3973 resultaten.
Ter lome zee met slappe zeilen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
864 Ter lome zee met slappe zeilen
onder eenzelfde lamme zon,
en steeds het onveranderd-ijle
aan elke nieuwe horizon;
aldóor de dagen áldoor varen
een onverschill'ge avond toe,
en eindeloos het loom verzwaren
der lamme leden, hooploos-moe;
en nimmer, nimmer slapen mogen,
maar steeds naar horizonnen spiên
met starre en pijnlijk-sperrende…
TER VERJARINGE VAN DE HERE DIRK WILLINK.
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.096 Zo zal de Heiland, wiens geboortefeest wij vieren,
Met u verenigd, u met gloriekronen sieren‚
Ter plaats, waar de Eeuwigheid de loop der tijden stuit.
De 26e XII van Wintermaand MDCCXXXI…
Nimmer verstorven
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
691 Vlinderlijk wit
danst voorbij haar ogen
pure magie stroomt voort
waar leven ooit begon
en alsmaar verder vloeit
daar bij de levensbron
zij aanschouwt
de wonderen der natuur
en voelt de kracht van de bomen
ongerept en onbevangen
streelt zij haar tere zilveren huid
slaat haar vleugels uit
gaat verder met zoeken
door eeuwigheid
naar…
Wanhoop...
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.395 Waar ter wereld zijn mijn kindren
Waar, oh waar, ik vind ze niet
meegenomen door hun vader
Wanhopig ben ik van verdriet
Deze woorden sprak ik vroeger
vijfentwintig jaar gelee
'k was mijn kinderen verloren
Hun vader nam ze zomaar mee...…
‘N MASSA VERNIETIGINGSWAPENS
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
855 Zulk tuig dient ter vernietiging, of niet ?
De dreiging was reëel, zoals u ziet.”
Nieuwsfeit: Bijna 60 procent van de Britten denkt dat premier Tony Blair heeft gelogen over de massavernietigingswapens, en de dreiging die uitging van het Iraakse regime.…
moederziel alleen
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
1.150 moederziel alleen
gedragen door de wind
wachtend op een steen
zit een eenzaam kind
dagen niets gegeten
van honger bijna dood
trachtend te vergeten
de smaak van brood
vluchtend voor 't geweld
van soldaten met geweren
zit hier nu deze held
langzaam weg te teren
Door God en mens verlaten
niemand die hem mist
zijn hulpgeroep mag niet…
Het heelal
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.779 angsten doen het duister winnen
vallen de sterren bij nacht ter buit
schijnt de maan echt buiten zinnen
schreeuwt de zon het brandend uit
beweegt tussen de hemel en aarde
veroorzaakt springvloed in de zee
draait zo om normen en waarden
trekt iedere planeet met zich mee
de regenboog spant haar snaren
het wezen dat het nog niet bevat…
herdenken
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.434 gemist heeft
van na de oorlog ben ik
hoor en lees
nog steeds van oorlogen
die ik gelukkig net gemist heb
van na de oorlog ben ik
zie nog steeds
slachtoffers van geweld
van hen die voor die oorlog waren
van na de oorlog ben ik
zonder de vrijheid van nu
zou ik hier niet staan
om jouw woorden te gebruiken
laten we allemaal
waar ook ter…
Medelijden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
4.576 Op mijn pasgeverfd raamkozijn
kleeft een vlinder vast
doodsangst rukt haar poot voor poot
uit het tere lichaam los
Na de poten kleeft het lichaam zelf
hopelozer wordt het nog
de vleugels sidderen terzij
totdat 'k haar dood uit meelij
Hoe meer je vlinder rukt zich stuk
bij 't zoeken naar het groot geluk
hoe'n enkele vindt
de deernis…
Medelijden
netgedicht
2.8 met 44 stemmen
6.594 Op mijn pasgeverfd raamkozijn
kleeft een vlinder vast
doodsangst rukt haar poot voor poot
uit het tere lichaam los
Na de poten kleeft het lichaam zelf
hopelozer wordt het nog
de vleugels sidderen terzij
totdat 'k haar dood uit meelij
Hoe meer je vlinder rukt zich stuk
bij 't zoeken naar het groot geluk
hoe'n enkele vindt
de deernis…
Mijn Opa
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
995 hij struint strompelend
langs de haven, snuift diep de
geuren in van touw, teer en vis
hij ziet hoe grillig,
met de kleur van parelmoer,
de olie glanst op het water
hij verschuift zijn pruimtabak
van linker- naar rechterwang,
en proeft de bittere smaak
hij denkt aan alle vrouwen
die hij heeft bemind,
in verre, uitdagende havens…
Novemberzondag
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.008 Maar in het diepst
van alle weten
knaagt stille pijn:
Hoe dun, hoe lang
hoe teer, hoe sterk
is elke draad waarvan
dit weefsel is geweven,
of zou geweven moeten zijn?
Uit: mijn dichtbundel:Die witte geur.…
SPNSLS
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
569 het zilverglanzende web fluistert
met een teer ruisen in de wind,
tooit zich met parelende druppels
als heldere diamantjes en lokt
en verleidt elk onervaren vliegje,
de kruisspin glanst en flonkert,
als een robijn, in briljant gezet,
haar fijne zilverdraden verkleven
de zwarte lijfjes, vleugels, pootjes,
met afgrijzen moet ik toezien hoe…
klaprozen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
808 catacombe di san callisto a roma
als ik als een tere bloem
ophoud te bestaan
in een wiegend veld
van pure schoonheid
zullen velen me
nooit missen
maar jij bloeide naast me
ik hoorde jouw muziek
en zag je zuiverheid
vergeet me niet
we deelden de zon
zagen de sterren
lachten naar het leven
dat altijd weer zal
opbloeien in hen…
er is geen dood
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
848 er is geen dood
als leven groen
weer takken voelt in
een nog ongeboren loot
zacht keer je terug
naar de schoot waaruit we
allen eens ter wereld kwamen
daar komen de herinneringen samen
er is geen tijd meer
waar je bent, emoties
zijn er ongekend alleen
je as zal blijvend zijn
wordt opgenomen
door leven dat geven in
zijn…
Droom toch maar
netgedicht
4.3 met 36 stemmen
1.126 Het tere groen aan al die bomen,
het spreekt van kracht en stoere moed,
het laat je zien dat ook het kleine,
het niet getelde er toe doet.
Durf dan te dromen en te werken,
en lach zoals een kind dat kan,
vertrouw het leven, telkens nieuw weer,
vertraag je stap, geniet er van.…
nummertje met hein
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.317 op de dam dacht ijzeren hein
ook al is thuis goedkoper
ik blijf een kroegenloper
op dus naar het rembrandtplein
hij wrong zich op lijn negen
tussen een keur aan wijffies
met weinig om d’r lui's lijfies
ter wrijving niks op tegen
hij sprak ik voel hoor zie
veel drang uit de provincie
geniet met mij het levenslied
helemaal van de betuwe…
bloedmaand 1918
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
672 oorverdovende stilte van de vrede
plooit zich als luizige rafelige dekens
over de verwoeste en verkrachte landen
heel laat in het nieuwe voorjaar
wagen de eerste bloemen zich toch
uit de bedorven en bebloede aarde
in die zomer bloeit een golvend tapijt
van papavers bloedrood onder de zon
bloemen voor miljoenen doden
een slagveld vol tere…
Wees lief....
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.698 Wees voorzichig met mijn hart
want het heeft nog geen eelt
Wees voorzichtig met mijn hart
het duurt anders zo lang voor het is geheeld
Wees lief voor mijn ziel
ze is nog zo teer
Wees lief voor mijn ziel
ze verlangt nog naar zoveel meer
Geef me je dromen
daar alleen kan ik je beminnen
Geef me je dromen
daar kan de passie beginnen
Geef…
'k Wierd wit van ouderdom
poëzie
3.6 met 11 stemmen
2.573 Maar allerwijste Heer, 't mag kort of lange duren,
Uw name zij geloofd, gij komt ter rechter ure.…
Gefixeerd
netgedicht
4.6 met 41 stemmen
2.318 als op zestien april om negen uur dertig
tussen haarlem en leiden ter hoogte van
bennebroek een sneltrein onder het viaduct
doorraast is er in die omgeving niemand
die daar nog maar een moment bij stilstaat
terwijl in de dorpsstraat van hilvarenbeek
op huisnummer twaalf al dertig jaar lang
precies op dat tijdstip aan tafel een
vrouw zit met…
Hora est
netgedicht
3.8 met 34 stemmen
1.240 de tijd staat stil
zo merk ik ter zijde op
doch mijn stemklank
verraadt enige ergernis,
vertaalt derhalve de onrust
van een aanzwellend
innerlijk ongemak
overeenkomstig
het drammerig gedreun
van een horde aanstormende
paarden in galop
mijn eigene ongeduld
staat voor kenners
merkbaar in brand
zeker als wachten
mij tenteert…
De spiegelzaal
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.495 Wij plukten kussen
op de geheime plek
en spiegelden
steeds meer en meer
de tere blos
van zoveel jonge speelsheid.…
kom maar
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.501 mijn handen steek ik uit
gedragen door vragende armen
kom maar, fluistert mijn stem
ik til je naar mijn rozenbed
zal je tere huid verwarmen
ik strijk langs je kwetsbaar lijf
mijn ogen op je gericht
verlegen zie je naar binnen
dat verraadt je glimlachend gezicht
kom maar, fluistert mijn stem
voel de stilte in ons dalen
kijk ook naar…
Klaproos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
964 Zo teer met zacht fluwelen blaadjes
het frele aangezicht is uiterlijke schijn
Fier rechtop, slechts door de wind gebogen
het zwarte hart kloppend van leven
wendt ze zich naar de zon
De ranke stengel zet zich schrap
weet dat hij eens moet buigen
Een korte tijd is ze vol leven
bloeit in volle pracht
In de stilte van de natuur
sterft de klaproos…
de naald
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.249 een naald
scherp van aard
vindt mijn huid;
ruig behaard
en teer van vel
dat klein steekwapen
glijdt dus geruisloos
naar binnen,
ongevraagd,
dat wel
een rode bel
lijkt geblazen
het duurt nog geen tel
of in colonne
stromen tallozen
naar buiten
en zijn niet te tellen
het is duidelijk
ze willen muiten
met een pleister
als wapen…
een naald
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
965 een naald
scherp van aard
vindt mijn huid;
ruig behaard
en teer van vel
dat klein steekwapen
glijdt dus geruisloos
naar binnen,
ongevraagd,
dat wel
een rode bel
lijkt geblazen
het duurt nog geen tel
of in colonne
stromen tallozen
naar buiten
en zijn niet te tellen
het is duidelijk
ze willen muiten
met een pleister
als wapen…
Winterkoning
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
580 Maar een wezen zo teer sloeg mijn waan aan gruzelementen:
een winterkoninkje als een ei zo klein
scharrelde daar volop bezig echt te zijn.…
Meer blauw op straat
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
661 “Ik zeg wel, als dit nog even zo doorgaat
Kun je echt zeggen: “Ik sta als blauw op straat”
…Minister ter Horst wordt chagrijnig nu de politietop waarschuwt dat er
door haar bezuinigingsplannen 4000 banen op de tocht staan. “baarlijke nonsens” zegt zij……
beroerd taboe
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
806 ach, ik omzeilde jouw muziek
ik strakte de blik in mijn ogen
liet de tere snaren niet zien
meetrillen niet meer horen
mijn rusteloos hart veilig gesloten
voor vredige klanken die komen
en diepe tonen met jouw dynamiek
mijn ontroering merkte je niet
mijn doelloze handen stopten
met spelen, het gevoel was er niet
de rilling van binnen verdwenen…