2906 resultaten.
Haar geur wordt alles
gedicht
3.1 met 30 stemmen
14.564 Wij weten weer hoe deze vrouw ons
soms niet meer kon zien wanneer zij
door de grote kamer ijsbeerde, vlammen
van zich afsloeg, onverstaanbaar werd.
Iemand zal later, precies op dit moment
wellicht, met niet onvaste stem, zeggen
dat ook wij onze tijd hebben gehad.…
Advent
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
659 De zon die ondergaat en het licht
dat even nog wil dralen
doet iets trillen in de kamer die in schemer
wordt gehuld tot straks de nacht
voorgoed de dag doet vergeten.
Rorate, ik verlang naar Jou.…
ik proef je in de bedden
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.197 je stilte schreeuwt paniek
in een totaal verlatenzijn
toch ben ik bij je maar
mijn woorden zijn zo klein
ik vlucht over de route
de wegen lijken eindeloos
maar altijd vind ik het hotel
waar jij toen voor mij koos
de kamers zijn nog identiek
ik proef je in de bedden
kijk naar een eenzaam schilderij
weet je ogen en jouw lach te redden…
een huis uit vele werelden
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
594 er was geen kamer
op het hoogste huis
slechts vier kantelen
muren waren transparant
verzonnen in een pogen
elkaar het uitzicht te gedogen
ik leunde tegen jou
en jij gaf mij houvast
in eerst ontmoeten
het groeten was een
huis uit vele werelden
zo blij je thuis te zien
samen nog geen team
maar delen onvoorwaardelijke
liefde…
bevroren maanlicht
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
646 achter het vroeg gesloten raam
bedrijf ik onverschillig de liefde
met roestbruine windvlagen
die dode vogels laten vallen
tussen bewust verzwegen verzen
het huis kreunt niet langer meer
om de lege kamer, waar doden
’s avonds wederkeren om
slapeloze nachten te vergezellen
naar een koud beslagen vlakte
de verte duizelt op mijn huid
en ik…
Je rode gloed
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
731 ik heb
mijn hart gezien
de fundamenten
kloppend in hun groei
de boezems
kwamen later in
mijn jeugd volledig
tot hun bloei
zo ook de kamers
waar mijn schatten
naast de zorgen
veilig zijn geborgen
mijn donker bloed
heeft jou ontmoet
het samen ademen van
zuurstofrijk deed goed
jouw warmte
en je rode gloed
trok door mijn hele…
Jackson, Jakhalzen en Jojo’s.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
558 De ster uit het Westen is dood
Nooit tegen het kind opgewassen
gepuberd, adolescent, volwassen
te jong in één keer uit de goot
Zingend gaf zijn ziel maar brood
Dansend weg zijn eenzaam hart
Voor nog meer kamers smart
Geen kunst was voor de fans te hoog
Gegrepen, gegijzeld door hun nood
Gebrek aan god, liefde, werk
Veranderde het gezicht…
Op glad ijs
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
732 De Tweede Kamer heeft voldoende bewijs
Schaatsen kan de Minister voor geen meter
Maar liegen daarentegen des te beter
Weer begeeft hij zich op glad ijs
Hij functioneert niet voor niets ondermaats
Als je het immers leert op een scheve schaats
...Aanvankelijk claimde Minister Van Middelkoop dat het interview met de Telegraaf niet geautoriseerd…
Het langzame
gedicht
2.5 met 15 stemmen
9.029 De bloemen met blinkend geelgeglaceerde lepelbladeren
Pas gekocht staan ze warm water te zuigen, gesloten als
de ogen in de kamer naast ze
Ogen sluiten in het langzame, vrij worden van dingen, een andere kleur in
Een doorzichtigheid beweegt zich tussen twee mensen
zoals de koelte door het halfopen raam van voet tot nek
Het lukt in de vinger te…
a happy childhood
gedicht
2.0 met 121 stemmen
37.499 nee, ik sta stil in gras dat niemand gezaaid heeft -
----------------------------------
uit: 'Totaal witte kamer', 2002.…
Anna's kerst
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
688 Ik ken je tranen
al schrei je nooit
al toon je nooit verdriet
doelloos dwaal je door
met sfeerlichten versierde straten
je ogen te neer geslagen
voor jou geen kerstdiner
op het menu
geen geluid van welkome stemmen
in de kamer
een bord op schoot
wat kaarsjes en wat foto's
met kerst ga jij vroeg slapen
doe je de gordijnen dicht
ik had…
Emily's - poetry in motion
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
552 in de spiegel
nog raamvensters
leeft haar stem
rond de kamer van eenzaamheid
sinds ik Emily Dickinson
haar naam mompel
uit het vergeetboek
binnenshuis
mantel ik haar poëzie, haar verzen
(als lieflijk juweel)
bewonderswaardig
om nooit te vergeten
in de leeskamer van boeken
in het heelal van poetry
waarin jij mij
weet te ontroeren…
De zorg op maat
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
510 in het huis
van slangetjes en buizen
houdt steriel
de echte wereld buiten
witte jassen
stappen zelfverzekerd
in de gang
die geen einde kent
waar het verblijven
nooit went omdat je
op kamer zoveel weer
het laatste nummer bent
de zorg op maat
is ruim genomen
naast het kastje en de muur
blijken ook de druiven zuur
blijdschap en…
De geopende deur
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
610 de deur van
kunst staat open en ik
ben naar binnen gelopen
en wandel
nieuwsgierig door de kamers
en lange gangen
met imponerende
doeken en in leer gebonden boeken
op de tafel
van wortelnoothout
ligt een witte veder
ik hoor het
ruisen van mijn bloed warm en zoet
dat als een rivier
door woorden stroomt
klei in hand
van de…
Zelfmoord
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.178 In vakken gevangen vaal licht
Projecteert zich nu boven mij,
De witte buitenlantaarnagressie
Hult de kamer in valse realiteit.
Ik schiet en het ratelt scherven.
Zwevende schaduwen storen nog steeds
Door voorbijrijdende voertuigen;
De witte koplampenagressie
Als een ritmeloos kopieerapparaat.
Ik schiet en het duistert donker.…
het kruispunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 moeizaam ontlast de houder
zich van het offer, woorden
van wierook galmen door de stille kamer
het schreeuwt – het is hier overbevolkt, mijn
dood heeft geen wensen
in de kieren van zijn adem en ontnuchtering
zetelt de wens die dan toch ongenoeglijk
maar duidbaar de kans creëert door hongerige
staven te scherpen die het lichaam zullen breken…
Een nacht in Parijs, 1995
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
560 ( Een herinnering )
De stilte hangt in de Dood
van kalende takken
De vogels zingen zo frivool niet meer
Ik mis de smaak
van een nieuwe lente
en wist niet of je nog komen zou
Je foto’s zijn verkleurd
in de schemer der herinnering
De kamer is verlaten, het bed
ligt er onberoerd
Ik veeg mijn tranen
van een versteende vloer…
Rust zacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.458 Ogen die sluiten
Adem die staakt
jouw hand laat mij los
gevoel dat me raakt
De kamer gevuld
met serene rust
blij dat ik jou
net nog heb gekust
als afscheid kus ik je
nog één keer op je mond
en denk aan de dag
dat je plots voor me stond
Leek nog maar net
toch al lang terug
genoten van elkaar
ging veel te vlug
in gedachten ben…
Een stem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
760 Gezien te worden
in een sprookje, een elfje
en een kabouter in een kamer vol geluk.
Een lach die spreekt.
Ze is niet gewoon vergeten.
Verloren. Verborgen.
Ze leeft. Zelfs in een fluistering
hoor ik haar leven
zelfs in het donker
hoor ik haar stem.…
Een vergeelde foto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
733 Over je vergeelde zwart-wit foto
glijdt nu het zonlicht de kamer binnen…
DODENWAKE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.564 bent heengegaan en ogenschijnlijk ook niet
waak ik alle donkere nachten bij je
Ik blijf aan je zij
en deel wat er maar te delen valt
Mijn ogen blijven wijd geopend
grote ogen die jou willen zien
ik straal, er valt nog zo veel te delen
Als ik je heb begraven
dan ga ik slapen
3 maanden lang
En als ik wakker word
schijnt de zon de kamer…
Zij is de wijzer van de tijd ...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Zij maakt plaats door ruimte en tijd
in 't onbeschrijfelijk geluk,
de kamer doof voor't straatlawaai..
En trager, slomer, lomer
sterft ze in dat ene stilstaande moment
waarin naaktheid de blinde tijd weerspiegelt,
tot wanneer zij geruisloos op zal staan... !…
De meiden en de vogels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
726 de meiden waren jong
en tippelden
maar vaak konden ze niet
scoren en dan
eindigden ze
op mijn hotel-
kamer
met z’n
3en of 4en
lurkend
aan de wijn,
met haar voor hun gezicht,
ladders in
kousen,
vloekend, vol
verhalen…
ergens
waren dat
vredige
avonden
maar eigenlijk
deden ze me denken
aan lang
geleden
toen ik een
jochie was…
Bakerkamer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
493 in geveinsde doofheid van de muren weerklinkt gefluister
in kraken van de trap en piepen van de deur, als geratel van ketenen
in de zwartheid van een gewatteerde nacht
tot hier moet mijn schaduw hebben gereikt, onwetend
van annexatie, van wrikkende, schurende tijd
tot hier, in de kamer waar ik het lot van jeugd volbracht
ik zie flakkerende…
Een ontdekking, het is de waarheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Muziek die ik maak, samen met de anderen,
Cello, viool, en alt die met elkaar strijden,
Elkaar aanvullen en opvangen,
Golft door de kamer en door onszelf,
Biedt troost die door geen woord
Gegeven kan worden, geeft vorm
Aan ons verlies, aan het verdriet
Dat niet alleen ik maar ook zij voelen,
Immers zij missen de mensen die ik mis,
En…
Haar geur wordt alles
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.144 Wij weten weer hoe deze vrouw ons
soms niet meer kon zien wanneer zij
door de grote kamer ijsbeerde, vlammen
van zich afsloeg, onverstaanbaar werd.
Iemand zal later, precies op dit moment
wellicht, met niet onvaste stem, zeggen
dat ook wij onze tijd hebben gehad.…
Heimwee naar de toekomst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.123 Hoe ook - het meubilair verdween van wat
toekomstig huis wou zijn in haar: geen
kamer meer met zon en zang, geen
schaapjes die op het behang een kindje
tellen zou, geen toegekend belang aan elk
gebaar tot aan de afwas toe die neuriënd
van simpel stil geluk en liefde voor elkaar,
ach laat ook maar, die aandacht voor elk ding.
--------------…
Het kerstlicht toont zich genadig voor iedere zondaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
728 Een thuis met vele kamers
waar het wonder woont;
Het kerstlicht zich genadig
voor iedere zondaar toont.…
Achter tralies
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.935 wenkbrauwen van een vrouw
Die zich sluiten als ik nader
Het landschap waarin blonde kalveren waden
Waar het weder van erbarmen
In het Pruisisch blauw der weiden ligt gebrand
Toen heb ik nog een stilleven geschilderd
Met onherkenbare wenkbrauwen en een mond als een maan
Met een spiraal als een verlossende trompet
In het Jerusalem van mijn kamer…
IK BEN DE HAZEL-NOOT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.055 . - Een bleke, weke made
bewoont mijn kamer, en die blind is, en die knaagt.
Ik ben die van mijn zaad een duisternis verzade.
En 'k word een leêgt', die klaagt noch vraagt.
'k Verlaat me-zelf; 'k lijd aan me-zelven ijle schade.
Ik ben 't aanhoudend maal, in een gesloten kring,
van ene domme, duldeloze, ondankb're made.…