2935 resultaten.
Niet te nivelleren dromen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 In schaduw van de herfst
ademt vrijheid met weemoed
het onvergankelijke verlangen
je tot me te nemen
hier in jouw droomschaduw
toon ik mezelf als wereldvrouw
met alle inzichten om mensheid
te bekoren
maar jij in jouw illusie
blijft mijn belevenis niet trouw
door alle berichten heb jij
jouw ziel verloren
het schimmenspel
waarmee je…
tweedelige antwoorden
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
573 ik lente de dood in de herfst
van het schaduwwezen, geen
buizenstelsels langs anale wegen, slechts
onbegrip is het fornuis waar de rapen
gaar worden weggezet
er sijpelt angst, ergens waar het niet
had moeten zijn wellicht zijn de woorden
onbemind, maar het geschrevene stapelt
zich met recht tot de driekleur in enkelvoud
evenwicht…
Noorderlicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
582 De herfst start nog geen begin.
En ik?
Ik vaar verbaasd de winter in!
Mijn jaren gaan sneller tellen.
De oude dag staat grijnzend voor de deur.
Vluchten wil ik, voor mijn bejaard gezeur.
Het wordt hoog tijd om op reis te gaan,
door de poolnacht naar het noorderlicht.
Daar laat ik straks mijn twijfels achter.…
2015
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
532 de dagen zijn voorbijgevlogen
ik zag hun vleugels slaan
ik zag een lente fladderen
jouw dood met bakken regen
en zomermaanden gaan
miljoenen bladeren vallen
de herfst in een vogelvlucht
slechts een handvol winterdagen
en deze Kerstmis in een zucht
nog even en de klokken luiden
het aankomend nieuw jaar
met weer hoop op betere…
Paasfeest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
867 het was
storm en regen
wat wij te zien kregen
met Pasen dit jaar
de wind
rukt aan de bomen
alsof de herfst is gekomen
de kosmos
is in de war
Heilige worden gezien als nar
en de wereld is nog steeds
bar en boos nadat
Hij voor ons koos
na al die jaren
dat de Heiland aan
het kruis geslagen
maar een blij feest
voor al de kinderharten…
Een fraai decor
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
555 ik wist de laatste
stralen te vangen
van de laagstaande zon
verzamelde schaduwen
die de lengte van dagen
een ander aanzicht gaven
later ontwaakten kleuren
in de zachte avondgloed
door oplichtend zonnebloed
herfst had zijn tapijt
al uitgerold toen wind
de bladeren had neergevlijd
een fraai decor waar kleur
en schaduw elkaar…
Nazomeren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 alsof het hoogseizoen
nog moet beginnen
ons dorp in zon en zeebad
het strand tot de laatste dag genoten
onverstoorbaar bloot en bruin
op slippers door reeds afgevallen blad
ons dorp is nog even badgast
morgenvroeg is weer fris september
en ben ik aangenaam verrast
dan verwelkom ik de mooie herfst
met haar kleuren en haar rust
dan…
Onder 't bladgoud
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
858 Zoals in het herfstgetij moet ik wachten
ligt onder ’t bladgoud nog hoop voor mij
en na een herfst en winter trachten
te ontwaken in een nieuw getij.…
Haiku: boom
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
603 In de herfst
telt de oude boom zijn
jaarringen.
Schud de boom
wacht niet op plukkers
- appel op je hoofd.
De oogst is binnen
appels en peren leken
weer niet op elkaar.
Het fruit van de boom
heeft zijn vruchten te danken
aan sterke wortels.…
wintertijd
snelsonnet
4.8 met 171 stemmen
1.472 de wintertijd is ook al aangetreden
en regenjas, het jack, de capuchon
doen mij opnieuw verlangen naar de zon
de zomertijd is heus nog niet vergeten
veel regen hier, tsunami daar, orkaan
zodra het kan verkas ik naar de maan
alternatief:
de winter heeft de herfst al aangevreten
en regenjas, het jack, de capuchon
doen mij opnieuw verlangen…
Herfstblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Nu je mijn aandacht hebt
geen hoogte, maar wel diepte kent
bewonder ik je des te meer
gevallen blad
De herfst bepaalt jouw lot
Je mag met duizenden tegelijk
ons weemoedig maken
We hebben je bloei zo lief gehad…
Doorgaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
354 Jouw stilte valt in mijn stilte
het graf gegraven in de herfst
hoe mild de herinneringen zijn
de toekomst is altijd onzeker
het oude najaarsgoud gebroken
en gevallen op de koude grond
wie ben ik uiteindelijk geworden
wie ben jij al die tijd geweest
ah, ik drink nog steeds uit uw kopje
kijk naar je trouwe foto aan de muur
het schilderij…
Bloeiwijzer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
211 Haar ogen zoeken naar de tere bloem
die zacht haar ziel met helder licht betast
langs de rivier die naar haar fluisteren luistert
en haar bevrijdt van een verborgen last
zij zoekt de richting waar de bloemen staan
die haar vertellen hoe de herfst begint
en hoe de dagen teder overgaan
in wat de ziel aan troost en warmte vindt
de schaduw die…
Seizoenen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
16 In de lente van mijn leven
zal ik nimmer door te streven
op zoek gaan naar geluk
Bij mens en dier en de natuur
met open blik en zonder vuur
want al het kwade is vergeten
Als de zomer is gekomen
met lange dagen in de zon
koester ik het reeds gevonden
Geniet van zoete dromen
totdat herfst ze meeneemt
als blaadjes aan een boom
Door…
zont zomer in jouw sierlijkheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
981 ik zie je vlinderzacht
weer wieken
vleugels van fluweel
je pauwenoogt
in stil genieten
terwijl je tong
de bloemen zoogt
je droogt nektar
uit hun kelken en
de kleur verschiet
bladeren verwelken
als de herfst
zijn oogst
in vruchten biedt
weer is de cirkel rond
zont zomer
in jouw sierlijkheid
voortbestaan
is de cocon
van komen…
Dag zomer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.074 Maar duiven vliegen nooit
naar grijze kusten ze laten zich
in bonte kleuren verven zodat
ze op spechten lijken tikken
zomertijden weg
de tillen staan leeg er druppelt
bloed het afgehakte kopje reikt
oogloos naar de sterren die
zachtjesaan verdwijnen tussen
wiekgeklapper en vale maan
het wordt herfst een laatste vlinder
waaiert versleten…
het zou lente worden...
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.768 het zou lente worden
het lijkt wel herfst
alles is somber gekleed
het waaide niet
toch leek alles
langs me heen te gaan
langzaam stroomde er over mijn wang
een traan
de zwarte omgespitte grond
leek telkens zwarter
hoe langer ik daar stond
de donkere lucht hierboven
de grote grauwe zwarte raven
het is toch niet te geloven
toch moest…
die wintert in niet kunnen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.036 ik weet het niet begrijpen
ideeën die niet rijpen in de
geesten van de mens omdat
warmte hen niet kan bereiken
is het de eigen kou
die lente tegenhoudt
die wintert in niet kunnen
zich het zomeren nooit gunnen
die eeuwig herfst blijft
in storm en nattigheid
vergrijst in saaiheid van de
dag die nooit verrassen mag
ik weet het niet…
Lieve zeeheld,
netgedicht
1.7 met 11 stemmen
1.356 je zond me een stralende zomer
die werd zo - doordat ik dat las -
maar nu is het herfst, verre dromer
je liefs ligt verregend in de plas
dus mocht er wat warms overblijven
in dit drassige donkere tij
aarzel dan niet dat te schrijven
drijf je zin met de warmte naar mij
en vlot - door je zinnen gedreven -
zend ik, uit het meer voor…
die mijn geboorte zong
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
929 ik heb de zin
in kleur gedoopt
het woord met veel
pigment gewreven
een zachte wind
heeft er zomerslang
vol warmte langs gestreken
ik heb geoogst
in de herfst van
mijn leven, slechts
een paar strofen
spinnen de harmonie
die ik aan mijn bestaan
heb kunnen geven
nog wisselt de muziek
gedirigeerd door de
seizoenen maar ondertonen…
in rijpen en begrijpen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
771 ik kan
geen blaadjes breken
van de bloem die
voor ons samen bloeide
zij kleurt het uur
waarin we groeien
geurt een koele wind in
ons lachend samen stoeien
lente bracht haar knop
in zomers openen
vergaten we de dagen
en het tikken van de klok
liefde geeft de oogst niet op
die deze herfst heeft te geven
in rijpen en begrijpen…
Zwaluw
netgedicht
3.7 met 29 stemmen
7.712 Zij heeft haar nest gemaakt
op enkele verdiepingen hoog
waar naald de zeebodem raakt
zij spant de pees van de boog
De vogels zijn weer weggegaan
de warmte roept, geur van eten
verdeelt herfst het bestaan
weven spinnen het vergeten
De avond glinstert van het raam
licht weerkaatst een halve maan
zij fluistert zacht haar naam…
Nog kleuren ze naar zon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
786 de laatste bladeren
gaan langs mijn hand
nog kleuren ze naar zon
maar draai ze maar eens om
in donkere schaduwlijnen
draagt herfst al haar vorst
en knisperen op de stoep de
kleine ijskristallen morgenvroeg
in klaarheid
is de boom geschoond en zijn
de takken rijkelijk beloond
met knoppen nog in ruste
pas als de winterkou
zijn laatste…
klimatologie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.077 en pleurt zijn striemend gezeur
neer op de wereld
meer doet het niet
om iets te verhelpen
aan zijn humeurige staat
van nat te worden
de wind heeft aangevallen
verklaarde zijn paraplu vervallen
en blies zijn argumenten weg
van stevig en windbestendig
tot een dieptepunt van ellende
en kleumen in de kou
alsof hij niet wist
van een herfst…
Wie moet je ontzien?
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.317 In alle verscheidenheid
de eenheid te zien
van hoe iedereen naar geluk zoekt
en naar tederheid, zoals in de herfst
de kale takken al naar de lente uitzien.
Alles is ijdelheid, zei Prediker,
maar in alle vergankelijkheid
blijft de liefde en het vergeven,
anders is er eigenlijk geen leven.…
beukenaanplanting wijst op het horen tot een goed
gedicht
2.8 met 11 stemmen
9.403 beukenaanplanting wijst op het horen tot een goed
de groepen bomen, groepen van een vormend, groeperen
hun onderscheidloosheid en stellen hun enigheid
hun plaats is het dat tussen hen, door hun omspreiding
genodigd, in die de grond zacht is van zoveel herfsten
als haar jarental en voelt als zwichtend, voorbijgegaan
worden tegelijk twee en…
takken ieder eigen lente
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
766 wij twijgen samen
aan een boom
maar takken ieder
eigen lente
jij bloemt
terwijl ik groen
als jij je vruchten geeft
bloei ik hoogzomer
we drinken uit
dezelfde stam omdat
die ons bekend voorkwam
wortelen in zwarte aarde
dat wat wij vergaarden
gaan we oogsten in de
mooiste herfst van ons leven
in buigzaamheid zijn wij…
Rietmaaiers
gedicht
2.8 met 71 stemmen
34.836 (Basra, herfst 1991)
---------------------------------------
uit: 'Vrede is eten met muziek', 2005…
O Naakte liefde, grijs en broos
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.992 o Naakte liefde, grijs en broos;
mijn arme herfst, uw lent’ genaderd:
een moede wingerd, bloed-dooraderd,
die lenkt naar nieuwe oktober-roos;
een arme, bibberende schaâuwe
die duister om uw schoonheid rilt;
- - o norse min, die danken wilt
noch durft te rouwen…
-------------------------------------------------------------------------
uit…
Nieuwe kleuren gaan nooit stuk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
613 de straten gaan verloren
bedekken zich in kleurig goud
laten tijd in herfst verkleuren
zoveel moois en toch
vertrouwd
ik staar naar buiten
kijk in jeugd en ideaal
kijk naar morgens die nog komen
die er zijn
in waar ik sta
alles voelt naar nieuw verlangen
ademloos verstopt geluk
in een tel
ontsnapt gevangen
nieuwe kleuren gaan nooit…