4186 resultaten.
never walk alone
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
548 De strenge jury heeft zich uitgesproken:
de club die mij veel vreugde heeft verschaft
heeft onbesuisd de voetbalwet gebroken
daarvoor worden wij samen zwaar gestraft
toch zien wij uit naar weer een nieuwe lente
wij blijven gaan en staan voor FC Twente…
In prille lijnen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
926 ik teken net
het nieuwe jaar
in prille lijnen
weet dat lente zal
verschijnen maar
de takken zijn nog kaal
somber is de lucht
het licht is nog tekort
om warme zon te schijnen
maar waar ik stop
knopt al een blad dat wacht
op het winterse verdwijnen…
Groet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 Begroeten
doe ik lente
het beetje meer zon
Het briesje
dat takken met jong groen
in beweging brengt
De stoel
die ik van binnen
naar buiten draag
om het zachte pastel
van bollen
beter waar te nemen
Het is voor mij
.....geen vraag
naar het zingen
van die ene merel.…
VERTROUWEN
poëzie
4.5 met 2 stemmen
913 De Lente zit al in de Winter,
De bloesem in het harde hout.…
onontkoombaar in rood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
836 zoals klimmen
naar licht
van een blad
aan een plant
een struik
de droom
is een boom
met uitzicht
op zomer
droeflottig
is regen
verdriet
in de herfst
onontkoombaar
in rood want
kaal is al dood
het gaat
over hopen
de lente
zal ooit
deze winter
gaan slopen…
Ronken
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
613 ‘t Is lente en de grootste concurrent
voor ‘t jolig fluiten van de jonge merel
is wel de grasmachine van de kerel
die naast me woont: een herrie! Ongekend.
De wraak slaapt zoet: Mijn snurken is zo luid,
ik ronk hem door de muur zijn bed wel uit.…
het ging over hopen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
869 zoals klimmen
naar licht
van een blad
aan een plant
een struik
de droom
is een boom
met uitzicht
op zomer
droeflottig
is regen
verdriet
in de herfst
onontkoombaar
in rood want
kaal is dood
het ging
over hopen
lente
zal ooit
winter
gaan slopen
en dan..…
Wachten op....
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
624 Wanneer de dagen korten, wordt mijn rokje langer
Wanneer de bomen ruien, schaf ik truien aan
Wanneer de winter komt, zal ik in bontjas gaan
Pas als het lied van lente ruist – als van een minnezanger –
En zomernachten nakend zijn, dan voelt het bloot senanger…
Mei
snelsonnet
4.2 met 10 stemmen
760 Eerlijk kan ik dat niet noemen
Helaas ben ik allang niet meer vers groen –
De mens mag lente nimmer overdoen…
Symbolisch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 De lente binnengehaald
via een vorm van fierheid...
De takjes staan op het punt
hun groene fanfare aan te heffen.
Zeg maar gerust dat zij nu
bijna in juichen uitbreken!
Ik heb een symbool geplant.
Een dikke reden om te leven.…
mijn kind
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
582 ik weet niet meer
dat jij er niet was
dat je nog niet bestond
in de stilte van de nachthemel
kan ik de aarde
niet meer verdragen
het kleine leven
zal als de doden
niet weerkeren
rouwen kan ik niet
in ijstijden is de lente
een slechte leugen
de winter eindigt niet
je onschuld je tederheid
kan ik niet vergeten
in deze kille…
Witte bloesems
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn
kan ik het leven niet in arme woorden vatten,
maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten
te schitteren, verheven boven angst en pijn.
Slecht één keer leven wij en gaan de bloesems open,
dan komt de vrucht als wij door 't licht ons laten dopen.…
Festina lente; 10. Totaal van het pad (zonder…)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
345 ‘Wij verstikken onszelf door verkeerd aangeleerde
maniertjes. En als wij dit groepsgewijs doen, noemen
we het cultuur, en moet het beschermd worden voor
invloeden van buitenaf; vooruitschrijdend inzicht is
niet aan ons besteed, wij wentelen liever nog dieper
in de eeuwige stront van anderen en uiteindelijk ook
in dat van onszelf. Waarom…
Zomer-elfjes
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
2.681 Rood
De zomerzon
Langs het strand
Mensen gaan naar huis,
Verbrand
Langs
Het strand
De vleesgeworden welvaart
Badend in de hete
Zomerzon
Zomer,
Zomaar luieren
In de zon
De warmte als een
Deken
Na
De lente
Komt de zomer
En is de herfst
Aanstaande…
De krokussen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.194 Ze staan al in de tuin en in de perken
Blauw geel of wit, groot en klein
De winter kan ik dus in mijn gedachten wegwerken
Heerlijk, die lente met af en toe die zonneschijn
Een vooruitzicht van veel buiten zijn
Genieten van de tuin, de vogels en de bloemen
Voor mij een natuurlijk medicijn
Wat verlang ik toch naar die zonneschijn…
Exterminatie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.027 Het is lente aan het worden,
straks ga ik in de tuin
het onkruid wieden tussen de rozen,
de papavers, de primula’s.
Dan komt die steek van pijn:
er is veel meer te wieden
waar ik niet bij kan,
aan mijn binnenkant.
Wanhoop slaat mijn handen
voor mijn ogen als ik bedenk:
wie in de grootstad, in de wereld,
extirpeert het onkruid mens.…
Prille liefde
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.671 Onze liefde is pril als
een bloem in de knop
de zon in de lente
het licht in de morgen
Laten wij haar
wiegen in fluweel
koesteren in zijde
planten in schoonheid
Zodat ze
sterk wordt als de storm
helder als de hemel
zuiver als de bron
waaruit ze ontstond…
daget uit ende vervloek
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 kerelings wend ik des dichters droom
wentel ik mijzelve de zomer loom
in een vermetel gebaar
klaar ik verneveld geheel najaar
deels, ijskoud versplinterd
heb ik de pegels overwinterd
vervolgens, neem ik met rente
terugkerend, mijn eigen lente…
Buitensporig
snelsonnet
3.0 met 20 stemmen
1.735 Het herfstblad hindert elk jaar weer de trein,
De conducteur gaat in de lente staken,
Bij kou is van bevroren wissels sprake
En als het heet is, weigert ieder sein,
Er is kortom geen enkel jaargetijde
Waarin onze NS op tijd kan rijden.…
Scheppingsgeluid
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
514 het gras
zingt groener
waar bloemen
kleuren orkestreren
in blauwe tonen
spant lucht
ruimte voor het
immens scheppingsgeluid
nog is de harmonie
onbestemd in
de veelheid van
gespeelde partituren
maar er is altijd
de dirigent die het
fenomeen lente kent en
naar een grootse finale brengt…
witte schaduwkleden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.049 Jij spreekt in witte schaduwkleden
en omarmt zoals een gordijn
het laken van het leven
een vleugje trots gedeeld
door een decemberregen
verbergt zo als in jouw melancholiek gedicht
een jaargetijde dat vergeelt
wanneer de lente alle dood
weer doet herleven…
alles valt op zijn plaats
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 mijn mond blies
wolkjes in de winter
ik liet het oude jaar
voor wat het was
dansende lichtvlekken
lieten het dode achter
diep boog ik voor de wind
de aarde wilde me dragen
mijn lichte voeten
voelden de lente
ze vonden ruimte in
het ritme van de tijd…
'' ALLEEN ''
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.165 De bloei der lente wijst er naar:
Niet steeds te treuren om wat men had.…
Ontmoeting
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
2.171 Hoe jong nog waren we
Prille jeugd
Als de lente komt
zijn de dieren niet de
enigen die toenadering zoeken
Het was niet mijn bedoeling
je te vernietigen tot gruis
slechts weg te vagen
tot je niet meer bestond
Ik ben je niet vergeten
maar je bent wel weg
uit mijn leven
Hoe kan het dan
dat ik overal waar ik ben
jou tegenkom?…
Medinilla
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.291 zij hangt haar treuren
aan de trossen van de Medinilla
die zo prachtig bloeide
toen zij elkaar verliefden
schoner dan de wilgen
die zich ademloos weerspiegelden
maar nog net het trillend water
niet beroerde
jonge lente heeft hem opgenomen
in de straling van het zwakke
ochtendlicht dat fluisterde
je moet hem rustig laten gaan…
Jarig
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
2.048 Wat een dag
nu jij hier
niet meer bent
voor jou
geen nieuwe lente
zoet
werd bitter
je was nog niet
uitgeleefd
een onvoltooid
gemis
als de lucht ooit
optrekt
en de hemel
kleurt
durf
je weer te geloven
in een droom
voor nu
zijn we verstild
en fluisteren zachtjes
jouw naam…
UITVINDING
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
898 Als zachte, verfrissende
regendruppels in de zomer
als een dikke wollen
winterjas, die mij verwarmt tegen de kou
als buiten spelende kinderen
in de lente, maar ook
als vergankelijke dorre
bladeren van de bomen in de herfst.
Zo vind ik je iedere dag, neen
soms ieder uur, weer uit.…
Witte bloesems
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
742 Witte bloesems in 't land
van Haspengouw
vertellen zonder woorden
dat het leven goed is;
dat ieder die kan kijken weet
dat ondanks zoveel lijden
en zinloos geweld
er een overvloed van schoonheid wordt geboren
elke lente weer opnieuw.
Schoonheid die belofte is.…
Hoffelijk gebogen...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
807 Zes bladeren en 20 takjes
staan in een vaasje
dicht bij mij
geur van de bloemen
raakt mijn zintuigen
laat ze, net als de bloem
zelf doet, hoffelijk buigen
laat mijn geest stralen
Iedere lente verheug ik
me weer op de
Lelietjes der Dalen…
Laat me van je houden
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.552 Nu voel ik lente en zomer
in volle pracht.…