3159 resultaten.
lijfsbehoud
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
407 ergens schort het aan besef
door bomen het bos
grondig, heuvelachtig, aards
gruizig in mistnevelen
fijnmazig verdeeld met een
zilvergrijze dunheid
melkweg ten spijt
gehemelte noch schorre keel
sommige dingen zijn niet
zoals ze lijken
zoals vandaag het verleden
van morgen
zoals scheidslijn
woord voor woord gespeld
zelfs toen…
Zoekend naar idealen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 De zon, de witte landerijen,
De eindeloze horizon
Dat is het land waar ik ben geboren
Mijn prille leven eens begon
De ruime velden bekleed in wit tenue
Waar, als straks de seizoenen wisselen,
Het nieuwe leven weer tevoorschijn komt
Mijn hart ligt daar in kleine dorpen
Ergens verspreid over het vlakke land
Niet opgesloten tussen vele muren…
Woestenij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
662 droog stof waait op
dwarrelt doelloos
over dorre bloemen
leven lijkt verdampt
dit doodse landschap
is niet veel meer dan
een roodbruine schets
op vergeeld papier
ogen turen in de verte
de weg naar nergens
eindigt in die vage lijn
trillend aan de einder
een klok klinkt luid
galmt over de vlakte
losse flodders volgen
Ennio is hier ergens…
Op een mooie pinksterdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Op een mooie pinksterdag…
Terwijl ik dit geluidloos typ
want gsmtoetsen praten niet
zingt buiten een vogel
zijn ziel uit zijn lijf
Hartstochtelijk gekwetter
beantwoord in andere klanken
Vogels praten met elkaar
terwijl de wind door de bomen ruist
en op de achtergrond donder aanrolt
Metafoor voor ons mensenleven
Altijd dreigt ergens onweer…
Zorgen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
760 ander nodig
heeft en waar
ik moet zijn
Als kind al
Zorgen is oke
maar ik ben
Mezelf
hierin
vergeten
Kwijt geraakt
Ik ben nu 63 jaar
en al een poosje
op weg om
eindelijk
voor mezelf
te zorgen
Mijn eigen
pad te lopen
Vooral nu
voel ik een
hele grote angst
en spanning
bij iedere
zorgvraag of
het gevoel
dat ik ergens…
ommuring
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
468 vragen in ‘t zog van verwarring, halsoverkop
in ademnood gevangen, belichaamd
door ruwe rauwheid van ontelbare woorden
die elke winter weer overleven
dan volgt diepgevroren spijt, gevolg van
wederkerigheid ergens halverwege
een onbeslapen ochtend, een avond
zonder bomen, het einde dat geen kant op kan…
Het verdriet van Ariadne (1)
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
599 Mind your step
jouw reiziger gaat vertrekken
maar jij komt liever ergens aan.
Watch out
voor het leven zonder liefde
een bodemloos bestaan.
Je zwaait hem uit misschien
In sluiers van verdriet
een gat in je hart.
En je slingert tussen zwijgen
en spreken zwijgen
mythische tranen komen van ver.…
Morgen vieren we Pinksteren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Mocht Hij ons de liefde geven
voor wat God geschapen heeft,
onze harten dankbaar stemmen
voor wat ergens ook maar leeft.
Vred’en vreugde, moed en eerbied,
alles wat in zevenvoud
mensen samenbrengt in vriendschap,
ons steeds weer te samen houdt.…
Mijn Goeree OverFlakkee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
613 Mijn Goeree OverFlakkee
Het Eiland van mijn dromen
Het Eiland waar ik altijd zal blijven komen
En als ik ergens anders ben
Dan rij ik vliegensvlug
Naar het mooiste Eiland van Nederland
Terug over de Haringvlietbrug
Mijn Goeree OverFlakkee
In mijn leven had ik nooit een wens
1 ding is zeker
Hier op Goeree OverFlakkee wonen van mij…
Vertel me
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.037 me
wie jij bent
En waar je naartoe gaat
Welke stukjes van de wereld je nog wilt zien
En al gezien hebt
Vertel me
wie ik voor jou ben
En of je voor mij
nog een weg ziet
Vertel me luchtige dingen
Zoals cake
of ballonnen
Vertel me al die dingen
Vertel me duizend dingen
Want ik wil ze horen
Ik wil erin zoeken
naar de moed die ik ergens…
Koster Westerkerk John Faasse nam afscheid, ik speechte en speelde met zijn naam!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Als John ergens zijn FAMILIENAAM FAASSE
eer heeft aangedaan
dan is dat als Koster van de Westerkerk te Amsterdam
Wat heeft hij daar GEFAASSEERD moeten/mogen werken
'In FAASSEN FAN FEITEN, FIJNE EN FERFELENDE':::
Trouw, rouw, grauw, gauw, kou, warm, arm, rijk, jong, oud, groot, klein, naar, FIJN
Dank John FAASSE voor FEEL en VANAF FANDAAG…
Tussen nu en nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
493 Ergens schrijft iemand een gedicht over verdwalen
en noemt het thuiskomen.
Wij zijn de echo van wat we hopen te worden,
tussen nu en nooit,
waar het licht altijd even blijft hangen
voor het verdwijnt.…
Over woorden
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
480 Is er woord dat ergens toe leiden kan
naar olijfgaard pijnboomwoud of naar
het licht dat in de dood verschaalt?
Ik weet niet of er woorden bestaan
die een pad van ijs doen smelten
kilte en kaalslag kunnen verslaan.
Is er woord dat als gemis schuurt
en schrijnt over de huid woordeloos
van eenzaamheid?…
MIJN NIEUWE LIEFDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Ik ben verliefd tot over mijn oren
mijn echtgenote weet het nog niet
Mijn liefde voel echt als herboren
maar o ze heeft nog geen verdriet
Ik heb haar kort geleden ontmoet
ergens, in een zeer duistere nacht
Voor ik het besefte voelde ‘t goed
dat zij dacht, dat ik haar lief had
Ja, moet ‘t mijn vrouwtje zeggen
ik wil haar nu geen verdriet…
Een vraag in late schemering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
250 Ergens halverwege het Oosterpark
een stilte danst weer rond het avonduur
in sierlijke vormen van de muurschaduw
gebogen mensen zoeken natte peuken
in het gras ligt een oude heroïnespuit
honden snuffelen aan verse drollen
en jij vraagt hoe beleefde mensen ademen
alsof je niet zelf door het noodlot bent aangeraakt
slenterend op weg naar een…
Het glas herinnert zich
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
401 Een brillenglas,
lang zoekgeraakt
lag plots weer
waar het haar
ooit had geraakt
geen aankondiging,
geen spoor
maar helder lag
het daar weer
voor
door krassen heen
door vallen en tijd
droeg het nog steeds
dezelfde helderheid
alsof wat kwijt was
nooit verdween
maar gewacht had
stil, ergens alleen
haar wereld viel weer…
licht en later
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
274 zal ik nog voelen, zien, bestaan,
of glijd ik naamloos ergens aan?
poëzie brandt, een zachte wond,
zij maakt van stilte adem, mond,
zij bindt wat was en wat nog komt
tot één geheim dat in ons klopt
en toch, hoe klein haar hand in mij,
hoe groot de schaduw die ik zij.…
Consumptiepatroon
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
824 In onbeweeglijk evenwicht
ligt mijn ik stil te wachten
in een bed geschikt voor dromen
ergens in de koude stadsbuurt
omdat jij ooit terug gaat komen
ik weet nog niet hoe lang het duurt
je weet dat mijn naakte ziel
zich ernstig zorgen maakt
maar eenzaam gaat het leven verder
ik speel een beetje met mijn gedachten
om het wachten te verzachten…
Velum
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
248 Handen
vastgeroest
in vertraagde tijd,
alsof pezen draden
werden van stof en
krijt
vingers vol stilte
vol sleutels zonder
slot
in de polsen
hing een klok
achterstevoren
waar seconden als
vonken door het
zwijgen verloren
en ergens
een stoel van
waterlicht-
waar een jas van
rook langzaam
openligt
de handen bewogen
niet…
Stationair
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
283 vroege kou
een dunne rook
langs grauw metaal
te lang het draaien
zonder vuur de
ochtend wachtend
langs de straat
huizen zwijgend
achter glas
lichten bleek
in natte ruiten
een motorkap
halfopen stilte
kou verzameld
in het ijzer
geen zichtbare
breuk
geen rook van
binnenuit
alleen dat telkens
weer proberen
alsof ergens…
Trilling
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
252 landschap
hadden verlaten
waar ijle mist
de stilte
droeg,
liep het kind
blootsvoets,
ontkoppelde spoorstaven
omhulden het licht
van voetstappen,
alsof het ijzer
zich herinnerde
hoe het ooit zong,
en elke stap
een zachte
ontwrichting
langs roest die glansde
als een oude belofte
welke nooit werd ingelost,
ergens…
verloren
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
228 gezongen
ze raakten verloren tussen grijze bomen
het lot dat alle liederen is beschoren
glinsterende tranen nestelden zich
in de warboel van je baard
in de gloed van de maan hoorden we
iemand huilen
het was te vroeg om weer te keren
naar zomerse dagen
te laat om te voelen alsof de zon wat
dichter naar de wereld kantelen zou
ergens…
Druildagen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
378 Je probeert ergens voor de duidelijkheid
jouw volle aandacht op te richten
een verloren brief, een weggelopen liefdesaffaire
gebarsten lippen van een eeuwenoud standbeeld
die uitgehakte glimlach van vergane gloriedagen
en het lukt je niet om op te staan, tegen de wind in
want de marmeren schouders zijn van een dode vriend
en de afgebroken…
Het vuur onder de as.
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
2.076 Er is de gloed van 't leven die soms dooft
nadat intens en lang de vlammen zijn gegaan
naar al wat ooit of ergens werd beloofd
maar heel geleidelijk is stil komen te staan.…
Achter gesloten deuren
hartenkreet
3.4 met 21 stemmen
1.520 Dichtslaande portieren
ergens een hond die blaft
en achter gesloten deuren
een echtelijke ruzie waar
iemand genadeloos wordt gestraft.
De nacht met z'n geheimen
die niet prijs worden gegeven
donker, koud en kil
verpest wordt iemands leven.…
En opnieuw
hartenkreet
1.3 met 11 stemmen
1.506 maar ergens windt zich weer op
de herhaling van de wijzers
die opnieuw hun ronde draaien
en opnieuw hun slag slaan
langzaam hun routine afgaan
niet het kleinste detail wordt
overgeslagen, niet het verse
wat uit de grond zal komen
langzaamaan ontstaat het
uit oud gesneden stukken
jong met bestemming
oprechte waarheidsliefde
hoor je…
Kleine hoop
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.677 Ik heb nachten liggen huilen,
Ik was aangedaan door dit verdriet
Ik wilde ergens schuilen
Maar dat lukte me niet
Jij helpt me er doorheen te slaan
Daar ben ik je dankbaar om
Je weet zelf wat je me hebt aangedaan
En je vraagt je af waarom?…
papa
hartenkreet
3.8 met 52 stemmen
4.232 Papa 04.10.1943 – 15-11-1981
ik kijk naar je kleren
je perfect gekapte haar
levenloos in je kist
was je er nog maar
je voelt ijskoud aan
een rilling gaat door me heen
uit je lichaam opgestegen
je liet me verdomme alleen
je geest waart ergens rond
en leidt mij door het leven
missen doe ik je nog elke dag
je hebt mij veel moois gegeven…
de tijd
netgedicht
3.4 met 90 stemmen
23.660 Hier wandel ik in de
schemering
de nacht zo dicht nabij
het is de tijd niet dat
ik nu nog zing
dauw hangt laag over
de vecht en landerij
De stilte heeft zich
al genesteld
in bomen straten en
de stad
in menig huis dooft
men het licht
zij hebben de dag gehad
In de verte blaft een hond
dendert er een trein
ergens gaat een deur op slot…
AFRIKA
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.079 honger rimpelt zelfs
een zachte, zoete huid
en gore, zwarte vliegen stelen
de allerlaatste zoute tranen
uit bijna dode ogen
ergens ver weg leeft de honger,
geselt kinderen en mensen,
zie ze schuilen onder een plastic zeil,
terwijl scherp zand hun huid schuurt
ik met mijn laptop op schoot,
een mooi, koel glas Chablis
onder handbereik…