3835 resultaten.
Waarom
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.288 De ijzige wind blaast door me heen
Straatstenen lijken aan mijn schoenen te kleven
Lieveling ik ben bevroren van onzekerheid
Je antwoord ligt ergens op de wind
Ergens onbekend
Toch neem ik deze weg
Die geen einde weerspiegeld
De onzekere splitsingen neem ik
Als en kleine jongen op zoek naar zijn thuis
Maar de keren die ik jou passeer…
Berkel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
29 laat me zitten in je zwijgen
even maar, heus niet lang
mijn knieën vinden gras
daar ben ik thuis, vandaag
de Berkel met haar draaiingen
het bruine riet en statig zilver
ik volg je adem op de oever
de hoogte van het zand
de gaten van de oeverzwaluw
en de ijsvogel samen
het spinrag in de heg
een druppel op het mos
staat er…
Afscheid.
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.286 Al is je lichaam nog op aarde
je ziel is eeuwig thuis
je mag nu zingen in de hemel
in 't liefdevolle Vaderhuis
Je hebt de rust gevonden
die Hij je heeft gegeven
je strijd op aarde is gedaan
en je mag voor eeuwig leven.…
Nog in de wolken
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
630 en gegaan
met ogen en lach
een surprise
die iedereen mag
altijd in een
allercharmantste
verpakking die
nooit helemaal
de inhoud laat zien
in afscheid
voelen mensen
haar warme hart in
woorden vol emoties
kus en bedankjes apart
nog in de wolken
rijdt zij naar huis
waar leegte koud
aanvoelt ook zij mist
de ontvangst van thuis…
Geworpen in een zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.055 Geworpen in een zee van geuren,
van licht dat anders is dan thuis,
van vreemde namen, klanken, kleuren,
van andere woorden,... straks naar huis.
Wat heb ik heimwee naar `t vertrouwde,
naar koele lucht en zomerblauw,
maar zal ook daar de zon zo branden
dat ik er echt niet meer van hou?…
de overgangspartij
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.251 het stond niet in de krant
de met kijken thuis
wel opgevoede waarnemer
heeft het waargenomen
op de kijkersbuis
door het hele land
hebben ze gereisd
weer niet gevonden
de ellenlange lijst
met immense potentie
van vermoeid toch slapeloos
verward en depri
droef en redeloos
wissel in de humeuren
al die opvliegertjes
alles in één moeite…
Kleurrijke muziek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 ik stapte gewoon uit
maar de grond onder
mijn voeten was verdwenen
er golfde kleurrijke muziek
met een melodie die ik
ooit moet hebben geweten
warme vertrouwdheid
ademde het welkom
van een lang verwacht thuis
voelde voor het eerst
de vrijheid van het zijn
in een gezamenlijk delen
dat zich in ruimte en tijd
heeft gespreid om het…
voorbij
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.103 Het vuur van de open haard
Brengt de warmte hier in huis
Mijn eigen hout en eigen bank
Maar voel me hier niet thuis
Het lege bed als oude foto
Van een kind met brede lach
Met in zijn hand een waterijsje
Op een warme zomerdag
Maar zoals foto’s doen beseffen
Gaat de tijd steeds veel te vlug
Kon ik haar hart maar treffen
Dan kwam ze,
misschien…
bier vilt je
hartenkreet
2.6 met 22 stemmen
2.808 en als je er nog bij rookt
dan krijg je een knappe ouwe kop
alcohol holt uit van binnen
maar je hebt wel een plek
waar je jezelf neer zet
en je ogen kringen
een tafel, niet aangeraakt
emoties verdringen
geflest, verzaakt
ontkurkt, ontdopd, ontgoocheld
de zwarte nacht bracht mij thuis
en ik nam er nog eentje
morgen wacht de glasbak…
voor Jan
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
3.715 we hebben samen
het tweepersoonsbed
gedeeld in de achterkamer
Jacob Marisstraat
naar de muis geluisterd
achter de betingelde wand
ik trok je vaak aan je
kwetsbare oren tot je
een bed voor jezelf kreeg
in het sanatorium
pas veel later
kwam je weer thuis
we waren verhuisd en je
had een kamertje alleen
nooit was je later nog
zo…
het regent in Antwerpen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.030 er speelt een straatmuzikant
de blues als een echo
uit een andere steeg
de schelde stinkt
zoals de schelde stinken moet
voelt thuis als vanouds
de kaaimuur weerspiegelt
mijn jeugd die verdwijnt bij springtij
en keert weer terug
als de volle maan geweken is
en ik met mijn voeten
geen water meer raak
de blauwe steen blijft mijn bank…
Eindeloze zin
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
3.420 Het zou voor één keer zijn,
als je het daar dan maar bij liet…
Je had nog iemand thuis,
echter een uitputtende bron.
De liefde was daar wel,
maar onze seks overwon.…
Gesmolten gisteren
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
557 Ik ken jou,
klonk het naast haar
terwijl voeten zich
eindelijk weer
thuis voelden keek
ze verschrikt opzij
donkere ogen glimlachten
en in een flits zag
zij een hel blauw
zonnescherm en een ijsje
met vier bolletjes en slagroom,
ja slagroom
ik meende jou ook te kennen
sprak ze zacht, maar het ijsje
smolt samen met de herinnering…
Mijn schaduwrijk verlangen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
500 Bont en blauw steen en gruis
de maan sprak zo even
maar er was niemand thuis
Ach, waarom dan thuisblijven
wanneer elders de vloed wordt gedronken
uit schelpen gevonden op het strand
De naakte zee helt naar voren
en lijkt te ejaculeren
tegen de blauwe bonte hemel daarboven
Doch gezichtsbedrog rijpt
mijn schaduwrijk verlangen
naar een…
sjakie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.040 klein en dartel
geel met wit
heel lief vogeltje
met veel pit
vrolijk zing je
keer op keer
uit volle borst het hoogste lied
zoveel vreugde geef je mij
verjaagd verdriet
en maakt me blij
hoe klein je ook bent
ik wil je bedanken
voor wat je mij schenkt
met jouw mooie klanken
die dan galmen hier in huis
door jouw is dit nu echt
mijn thuis…
Wat is is wat het is
hartenkreet
2.6 met 19 stemmen
2.093 Bij mij zal je thuis zijn voor eeuwig
Eeuwig zal ik van je houden…
sturen zonder handen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
482 Ze omfloerst mij met haar kussen
als ik mezelf weer eens niet
in het zachte palmen kan houden
Ze teent mij
een beentje in de goede richting
schuift mij
uit vanaf haar borsten, contactloos
ze wil niet weten van een afladderen
en even ben ik weer mezelf vergeten
ze is een tuimelaar
houdt het behang op de achtergrond
waar het thuis…
Sluis
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
489 Jij lachte toen je me vertelde
dat je de zon écht voor mij
had opgevouwen zodat ik morgen
mijn jas thuis kon laten
ik keek je aan, stopte mijn hand
in mijn jaszak, balde een vuist
en wist niet of ik huppelen
dansen of stampen moest
het regende zo hard dat zelfs
het daglicht in het water viel
je rende weg, voor de avond uit
maar helaas…
waarom
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.611 Waarom is het leven zoals het leven is
Waarom is het verdriet zo groot bij een gemis
Zoveel verdiet kan een mens toch niet aan
Waarom gebeuren er dingen die je niet kan sturen
Waarom gaan er mensen bij je vandaan
Is er een plek waar ik je kan vinden
Is er een teken die ik moet weten
Is er een weg die ik kan volgen
Om je weer thuis…
"Jij en Ik "
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
3.998 Ik ben "jouw thuis"
gevuld met liefde.
Jouw warme veilige haven
na dagen vol met stress.
Jouw maatje, vrouw én
jouw liefdevolle minnares!…
Middelmatigheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
670 Confronterend de dag
Waarop ik ontdek
Thuis te lijken op elke plek
En niemand iets zag
Als overtreffend
Of buitengewoon
Alles wat ik beding
Altijd de stoel maar nooit de troon
Nooit boven het maaiveld
Altijd in de middenmoot
Nimmer de held
Nimmer iets groots
Er is er één
In iedere plaats of tijd
Nooit iets gewonnen
Nooit iets kwijt…
Zijn roeping ~ IM Anton Hammerl ~
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.128 vanuit zijn diepe zelf de wil tot schrijven
om te verslaan wat er gebeurt
in plekken waar de vrijheid
niet gewoon is, men met kogels praat
het leven niet als heilig wordt beschouwd
niet zoals zijn achtergebleven familie thuis
hij was de ogen van de wereld
deed wat hij het meeste liefhad
adrenaline schoot door zijn lichaam
dag in dag uit…
Moeder
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
605 Een traan rolt over mijn gezicht
trek dan de deur weer zachtjes,
achter me dicht, ga naar huis
ZIJ KWAM NOOIT MEER THUIS!!!!!!…
Buren zonder gezicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
487 deuren op slot
ramen met gordijnen gesloten
mensen als mieren in hopen
wij mijden de ogen
lopen gebogen zonder te zien
alleen thuis lukt ontspannen misschien
wonen naast buren
zonder gezicht en zijn blij
met geluidsisolatie door muren
ik ga spelen met dromen
in vergezichten een nieuwe wereld belichten
maar zij willen niet komen…
Welzijn of niet zijn?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
607 Zo vaak wordt
Er om mij en
Over mensen heen
Beslist wat
Nog wel en wat niet
Meer betaalbaar is
In deze geavanceerde wereld
Die voor veel mensen
Niet meer bij te benen is
Waardoor ze tegen hun wil
Op straat komen te staan
En - letterlijk soms -
Zonder thuis of dak
Verder moeten gaan
Orkesten en theaters
Moeten verdwijnen…
de geheime geliefde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 onschuld ontmoedigt
de spiegel
onder de koude kraan wast
de man de geliefde van
zijn handen
- tevergeefs -
wanneer zijn hoofd thuis
zal komen
hij weet het niet
in haar omgewoelde bed
sudderen zijn hersenen na
zijn gezicht stroef van
ranke vingers
hij pakt zijn scheermes en
hakt ze af
zijn dunne huid wijkt
uiteen
het geheim…
reizen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
657 ganzen
tot de rand van het bevroren
meer waar de sneeuw de stilte
onderstreept als zij
van de takken glijdt
reizen naar de ijsgrens
waar loodzware leegte
de ruimte ondoordringbaar
bedekt met zwarte dekens
reizen onder de verzengende zon
die het hallucinerende leven
meedogenloos smoort
reizen over de randen
van de wereld
om niet thuis…
Veilige thuishaven.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 Hij heeft avonddienst en kan elk
moment thuis komen.
Haar man, een uit duizend dromen.
Daar hoort zij de deur die in het
slot valt en hoe een enkele tree
van de trap vertrouwelijk kraakt.
Dan komt hij de kamer binnen, terwijl
zij een zucht van verlichting slaakt.…
Alles is taal
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
619 Het is wolvenweer
versleten en eenzaam hangen
de daagse woorden in de ruimte
ze spreken marteltaal
de heuvel ligt er bloot bij
een gulzig slagveld
- dat levens en dromen wegvreet -
verliest z'n laatste pluimen
begraven in lange schaduwen
zoek ik naar het serene
nu elders thuis wordt
met een huivering wordt
de doodsklokken de taal…
Terugkeer naar Gaia
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
520 Wit Wiefke, jouw plaats is
bij jouw warrelzusters
heidepoelen zijn je thuis
een jonge man verdwaalt
wordt betoverd door gratie
van de neveldans
hij imponeert jou
door zijn sprongen en zijn blik
je volgt hem naar de mensenwereld
verblind door machtswellust
verwaarloost hij jou, zijn buit
ontrukt aan het moeras
je wendt je af, je…