1811 resultaten.
IERLAND 2001
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.072 De Keltic Music Shop en tweed en woollen
’s Nachts onder roze rozen wacht het woelen:
Post Office, supermarket, sheep- en minch
De smalle wegen worden niet verlicht
Waar Bed and Breakfastvilla’s kleurig wenken
The Burren doen je aan het leven denken
Ook kaal, rotsachtig, schots en scheef ontwricht
Hoewel, er bloeien bloemen tussen ’t grijs…
Demagoog.
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
826 Mijn woorden laat ik grijs klinken
stil - nevelig, koel als de wolken.
Tot ik ze bevries met mijn adem
en al die vergetelheid zochten
zal hagel striemen en snijden.
Mijn woorden - ze stromen als water
koel, helder, doorzichtig, dorst lessend.…
't Is zomer, zondagmorgen, een toneel
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.677 Ik word grijs. De herinnering
Voel 'k trillen in mijn keel, en 't is me, als zing
Ik stil: Anges des cieux, portez mon âme.…
Herfstbloei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
976 In het bos zijn de bomen
oudkalend grijs van blad.
Ze staan te staan en dromen
droef van dood, stil en nat.
Ik adem de kille lucht in teugen
en schoon mijn brosse longen.
Het zal me niet meer heugen
wat de zomer heeft bezongen.
Verlammend was mij het aaien
van zoele tocht op hondse dagen.…
De polen van het fortuin
netgedicht
2.4 met 17 stemmen
1.822 We verjagen de dood,
grijs en grijnzend van gemak sloffen we naar ons graf.
De borelingen blaken in hun wieg.
Hopsa, tralala, faldera…
Laten we ons niet blind staren op valse maten
want halve feiten laten volle gaten
De graven verslepen hun spekvette penzen
en bedelaars horen hun magen vragen.…
Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad
poëzie
3.8 met 20 stemmen
2.747 ontveinzen de heetdronkre gloed,
Die onbewust haar slankheid stralen doet
En uit de glans van 't haar en de ogen slaat,
Nu voelt ze alsof ze, een uitverkoorne, gaat,
Zij zij alleen, 't Geluk-zelf te gemoet:
Haar eigen huis, haar man, zo knap, zo goed,
Nobel en ridderlijk in woord en daad -
'K zie al om 't moe gezicht 't beginnend grijs…
Van een oud-vrijertje
poëzie
3.3 met 24 stemmen
4.390 Grijs en bruin, wáár dat ge ’t vindt,
Dat is zout en peper, Vrind!
Zet die krullen uit uw hoofd!-
Lang zijt gij voor wijs gehouen;
‘k Vrees,dat, zo ge weer gaat trouwen,
Elk u stapelgek gelooft:
En je weet, het oude mal
Is nog wel het ergst van al.
--------------------------------------
uit: Al de volksdichten (1865)…
Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad
poëzie
4.2 met 33 stemmen
2.192 ontveinzen de heetdronkre gloed,
Die onbewust haar slankheid stralen doet
En uit de glans van 't haar en de ogen slaat,
Nu voelt ze alsof ze, een uitverkoorne, gaat,
Zij zij alleen, 't Geluk-zelf te gemoet:
Haar eigen huis, haar man, zo knap, zo goed,
Nobel en ridderlijk in woord en daad -
'K zie al om 't moe gezicht 't beginnend grijs…
Mist in het Zwin
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
799 Ik kan niet zien, waar lucht en zee beginnen
of stoppen, alles lijkt grijs, alles is egaal,
loop ik nu buiten of loop ik nu even binnen
ik kan niets zien, alles is allemaal.
De mist heeft van ’t heelal een grote vale vlakte
gemaakt tot wolken hangend tot op de grond.…
Onrust
poëzie
3.3 met 17 stemmen
3.003 "Bleke maan niet, maar het weten
Dat mij, reizende in de nacht,
's Morgens weer een ongeweten,
Grijs of kleurig, landschap wacht,
Maakt mij angstig niet, maar rustloos,
Daar mijn droom vooruit wou zien
En nu raadselblind en lustloos
Mat wordt van 't herhaald misschien.…
wil je vliegen, hoger vleugelen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
897 wil je vliegen, hoger vleugelen
koersen naar een nieuwe horizon
je onderscheiden in het grijs
ontsnappen uit wat duf en stoffig is
verdwijnen uit het nest waar je begon
verdicht dan stukjes leven
lees ze uit op kleur en weet
dat boodschap vorm en toon
je maximaal applaus zal geven
en vooral heel weinig hoon
zuiver zacht zal je de roos…
Levenslijnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
682 tekenen
een kleurengamma programmeert
Vlammend oranje aan de horizon
vermengd met bruine nuances
van dwarrelend loof
schilderen het gemoed
Het prille groen doet ons beseffen
dat denken in zwart-wit
emoties ondergraaft
Voltooid volgroeid is een pad
naar opwindend purper
het lichaam badend in een oergevoel
Leegte en depressie stemmen grijs…
Snijd alle knopen los
gedicht
1.8 met 12 stemmen
10.548 Jurken
van grijs, de lichte rouw, in mijn bed krioelt het
van overgrootmoeders die haastige woorden nog
happen, de zwanenhalzen in elkaar verstrengeld.
Dit ochtendlicht een mes met benen heft, snijdt
knopen van de rouw. Mijn hoofdkussen mompelt
wat brokken Bach, mechanisch, maatstrepen
van crêpepapier.…
goedemorgen buurman
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.152 gewoonlijk
staat hij om acht uur op
steekt zijn linkerarm eerst
daarna zijn rechter
in zijn grijs geruite kamerjas
dan pas de bijbehorende
kameelharen pantoffels
eerst de linkervoet
vervolgens de rechter
zonder sloffen
slentert hij naar de hal
vist daar zijn ochtendkrant
van de mat en leest
om te beginnen
eerst de koppen
een…
Dichter zonder naam
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
734 wil je vliegen hoger vleugelen
koersen naar een nieuwe horizon
je onderscheiden in het grijs
ontsnappen uit wat duf en stoffig is
verdwijnen uit het nest waar je begon
verdicht dan stukjes leven
lees ze uit op kleur en weet
dat boodschap vorm en toon
je maximaal applaus zal geven
en vooral heel weinig hoon
zuiver zacht zal je de roos…
perron vijf
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
1.766 geef mij maar de vijf, zei ik tegen jou
niet dat jij van plan was ooit er een te geven
je keek mij niet eens aan, dat zat in je aard
och dacht ik we komen er wel doorheen
die blik van jou zal mij herinneren als een schilderij
met onbekende kleuren, meestal donker geverfd
zo neem ik ze althans waar; daar het grijs naar jou toe
daar het altijd…
Oud Antiek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
653 Men weet het present, waardig, maar in wezen niet daar
Die ziel zoekt een uitweg in het breken van oude grenzen
Ze stijgt omhoog, klapt schokkend tegen ‘t ronde hemelruim
Tuurt omlaag, valt in een diepe zee, angstig, grijs en grauw
Zijwaarts tuurt grijnzend een blik in cynische toverspiegels
Vanaf de overkant, puur en lonkend, oog in oog met…
Decemberdagen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
865 Ze schilderen het fluwelen wit
vloksgewijs over het grijs
van de kaalgestroopte akkers
de steeg wordt een ijspaleis
terwijl stakkers en andere
stervelingen de uit weelderige
woningen wegsijpelende warmte
behoedzaam en teder oplepelen
Ze zijn scheutig met donkere uren
gierig met het licht van de dag
dragen een mantel van schemer
en beelden…
Bovenal
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
895 pijnlijke afscheid telkens weer
Het emotiespel fel en ongekend diep in mijn ziel
Verwarring bovenal toen ik voelde dat ik viel
Onbegrepen in een waas van mist beland
Mijn hart zo broos en breekbaar als fondant
Als een waterval vloeien mijn tranen voor jou voor mij
Het mooiste wat ik bezat verloren…………het is voorbij
Kleurloze gevoelens in grijs…
Spelen in de regen
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.504 Heerlijk in de plassen spelen
modderspetters op 't gezicht
grijs opgedroogde druppels
dromen van een ,onnozel, wicht.
'k zie mezelf zo graag nog eens
lekker baggeren in die troep
even nog een kind gaan wanen
spelend op de natte stoep.…
MAART
poëzie
3.0 met 19 stemmen
8.976 Des daags scheen ’t helle licht uit ’t volop-blauw
En flikkerde op het water, en de stenen
Van huizen en straten waren wit beschenen
En grijs bestrepeld met der takken schauw,
En in de ganse stad waren door-énen
De warmte en schaduw, ’t zonne-licht en kou,
En waar de warmte lag in de luwte lauw
Woei felle wind om huizen-hoeken henen.…
DE MIJNWERKERS
poëzie
4.1 met 19 stemmen
4.361 Nog dekt de morgennevel
Het grijs bedauwde veld,
Schoon ’t purper in het Oosten
Een held’re dag voorspelt.
Daar glanst de toorts des hemels,
De zwaluw klieft de lucht,
En menig deur en venster
Gaat open in ’t gehucht.
Daar komt allengs meer leven:
De mannen treden uit
Met spa, houweel en hamer;
De mijnklok wordt geluid.…
Coast
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.277 De wind liefkoost de rozenblaadjes
zacht de hand strelend door het spinnenhaar
scheidend de huid met zijn peinsplooien
die zij voortbrengt
De streling verveelt nooit
mits gedachtenloos smorend
de wortels rood verdwijnend
trekkebenend in de zee van
grijs wijs geslagen onbekommerd
alomvattend spat de honingzachte
gedachte uiteen
Als een…
Kana
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
804 De kauw die mij groet -
hij is als je goed kijkt
niet zwart maar rijk
geschakeerd in grijs
in zwart in streepjes wit.
ZONNELEEN
De sequenties van Amos Kurzweil 31…
Ze lopen hand in hand
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.911 De rimpels zitten hier en daar,
’t lijf, dat zakt wat uit
’t haar wordt grijs,
“bij haar soms geverfd”,
nog steeds lopen ze hand in hand
De tanden zijn van kunst,
sommige ledematen eveneens
De rimpels niet te tellen,
maar dat is een gunst
Ze lopen nog steeds hand in hand.…
Reïncarnatie 2500
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
839 donzen deken
omarmt me zacht en duwt me in de grond
het wolkendek loert roerloos op een prooi
kraaien en mussen gaan van schrik
achteruitvliegen
soms gonst een zwerm gedachteloze kevers
de namiddagdruk voorbij
'k lik dorstig aan een boom,
geen mens verlaat zijn blok
het asfalt is een taaie brij
lantarens rimpelen en struiken
worden grijs…
Cordon Sanitaire
netgedicht
3.2 met 23 stemmen
889 alom mij heen
bestaat al jaren
een Cordon Sanitaire
cellen waarin rollen
veelal grijs getint
of zo de gezetene bemint
zacht en lieflijk bedrukt,
nadat de stoelgang is gelukt,
het strijken ondersteunt
soms in vaart,
met haastige spoed
doch vaak, zo niet steeds meer,
nadat er eerst hortend en stotend
lijfelijk…
- Herfst is de kleur van de oude dagen -
netgedicht
4.4 met 63 stemmen
3.414 De oude boom ..hij telt zijn vruchten
grijs zijn wijsheid, diepgroen het rijpe band.
Brons nog onvoltooid in patinageurige gaarden
voorbij het pastel, goudgeel de voorbije jaren.
Machtig het zwijgen..eeuwenoud schilderspalet
nazomers sterven, herfstbladeren dansen ballet.…
On the beach
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
587 De lucht zal blauw gaan kleuren,
weg met grijs, weg met de regen.
Er staat weer veel te gebeuren,
Nederland komt elkaar weer tegen.
In de files richting het strand,
sterker nog: ergens op 't terras.
Met een kopje koffie in de hand,
want 't is goed toeven achter glas.
Dus gij Nederlanders: Ontwaakt,
de winter is ten einde gelopen.…
Nieuw behang
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
573 Nog even peuteren
aan resten roze en grijs.
De kwast strijkt
wat wil rollen plat,
links komt op rechts,
inspanning kleurt mijn wangen.
De armen vol met lente,
mijn haar raakt het plafond.
Het zachte plofgeluid
laat het geweekte hangen,
al strijkend tover ik
mijn voorjaarsdroom.…