2973 resultaten.
Het herfst in me.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 Het herfst in me al zit de kat als vanouds
stoïcijns op haar muurtje, dat zie ik
wanneer ik voor de spiegel mijn tanden poets
en de grijze wolf sardonisch naar me grijnst.…
Artrose
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Toen ik vanmorgen in de spiegel keek
en een kop zag die niet meer op mij leek
in mijn rug de pijn van mijn graat gleed
mij onderin verlamde, naar voren trok
zodat zelfs mijn onderbuik meedeed
mijn knieen in luid protest kraakten
bij het hurken op de plee
ik mijn vuist balde waardoor mijn knokkels ontploften
mijn armen niet omhoog wilden mijn…
de muur leunt tegen het behang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
801 in geluiden
hoor ik stilte
een kamer vol
met beelden die
het niet meer doen
de stoelen staan
gaan aan tafel
om te eten en ik kijk
nergens zie ik
mijn gelijk
de spiegel
hangt zijn beeld
op aan een spijker
de muur leunt
tegen het behang
een gang belegd
met bloemetjes
de deur laat
open binnen als ik
weer naar buiten wil…
Doe maar gewoon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 dat niet lang zijn
of mensen drommen
eromheen, ze jagen
weg wie in de weg staat
wie daar woont of werkt
buren worden vervangen
door gasten en
ze leveren commentaar
op je rol in de voorstelling
die je eigen leven is
en niet meer is
als je niet gewoon bent
saai en niemand
laat zien dat je bestaat
alleen bijzonder bent
in de spiegel…
het permanente verblijf van angst
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
699 muren spuwen 't vocht uit
dat zich schuilhield achter schilderijen
en honderdjarige spiegels
zij is zich bewust van het vreemde geluid
het kan niet voorkomen worden
dat weet ze, ze woont hier al zo lang
in deze kamer waar alles sterft
woorden die op haar gekromde rug
wachtlopen
verdrinken in schimmel en schilfers
met nagels bekrast…
Een regenavond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
513 Een regenavond naar huis,
een tocht naar mezelf
langs spiegelende zebrapaden
tot de andere kant.
Die akelige achtervolger
losgooien gaat niet:
om de achttien meter sta ik
in de schijnwerpers,
ze werpen beschaduwde vraagtekens af
met betraande ogen.…
onbestemd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
607 in bestendige eenzaamheid
woont haar wisselvallige ziel
die als een ongedurige zee
raast beukt en breekt
spektakel maakt als de
duisternis haar besluipt
om dan weer in schijnbare
kalmte te verzinken en
zich traag en eindeloos naar
alle kanten uit te rekken
soms is zij een roerloze
vlakte een spiegel van
ongekend formaat…
Pimilo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Dan wil jij weglopen
me urenlang laten voelen
dat ik heel erg, nou ja
alsof jij gelijk hebt
Je trekt je los, altijd sterker
altijd aarzelend bij de deur
soms ben ik je voor, werp ik
me op jouw pimilo
rijd ik rodeo op jouw borst
kroelend en masserend
tot jij je gewonnen geeft
en ik me kan aanbieden
als spiegel
van wie jij ook bent…
Sinterklaas
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
637 In het holst van de nacht
maanlicht drapeert gezag door de bomen
mijter en mantel veroveren het land
een oud gebruik met voetsporen
het verlangen heeft altijd bestaan
naar een wereld gevuld met beloftes
het kleed schittert om de brengers
van de welkom geheten dageraad
de fraaie vermommingen spiegelen
hoe wij de werkelijkheid omdraaien…
Ook als er geen uitleg is
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
121 Verleden hier, toekomst daar
en het besef dat het vervolg minder
mooi zal zijn dan je vroeger dacht
al noopt dat niet tot het oprichten
van een Partij Tegen Verdriet
Het volstaat om je geen zorgen
toe te eigenen, voorzichtig
te zijn als een slang en eerlijk
in de spiegel te kijken
Zo blijf je ook na station Halfweg
overeind, als een…
Uitspatting
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.609 Ik spiegel al mijn daden af
in gloeiend maanverlichte kolen
waaruit de kleuren zijn gestolen
die ik al mijn liefdes gaf
Geen halsdaad was mijn aandacht waardig
geen wanhoop heb ik ooit gegrond
mijn ogen blijven even rond
zelfs met lenzen eigenaardig
Verslonden heb ik met genoegen
vlees is een natuurproduct
voortijdig uit de grond gerukt…
Spiegelgeheimen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.140 magische spiegel lonkt
en blikt geheimzinnig
verzacht hartepijnen
met diamanten stralen
haar wereld in ziel
verzonken droombeelden
verkennen vrij door
betoverende landschappen
zomerbruisende geuren
verwekken opbloeiende hartstocht
in sneller galopperend hart
stroomt nieuwe energie
door fonteinen omringt gelaat
glanst van schitterend…
Dromen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
829 zuiver zijn
zoals je was als kind
jezelf geven
voor honderd procent
in blind vertrouwen
telkens weer
eigen belang
eigen behoefte
verstoren die droom
en stukje voor stukje gaat het langzaam kapot
vertoont die droom
meer barsten dan welke kapot
geslagen spiegel dan ook
is het dan zo dom
zo naief te blijven dromen
of moet je meedoen…
Masker af
hartenkreet
4.7 met 44 stemmen
2.336 Zie jouw beeld in de spiegel van het water
Toch niet, 't is mijn verbeelding maar.
Wil enkel even alleen zitten peinzen aan de waterkant.
Even uithuilen als het kan.
Even mijn masker af.
Straks moet het er weer op,
En verschijn ik weer met een glimlach op.
En niemand die dan nog iets ziet,
Van al mijn verdriet.…
Naamloos
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.495 In de spiegel van de liefde,
zie ik aankomen, het mes dat mij kliefde.
Af is het ogenschijnlijk eeuwige leven,
zonder enige angst, zonder beven.
Zonder hart is een mens niets dan gedachten,
er is dan ook niets meer te verwachten.…
Hoe je verder moet
gedicht
3.2 met 84 stemmen
75.562 Je kijkt niet naar de spiegeling
in de plassen, het beeld
van de takken waar je
tussen hangt, pats!
in het water.
Zo kom je verder
weg van wat is geweest.
-------------------------
uit: Raster, nr 92, 2000.…
Ogen van bekenden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 stappen op
het pad
geknerp van
losse kiezels
de stille tred
op veerkrachtig
lichtgroen
lentegras
het bankje
bij de vijver
die spiegelend
zijn schaduw gaf
armen die
gedachteloos
schouders vonden
om even te ronden
verlangen dat
een uitweg zocht
in speels en heel
langdurig kussen
wij zijn
niet uitgerust
lust smeult zacht…
De scenes
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
414 nietszeggende
woorden laten
we gaan wij kunnen
elkaar verstaan
over en weer
begrijpen zonder
misverstand in
lichaamstaal
toch spiegelen
wij niet op
hetzelfde gebeuren
vergelijkbaar verdriet
het raken zit
in de diepste
contacten die
herinneringen maken
in het toentertijd
beleven is onze
referentiematrix
goeddeels geschreven…
Fjord
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
674 Het kruipend ijs sleet het dal uit
alsof een zeeslang in de berg beet
een flank die steil onder de spiegel dook
oplopend naar een drempel van puin
Daarachter ligt een verlaten haven
altijd dieper naar de bron toe
In de zomer rijst het peil
zoete regen aan het oppervlak
zout in de donkere diepte
Een wemeling van plankton en anemonen
Haaien…
Haar offer
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.232 Naakt voor de spiegel
buigt ze zich over donkere kamers,
haar hoofd valt diep
in de kelders van razernij
ze schuifelt offers tegen
de rand van dronken walging,
haar keel krijst stil
in vers, ontvleesde aders
pijn trekt een rode streep
over de koude, hijgende grond,
haar schuld wordt zwart
en zwicht voor duizend tongen
de dood wacht…
De onzin van moraal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.143 ingeving
een lichtend baken
tot gedachten verworden
en meningen ontwaken
uitingen
van meningen bewaren
de levende historie
van wat altijd is ervaren
lessen
van het ervarene leven
voort in de gedachten
die als waarheid zijn gebleven
wijsheid
als waarheid genoten
niets dan zelfreflectie
in ijzeren moraal gegoten
ijdelheid
door de spiegel…
fjord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
704 kruipend ijs sleet het dal uit
alsof een zeeslang in de berg beet
een flank die steil onder de spiegel dook
oplopend naar een drempel van puin
daar ligt de verlaten haven
altijd dieper naar de bron toe
in de zomer rijst het peil
zoete regen aan het oppervlak
zout in de donkere diepte
een wemeling van plankton en anemonen
haaien die…
Hartstochten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
803 Heerlijk lopen struinen
Langs polderplassen
Door bossen en de duinen
Ongegeneerd staren
In hoge wolkensculpturen
Momenten, die onverwacht
Een eeuwigheid kunnen duren
Genieten onder bladerdaken
Nevel door de zon belicht, diffuus
Verdronken in ons samenzijn
Waar tijd, noch haast
Gelden als excuus
Bewonderen de spiegelingen
In het gladde water…
park
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 een langgerekte vijver plooit
zich minzaam in het park
te midden van oeroude bomen
trots op hun massieve kracht
een houten brugje spant zich ingetogen
door het heimwee en wat oude dromen
tot rust en milde troost gekomen
vindt in de spiegeling wat mededogen
wat eenden glijden schadeloos onderdoor
geen vogel vliegt nog op daarvoor
twee eksters…
roekoe roekoe roekoe
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
983 in rode bieten, knoflook, peteh bonen
lombok rawit of Madame Janet
vanmorgen in de spiegel keek
lachte om het gezicht van oude lappen
met maquillage herstelde wat gisteren
perfect glad en soepel was
oude foto’s heb bekeken
die melktanden waren pas wit
die oogopslag zo open
ik moet hebben gehuild
de wangen waren nat
de tortelduiven…
Einderloos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
737 ik schilder de dagen langer dan ze zijn
kleur het zonlicht net iets feller
maak de schaduwen wat kleiner
en meng wat roze door de lucht
aquarelverf verbind ik met olie
zodat zachtheid langzaam uithardt
tevredenheid lak ik af met hoogglans
waarna ik me spiegel in het beeld
geen lijst beperkt mijn levenswerk
het blijft eeuwig open ter aanvulling…
Het niemendalletje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
498 ophangen van
het niemendalletje
als voorspel
tot een ultieme
apotheose
we spiegelden
elkaar kwijt
in de subtiliteit
waarmee jij
me raakte
weerhaakte in
beteugelde lust
mij de sporen gaf
zonder rust
we schemerden
in de warme gloed
waar het leven
nog zinderde in
volmaakte eenheid
zagen de zon
opgaan en een
nog volle maan
in de spiegel…
In kleur
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
2.927 Zie hoe door de kieren van mijn gordijn
De messcherpe zonnestralen snijden
Verlichtend ongecensureerd het geheim
Een drama dat ik had willen vermijden
Reeds vertoont zich de verkleuring
En voel jij koud en gevoelloos aan
Je begint je spiegelend glad te krommen
En jij kijkt mij koud onberoerd aan
Toch kan ik jou niet opbergen
En vlei ik…
Vogeltje
gedicht
3.3 met 102 stemmen
34.650 Achteruit in de spiegel stoof het op,
nieuwe avonturen in 't verschiet.
Hoera, het leefde, want
dooie vogeltjes vliegen niet.
Alsof de streling van mijn chassis
het weer tot leven had gewekt
met vleugeltjes aan elke zij.…
VAN TUINJONGEN
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
600 zijn nomaden
Gaand boven land en zee
Ik reis nu met ze mee
Begrijp waarom ze baden
En hielden hun tiraden
Mijn ouders, dominee
Zo boven, zo benee
Geen wraak, enkel genade
Ik kan Karina zien
Ze tuurt over het water
Leeft tussen toen en later
Ik zie de kleinste kever
Ik ben de grootste wever
Van voorgedrukt stramien
Mens: louter spiegel…