Alle inzendingen over grijs

1811 resultaten.

Sorteren op:

IERLAND 2001

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.072
De Keltic Music Shop en tweed en woollen ’s Nachts onder roze rozen wacht het woelen: Post Office, supermarket, sheep- en minch De smalle wegen worden niet verlicht Waar Bed and Breakfastvilla’s kleurig wenken The Burren doen je aan het leven denken Ook kaal, rotsachtig, schots en scheef ontwricht Hoewel, er bloeien bloemen tussen ’t grijs…

Demagoog.

hartenkreet
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 826
Mijn woorden laat ik grijs klinken stil - nevelig, koel als de wolken. Tot ik ze bevries met mijn adem en al die vergetelheid zochten zal hagel striemen en snijden. Mijn woorden - ze stromen als water koel, helder, doorzichtig, dorst lessend.…

't Is zomer, zondagmorgen, een toneel

poëzie
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.677
Ik word grijs. De herinnering Voel 'k trillen in mijn keel, en 't is me, als zing Ik stil: Anges des cieux, portez mon âme.…

Herfstbloei

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 976
In het bos zijn de bomen oudkalend grijs van blad. Ze staan te staan en dromen droef van dood, stil en nat. Ik adem de kille lucht in teugen en schoon mijn brosse longen. Het zal me niet meer heugen wat de zomer heeft bezongen. Verlammend was mij het aaien van zoele tocht op hondse dagen.…

De polen van het fortuin

netgedicht
2.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.822
We verjagen de dood, grijs en grijnzend van gemak sloffen we naar ons graf. De borelingen blaken in hun wieg. Hopsa, tralala, faldera… Laten we ons niet blind staren op valse maten want halve feiten laten volle gaten De graven verslepen hun spekvette penzen en bedelaars horen hun magen vragen.…
Wimper10 maart 2003Lees meer >

Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad

poëzie
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.747
ontveinzen de heetdronkre gloed, Die onbewust haar slankheid stralen doet En uit de glans van 't haar en de ogen slaat, Nu voelt ze alsof ze, een uitverkoorne, gaat, Zij zij alleen, 't Geluk-zelf te gemoet: Haar eigen huis, haar man, zo knap, zo goed, Nobel en ridderlijk in woord en daad - 'K zie al om 't moe gezicht 't beginnend grijs…

Van een oud-vrijertje

poëzie
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.390
Grijs en bruin, wáár dat ge ’t vindt, Dat is zout en peper, Vrind! Zet die krullen uit uw hoofd!- Lang zijt gij voor wijs gehouen; ‘k Vrees,dat, zo ge weer gaat trouwen, Elk u stapelgek gelooft: En je weet, het oude mal Is nog wel het ergst van al. -------------------------------------- uit: Al de volksdichten (1865)…
J.P. Heije29 januari 2024Lees meer >

Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad

poëzie
4.2 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.192
ontveinzen de heetdronkre gloed, Die onbewust haar slankheid stralen doet En uit de glans van 't haar en de ogen slaat, Nu voelt ze alsof ze, een uitverkoorne, gaat, Zij zij alleen, 't Geluk-zelf te gemoet: Haar eigen huis, haar man, zo knap, zo goed, Nobel en ridderlijk in woord en daad - 'K zie al om 't moe gezicht 't beginnend grijs…

Mist in het Zwin

netgedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 799
Ik kan niet zien, waar lucht en zee beginnen of stoppen, alles lijkt grijs, alles is egaal, loop ik nu buiten of loop ik nu even binnen ik kan niets zien, alles is allemaal. De mist heeft van ’t heelal een grote vale vlakte gemaakt tot wolken hangend tot op de grond.…

Onrust

poëzie
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.003
"Bleke maan niet, maar het weten Dat mij, reizende in de nacht, 's Morgens weer een ongeweten, Grijs of kleurig, landschap wacht, Maakt mij angstig niet, maar rustloos, Daar mijn droom vooruit wou zien En nu raadselblind en lustloos Mat wordt van 't herhaald misschien.…

wil je vliegen, hoger vleugelen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 897
wil je vliegen, hoger vleugelen koersen naar een nieuwe horizon je onderscheiden in het grijs ontsnappen uit wat duf en stoffig is verdwijnen uit het nest waar je begon verdicht dan stukjes leven lees ze uit op kleur en weet dat boodschap vorm en toon je maximaal applaus zal geven en vooral heel weinig hoon zuiver zacht zal je de roos…
wil melker7 oktober 2005Lees meer >

Levenslijnen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 682
tekenen een kleurengamma programmeert Vlammend oranje aan de horizon vermengd met bruine nuances van dwarrelend loof schilderen het gemoed Het prille groen doet ons beseffen dat denken in zwart-wit emoties ondergraaft Voltooid volgroeid is een pad naar opwindend purper het lichaam badend in een oergevoel Leegte en depressie stemmen grijs…
Hanny17 juni 2007Lees meer >

Snijd alle knopen los

gedicht
1.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 10.548
Jurken van grijs, de lichte rouw, in mijn bed krioelt het van overgrootmoeders die haastige woorden nog happen, de zwanenhalzen in elkaar verstrengeld. Dit ochtendlicht een mes met benen heft, snijdt knopen van de rouw. Mijn hoofdkussen mompelt wat brokken Bach, mechanisch, maatstrepen van crêpepapier.…

goedemorgen buurman

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.152
gewoonlijk staat hij om acht uur op steekt zijn linkerarm eerst daarna zijn rechter in zijn grijs geruite kamerjas dan pas de bijbehorende kameelharen pantoffels eerst de linkervoet vervolgens de rechter zonder sloffen slentert hij naar de hal vist daar zijn ochtendkrant van de mat en leest om te beginnen eerst de koppen een…
klavier18 maart 2008Lees meer >

Dichter zonder naam

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 734
wil je vliegen hoger vleugelen koersen naar een nieuwe horizon je onderscheiden in het grijs ontsnappen uit wat duf en stoffig is verdwijnen uit het nest waar je begon verdicht dan stukjes leven lees ze uit op kleur en weet dat boodschap vorm en toon je maximaal applaus zal geven en vooral heel weinig hoon zuiver zacht zal je de roos…
wil melker16 december 2006Lees meer >

perron vijf

netgedicht
4.3 met 40 stemmen aantal keer bekeken 1.766
geef mij maar de vijf, zei ik tegen jou niet dat jij van plan was ooit er een te geven je keek mij niet eens aan, dat zat in je aard och dacht ik we komen er wel doorheen die blik van jou zal mij herinneren als een schilderij met onbekende kleuren, meestal donker geverfd zo neem ik ze althans waar; daar het grijs naar jou toe daar het altijd…

Oud Antiek

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 653
Men weet het present, waardig, maar in wezen niet daar Die ziel zoekt een uitweg in het breken van oude grenzen Ze stijgt omhoog, klapt schokkend tegen ‘t ronde hemelruim Tuurt omlaag, valt in een diepe zee, angstig, grijs en grauw Zijwaarts tuurt grijnzend een blik in cynische toverspiegels Vanaf de overkant, puur en lonkend, oog in oog met…
W. Reezigt20 februari 2007Lees meer >

Decemberdagen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 865
Ze schilderen het fluwelen wit vloksgewijs over het grijs van de kaalgestroopte akkers de steeg wordt een ijspaleis terwijl stakkers en andere stervelingen de uit weelderige woningen wegsijpelende warmte behoedzaam en teder oplepelen Ze zijn scheutig met donkere uren gierig met het licht van de dag dragen een mantel van schemer en beelden…
Kees Keizer3 december 2007Lees meer >

Bovenal

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 895
pijnlijke afscheid telkens weer Het emotiespel fel en ongekend diep in mijn ziel Verwarring bovenal toen ik voelde dat ik viel Onbegrepen in een waas van mist beland Mijn hart zo broos en breekbaar als fondant Als een waterval vloeien mijn tranen voor jou voor mij Het mooiste wat ik bezat verloren…………het is voorbij Kleurloze gevoelens in grijs…
car30 juni 2004Lees meer >

Spelen in de regen

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.504
Heerlijk in de plassen spelen modderspetters op 't gezicht grijs opgedroogde druppels dromen van een ,onnozel, wicht. 'k zie mezelf zo graag nog eens lekker baggeren in die troep even nog een kind gaan wanen spelend op de natte stoep.…
moeke19 januari 2004Lees meer >

MAART

poëzie
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 8.976
Des daags scheen ’t helle licht uit ’t volop-blauw En flikkerde op het water, en de stenen Van huizen en straten waren wit beschenen En grijs bestrepeld met der takken schauw, En in de ganse stad waren door-énen De warmte en schaduw, ’t zonne-licht en kou, En waar de warmte lag in de luwte lauw Woei felle wind om huizen-hoeken henen.…

DE MIJNWERKERS

poëzie
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.361
Nog dekt de morgennevel Het grijs bedauwde veld, Schoon ’t purper in het Oosten Een held’re dag voorspelt. Daar glanst de toorts des hemels, De zwaluw klieft de lucht, En menig deur en venster Gaat open in ’t gehucht. Daar komt allengs meer leven: De mannen treden uit Met spa, houweel en hamer; De mijnklok wordt geluid.…

Coast

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.277
De wind liefkoost de rozenblaadjes zacht de hand strelend door het spinnenhaar scheidend de huid met zijn peinsplooien die zij voortbrengt De streling verveelt nooit mits gedachtenloos smorend de wortels rood verdwijnend trekkebenend in de zee van grijs wijs geslagen onbekommerd alomvattend spat de honingzachte gedachte uiteen Als een…
Rudyard13 april 2006Lees meer >

Kana

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 804
De kauw die mij groet - hij is als je goed kijkt niet zwart maar rijk geschakeerd in grijs in zwart in streepjes wit. ZONNELEEN De sequenties van Amos Kurzweil 31…

Ze lopen hand in hand

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.911
De rimpels zitten hier en daar, ’t lijf, dat zakt wat uit ’t haar wordt grijs, “bij haar soms geverfd”, nog steeds lopen ze hand in hand De tanden zijn van kunst, sommige ledematen eveneens De rimpels niet te tellen, maar dat is een gunst Ze lopen nog steeds hand in hand.…
An Terlouw22 januari 2009Lees meer >

Reïncarnatie 2500

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 839
donzen deken omarmt me zacht en duwt me in de grond het wolkendek loert roerloos op een prooi kraaien en mussen gaan van schrik achteruitvliegen soms gonst een zwerm gedachteloze kevers de namiddagdruk voorbij 'k lik dorstig aan een boom, geen mens verlaat zijn blok het asfalt is een taaie brij lantarens rimpelen en struiken worden grijs…

Cordon Sanitaire

netgedicht
3.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 889
alom mij heen bestaat al jaren een Cordon Sanitaire cellen waarin rollen veelal grijs getint of zo de gezetene bemint zacht en lieflijk bedrukt, nadat de stoelgang is gelukt, het strijken ondersteunt soms in vaart, met haastige spoed doch vaak, zo niet steeds meer, nadat er eerst hortend en stotend lijfelijk…

- Herfst is de kleur van de oude dagen -

netgedicht
4.4 met 63 stemmen aantal keer bekeken 3.414
De oude boom ..hij telt zijn vruchten grijs zijn wijsheid, diepgroen het rijpe band. Brons nog onvoltooid in patinageurige gaarden voorbij het pastel, goudgeel de voorbije jaren. Machtig het zwijgen..eeuwenoud schilderspalet nazomers sterven, herfstbladeren dansen ballet.…
Sabrina en Rob19 september 2009Lees meer >

On the beach

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
De lucht zal blauw gaan kleuren, weg met grijs, weg met de regen. Er staat weer veel te gebeuren, Nederland komt elkaar weer tegen. In de files richting het strand, sterker nog: ergens op 't terras. Met een kopje koffie in de hand, want 't is goed toeven achter glas. Dus gij Nederlanders: Ontwaakt, de winter is ten einde gelopen.…

Nieuw behang

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 573
Nog even peuteren aan resten roze en grijs. De kwast strijkt wat wil rollen plat, links komt op rechts, inspanning kleurt mijn wangen. De armen vol met lente, mijn haar raakt het plafond. Het zachte plofgeluid laat het geweekte hangen, al strijkend tover ik mijn voorjaarsdroom.…