Alle inzendingen over stenen

4052 resultaten.

Sorteren op:

Stadsmilieu

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Maar daar… haast onzichtbaar onwerkelijk, onder een steen. Vecht zich een plantje groen met geel kleur breekt door de betonnen blokkendozen zijn niet het einde. Natuur komt terug.…

ZIJN

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 839
slechts even dobberen wij rond op de golven van de eeuwigheid meer is het niet, meer hoeft het ook niet te zijn of wij hier als steen of plant, als dier of mens ooit eerder waren en weer terug zullen keren, ook dan vervliegen onze levensdagen want slechts even spelen wij met wat kruimels ruimte en tijd meer is het niet, enkel de…

Opgedroogd in waternood

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
daal af langs stenen die nooit zon hebben gezien waarvan de kleuren eeuwenlang verdronken zijn totdat de bron wegviel er vloeit geen water meer dat barsten vult het ongeduld van dorst bestrijdt pas op de bodem zie ik dat de wel is opgedroogd in waternood moet wiggelroeden naar de nieuwe loop haar richting geeft mij hoop…

sans rancune

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
blootgelegd en barrevoets naakte dwaling over landerijen waar een kei botst, een stronk hinkt commando’s buigen letterlijk je hoofd vanaf hier stapel ik een rots op rozen breek ik hout uit bitter water vangt een vis de tol van zeven vruchten poppenkop naast scalpel papier, steen en schaar…
switi lobi4 september 2013Lees meer >

Het fijn penseel

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 595
er is geen tijd meer voor het fijn penseel gejaagd meng ik de kleuren tot aanwakkerende wind het dreigend zwart dat grijs ontlaadt in wit vertraagt en stenen hagelt op het doek nog zijn er gouden wolkenranden die licht van zon ontvangen schitteren door de regenboog ik schraap de verf bijeen tot lichte mist die in onweersgeur verdampt…
wil melker19 november 2009Lees meer >

Verzwegen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
het lichaam was gebalsemd voorzien van een afscheidswoord ik vergat de morgen hoorde de adem van een kind we brachten haar naar de stenen waar ze speelde bij wat wind het gezicht plooide voor een vreemdeling van bloemen hield ze en het huis dat voorzien was van haar handtekening ik las een roman kende de reuk en vertwijfeling rood…
Wijnand Raben23 september 2015Lees meer >

De hardloper

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 668
deze strijd is hem; hem alleen rimpels als jaarringen van de meters die hij ging nu alleen is hartslag; schoenen op steen hij loopt buiten en door de stad zijn meters, been voor been, alleen maar lopen de rest is wat hij vergat zwevend op thermiek van zijn draaiend pad sneller en altijd meer - naar zijn zon deze strijd is hem; hem alleen…
Zeger Knops1 september 2020Lees meer >

Witte doeken spreken

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 880
rolde stenen weg voor het graf waar in de witte doeken lagen was tijdelijk begraven op het linnen dat een afdruk van jouw wereld schreef hebt gegeven om in drie-eenheid weer te leven vader zoon en geest de witte doeken spreken in tal van preken met pasen heb ik al jouw verrijzenis gevierd…

Brief

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 564
Je brief vond ik in de brievenbus verfomfaaid door regen Ik vond 'm zwaar wegen de woorden als stenen op m'n maag Door het schrijven van de brief had je onenigheid -voor jezelf- opgelost Ik zag je -diep verborgen- in je kraag de straat oversteken Na weken.... geen schim van je te zien misschien?…

In pigmenten van hopen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 733
ik heb jouw pigmenten niet gewonnen uit de stenen der wijzen zag jouw kiezels langs de wegen die ik had te gaan raapte met hartstocht verschillende kleuren voelde met handen je geuren brak je en vijzelde fijn streelde met olie restanten die je niet wilde zijn jij bloeide open in pigmenten van hopen mag ik je schilderen met pijn…

Sahara

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
achter schuilgewas weerklinkt soms 'n schaduw over hemeldiepe krochten is kaalslag begaanbaar, het oneindige verwantloos, zou dit haar gezicht zijn engel die over mij waakte, mij bewaarde, loodste langs boomloze bosgronden gaat dit pad naar denkbeeldig dolen zonder houvast aan touw of steen om niet te staan met voeten in land zonder…
Iniduo10 december 2016Lees meer >

zwerver

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 688
de dag is vaal en de steen van stuurloos water net zoals ik heeft hij nog veel te ontvangen maar net zoals ik leeft hij van oude gedachten ik kijk naar hem en naar de tegenspraak hij zwerft al een eeuwigheid het is een lang verhaal maar op een of andere manier kom ik tot rust flinterdun valt het zwarte zand in het ijle hij…

Grondvest al eonenlang

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 768
ik rotspartij blokkeer het pad met mijn gevallen stenen ze graven gaten in mijn lijf de mier met staart tussen de benen ik grondvest al eonenlang zij gronden veel te snel mijn meer dan vorstelijke kam splijt in overdwarsheid zonder onderscheid en raak zo mijn frustraties kwijt onneembaar is de laatste code en godzijdank kostte mijn…
wil melker7 december 2006Lees meer >

droomavond

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 415
een tot dunne deken gewaaide blauwwitte lucht hangt stil te dromen op het avondlicht zwarte meeuwen slaan zich krachtig verder de bomen donkere steen geworden staan platgeslagen tegen het wolkendek alsof de wind niet bestaat zo'n intens stille avond die je buik zacht streelt je borst beroert…

Het muurbloempje.

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Kwetsbaar geklauterd tegen een muur van gele stenen. Zijn status is fragiel. Zijn lot doet soms een toeschouwer innerlijk wenen. Zijn kwetsbaarheid is ook zijn tederheid. Die tot tranen van bewondering toe kan beroeren. Omdat het een waarheid is dat niet met de wetten strijdt.…

Dat

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 621
dat krijg je dan en je weet niet waarom stenen dreigen te breken schutters in het groene gras het gevaar van de bomen dat ik op mijn hoede ben in een droom was ik een telg uit een oud Frans geslacht je moest je langzaam cacheren om de zekerheid van geluk c'est simplement comme ça en de twijfel gaat voorbij tot weer een volgende…
guy aarts27 augustus 2022Lees meer >

Beloftevol

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 595
enkel nog het onkruid wieden om de bloemen te vinden verborgen in knoppen in talrijke kleuren duizelig worden van nieuwe lentegeuren een musje rond een steen wat vlinders er omheen beiden vleugels van vrijheid om weg te kunnen vliegen wil je met me zwijgen woorden zijn te groot een glimlach is genoeg om de twijfel te dragen…

Beroering?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
Jouw vraag maakte mij sprakeloos, een geworpen steen, beroering als een windvlaag verzuchting in de struiken ritselden traag door de nerven van de bladeren tintelingen onhoorbaar slechts rillingen in kloppende aderen streek door merg en been bracht reuring in het water, stilte was ons allereerste woord antwoorden komen later…
Pama12 december 2018Lees meer >

hoe alles weer werd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
de bomen keken toe hoe je stenen brak toen je in het landschap een slaapplaats maakte ze zagen hoe de afdruk van je lichaam achterbleef totdat stromend water je schaduwbeeld wiste jij zag hoe bomen weerspiegelden in het water hoe ze zichzelf eenmaal zagen hoe de wind hen beroerde het blad meevoerde met de stroom hoe alles…
J.Bakx16 september 2019Lees meer >

En route

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
als je even meeloopt vertel ik over de weg de meeste stenen zijn omgedoopt, dat is wat ik zeg nadat ik ze heb aangeraakt zijn ze niet meer als voorheen wat meer versleten, dieper naakt, het karakter hebben ze nog wel gemeen zo zal de kim, in de verte nabij, geen echt wonder meer kennen daarheen liggen ook aangetasten, voorbij het moment…

Licht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 362
ik ben als de zon dalend en rijzend langs steile rotswanden klauter ik omhoog langs de glibberige stenen uitgegleden waar ik met gebroken dromen neerlig in een donkere put is het echt waar of ijl ik ?…

beeldhouwde je lijnen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 820
ik sloeg op rotsen herkende vormen in het ruwe steen ik zette je apart beeldhouwde je lijnen zocht aders naar je hart in het aandachtvol polijsten kwamen toch onverwacht jouw warme kleuren bovendrijven jij liet je in de kern raken ontdooide zacht in tijd, bevrijd kun je nu eindelijk mijn liefde smaken…
wil melker7 augustus 2005Lees meer >

De Dood

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
De dood, de dood dan haal je geen adem Aan adem geen nood Dat is de dood Leven is even Dood dat is lang een dik stenen muur met een laagje behang Jij bent zo anders zo een geeneen dood gewoon dood verscheiden en heen Nooit uit de mode past iedereen dood met zijn allen en ieder alleen…

in alle tinten zwart

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 487
elk wezen verandert in de duisternis van de nacht eenzaamheid is het donkerst in alle tinten zwart de aarde ruw wakker geschud in een zee van brokken steen de onzichtbare aanwezigen de schreeuwen van pijn verwarde raven cirkelen tussen hemel en aarde de vergeefsheid van alles staat vast nergens thuis in een onherkenbare stad…
J.Bakx15 februari 2023Lees meer >

Buiten stroomde de lucht

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 559
Toen buiten de bomen waaiden en het riet kraakte rustte ergens een verscholen droom Toen geharnaste wolken dromen over verdorde vlaktes van steen verdreven Toen windstilte de zee tot kalmte maande werd het water beangstigend spiegelglad Toen haar angst klapwiekte tegen vensters en muren werd zij stil als het licht Buiten stroomde…
J.Bakx31 juli 2023Lees meer >

varen in een notendop

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 479
hoe schraag je in loopgraven een smeulend vuur hoe de geselende wind hoe spalk je gebroken vleugels de lege taal hoe kapotte woorden hoe kijk je naar het gezicht van het gescheurde hart naar de tijd geschoffeld onder stenen hoe aard je op bodemloze aarde in de centimeters van je geheugen je zegt: het is leven het is niets…
J.Bakx11 november 2023Lees meer >

Als je lach

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 898
zag je de lamellen langzaam sluiten zo denk jij de wereld buiten maar ik ben in je hart voor samen uiten geen zee gaat ons te hoog nooit buigen we voor stormen we dijken onze normen met stenen van geloof en hoop gooi je huis weer open dan kan ik binnenlopen als je lach me weer ontvangt…
wil melker19 september 2008Lees meer >

Eurekamomenten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
ik heb poorten van wegen naar de stenen der wijzen geopend levenselixer ontdekt en de wachteres bij het orakel van delphi met woorden van charon bij de stix het zijn mijn eureka momenten waarin het gesproken woord algoritmisch wordt omgezet en ingedeeld in grammaticale frequenties van wereldtaals logica die ieder spreekt…
wil melker3 augustus 2024Lees meer >

In de diepte

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 835
En weer kijk je moeilijk En weer zucht je flink En weer zie ik je denken Ik wil niet dat ik zink Het is zó ingewikkeld Je voelt je zo alleen Je glijdt weg in donker water als een grote zware steen Ik zag ergens nog een glimlach totdat ook die verdween want je kijkt weer moeilijk want je zucht weer diep en je ziet me denken…
Jeroen Zwaal17 november 2002Lees meer >

kon ik maar zeggen ....

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.805
verdwaalde zielen dwarrelen om mij heen verdrongen zinnen dompelen onder in verdriet verwrongen gezichten weerkaatsen in mijn geest vergeten geliefden wentelen zich om in mijn hoofd verwenste gedachten gebeiteld in steen verbloemde gewoontes gedijen in wat je ziet verlate excuses verlangen nog het meest verzonnen epistels verjagen…
Jeroen Swaan29 november 2002Lees meer >