij mijn onverschrokken engel
schudde licht als licht en zo bevlogen
de nacht van het kussen.…
Wester Paviljoen
netgedicht
4.9 met 59 stemmen
1.406 Een ongedwongen sfeer maakt weelderig,
laat alles op zijn plek vallen in het onbekende
dat zijn weg vindt in vervagende overpeinzingen,
de wereld snippert vandaag
laat zich delen in het Wester Paviljoen.…
Andere bühne?
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
561 Kon ik maar zijn zoals de aarde,
woordeloos, meeslepend, alles
omvattend, temperamentvol
of loos,van iets van alles
en niets van niets wetend,
maar zie wat ik gedwongen
ben te zien, de gestileerde
tijd van op- en ondergang,
hoofdpersoon in eigen overgang,
een acteur aan onzichtbare
lijnen bewogen in een
overladen seizoen zoekend
naar…
Felle licht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
551 In hemelsnaam,
gerechtelijke dwaling.
Een ijskonijn
dat in molenhopen
zacht haar eigen pootjes kust.
Hoe ben ik hier gekomen?
En als ik dan de heenweg
ben verloren,
ben ik dan niet zondermeer
mijn doel ook
uit het oog verloren?
Ik wapper mij met mijn agenda
wat frisse lucht in het gezicht
en zie nog door de zonnewering:
licht. Fel licht…
Wasknijper
gedicht
4.1 met 18 stemmen
7.162 Wat beklijft?
Vraag het de wasknijper
die met een stalen oog
een lijn vastbijt
Wat blijft
als straks de herfst aantrekt?
Wat is het dan
een veer om dit gespannen hout
dat krampachtig nog wat
was vasthoudt
------------------------------------------------------------
uit: 'De dingen de dingen de dans en de dingen', 2010…
Niet welkom in de hemel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
546 hoge poorten blijven gesloten
niemand begrijpt me
gevoelens veranderen
veranderen mij
iedereen is anders
in deze te grote zee
reikt niemand mij de hand
echoën golven tot in de verte
grote dieptes blijven onbereikbaar
drijf onbegrepen naar waar
jij je verborgen houdt
onder water
wil de hemel mij niet
niemand geeft een zier
kabbelt…
Clouds
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
763 Waar ik nooit aan heb gedacht
Wat kan, wat je niet verwacht
Violet paars en aubergine kleuren pracht
Het kwam diep uit het binnenste van moeder Aarde
Ver naar hier gedragen door de lucht
Met veel gedonder en gezucht
Te laat en doodop
De zonsondergang bijzonder
Met dank aan IJsland
Was ik daar maar gestrand.…
40 - 45
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
740 aaneengeregen woorden
vormen zinnen van een boek
waarin vroegere tijden
nog witte strikken droegen
werd er nietsvermoedend
aan stoelpoten gezaagd
zij die het gezag ondermijnde
verraadde degene voor wie
het levenslicht niet bedoeld was
ideologieën door de strot geduwd
maakte van de mens een beest
met swastika als leidraad…
MENSELIJKE TANKA
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
715 Als onze aarbol
meer land, minder water had,
dan zou de wereld
nóg ingewikkelder zijn,
des te heviger twisten.…
De poppen in het gras
gedicht
3.1 met 17 stemmen
10.148 Je ziet de poppen
ter wereld komen in het gras:
een vloedgolf rode glimlachjes,
lichamen met een eerste adem
uit Taiwan, om nooit uit te blazen.
Vogels, bij honderden, zijn nodig
om deze meisjes op te pikken:
bouw nesten voor ze in het bos,
ga broeden op hun huid zolang
het zomer is en trek dan weg.…
Vijf voor twaalf
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
554 De wereld is,
in haar simpelheid,
nog voor menigeen
complex
en haar draden,
over weg en drassig pad gespannen,
zijn als struikeldraad.
Vrouwlief kijkt op de klok.
Het is al bijna
vijf voor twaalf
en de jonge César zei,
net als zijn vader,
dat om twaalven de zondvloed komt.
Hij komt.…
Prime time I
gedicht
2.3 met 20 stemmen
7.512 Openbaar aanklager heropent na jaren de zaak
tegen vermeende moordenaars met nieuw materiaal:
het aanhoudend warme weer, de mogelijke klimatologische
veranderingen, duizelingwekkende luchtopnames
van Vietnam, de oprechte twijfels achteraf en spijtbetuiging
van een bommenwerperpiloot, seismografische metingen,
olie- en gasboringen…
woonstee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
487 daar, waar wolken
schuiven voor het licht
dat elke dag het oosten
onderdompelt in de zee
daar leef ik,
bijna gestrand
voorbij de duinen
in onmetelijk zand…
Het huis van glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
566 ik betrad
het huis van glas
wist meteen niet meer
wat boven of beneden was
ook binnen buiten
gaf problemen
omdat lichten dwars
door muren schenen
kamers leken virtueel
in transparante scheiding
toch beperkten zij de ruimte
in voelbaar substantieel
alles leek te zweven
tussen kelder en het dak
alleen door het bewegen
zag je dat…
Stilte resistent?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
687 Wanneer het
verloren bloed door de mazen
van de schijn is weggevloeid,
kleeft smart van arbeid aan
ieders handen, geronnen de
harten van rechtvaardigheid,
geketend in peilloze plooien
van het boetekleed, als brood en
spelen aan de wereld uit te delen,
het frêle lichaam van de berooide
aarde door latere generaties
getroost, gezeefd…
Als God mocht kiezen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
874 waar elkeen om vocht
maar aan het einde van iemands Latijn
Als God zijn domicilie bepalen mocht
waar hij kon uitrusten van geleden pijn
Schiep hij de plek waar niemand zocht
om er eventjes gewoon zichzelf te zijn
Als God zijn woonplaats bepalen kon
vestigde hij zich vlot in liefdesgebied
Om zich er te voelen, als toen ’t begon
in een wereld…
tranen
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
633 na regen komt zonneschijn
je hebt het soms moeilijk
en laat smoms zomaar een traan
emoties komen los
met de beweging in het gezicht
ook is er wel eens troost
als het even mee zit
maar als de zon schijnt
en het is gaan regenen
komen gedachten en emoties
kleurrijk bij elkaar…
na tranen komt een lach
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
656 tranen
je hebt het soms moeilijk
en laat zomaar een traan
emoties komen los
met de beweging in het gezicht
ook is er wel eens troost
als het even mee zit
maar als de zon schijnt
en het is gaan regenen
komen gedachten en emoties
kleurrijk bij elkaar…
Fusie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
705 Verdeeldheid tussen mensen
Tussen lief en leed
Decennia lang
Hoop en wanhoop
Kennen elkaar als geen ander
Hand in hand
Gaan zij gezamenlijk door het leven
Wij zijn van de aarde
Waar alles samenkomt en een geheel vormt
De maatschappij is verscheurd
Laat de kracht van de aarde
Van het samenzijn
Terugkomen in het leven
Laat mensen…
Utopie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 de wind waait door je haar
je bent verrast alsof je je hoed kwijtraakt,
afgestaan aan de wind, je bedankt haar
voor deze koele onderbreking, en loopt
daarna weer verder in de traagmakende zon,
bezweet en langs de hoge bomen richting
de boerderij, naar boer Jansen, kijken of
daar wat te doen is. Koeien kijken je verbaasd
aan en schapen…
regen
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
558 zo veel emotie
te veel verdriet hangt hier rond
en er is veel pijn…
MUSEUM SMALLINGERLAND
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 In 't gewezen huis van Gods dienstbaarheid
verhalen ver en nabij verleden,
samen met krachtig, verrassend heden,
over schone kunst en daagse nijverheid.
Beeld en schilderij, geëerd in elke tijd,
zijn verblijd door bedachtzame schreden,
die ook gaan naar dat wat mensen ooit deden:
arbeid zonder roem, maar zeer toegewijd.
Peinzende muren omsluiten…
Ver van mijn bed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 's nachts in mijn dromen
smeken ze om aandacht
strekken hongerhanden
met lege bedelnappen
zonder een kruimel brood
zie mij, hoor mij
ontken mijn menszijn niet
hun ogen kijken mij aan
getekend door wreed lot
geschokt schrik ik wakker…