Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

de smaak van passie

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.649
je cirkelt in mijn mond waarom is rond uitdagender dan hoekig of kaarsrecht ik volg je lijnen van alpha naar de omega geen plaats om te verdwijnen daar waar het leven snijdt zijn cirkelgang vermijdt zal ons bestaan gaan botsen het kruisen hoekt met schaduwen van pijn, wie laat de ander meerdere zijn je cirkelt in mijn mond je zachtheid…

je naaktheid was niet bloot

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.506
ik heb je eerst ontkleed de laatste sluiers weggenomen je naaktheid was niet bloot je droeg onschuldig roze- rood ik zocht je ziel verwoord in ronde lijnen ik voelde kwetsbaarheid in zachte strelingen verdwijnen mijn handen raakten je met diep en warm verlangen je lippen openden maar stilte kon je woorden vangen we bewogen op muziek…

zong zon in de kristallen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 829
ik zag je kijken naar de sneeuw ze vlokte wit en traag je blik zong zon in de kristallen ze leken langzamer te vallen uitgelaten volgden we hun vlucht uit lucht die lichter werd we dwarrelden mee in een zacht deinen en lieten vlokjes op de hand verdwijnen de wereld die verscheen ontnam de kleur haar eigenschap versmolt…
wil melker13 februari 2006Lees meer >

dubbelbeeld

netgedicht
3.4 met 40 stemmen aantal keer bekeken 54.793
tergend langzaam verdwijn je loopt achteruit van me weg terwijl je me aankijkt ik probeer nog te lachen maar zie je vervagen transformeren in je schaduw tot karikatuur van jezelf en grijze duiven vliegen ik heb nog spiegels schuin in zee geplaatst en op de zon gewacht kleuren uit het wit gescheurd maar jij werd al te licht en zelfs…
Tsila18 oktober 2006Lees meer >

tel-o-gram

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 513
hij is de uitkomst een voorliefdeman van zijn cortex op het podium in de schijnwerpers waar elke rekensom ontaardt in zinnen uitgebraakte kramerij verdoemd te verdwijnen tijdens reeds de eerste minuut uit het geheugen zijner publiek geen één plus één leidt bij hem tot twee slachtig als hij is blijft hij delen en verkleinen vermeerderen…

Zwarte dag

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 727
Zij trekt een jas aan vlerken verdwijnen in mouwen en het laatste zwart zoekt een uitweg ogen als kralen kijken ietwat scheel naar de prachtig felle kleuren en het zachte groen dat wonderwel past bij de kromme snavel rauwe klauwen laten grof grind knarsen als links en rechts ijskoud, haast onbewogen de nieuwe gast begroeten een…
metha3 februari 2009Lees meer >

ontziende tijd

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 656
Loop maar verder en kom ook niet meer terug verdwijn maar ongezien. De tijd, dat je me helpen kon is aan de hand die nimmer hielp al lang voorbij gegaan, naar de plaats waar niemand zag.…
Chatfant8 februari 2009Lees meer >

Spiegel

hartenkreet
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.876
De lege blik in zijn ogen De tranen die nauwelijks drogen Het verdriet dat niet weggaat Geen arm die om hem heen slaat Geen schouder om op uit te huilen Zijn ziel zit vol schrammen en builen Hij heeft niets meer om te winnen Dat weet hij ook, diep van binnen In gedachten loopt hij door donkere mijnen Hij wil van de aardbodem verdwijnen…
jw10 februari 2009Lees meer >

Minder mens

hartenkreet
2.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.615
Zo lang geprobeerd scherven te lijmen, mens te zijn, In een wereld die mij liever zag verdwijnen. Kind te zijn, In een koninkrijk waarin God verkwijnde. Gevraagd aan Christus, Gevraagd aan Mohammed, Gevraagd aan Boeddha, De weg van de verlichte paden, In moeras hebben ze me allen laten baden!…

Het gif van deze zomer

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 638
Deze zomer zal niet paraderen in een dodenmars waar ’t verdwijnen zich classificeert als nummer één terwijl de hemel tergend traag de zon doet rijpen brengt mijn groet de warmte die zich schorpioent tegen het grijs van de komende herfst, het lijkt een visioen die het gif laat vloeien en het sterven overtreft met leven dat nog ongeschonden…
elze7 augustus 2009Lees meer >

Jarig zijn

netgedicht
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.770
Iets dat je leven lang niet zal verdwijnen. Of je nou wilt of niet, of anders. Als een slachtoffer van de tijd die maar verder tikt. En een omgeving die je eraan herinnert. Gedogen is waarschijnlijk het enige dat je ermee kan doen, gedogen en leidzaam ondergaan. Elk jaar weer, wachten tot het over is.…

Gevecht tegen het zwart

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
Licht schept ruimte om te overleven maar toch overwint het duisterzoeken rijkelijk te vaak zwart vreet het wit wit knabbelt slechts wat randjes zwart donker lokt nuances laat ze verdwalen spoorloos verdwijnen in schaduwmoeras waar de zon slechts met donkere blik kan vegeteren de dag verkort tot nacht nog levend springen gesprokkelde…
Gerardo26 september 2009Lees meer >

De wadden, een werelderfgoed

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.745
peilt het één zijn met de noemer, de geest van het besef het broze en tegelijkertijd het gezwel dat groeit langs polders en kwelders om zich tenslotte te manifesteren in een ongekende schoonheid doch is elke schittering ten dode opgeschreven want het pluralisme van de mens kent vele vertalingen maar toch zal het wad nooit echt verdwijnen…
elze23 oktober 2009Lees meer >

Als kaarsjes

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.322
Door al die vlammen wordt het warm en zal de kou verdwijnen, ook in het donker is het goed als je een licht ziet schijnen.…

Zoekend

netgedicht
4.0 met 30 stemmen aantal keer bekeken 611
Ik ben op zoek naar 't innerlijk zwijgen de stilte, die geen woord meer vraagt het strelend zoenen dat mijn mond behaagt het in zonneschemer eindeloos verdwijnen. Verdieping in de geur van leed en lijf dobberend op oceanische rust reuzehand die warm mijn huid weer kust verstrengelde éénwording is buiten kijf.…
Katty15 december 2009Lees meer >

Bescherming van de nacht.

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.195
Voor het leven vervloekt ik wil niet dat je nog langer schuilt in de bescherming van de nacht probeer het licht weer te laten branden in je ogen laat al het grauw nu maar verdwijnen het zat te lang verankerd in het ritme van je leven te lang werden jouw gedachten vermoord blijf niet langer zoeken naar een reden van de…
Redcloud8 januari 2010Lees meer >

Laat je

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 628
Laat je tranen stromen en je licht schijnen Laat je warmte binnen komen en je kilte verdwijnen Laat je voeten zweven en laat los je haar Laat de bloemen leven en toon een lief gebaar Laat je brein varen en schud een hand Laat je ogen staren teken in ’t zand Laat je dromen bestaan en vergeet niet dat uren stil voorbij gaan Niemand…

Zoals ik was

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.094
Alleen weer in mijn bed Stoot je af want ik wil niet voelen De ziekte waartegen ik me verzet Ik ben ziek dat weet ik Maar wil niet dat jij het ook ziet Wil niet dat jij schrikt Ziek zijn bij jou, nee dat wil ik niet Dus heb ik besloten Je te laten gaan Zal ik jou afstoten Zodat jij mij niet achteruit ziet gaan Mijn liefde zal niet verdwijnen…
von15 mei 2010Lees meer >

boven het duin

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 664
ik kijk al dagen naar de lucht en de indruk om aanwezig te zijn wijkt verder terug wanneer de ene wolk de andere wordt, op weg naar het westen het is duidelijk, zeg ik met droefheid in mijn stem op het moment dat mijn lange wapperende sjaal de wind verliest dat als straks de horizon komt ik zal verdwijnen in het vergeten…

De dauwoedemen leven

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 604
het strakke blauw van de hemel trekt sporen over het vlakke land de dauwoedemen ademen hun vrijheid om tenslotte te verdwijnen in het niets ik ken geen bergen die hoger zijn luchtkastanjes nog niet gerijpt in hun stekelige huis vallen te vroeg blijven ongeraapt kleven en leiden de herfst naar weer een ongerept seizoen het…
elze5 september 2010Lees meer >

voor eeuwig herfst

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 483
de zon vervaagt het jaar wordt oud een schilderij zo uit mijn hart de winter zal nog kouder zijn ik voel me verward ganzen vliegen naar de warmte toe verdwijnen langzaam uit het zicht had ik maar vleugels dan vloog ik naar het nieuwe licht als een zonnestraal kwam je in mijn leven maar als een herfstblad vloog je weg met gouden stiksels…

hartslag omhoog

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 946
alles en iedereen verzamelt zich in een kring om je heen ze laten ons niet vallen bloedbroeders nooit was jij opgegeven of voor dood achtergelaten het is echt maten bloed moet soms vloeien botten breuken geweld is zinloos alleen niet zonder reden wat is geoorloofd wat is schandalig wetten verdwijnen het is rechtmatig zonder stigma…

Waar ben jij gebleven?

hartenkreet
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.331
Soms denk ik: Was je maar niet veranderd Je bent weggelopen, van je oude ik Laat die nieuwe ik maar verdwijnen Zodat jijzelf weer terugkomt Ik wil je wel helpen? Dan komt het weer goed Als je je maar niet anders voordoet, dan wie je eigenlijk zelf bent...…

Alzheimer

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 744
Verten lachen toekomst dichterbij en tijden verdwijnen in luchtledig verleden door gaten zo zwart als nacht zonder kennis of weten. Rumoer verstomt tot weeïg zwijgen lachen stort zijn tranen uit en spreken vraagt om stille aandacht luisteren onwezenlijkheid in klanken.…

dit werk

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 738
naar de hel met dit zinloos schrijven alles zingt en zal vroeg of laat verdwijnen O boom zink niet dieper dan dit lied dat nooit gezongen wordt zo veel liever een utopie binnenstebuiten gekeerd de morgen heeft van gisteren nog nooit geleerd wie bedelt nu bij wie?…
sine metu5 oktober 2011Lees meer >

In de nacht

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 979
Ik zie de uilen en de andere vogels in de bomen, ik ruik de bloemen en alleen jouw naam wil ik nog noemen alleen jou wil ik nog kennen en mezelf in jouw ogen en tedere stem herkennen: tot jou, zou ik zo graag willen komen, in die duistere nacht met helder licht bij jou blijven, totdat ik in je verdwijn.…

Herrijzenis

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
Daarna verdwijnen zij voorgoed uit het gezicht. De schepping wacht als op haar Genesis, en in de ademloze stilte van de morgen ligt het mysterie van Gods plan verborgen. Dit is de stonde der herrijzenis.…

De blik opzij

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 612
glijdt donker de middag in ontbijt en avondeten zijn vergeten honger is ook over tijd wekken is een scene wakker worden is er eigenlijk niet bij toch is er af toe ineens de blik opzij een lach die stilaan breekt een onverwacht moment dat in het brein komt bovendrijven zijn emoties afgeeft om daarna in de chaos te verdwijnen…

Groten getale

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
namen van gezichten verdwijnen met valwinden van eb en vloed langs veldlijnen van de zon gehuld in onhoorbare gloed hun reddeloze gedachten zijn als vleugels van een drakenvlieg zo ontwapenend broos zij voegen zich als eenlingen bij de massa zo harteloos de afgeruimde tafel vertoont nog kringen van het genuttigde bier de ontvolking…
Iniduo17 juni 2013Lees meer >

De koelte voorbij

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
ik wist de oase in het woestijnrode zand een wijzende vinger aan gods groene hand hij wuifde met palmen de koelte voorbij waste de voeten van jou en van mij zacht kleurden de kleden rust in zijn huis kou van de nacht brak het ijs bij hem thuis maande de nacht tot kristalhelder schijnen voedde ons stilte liet spanning verdwijnen…