5213 resultaten.
Sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 Daar lag het dan
weggedoken voor de zon
alsof het bang was,
om afscheid te nemen
van dit winterse gevoel
daar lag het dan
weggedoken bij een struik
bang om te verdwijnen
in de diepe donkere grond
daar lag het dan
eenzaam in een hoekje
bang om gezien te worden
door die grote warme zon
daar lag het dan
dat laatste,
kleine hoopje sneeuw…
éénrichtingsweg
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
1.645 pijn is niet erg
pijn is pijn
dood is erg
en onomkeerbaar
dood is afscheid nemen
en weggaan
van alles wat je kent
naakt
een onbekende weg inslaan
alles achterlaten
uit je lichaam stappen
om dood te gaan
heb je vertrouwen nodig
je durven overgeven
aan vreemde armen
de weg terug vergeten…
Ongelovigen...
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
636 het onverantwoord denken,
de essentie van de eerste dagen
in het schenden van taboes
als een spel dat niet kan gespeeld worden
in een kamer vol met mensen
ik neem aan dat ze mijn naam niet kennen
nu deze rotzooi in het rond is gesmeten
en ik in bed moet blijven
vastgebonden met mijn ogen open
o ja, ik zal me goed gedragen
bij het ochtendgloren…
Ode aan de dichter
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
645 je laat mij wonen in je woorden
als ik ontheemd
mijn plek niet vind
me thuisloos waan en
in de wereld sta als vreemdeling
de ochtend neem als sprakeloos
de avond als voorgoed verdaan
als blinde in het licht moet kijken
dan geef je rust met al je zinnen
beland ik in een veilig nest
de duivel en mijn zieledeuk
voor even weg…
DE DOOD
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
705 Ik wilde mijn hand terug nemen,
maar ik keek eens goed en
in kwestie van een seconde lag er een dikke laag
van beenderen en stof op mijn hele lichaam
alsof het zo moest.
Wie de dood een hand geeft
is het nooit ter kennismaking alleen
het is een eeuwige dans met hem.…
laat het hechten
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.529 de vogel groet mij niet
bij het naderend afscheid
hoezeer hij in de zomer
aan mijn hagen hecht
vertrekt hij plotseling
omdat het zuiden trekt
anders dan vorig jaar
zoek ik nu onder struiken
om zo de plek te vinden
waar het sterven ligt
om als een vogel
te verdwijnen
ik groet je niet
bij het afscheid nemen
ik laat het hechten
niet…
Zonder afhankelijk van
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
521 vingers gespreid
handen geheven
armen gestrekt om
ontvangen te leven
in perfectie met
voeten en hoofd in
een pose die de man als
vrouwsymbool heeft gekozen
eis en neem
als gelijke
in eigen belang
zonder afhankelijk van
tart hem hooghartig
jij bent de gever
hij figureert in die rol
slechts voor even…
In jouw poëzie verloren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
524 ik duik in je woorden
zoals een meeuw
naar de vissen in zee
letters krijgen vleugels
als in zomerdromen
neem je me mee
naar een kleurenlandschap
waar bloesemklanken
luisterrijk bloeien
pennenvruchten groeien
tot voorbeeldige verzen
van liërende metaforen
ja, zo dikwijls
ben ik zweverig
in jouw poëzie verloren
* opgedragen…
sprakeloos
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
613 zeg me klinkt haar fluister
bijna onhoorbaar
maar vol verlangen
in de wind
zeg me
waar de jasmijn bloeit
in september
neem me mee
omring me met de geuren
zelfs al moet ik daarvoor
te voet naar Rome gaan
zeg het me
mijn vriend de wind
ik zou me er in willen baden
in een fontein
gevuld met jasmijn…
Ons cultuurtekort
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
574 zacht neuzelt
de tv in analoog
zijn dagelijkse soap
zelfs digitaal heeft
alle scherpte verloren in
nieuws dat niemand kan bekoren
de eenheidsbrij die over
u en mij wordt uitgestort
toont ons cultuurtekort
is er nog ruimte
in communiceren om van
echte mensen iets te leren
of nemen wij genoegen
met het brood en spelen
in een…
Je stem is luisteren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
591 jij laat
stilte spreken geeft in
lichaamstaal de woorden aan
met ogen
lettergrepen door mimiek
kan een gesprek ontstaan
jij schoudert
onverzettelijkheid
recht je rug in afstand nemen
open handen
altijd klaar om
warmte weg te geven
je stem
is luisteren een dialoog
in liefde fluisteren…
haasje over
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
600 even weer het kind voelen
als een huppeldrafje vrolijk langs
het fietspad springt
grasgroen woelen rond een gele boterbloem
glanzend plukklaar
als het mag
met ronde steentjes sjoelen
ei ei en chocolade voor een pasgeboren lach
ik heb je en ik neem je
lentedolle stappen in een eindeloze dag…
Knorrende leegte
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.039 Het is tijd, tijd om de stap te nemen.
De tikkende klok in mijn lichaam geeft
Zo vast en zeker weer dat het leeft,
Zo goed om dit keer op keer te vernemen.
De tijd dringt wel, want door het toenemend gevoel bekort,
Niet langer nog te dralen,
Het voedsel neder te laten dalen,
Het is mijn maag die knort.…
Klokkenluider
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 .
----------------------------------------
Zo ‘n klokkenluider is misschien naïef,
De misstand die hij meende waar te nemen
Brengt nu de longarts zelf in de problemen,
Men zette hem acuut op non-actief.
Helaas is weer de stelling onderbouwd
Dat spreken zilver is en zwijgen goud.…
Scherpe contrasten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
607 zie je ogen
afscheid nemen
van de werkelijkheid
zij zoeken schaduw
voor even weg
uit de hitte van de strijd
voorbij de
scherpe contrasten
die al verwonden in gedachten
ondanks het gestook
van de felle stemmen
in je hoofd om te blijven
loop je langzaam
naar je eigen vertrekken
jij bent de baas en niet die gekken…
Inkeerregeling
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
982 Een Nederlandse Marokkaan had een geweldig idee
Examens die er aan komen zijn voor mij een te zware last
Nu weet ik toevallig in welke kamer op school, in welke kast
Ze opgeborgen zijn - vooruit, ik neem er een mee
Na het klappen van de zeepbel kwam hij tot inkeer,
Deed z'n examen opnieuw en dacht 'Dit nooit meer'…
Feestje
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
498 Vier het leven
schilder de lucht
met je favoriete kleur
en open de deur
voor de geur
van de bloemen
lach
ook al is het door je tranen heen
iedere dag
is er weer één
schroom
niet en
droom
je wensen en verlangens
stop de zon
in je broekzak
neem de sterren
op je rug
dan eerst is je feest
kompleet geweest.…
DE HEUVEL. voor nabestaanden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.232 Vanaf de heuvel loop ik
het pad af naar benee
en neem, terwijl ik afdaal
al mijn bagage mee...
Mijn weten en mijn denken
mijn gevoel en mijn geloven
zodat ik strakjes uit dat dal
weer klimmen kan naar boven…
Watercypres
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 laat ik weer een huisdier nemen!
maar… is dít er dan geen?
‘n notabele chinese nota bene
denk ik staande in de schemer
onder de verheven Watercypres
ik moet haar echt goed hoeden
haar takken snoeien maar breed
hangen laten tot zij zelf zoveel
later als door kenners voorspeld
zich eerst vermolmt en dan velt…
De tijd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
519 In de toekomst ligt de tijd verborgen
ongedacht en ongezien
met kleine of met grote zorgen
een helpende hand misschien
De natuur kan zich ontplooien
zonder tijd
geen rol voor de klok
dat is het mooie
Voor ons ligt een zee van tijd
die wij met ons schip bevaren
neem als bagage wat hartelijkheid
deel het uit en niet te lang bewaren…
Herkansing
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 weer
terug
reclame; nee
huis aan huisbladen; nee
hervonden drukwerk; ik weet het niet
vergeeld, getergd, bestoft
wat is nog toe te voegen
aan wat bestaat
likt ergens een tweede huid
zilt, zoet, opnieuw
elke keer als ik alle plooien proef
en voor lief neem…
Bijna sacraal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
486 ik voel de zon
bijna sacraal
ontvang ik zijn warmte
ervaar hoe hij
spirit geeft aan mijn
al zo lang wachtend lijf
met gesloten ogen
zie ik sterren dansen in
zijn helder stralende aura
er is geen
onderscheid meer
tussen binnen en buiten
geven en nemen
zijn een geworden in
het delen van eeuwig leven…
Twee wilgen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
586 De ene jij de andere
ik
Water zorgt voor een niet te
nemen hindernis
Later dan voorbij
groeien deze wilgen
Later dan voor-
bij, immer dichter naar elkaar
voor reizen, avontuur, slechts leven
Mijn liefde voor jou, enkel
groots en oneindig
Enkel samensmelting...…
krassen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 ze hoort het
verbeten
krassen van
de pen zijn
hand een stijf
klauwtje ze
hoort het
tikken van
de oude klok
hij kijkt op:
waar moet ik
slapen als ik
in de kist lig
ik kom niet
zomaar voorbij
de dood
het hoofd weet
niet meer wat
het hoofd niet
kan ze loopt
naar buiten
op het bankje
nemen tranen
de vrije loop…
Stilte als vriend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
508 ik ken de blikken
maar zij zeggen
mij niets meer
voel handen
op schouders
ze doen alleen zeer
zeg woorden
die zo verdwijnen
in oost-indische oren
wanhopig zoek
ik een uitweg
in alle negeren
neem stilte als
vriend om terug
naar mezelf te keren
heb het gedruis
naamloos verlaten
niemand had iets in de gaten…
Zij speelt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
541 zij weet
geluid prachtig
te moduleren
eentonigheid
weg te nemen
waar saaiheid verstart
juist akkoorden
ondersteunen tonen die
melodisch wegdromen
in het volgen van
de compositie
herken je haar genie
zij speelt
zonder grenzen de
hemel die wij wensen
wil melker
06/02/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
deze plek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 het meisje moe
van de eindeloze herfstwind
sleept de zoom van haar rok
over het lege strand
de hongerige meeuw
krijst met schorre keel
over de open zee
het meisje hoort
het schrapen van lepels
in lege etenspotten
ze ziet sintels
met de schijn van gloed
op deze plek neem je
maar eenmaal afscheid…
AS HET EFFE KAN
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
496 wanneer ik niet meer ben
ik niemand uit de
stoffelijke wereld
meer herken
als ik ben geweest
terwijl ik langzaam
aan mijn nieuwe wen
na m’n vorige te hebben beleefd
neem dan wat van mij overbleef
in je handen werp me
omhoog in de wind
zodat ik mogelijk
nog eenmaal dan
terwijl ik door de lucht zweef
de weg naar mijn dierbaren vind…
Zomertijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Neem op tijd je rust als het even kan.
Drink wat meer dan normaal,
heel vaak wordt dat vergeten!
Het is zomer, geniet
van de kleine momentjes.…
Panacee
snelsonnet
3.5 met 10 stemmen
615 Door ’t raam zie ik de herfsttuin druilend staan
In b-mineur verdrinkt een werk van Haydn
Weer dreinen op de treurbuis Trump en Biden
En zelfs de kat staart me mistroostig aan
Dus neem ik fluks een luchtig boek ter hand
En zó versla ik elke dissonant!…