Alle inzendingen over goudvis dood

14162 resultaten.

Sorteren op:

Verlaine sterft

poëzie
3.3 met 50 stemmen aantal keer bekeken 23.602
Een kamer, een tafel, een bed, grillige bloemen van ijs waaieren wit aan het raam - de nacht staat over Parijs. Een oud man weet zich alleen, geen hand die de zijne vindt; zelfs niet eens de goede troost van een enkel glas absinth. De muren zijn verveloos in het armzalige vertrek, waar ik, denkt Paul Verlaine, alleen, als een hond verrek…

Ik kon het niet geloven

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.990
Ik moest je bellen, de telefoon gaat over. Drie keer...vier keer, niemand neemt op. Geen stem die zegt "Alles is goed met mij, geen zorgen voor vandaag." Het blijft stil... veel te stil naar mijn zin. Ik rijd naar je huis, wetend dat jij er niet bent, er ook nooit meer zult zijn. De straat, de stoep, die mij zo goed kent. Lijken plotseling…
lin b19 januari 2004Lees meer >

Afscheid van een vriendin

hartenkreet
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 3.796
Ze stond al ingeschreven bij het grote woonaanbod de dood nam haar leven maar zij mag wonen bij GOD. Voor altijd verlost zijn van hevige pijnen voor eeuwig bij Hem zijn en bij de Zijnen. 't Verdriet is aanwezig het gemis nog niet daar van alles houd hen nu bezig ze kijken nog één keer naar haar.…
moeke20 januari 2004Lees meer >

Op is nu eenmaal op

gedicht
2.3 met 203 stemmen aantal keer bekeken 58.381
Wie zal in mijn schoenen lopen? Wie van mijn vriendinnen dromen? Wie terecht gelukkig zijn met mijn schilderijen, wie mijn boeken niet lezen, mijn saldi nadelig ontdekken. Maar op is nu eenmaal op. ----------------------------------------------- Uit: 'De warme slager', 1973.…

Dit is de tijd

gedicht
3.6 met 56 stemmen aantal keer bekeken 18.121
Dit is de tijd, de tijd om te zorgen, zorgend staan met je rug naar het vuur, bloot aan de dood, in het leven geborgen, lezen de schaduwen van morgen spelender-, spellenderwijs op de muur. Dit is de tijd. God zelf staat zonder zich te verroeren andersom. Dit is de tijd.…
Jan Wit15 februari 2004Lees meer >

Onzekerheid

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.164
het lijkt mij dat de dood dichterbij is dan de klaarheid die ik zoek in mijn bestaan dichter dan ik zou kiezen en toch gekozen worden door de dood zou me nu liever zijn maar wat is liever als alles er niet meer toe doet wanhoop mij ten deel is en ik eenzaamheid te over heb wat is dan nog liever dan hunkeren naar droge ogen en onvoelbaar…
Henry White18 februari 2004Lees meer >

Ik huil

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 947
ik huil zonder tranen ik spreek zonder woorden ik denk zonder weten en wat ik voel is zo innig diep en toch zo vreemd en ver ik ben zo droevig zo pijnlijk moe…
faith18 februari 2004Lees meer >

dag lieve lieverd

hartenkreet
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.609
Ooit, op een dag, zal ik je weer zien. Zou je dan lachen, of huilen, misschien? Ooit op een morgen, zal ik weer naast je staan. Zouden we dan misschien weer samen verder gaan? Ooit zal ik weer samen zijn met jou, en lieverd, dan hou ik nog steeds van jou. Maar nu zijn er tranen, veel pijn, en een hoop verdriet. Want jij lieverd,…
walmega23 februari 2004Lees meer >

Gestorven

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.849
De stenen zijn haar ogen want ze zijn verborgen in het wachtende gezicht dat slaapt en haar dromen bewaakt en de eenzaamheid niet meer laat geven wat ze in de dood ook niet meer wenst…
victor5 maart 2004Lees meer >

Witte waterlelie

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.211
Zij wil niet anders dan rusten aan ‘t oppervlak van het uitgestrekte meer om dobberend te drijven dus legt zij zich tevreden als tere bloesem neer Met open ogen staart ze tot de ondergaande zon lokkend op haar wacht ze vouwt devoot haar blad’ren toe "het daglicht maakte mij zo moe" klinkt ijl nog in de nacht Aan de stille waterkant…
biba15 maart 2004Lees meer >

De smaak van as

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.182
De dood heeft haar masker gemaakt en niets vergeten wat ze met haar ogen niet kon vergiftigen of veranderen in de droom die haar nachtmerries alleen in schuldige spiegels voorbij liet gaan…
victor19 maart 2004Lees meer >

DANSE MACABRE

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 953
beneden de begane grond en onder een deken waarop tekens zijn gezet, die allen kennis geven van belet, liggen de doden, zwanger van een wonder ze rusten zij aan zij in het vooronder aanvankelijk bood menigeen verzet maar nu houdt iedereen gelijke tred de optimist ligt naast de hypochonder als ik mijn stappen op het grindpad zet, knarst…

bindend contract (leven tot de dood)

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 866
we zweven boven de kleine letters in wezen is het simpel; vergeten dat je in feite maar een simpel wezen bent we verdrinken soms in heldere taal in feite ben je stervende, omdat de dood voorzeker, hoe lang ook het uitstel van bij het begin een vaststaand feit, is we eten van ons verbond voorzeker leef je nu nog, jij, dat ingewikkelde…
kuirinck29 januari 2006Lees meer >

Stom

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 829
mijn vragen waren nog niet op en nu jouw kleren je geur ontbinden worden het er meer en meer gek dat wij al pratend zo weinig zeiden stom dat ik dat jij daar nooit aan dacht dan hadden we kunnen spreken over vroeger, jou, je leven hoe jíj die spleet, zo'n loden nacht --------------------------------------- www.sdevaan.punt.nl…

verpleeghuis

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.002
laatste station, hoezo op dood spoor beland? vervolg: hemelvaart…
jan mul1 maart 2006Lees meer >

Uit het groen

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.024
Uit het groen uit het blauw bouw ik het huis in het zwart voor mijn nacht zo is elke stad bevolkt bebouwd waar de huizen eens bewoond dichtgaan waar de mensen eens geleefd doodgaan.…

De dood als een nieuwe kans

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 919
in deze stilte zijn we samengebracht verwekt met broze snaren voortgebracht door een onvoorwaardelijke liefde en dan biedt de hemel haar een nieuwe kans met wolken die de prille maagdelijkheid verstrengelen met het genoegen van een eeuwig leven elze…
elze16 september 2008Lees meer >

Kleine jongen

netgedicht
4.2 met 38 stemmen aantal keer bekeken 2.046
Langs de oneindige regenboog Ben je plotsklaps verdwenen Wankel, amper te zien voor het oog En alles wat er was, nu en verleden Telde niet meer op dit moment Jij kleine, altijd ging je mee naar het voetbal Maar vergeet vooral niet bovenal Wie, hoe jong ook, jij geweest bent Ooit zat je in een kinderwagen Oogjes, klein intens en verbeten…
Dick Simonides21 september 2008Lees meer >

Voor Anne

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.057
Als bloemen de kelken sluiten De moede hoofden buigen Als vlinders de vleugels strijken Het tere lijf ten ruste wordt gelegd Als de dag haar einde nadert En de nacht al zwijgend op je wacht Dan zingt de merel Van het leven Dan zingt de merel Van de volgende dag…
A. Thomas1 oktober 2008Lees meer >

Jij piest nooit meer

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.374
Gemorst zoals roestige spaken in het wiel kraken en de as slingerend draait om de behoefte van de voortgang is jouw zadel leeg want de dood boekte je vlucht alvorens je had betaald Ergens een familiair trekje al was je gezicht wat ronder dan dat van mij en telkens als je komst vooraf werd gemeld maakte ik mijn schans wat minder haaks, want…
elze6 oktober 2008Lees meer >

op het veld van eer

netgedicht
3.9 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.500
heden, kortom in de loop van de dag heb ik mijzelf weer rechtgezet in het lijstje met mijn zelfportret mijn gezicht was ietwat gaan schuiven; neerwaarts het meest ik raakte reeds de onderste richel en mijn fiere kop hing achterwaarts niet meer in de houding zo ik word gekend met mijn blik; ingetogen en bedeesd borst en buik…

afscheid van een kind

hartenkreet
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.985
ze legt haar kind in bed tijd voor je slaapje mijn schat ze lachte pretoogjes ontmoeten haar die liefelijke kinderblik vertederd haar moederhart ze heeft even rust grasduinend in de krant een koffiekoek in de hand ze is gelukkig met dit leven haar man komt thuis een dikke knuffel zachte kus op openende lippen zalig eenheidsgevoel…
de ruiter22 oktober 2008Lees meer >

Alleen de dood is koud

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 771
Wat herleeft is verzonken in de binnenzak van mijn jas ongrijpbaar voor de vingers pluist de voering zich in scheuren Mocht de dood van lange akkers zich in luxe baden en is het sterven getekend bij ’t geboorterecht laat mij dan gaan in die oude jas Wat blijft is verstoken van zonden en slechts de dragers zijn verhuld in stille momenten…
elze12 november 2008Lees meer >

Mahler 10, NY en flarden

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 741
New York Buigend uit ramen zien wij groeperen een stoet tot begrafenis een trom slaat Het hoge hotel de beregende straten: een floers om mijn ziel een trom slaat De dood componeert in volledige stilte een cynische dans een trom slaat Ach, Almschi mijn lief, de nachtvlinder en de lamp: versta en begrijp.…

Altijd

hartenkreet
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.616
Ze leeft ze lacht niet opvallend maar toch ze leeft ze huilt niet te veel want toch ze leeft ze zit in de auto ze rijdt ze leeft ze slipt ze botst ze sterft maar toch ze leeft nog steeds in ons hart.…

broertje lief

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.424
Ik ben zo alleen en verdrietig Wil jij mij in je dode armen nemen? Zodat we de rest van de avond samen kunnen spelen Broertje lief ben je daar?…

Bettie's elegie

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.189
Omdat de dood echt niemand sparen zal Behoort ook zij voorgoed tot het verleden. Er was een tijd waarin zij schaars zich kleedde, Haar lichaam en haar boezem bovenal Was fraai – als pin-up hing ze overal En werd destijds door menig man aanbeden.…
Hans Manders17 december 2008Lees meer >

Je wikkelde maar lakens

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 907
je wikkelde maar lakens om het krijsen heen droeg me naar buiten tot onder de linde die zijn weidse armen zakken liet hij raakte de hemel plukte sterren voor boven jouw ogen maar jij zag ze niet stamelde alleen gebroken woorden…