2308 resultaten.
ademt dagen langs mij heen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
568 voelen
vind ik in jou wat ik niet heb misschien
regen heeft me weggewassen
zon ontspiegelt mij in dunne plassen
haar warmte heeft me anoniem verdampt
wind verslijt gestaag mijn weerstand
erodeert de jaren tot herinnering
verstuift het leven door versnippering
je ademt dagen langs mij heen
handen voelen in herkennen
slechts de kou…
een eeuwenoud en triest verhaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.189 groen is
in zijn bladeren gestorven
de wind verritselt ze voorbij
dood is
op de grond geborgen
beschermt haar voor het wintertij
takken dromen
van een lommerrijk verleden
heden is alleen en kaal
ze vertellen hoe
ze door de kou hebben geleden
een eeuwenoud en triest verhaal
ze wachten op
de lange nachten en de maan
vorst laat…
Verse eerste sneeuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
580 een witte deken die ons omsluit
zo teder wollig zacht
lijkt het bekeken van huis uit
de kou die zie je niet
als een witte angoravacht
vult ze je nog slaperige blik
en je geniet
haar pure schoonheid bedekt de
rommelige nasleep van de herfst
een nieuw begin lijkt geboren
de wereld wordt ververst
je waant je even in verre oorden
wordt het…
ik kaal de bomen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
851 ik kaal de bomen
scherp de wind
in bladerloos vertonen
weer oogst ik afval
van een zomer vol met leven
sterf drogend wat er is gegeven
ik jaag met buien langs de kust
de kou van het achterland troost
zich met nachtvorst als men rust
warmte in mijn ene hand
klapt tegen winter aan de
andere kant en geeft gedonder
toch schraal ik…
Je eerste duik
netgedicht
5.0 met 99 stemmen
441 jij hebt mij
je hand gegeven
die even boven een
blauw witte golf
leek te zweven
glinsterend
applaudisseerden
rollers in opkomende
vloed hun verfrissing
in zomerse gloed
jij rende lange
passen vol courage in
nog onbekend gebied
ik kende de diepe kou
die je zo niet ziet
je lachte om mijn
voorzichtigheid ik
genoot mateloos…
MOE IS KWAAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 moe is kwaad
en dat zullen we steeds meer merken
en ook al dachten we ze laat ze laat
ons in alle vrede lekker doorwerken
beseft ze steeds meer dat het zo
niet langer gaat
ze kromt haar rug
en wat moeder nooit doet
ze slaat ze slaat
ze slaat keihard terug
ze zal ons met tranen overladen
ze zal ons hitte en kou geven
kusten dijken oevers…
een wereld zonder woord
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.050 in de schraalheid
van de wind
vond ik het kind
met lentebloemen
in haar handen
ze was de winter
net voorbij, bekomen
van de kou en blij
haar ogen stralend in
de vroege voorjaarszon
ik zag haar blikken
en zij won, ik kon me
schikken in haar lach
die kwam zo onverwacht
ik dacht te weten hoe ze was
ze raakte aan
het kind in mij…
in paars, geel en wit
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.479 het regende kou
een winterse wind
blies je blauw maar
je huid tintelde lente
in prilgroene knoppen
zag je de bloemen
al botten toen het voorjaar
smolt met de sneeuw
dicht aan de grond
waar de koude nog restte
warmde de zon wat vorst
met zijn schraalheid verpestte
in paars, geel en wit
juichen kleuren hun geur
want de deur naar…
je spriette hoog
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.397 ik liep de bomen langs
mijn handen op hun bast en
lachte want ik had je even vast
je spriette hoog
met takken naar het blauw
wortels in de de grond, bevroren kou
ik zie je reiken naar de zon
een zacht bewegen in de lente
sneeuw nog aan je voet als winters rente
je stam is warmer nog dan mijn
gedachten, ik voel de stromen gaan
die…
wind blaast snel verval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 grijpen niet maar strelen,
zachtjes voor het oog van velen
herstellen wat vervlogen lijkt
ze lachen als gezichten
wangen bollen overal
guitig of vervloeiend
bovenkanten groeiend
de wind blaast snel verval
daarboven zeilt mijn wereld
tot in het diepe blauw
alle spinsels en gedachten
spelers van de machten
condenseren beelden in de kou…
Kale takken zondag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
694 Naargeestig en stil staan de reuzen te staan
‘k zie ze vanachter m’n raam
die trotseren regen mist en kou
weten niet beter dan dit!
Takken staan stil waaien doet ‘t niet
maar koud dat ‘t is, ongekend
blauwe neuzen- en tenenweer dus:
verwarming aan en nee, ik haal geen:
Frisse neus.…
zag felle stralen in geluid verdwalen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
716 was alom
ik voelde snel de dreiging
die van onweer uit ging
in donkere wolken
donderde de bliksem, zag
felle stralen in geluid verdwalen
ze raakten niet, alleen
het licht sloeg door de buien
zon weerkaatste vals tegen de puien
brak met regenbogen
in een laatste pogen om
de dag nog kleur te geven
daarna kwam grijs en grauw
in de kou…
spreekt duidelijk aanraakbaar
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.796 de stilte doet je pijn
door het niet aanwezig zijn
van koesterende armen
een diepgevoelde kou die
je niet meer kan verwarmen
je keert weer terug
naar overleven, oogt
nog vrolijk maar je hart
heeft weinig meer te geven
door de tralies van je kooi
je hebt je oren dichtgestopt
het geluk goed afgeklopt
en kleed je ongenaakbaar
maar je…
Verzomerd allengs in elkander
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Dringend ons lauwheid opzij,
De Kersentuin kweekte kou
En wrong aan het jaargetij!
Langer seizoen winter wou...
Met het vuur bikte we af;
Ons Stadje sloopte het nou!
Romance ging erop af
Ons voorjaar veegde vlekken
Lokkend minne uit vrijaf.…
je ogen schenen langer zon
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.241 ik heb de bloemen al geplukt
vaasde ze als roodste rozen
in een veld met woorden vol geluk
ontloken ze als nieuw gekozen
de wind blies zachte lentelucht
in vleugjes voor het snelle rijpen
je ogen schenen langer zon en
lachten met de warmte van begrijpen
we dachten nog de winterkant
maar kou en sneeuw waren geleden
het tintelde van hand…
laat stilte door je ogen dwalen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.595 je bruint in het
raken van de hemel
tropisch in de rulle sneeuw
kou heeft je gekleed
mode warmt je strakke lijf
dat alles van zijn handen weet
je ging om te vergeten
om even niets van
alles meer te weten
terug naar de bron
om in de zon je eigen
kleur weer te bepalen
het afscheid moest
sloot de woordenvloed
waarin je niet kon zwemmen…
in letters zonder krullen
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.030 ik droom mijn
woorden in je geest
ben geweest, geworden
tot gelukkige herinnering
ik spreek geen lucht
in letters zonder krullen
ongeopend oog je
leesbaarder dan ooit
ik kus niet op papier
tussen regels kou
bevriest ik houd van jou
altijd op jouw manier
we naderen omzichtig
paraderen met de witte vlag
doorzichtig vloeit de inkt…
dwarrelt luchten die vluchten
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
731 ik zie je
jagen en vlagen
vragend uitdagen
kleuren peuren uit
wolken die kolken
als ik luister
besta je uit
zuigen en zuchten
kreunen en steunen
kou om te kleumen
ik voel je
duwen en trekken
bomen verrekken
in buigend bewegen
het krenken van kronen
je dwarrelt
luchten die vluchten
in verleidelijk dwalen
om dan weer een den…
je las liefde tussen regels
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
789 het had er nooit gestaan
je las liefde tussen regels
in het antwoord op een
ander die nooit zal bestaan
ik heb gegroet en ben gegaan
je hebt mijn nacht gebroken
de uren zonder hoop verlengd
met het creëren van je spoken
die ik niet eerder heb gekend
de ochtend opent grauw
je stilte is te overkomen
maar in mijn hart kruipt nu
de kou…
we babelden in misverstaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
835 je liep mijn woorden achterna
verloor je in gedachten
die ik als verstrooiing
naar je lachte
ik liet wolken
dobberen op het hemelblauw
jij zag immense diepte
voelde de onmogelijke kou
ik nam de tijd en
brak haar tot verleden
jouw toekomst deed meer pijn
dan je lijden aan het heden
we babelden in misverstaan
rondom torens van verwarring…
letters uit je spiegelbeeld
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.368 als een intiem gebaar
je woorden schrijven
over mij in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me woorden
en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld
kom en volg me
leer het leven schrijven
nu en op de lijn
niet ertussen
dat benauwt, de kou…
Glas in lood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 grafzerken
begonnen was
nog dwarrelden
vleugjes wierook
in het voorbij
gaan van gelovigen
die in devote rust
de zomer en hitte
waren ontvlucht
bij een kaarsje
baden om regen
op het land of
een zonnetje bij
zee en strand
witte wolken kiezen
salomons golven
hoog tegen
het strakke blauw
voor de een de
hitte en voor
de ander kou…
hoe dan ( cervicale dystonie )
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 hoofd nek schouders, ook zij
hunkeren naar rust, derhalve
zijn mijn mat gekleurde gedachten
als glazen zo breekbaar
dat mijn twijfel zich
heeft bekeerd tot
een leugenachtige berusting
botox, benzo’s, fysio
balsem, kou, warmte, liefde,
acceptatie, baclofen, levopa,
allen werden geopperd doch
het galopperen van het hoofd
negeert stoïcijns…
zelfredzaam
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
523 onder bruggen van steen, op banken van hout
waar de stad hem vergeet en de kou hem onthoudt
geen sleutel, geen huis, geen bed dat hem wacht
maar een wil die niet breekt in donkere nachten
hij loopt door de straten, zijn rug recht en trots
met dromen die gloeien als vuur in zijn borst
elke munt in zijn hand is een stap, hoe klein ook
naar morgen…
Heerlijk seizoen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
335 Kijk toch niet naar die donkere luchten
geniet toch van die zonnige dag
loop niet over regen en kou te zuchten
zie toch al die kleuren, die je zo zelden zag.…
Winterstilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
311 Bomen verminkt in kou, armen wanhopig
naar bloedende zon, sneeuw raast in ballet
van verdoemenis, verscheurd door tijds klauwen.
Toch laait vuur in hel: vogelspoor bloederig,
haardgloed verslindt horizon, aardes razende adem
explodeert in licht, brekend duisternis.…
Hoopvol
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
305 Ik blijf staan,
rek me uit in de kou,
voel iets breken waar ik niet bij kan.
Als jij verdwijnt achter de horizon,
blijft er alleen een trilling
die niemand opmerkt.…
Bloemen in de goot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
253 Niks geen ivoor of paarlen licht,
gewoon de kou die in je botten bijt
terwijl de sterren toekijken
en er geen reet om geven.…
Oneindig zijn de vloeren van de nacht
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
619 Niks geen ivoor of paarlen licht,
gewoon de kou die in je botten bijt
terwijl de sterren toekijken
en er geen reet om geven.…
Dus blijven hopen op verlichting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 De aanraking is voorbij
De geur van de huid verdwenen
De lieve spontane omhelzingen
Die zijn Overleden en begraven
Dood als een pier
De natuur doet
Daar nog een schepje bovenop
Dagen laat zij sneeuw vallen
De koude oosterwind laat
Duinen ontstaan
Doodse witte sneeuwduinen
Die verder en verder ophopen
Dan komt de dooi
Doodse dooie…