Alle inzendingen over sneeuw bezinning

2838 resultaten.

Sorteren op:

Verwachtte te vliegen

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 572
Even leek het een zomernacht met volle maan en nieuwe sterren Maar de grond was pijnlijk hard bij elke landing De sneeuwmeerman blijkt nachtblind door de zwarte sneeuw Zweefde boven zichzelf maar zag een ander in het tegenlicht van de verduisterde zon Het is weer nacht in zijn gedachten met nieuwe maan en lege sterren…
Gerardo14 december 2007Lees meer >

Lam geslagen

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 873
Uit hun jas geholpen onschuld tot munt geslagen leven teruggegeven aan de eeuwigheid de sneeuw kleurt anders dan het schreeuwend wit in de wijn brandt één lumen licht dieprood en zo vol liefde dat ik tot stilte besluit om de haat niet te voeden die poogt te ontkiemen ik hef de kelk wat een afdronk welk een smart…

smelt tot wie je bent geweest

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 716
wil je dat ik kijk naar je woorden je begrijp uit de vruchten die je deelt moet ik ze op kleur herkennen in het struikgewas waarmee jij je omgeeft hoop je dat ik verder zoek omhoog de bomen langs waar vogels vliegen die we samen hoorden fluiten je kunt je toch ook anders uiten sneeuw is nu jouw feest smelt tot wie je bent geweest…
wil melker27 januari 2004Lees meer >

altijd zult zijn

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.691
je kwam met nat in je haar de nacht was een kwart voorbij kwam het van de regen, de dauw of was je ergens gestrand kopje onder gegaan je schudde neen de slaap kwam niet meer die nacht en toch bracht de ochtend weer licht de scherpe geur van vers- gevallen sneeuw toen ik het raam opendeed naar buiten keek je voetsporen niet meer vond…

ZOMERMAAND

poëzie
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 10.862
Bedaagde Zomermaand, men laat geen schaap verlegen; Indien het gaat vermast, zo neem het op uw schoot: Maar scheert gij ’t om de wol, zo scheer het niet te bloot, En was het wit als sneeuw, dat u de Hemel zegen’. Drijf, vroeg en spa, de kudde in ’t veld, en naar het hok: Zij loont u met haar melk, en spier, en ruige lok.…

Even iets anders

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 709
duiven pikken het eten van de kippen de andere vogels eten het konijnenbrood zelfs het roodborstje is present de tuin is zo wonderlijk leidt een leven op zich de sneeuw valt zacht maar wild het is geen tijd om te schrijven in de tuin maar onder een afdakje doe ik het toch geef maar toe dit is toch even iets anders dan dat wolkenvrachtvervoer…
Nadine18 december 2009Lees meer >

tot hier, tot waar

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
de spraak van het zand weerklinkt in het lege huis ik wil weg uit mezelf, daar en dan wil de diepte of in verleden dagen de onthoofding van de dood wanneer ik het geraamte bedek zo ontzettend treurig stil met woorden die jij niet horen kan, niet voorbij de tijd of de geboorte van het dromenkind hier en nu in deze sneeuw…

tot hier, tot waar

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 863
de spraak van het zand weerklinkt in het lege huis ik wil weg uit mezelf, daar en dan wil de diepte of in verleden dagen de onthoofding van de dood wanneer ik het geraamte bedek zo ontzettend treurig stil met woorden die jij niet horen kan, niet voorbij de tijd of de geboorte van het dromenkind hier en nu in deze sneeuw…

Inspiratie

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.194
Inspiratie gloort aan de horizon glooit licht in de zon, van links naar rechts, dan hoog en weer laag en vice versa, wederkerend onbegrensd bevrijdend soms peinzend zoekend naar een anker dan weer soepel glijdend op het wit van de sneeuw in de ruimte van het hooggebergte als scherpzinnig geestverwant, mijn beste kameraad, mijn trawant.…
Jan Hertog22 december 2009Lees meer >

Onbekende bestemming

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 540
Toekomst omhulde mijn gevoelens na een nacht van donder en vuurwerk werd ik door God verlaten wakker met een lege zolder in mijn hoofd zonlicht inspireerde me deze ochtend van sneeuw smolten oude gevoelens je laat me nooit alleen lijkt vaak voorgoed voor eeuwig bij me maar soms overwin ik je met wat simpele woorden kan ik je in dromen…
mobar1 januari 2010Lees meer >

Bloemetje in huis

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 715
De tulpen in de vaas bloeien vrolijk en parmant brengen lenterse vreugde in dit bar-winters land Crisis, regen of natte sneeuw het maakt helemaal niets uit we gaan toch door het leven met deze kleurrijke buit. En dat bloemetje krijgt van ons mondjesmaat zijn water, zo blijven wij een beetje warm in dit koude theater.…
De Hertog25 februari 2010Lees meer >

Woorden

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
Reis over de bergen die bedekt zijn met sneeuw zie de bossen die met zonlicht zijn omgeven wolken voeren me mee. Zweef over de grote zee door de wind gedragen golven brengen me weer aan land waar ik mijn woorden neerzet op papier.…

Winter

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
Adem IJzige adem, noorderwind Kronkelt zich als ’n sneeuwwit lint Tussen de kale bomen IJs Zwart en wit, snijdende kou Kraaien in de lucht, zo blauw Winter is gekomen Nacht Eeuwig en eenzaam, duister en donker De donzige sneeuw onder ’t sterrengeflonker Droom je winterdromen…

vorst

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 584
als de wereld tot haar oorsprong waait haar zomen rond wolken, de avond achter rood omrandde schemer zal ik vogels vragen terug te kijken naar haar jonggeboren tijd te zingen tot ze kwijt geraakt zwijgen omdat water ramen kneedt in vijvers vol winter sneeuw betaalt wat twijgen hun flinterdunne tol…
switi lobi5 december 2010Lees meer >

Alles ademt zon

netgedicht
4.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.080
Zij draagt het voorjaar in een hart dat zingt van zomer, zoals vogels, klein en kwetsbaar, zoals sneeuw smelt in haar handen, uit liefde voor het leven dat aan kracht en kleur gaat winnen, strooit zij woorden als bloemen, tovert zachte zinnen, laat het lied van lente opnieuw beginnen en alles ademt ZON!…

Denk iets dat je goed kent

gedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.065
Maak het vertrouwder dan je waarmaakt: de eerste sneeuw/het eerste riet. Hoe ze plotseling haar hoofd naar voren of naar achteren wierp. Zeg dat ze haar haar kamde; zich naar voren of naar achteren werpt. Terwijl het sneeuwde of riet werd; zich de eenbes verzwartte; en zij haar haar kamt.…
Hans Faverey24 december 2011Lees meer >

Schlüszli

gedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.569
Het dorp ligt wit -wàt een sneeuw! - Ik klim naar boven met twee verse broden onder mijn arm. Ze luiden, het is acht uur. Het begint weer, witte vlokken en witte woorden, het daalt zò maar. O zie, het is woord geworden! - op mijn donkere mouw het kristal. ---------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 1980.…

onvoltooid (voor Michel)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
op de begraafplaats legt de winterstorm het verzwegene bloot een witte bleke steen niet langer geborgen onder laagjes dunne sneeuw het onvoltooide weerloze leven verstopt in inktzwarte schuldige aarde murw van zwijgen en wegkijken zing ik je naam samen met jou, Michel kruipt de ijzige kou onder mijn huid…
J.Bakx1 december 2016Lees meer >

Vier jaargetijden in de herfst

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
De lichte kleur van de zomer verdwijnt uit je haren Het bruin van je huid wordt wit als de sneeuw van de winter Jij bent niet te verklaren uit het vallen van de bladeren het tikken van de regen op het raam, hoogstens benaderen vast te houden als een zegen waarvoor beiden aansprakelijk zijn verlangen naar ijs en groen opnieuw een…

Winter

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 597
Het natuurijs nog zichtbaar sneeuw verdwijnt langzaam. Het voorjaar geeft steeds, meer kriebels en glans. De zon krachtig opzienbarend. Fraai geef zij ons het licht wat wij nodig hebben. Vogels hoor je zachtjes fluiten Langzaam nemen we afscheid van de winter Het voorjaar…. een openbaring.…
Dick4 maart 2018Lees meer >

Lentebloemen

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 440
de sneeuw smolt zacht waar jij je voeten zetten om de eerste kleuren op lentebloemen te leggen kleine eilandjes waar het groen pril was opgeschoten knoppen door de kou tussen open en gesloten wachtend op de warme adem van je stralende lach de sporen lezend die je al van verre glinsteren zag…
wil melker2 februari 2020Lees meer >

Winter

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 753
Kijk sneeuw zeg ik tegen haar in een stoel die nooit meer tuinstoel zal zijn daar achter het grote venster ligt winters wit bevroren haar blik verdwaalt want het sneeuwt ook al weken in het landschap achter haar ogen nu is vandaag en gisteren en morgen waar taal nu ligt is het voor altijd winter en het sneeuwt in mij van onmacht…
mia bemong26 januari 2021Lees meer >

Winter

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
'Sneeuw is mooi' zei de zwerver 'maar je kunt er niet van eten'. De stoel waarop ik ging zitten was nog warm van andermans billen. Klimaatverandering - wie heeft er nog last van wintertenen? Flinterdun ijs een waggelende eend trapt erin.…
joepondro20 januari 2023Lees meer >

Verwaaiende gedachtes

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 403
Tijdens de laatste hondenronde onder een bedekte sterrenhemel, sloffend door het natte gras; over water als de wind er is, in de winter als je sneeuw vindt in jouw vlindervriendelijke achtertuin; tegen het indutten aan, gezeten op een plek in jouw leven met diffuse focus op een oppervlak.…
Stoker14 november 2025Lees meer >

Als een bloem...

hartenkreet
2.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.154
We hebben gedeeld Jarenlang Lief en leed Vriendschap Als een bloem Teder opbloeiend Groeiend in warmte Stralend in de zon Als een bloem Heen en weer geschud Zwiepend in de storm Druipend in de regen Als een bloem droevig geknakt Stervend in de kou Eenzaam in de sneeuw Vriendschap Heb ik het genoemd Het was gedoemd te sterven…

afscheid in februari

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.011
jouw ogen als sterren in die helder koude dagen toen de storm was geweken restten slechts mijn vragen jouw stem fluisterend hoog in kale bomen woorden zochten houvast een antwoord wou niet komen jouw handen bedekten de sneeuw zacht en zoet onder lage luchten was ons afscheid toen voorgoed…

De terugweg

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 729
De sneeuw was nooit zo wit als toen wij kinderen samen en hoe samen, de verse sporen liepen, de tijd vooruit, naar 't groene poortje aan 't einde van de straat. Vergeefs zoek ik de weg terug, voor altijd afgesloten.…
Give5 mei 2006Lees meer >

Als je de ogen sluit

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 806
Als je de ogen sluit, smelten woorden in de sneeuw en smoort een duistere vijver hun leeg geschreeuw. Als je de ogen sluit, wordt het ego gedoofd, wiegen witte rozen in de lentewind en stijgt een glimlach naar je hoofd.…
ORFO27 mei 2006Lees meer >

een gelderse roos

gedicht
2.5 met 75 stemmen aantal keer bekeken 20.191
een gelderse roos droomt van de sneeuw van haar lente zonggeruchten lichten het schip op het anker scheurt uit de herfst verleden geurt in de wind naar de mispelen geurt de riviermond wind stuift onder zeil roeit water het land in verdwaald slentert de dijk langs het huis de appelen bewaren de zolder ------------------------…
B. Zwaal19 oktober 2025Lees meer >

lieve heer doe mij een lol

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 907
Brokkenpilote korte afstandsvalster glibberend glijdend strompelend langs's herenwegen blauwe billen gekneusde ribben een giechel bij een dubieuze val heeft iemand iets gezien snel overeind krabbelen laat het vannacht heet water regenen lieve heer doe mij een lol ik haat sneeuw en droom niet van een witte kerst…
windwhisper22 december 2009Lees meer >