Alle inzendingen over witte wolken

13575 resultaten.

Sorteren op:

In wat grijzig wit

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 448
ik donker de dagen in afnemend licht wis langs mijn ogen voel teruglopend zicht door een onbekend schaduwen verloor alles langzaam contrast verdween schoonheid die was heb al jaren het glanzen van kleuren gemist vernisjes verworden tot craquele in wat grijzig wit ik weet het helderen nog uit mijn jeugd een sprankelende zon in…

Witte vlinder

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 605
Witte vlinder, vlinder vrij, dansend in het zonlicht, hoe verheug je mij. 't Zijn de kleine dingen, die gaan nooit voorbij.…
Adeleyd3 september 2016Lees meer >

Witte vlag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 568
Zwijgend loop ik in deze demonstratie mee met mijn witte vlag waarop zowel woord als beeld ontbreekt - mijn stem die alleen door stilzwijgen weerklinkt.…

Witte veder

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.912
Elke keer moest ik wenen, heimelijk verliefd op Witte Veder. --------------------------------- uit: 'Vallende Mannen', 2011.…

Witte Haven

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
oneindige palmenpromenade tot aan die witte haven waar engelen je toewuiven zingend op een verlichte kade je leiden naar het Paradijs waar de Zomer eeuwig blijft.…
Greta Casier13 februari 2017Lees meer >

Witte tulpen

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 643
Zij die mijn ziel omkleden met witte wanden balsemen mijn winterhanden. Witte tulpen Die lichten door mijn ogen wiens innerlijke glans door 't wintergrauw is gedoofd. laat uw licht mij doorstromen opdat ik weer in leven en liefde geloof.…
Greta Casier22 februari 2017Lees meer >

Het witste wit

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 507
ik heb wit gezien waarvan de schaduw bewoog toen ik opkeek wist ik dat het vloog kon niet naar boven lopen in banen zonder licht dacht snel op te stappen maar had totaal geen zicht door mijn grote vriend van boven kon ik het licht laten doven maar was ook meteen mijn schaduw kwijt dan is het witste wit verdwenen in een wereld zonder…

Witte Donderdag

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 561
Priester zijn is zoals Jezus knielen voor de armste mens, voeten wassen, nooit vergeten wat Hij als zijn laatste wens meegaf aan wie Hem wil volgen: dat ze liefdevol en één dienen zouden, niet als heersers leven, zoals Hij verscheen in die laatste levensuren, brood en wijn als teken bood. Priester zijn is zo getuigen van het Licht dwars…
Adeleyd13 april 2017Lees meer >

Een witte duif

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 569
ik stuur mijn boodschap met de wind een witte duif draagt letters die jij zo kleurrijk vindt storm en regen trotserend laveert zij op instinct opgetogen rol jij de boodschap uit van boven in zinnen mag ik jou op afstand nog steeds beminnen ik zie je lach weet dat jij mijn kaartje hebt verwacht…

De witte sneeuw

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.052
De witte sneeuw, waarvan de bergen vonken, Wanneer de hemel stooft en staat in brand, Die zonnelach weerkaatst, en zonnelonken, Blijft eeuwig hoog en eeuwig diamant.…

Witte fietsen.....

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
Ze staan er in rij na rij zo voor het grijpen Geen groots idee vermetel plan hoeft nog te rijpen Je mag er spontaan gaan rijden over de uitgerolde paden van 't Natuurpark waarin de ark van Noë lijkt leeg gelopen Sfeer en weer hoeven ze er niet te verkopen: in park 'De Hoge Veluwe'…

In wit protesteren

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 572
we spraken golven over weer en wind murmelden zee koesterden oude botten in geschreeuw van de meeuw zon lichtte op in wit protesteren van opkomende vloed water versmolt met nevel in de ondergaande gloed wij kenden het eind door het ronden van de pier proefden zilte in de eeuwigheid van tijd en oneindige ruimte hier terug naar de…
wil melker27 september 2017Lees meer >

over het witte bruggetje

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 743
over het bruggetje naar de duinen van Klein Zwitserland daar wist ik de momenten van geluk... ach ja mijn kinderjaren die afreisden met de snelheid van het licht wat ik er nog van heb is een tekening van Willem Minderman in een prentenboek uit 1952…

Witte steen

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 721
waar stille wijsheid van oude bomen traag bewegend in de najaarswind troostwoorden fluisteren heb daar de witte steen zacht als een Memoriam aan zijn voeten neergelegd…

Witte muren

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
Op deze witte muren druipt geen ander vocht dan van de witkwast, oh, zo zuiver. Ik houd van smetteloze muren, waarop geen nostalgie kan schuren. Er is al zoveel ongans en weerbarst, opsmuk en tegenspraak, zoveel hangplaats ook van halfgoden. Nee, ik zal niet gauw verzuren tussen maagdelijke muren.…

Witte nachten

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Het is weer zover, Serious Request is zo verslavend, dat ik geen oog meer dicht doe en alles wil zien en horen. Met een Affligem tripel binnen handbereik is dat geen straf, maar een ongekend genot, want het sterkt de menselijke verbondenheid, die tegenwoordig door zoveel ruis en stoornis wordt bedreigd. Top hoe die jongeren zich inzetten…

Witte bloemen.

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.488
Maak schemer van licht in deez' donkre stonde, Gij kindren der Meie! Wil begeleien Wat in levens Meie wordt weggezonden.... Ik heb gekozen Rozen, Heel blanke Bloemen der Meie, Die lichtend stonden, Met teder schijnen, In 't dag verdwijnen. De plek is zonloos, waar wijlen zullen De jonge leden van ziel verlaten…

Maagdelijk wit

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
binden vormen konden mijn grote vragen over alles niet meer dragen de compositie werd een doolhof waar in ikzelf geen uitweg zag doeken staan mij vragend aan te kijken wie hen gaat beschrijven in dit repeterend ochtendlijke spel voel ik mij verliezer en besef dat wel maar vandaag ga ik winnen nog is het linnen maagdelijk wit…

Witte bloesems

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn kan ik het leven niet in arme woorden vatten, maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten te schitteren, verheven boven angst en pijn. Slechts één keer leven wij en gaan de bloesems open, dan komt de vrucht als wij door ’t licht ons laten dopen.…
Adeleyd22 april 2018Lees meer >

Wit en zwart

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.226
Straks sluit ik de witte Japanse panelen voor mijn raam. Alles gaat dicht. Dan is het weer nacht. ------------------------------------ uit: "Rozen verwelken, bloemen" Uitgeverij WEL, Bergen op Zoom (december 2006)…

Het krullend wit

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 526
de meeuw scheerde laag in een vlaag van speelse weerspannigheid over spattende golven in de hoop op wat buit ook jij volgde de reis die hij maakte op de vlucht van wind met het plezier van een kind hopend dat hij zijn doel zou raken danste op het krullend wit van de zee proefde het zilt dat hij heeft genomen om samen aan…
wil melker3 december 2018Lees meer >

Zwart-wit

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 553
De kleuren trekken weg uit dit jaargetij Herfst van lange duur dit jaar Winterwolken staan op sneeuwen wind jaagt over paden Wij maken sporen in verse sneeuw niet vrij van fantasie zie ik in deze tekening: een rad-van-avontuur.…

[ Een witte trilling ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Een witte trilling, van de bloesems, ik huiver – voor wat komen gaat.…
Zywa18 maart 2019Lees meer >

In voorzichtig wit

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
het doek was leeg geen enkele veeg ontsierde de volmaakte structuur van het oppervlak ik wilde beginnen om de diepste emoties van binnen eindelijk eens vorm en kleur te geven maar was bang om evenwicht en stilte te verstoren die ik daar gekoesterd had sinds ik ben geboren toch ben ik begonnen in voorzichtig wit zwommen later…

Wit was de roos

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
Gelijk de rozen nog gesloten tegen de kou van de nacht Dromen voorzichtig bewegend in hun passende dozen gezet Zij kijken naar mij met grote, ronde, sensuele ogen als kortgerokte dames uit een Japanse manga-strip In de tuin loert en sluipt een kat, meedogenloos zingt een merel een lied over het geheim van de roos…

Opspattend wit

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 396
traag golft stilte langs kusten vol begrip geen felle confrontaties in opspattend wit een rustig weten op een bodem zonder vergeten stromend meanderen zonder direct te veranderen in opgaande vloed langs de weidsheid van strand tot daar waar herinneringsbanden terabytes kleuren in zand zo voedt database aarde de kwantumcomputer…

Witte morgen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 399
Een witte morgen onder het zonnerijzen vorstelijk bekleed.…

Anders wit

netgedicht
4.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 436
worden obstakels zichtbaar op paden die er eerst niet waren aanpassen en gedogen houdt de relatie niet lang open gaan vrijheid en eigen keuzes wringen in het ondernemen van eigen dingen ik heb stappen terug gedaan zodat jij weer rechtop kunt staan ondanks je zelfverzekerde blik bleef de afdruk op de sleep net even anders wit…