2304 resultaten.
Nachtvesting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
757 In de nacht zijn
er vestingen, onneembare
vestingen die
de burcht veilig gesloten
laten, ze kijken wel uit
voor schurk & schavuit.
Ze loeren van tussen
kantelen naar
angstige boerenneuzen
met een bult.
Rondingen rond de poort
schrikken elke soldaat af en in
de ochtend worden
voorraden snel aangevuld.…
ultraviolet lokt in letterbak.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
595 woorden niet betekend
ongehouwen nog te hakken
rots uit steen voor beeld
alles is ooit
uitgesproken voorzegd
tot oren steeds gesloten
onvrij gemaakte hoofden
ongezegd opgeslagen
ordeloos in breinen
zoekend naar verwoording
in dichters gisting
van Dale stort goed
bergen woorden schuren wrijven
in vermaledijde brij
waar oh hoe waar…
het afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.700 mijn hart bloedde zachtjes terwijl de aarde
de laatste tranen ving in haar warme schoot
er was de zon, hoog aan de wolkenloze hemel
en de kilte van het marmer aan mijn handen
ogen vastgeklonken aan het einde begon ik
te lopen in de richting van jouw eeuwigheid
er was een schaduw, achter de gesloten ramen
de bergen die meekeken over mijn schouders…
Dode stad
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.679 geboren
helemaal zoek
zoals verloren
toch ben ik gekomen
naar hier door de sneeuw
door sporen en voren
niet om te zoeken
maar wel om te vinden
mijn liefde voor jou
ooit was het hier mooi
sterren stonden hoog
wolken knielden voor blauwe lucht
en jij was het zonnetje
het zonnetje in mijn droom
het leven gaat nu verder
de poort is gesloten…
Een gemengd boeket
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
983 Een bloem, uit een gemengd boeket
fris van kleur en heerlijk van geur
zo sta jij overdag tussen de mensen
de ene keer ben je ernstig, dan met pret
bij jou kom je nooit voor een gesloten deur
al ken je niet altijd jouw eigen grenzen!…
Requiem voor een meisje
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.033 Je stem zal niet meer worden gehoord,
en je ogen, ze zijn voorgoed gesloten.
Je leven werd vroeg in de kiem gesmoord,
nog voordat je één seconde had genoten.
Te jong nog om de wereld te kennen,
om te zien wat je kon doen in dit leven.
Geen kans om aan het leven te wennen,
om te nemen, maar ook om te geven.…
individuele kansen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
789 De glans van ongekende stilte was het feit
van getrooste golven vol gelach waarin de
kwetsbaarheid van het gesloten hart eindelijk
werd geopend door de stralen van onafhankelijke woorden.…
Avond
poëzie
2.8 met 5 stemmen
3.388 Het huis sliep achter zijn gesloten blinden,
Wij zaten samen op de kille bank,
De dag was als haar oude vader krank,
De blaren fluisterden met moede winden.
Moe van de geuren die zij moeten dragen
Van graven oud en rozen uitgebloeid,
Weemoedig vlagend door verwarde hagen
En 't armlijk loof dat om de zerken groeit.…
Ik vergeef je.....
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.807 Een hart dat gesloten blijft voelt als een koud en eenzaam gemis.
"Ik vergeef je....."…
Drenkeling zonder water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 vaarwater
zonder religie niet te drinken
wie kent zijn juweel wanneer het spreekt
en schittert terwijl de haven is gedempt
neem mijn hand en streel me langs
het leven, het is kort zoals het
omgewaaid riet – wel scherp maar
zonder bedoeling ermee te snijden
de randjes, balancerend aan het geluk
op een afstand lijkt het klein, maar met
gesloten…
Terwijl de tijd verstrijkt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
864 Ze wil hier niet meer weg
niet terug naar het lege huis
waar alleen nog wat bloemen
langzaam staan te sterven
in een oude breekbare vaas
dus zit ze maar te wachten
terwijl de tijd verstrijkt
met gesloten ogen
verhult het donker
soms wat van de twijfel
de kunst van navigeren
in het wankele duister
is te varen op gevoel
tastend naar…
Russisch kerkhof [Amersfoort]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 De eens witte kruizen op de graven zijn grauw geworden
door de uitstoot van het verkeer op de snelweg dat voortraast
van niets naar nergens in een soort perpetuum mobile
en staan vergeten in rijen voor een al lang gesloten loket.…
DUITSLAND-NEE-DERLAND
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
753 Met alle buurlanden
hebben we oorlog gehad
met alle buurlanden
hebben we vrede gesloten
Maar de Duitsers
nee, die waarderen we niet
nee, die gedogen we
Onze belangrijkste handelspartner
onze belangrijkste 'hofleverancier'
ons grootste buurland
Duitslands kracht ligt
in hun intrinsieke isolement
en hard werkende samenleving
binnen…
Avond
poëzie
4.5 met 6 stemmen
5.948 Het huis sliep achter zijn gesloten blinden,
Wij zaten samen op de kille bank,
De dag was als haar oude vader krank,
De blaren fluisterden met moede winden.
Moe van de geuren die zij moeten dragen
Van graven oud en rozen uitgebloeid,
Weemoedig vlagend door verwarde hagen
En 't armlijk loof dat om de zerken groeit.
…
Wanhoop en extase
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
417 In de greep van de
de morgenstond
bijt het bos op het
bitter van de mossen
met de nasmaak van
de nacht nog in volle mond
vloeit de dauw uit gesloten ogen
In het voetspoor van
z’n uniformiteit, schuurt
het eerste licht langs
de hoogste takken,
strekken schaduwen zich
tot levende sculpturen,
gekerfd in de magere
schors van de vluchtige…
Chemisch verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 een pulserend strand
in een neon verlichte hemel
maan en golven slijpen
verborgen gedachten
door de nacht geroken
verlaten wij opnieuw
deze warme progressie onder de sterren
chaos ritme en muziek
penetreren overal om ons heen
fragmenten verdelen
als vuurwerk
de film achter gesloten ogen
langzaam dwalen we af
naar dit bezinksel…
De mist staat in brand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 de zachtmoedige zon zinkt in haar slaapgedicht
rozenbottel rood weerspiegelt in mijmerend water
bloeiende biezen silhouetteren in tranend tegenlicht
witte diezigheid maskeert het avant-gardistisch natuurtheater
natuur geurt de avond vochtig en zwoel
de bloemen hebben hun kelken gesloten
kikkers roepzingen hun partners in de poel
verdwenen…
Nooit meer wachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
631 Jouw foto is opgeslagen op mijn harde schrijf
met één druk op de knop zie ik je voor me
met gesloten ogen hoor ik je wakker worden.
Jouw zachte ademhaling was mijn metronoom
de Keltische klank om het leven te relativeren
dat was de toon met gemoedelijke woorden.…
Inpandig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 daglicht
de kamer is met ruimte gevuld
omringd door afstand, inwendig
tot muren, verder dan afgelegen
binnen lijnen, hoeken; bestendig
overal ontbreekt ons praten
dringt luisteren tot stilte door
er is geen brood, geen water
geen dagelijks verzaken
slechts kanteling van fluistertijd
als domein van dimensie
om achter gesloten…
Voetstappen in het zand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 wind ontbladerde
zong kale takken
tegen een strak
blauwe lucht
ik huisde
niet meer thuis
verbleef achter
gesloten luiken
de wereld buiten
ordende zich
in verder sluiten
gaf mij geen gezicht
zelfs het roepen
van mijn naam
liet ik zeilen strijkend
zonder aan te leggen gaan
ik dobber rond
want het tij is dood
de zee droogt op…
De crematie.
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.185 je ligt werkelijk keurig opgebaard
beste kostuum is je aangetrokken
donkerblauw; je lievelingskleur, met grijze sokken
familie en vrienden om de kist geschaard
het laatst ritje vangt straks aan
kist wordt reeds door je zonen gesloten
deksel werkelijk overgoten
met bloemen, kleurige linten en harten van cellofaan
afscheid doet pijn voor zo…
Trage twijfel
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
539 vanzelfsprekendheden nog
zijn nieuwe waardes onbepaald
Zelfs gisteren is dichterbij
dan de realiteit van heden
deze dag wil maar niet starten
wachtend op een teken van leven
Daar lijkt zacht een stem te klinken
tussen het tikken van de regen
tegen het beslagen zolderraam
Misschien wordt dan eindelijk
de cirkel weer open gebroken
die nu zo gesloten…
Bodem
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
755 de wind is oppermachtig in het noorden
hij geselt de verloren graswoestijn
en buldert met beangstigend venijn
door stervende of doodgewaande oorden
waar nuchter de gesloten noorderlingen
totaal doorweekte klei amechtig knechten
en kale kromgebogen struiken vechten
aleer een trage dood ze zal bedwingen
de bodem van het verre wingewest…
mijn pakhuis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
805 en toen ik die weer gesloten had..
kroop ik weer bij jou
trok mijn helft van het deken
naar me toe, zegende het huis
en zijn bewoners en droomde
van tuinen in Mexico.…
Het stille sterven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
518 waar aarde ooit
de blauw groene
parel in ons stukje
heelal mocht zijn
is dat festijn nu
helaas verdwenen
al decennia lang
verbleken de kleuren
in het gebeuren van
het stille sterven dat
wij in vervuiling onze
kinderen laten erven
waar eens de
cirkel helend
gesloten was
breken lijnen zien
we elkaar voedende
relaties snel verdwijnen…
Hoe lang nog?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
558 Niet een omhelzing
geen kus, geen hand
zelfs geen anderhalve meter afstand
maar jij achter gesloten ramen
en binnen de betonnen muren
dondert het tikken van de uren
voelt alleen zijn meer dan verlaten
is er dat murmelen in het niets
zoveel voelbaarder dan gisteren
koud, kouder jouw huid
te lang al onaangeraakt
hunkerend naar
al was het…
Overleden lijden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
475 Het worden dagen vol van verdriet,
wanneer kisten gesloten worden.
Wanneer we los moeten laten,
hetgeen verankerd leek.
Wanneer tranen vloeien,
Lijden overlijdt.
Er volgen dagen vol van vreugde,
wanneer er hemels open breken.
Ons vertrouwen groeit.
Tranen vloeien weer.
Van liefde en geluk.…
't onzegbare
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
479 me een genot
niets te moeten zeggen
en alleen ergens te verblijven
geen woord dat dan over mijn lippen komt
alleen mijn lijf zou het uit kunnen leggen
dat wat ik niet luidop wil laten horen
immers zo veel heb ik al gezegd,
voor nog meer lijk ik verstomd
het laatste is vaak pijn of liefde
(wat is het verschil)
verborgen achter gesloten…
schaduwen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
566 in de kamer waar je ligt
de stilte
ademlozer dan jij
zo wonderlijk helder
het zwijgen
in de diepte van de dood
gesloten smalle lippen
roerloze handen huizen
niet meer in onrustigheid
zonlicht zeeft door de ramen
een briesje strijkt langs je slapen
en ik zie het kind dat ik was
onder een lange schaduw
in de kiem gesmoord
ondoordringbaar…
Nog geen fysieke dreiging
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
460 nog was er
geen fysieke dreiging
van oorlog of geweld
maar de tekenen
logen er niet om
hun gevolgen
op de lange termijn
deden de dagelijkse
souplesse teniet door
zorgen en stemming
veerkracht en alert
reageren namen af
deuren bleven gesloten
de lach gebroken door
gebrek aan perspectief
zacht gefluister
en lichte huiver namen…