3418 resultaten.
Meneer Byron en ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 En we gaan geen meer
zo laat in de nacht
Doch het hart geen zeer
en de maan schijnt ons zo zacht
Voor dat zwaard geeneens schede
Geen borst voor die geest
Het hart verliest haar rede
Maar de liefde zij geneest
Als die liefde voor slapende dagen
wakker wordt veel te snel
Nooit meer dat wij elkaar zagen
Maar die maan bleef even fel…
NIEUWJAAR 2024
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
812 Na een nacht van gietende regen, rukwinden en vuurpijlen
wakker geworden met het licht dat ik door de rolluiken zag
het is Nieuwjaar en sinds lang weer een heldere dag
geen reden om nog langer te luieren en in bed te blijven
vlug naar beneden en op het nieuwe met bubbels klinken
morgen staat tegen mijn goesting in, een glaasje regenwater klaar…
Elim
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
512 Elim, mijn liefje
My sweet lady sunshine
Je bent mijn Eos
Mijn dageraad
Aurora morgenstond
Opkomst der zon
Die jou heeft gewekt
Uit jouw sluimer gehaald
Elim, mijn liefje
My sweet lady sunshine
Haal mij uit mijn dromen
Haal mij uit mijn slaap
Aurora wil
Dat je bij me komt
En dat je mij
wakker maakt…
Sterren
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.642 Maar ik heb wat over die lichtjes geleerd,
de lichtjes die nacht na nacht over mij waken.
Ze laten zich iedere nacht weer zien,
maar ze laten zich niet raken.
Misschien maar beter bovendien,
anders zou ik een sterrendeken maken.
Ik zou er dan nacht na nacht onder slapen,
en me laten beschermen door de sterren.…
Heel zachtjes
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.169 opgegeven om mezelf te zijn
Heel zachtjes fluister ik tegen mijn engeltje dat het zo`n verdriet doet om mijn vrienden te zien weggaan
Heel zachtjes vraag ik mijn engeltje het nut van mijn bestaan
Dan straalt er een licht zo mooi zo schoon
Ik voel dat mijn ziel word bevrijd van al het leed en alle pijn
Dan fluistert mijn engeltje
`o lief meisje ik waak…
Air
poëzie
3.8 met 21 stemmen
4.467 D' Oude grijze blijft een kind,
Altijd slaap'rig, altijd blind;
Dag en ure,
Waard en dure,
Wordt verguigeld in de wind;
Daar mee glijdt het leven heen,
't Huis van vel, en vlees, en been,
Slaat aan 't kraken; -
d' Ogen waken,
Met de dood in duisterheen.
-------------------------------
uit: Duytse lier (1671)…
Vader
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.734 gierend de tijd ramt aan de poorten
Alfa tot Omega, illusie tot de muur
Verleden, veredel, verdeel
De vloek ontspruit in elke lenteknol
Nergens geweest, alles gezien
Wenk me en ik kom
Een leven op je smalle schouders
Opnieuw, opnieuw de weelde van de eigen waanzin
Verdwaald in de rook, nog steeds geen vuur
Vader, ik hou bij jou de laatste wake…
illusie
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.539 gegeven
nog een keer
deze rol is op haar lijf geschreven
echter … buiten het theater
een paar minuutjes later
staart ze nietszeggend in haar zorgen
verlangend naar een nieuwe morgen
omdat het verleden niet beviel
en sluit met zichzelf een deal
-als ik spring is het om te zweven
-als ik huil is het om te leven
-als ik droom is het om te waken…
Afscheid
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
3.045 Jouw wereld staat op zijn kop
maar 's nachts waak ik over jou
Leg je neer en ga maar slapen
want, mijn kleintje, dit is geen afscheid...
geen tot ziens...…
Sonnet
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.910 Een prins, te vroeg ontwaakt in wintermorgen,
Dwaalt als een vreemde door zijn kille huis
Tussen de trage slaven die bezorgen
Huns heren dag met onbeheerd gedruis,-
Zó moet ik waken tot gij wederkomt
En u nog eens in mensenaanschijn momt.
-------------------------------------------
* Sponsae aeternae - Aan de eeuwige bruid…
rode peper
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.178 ik versneed jou op wak hout
streek sap en snippers
langs ogen en lippen
te koud na jouw grage storm
ik vermaal jou in de vijzel van morgen
vermengd met azijn, suiker, zout
ik smeer jou onder de oksel
het schroeit en wekt de klieren
een rode roes in grijze kwabben
het ontwent trager dan ik wens
mijn tong smeult van gisteren
je zit…
DE ZON LIGT IN MIJN LINKER-HAND
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.604 De maan rijst uit mijn rechter-hand
en zeeft haar weemlend zilver-zand
alover wuiv'ge wake en schemer-weven
van 't graan, waar de aedmen, blauw, van 't graan in beven.
Ik stijg al hoger uit het dal.
Ik weet niet of ik keren zal.…
DE SCHEPER
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.089 De waakse wolf, die zich geen wolf betoont,
Lekt speels de staf en handen van de herder,
Die twintig kudden eenzaam heeft gehoed.
En met een blik, waarin de liefde woont,
Drijft hij de witgewolde wolkjes verder...
En ziet naar hen, de heide en de' avondgloed.…
ONEINDIGE LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
757 Slaap gerust maar lekker in mijn hand
morgen ziet alles er anders voor jou uit
Ga nu maar zalig naar het dromenland
morgen schijnt de zon weer op je huid
Sluit je ogen gerust maar in mijn hand
ik zal heel de nacht over je waken gaan
Droom nu maar van onze grootse band
laat hem nu maar rustig gaan, die traan
Droom maar zalig in mijn veilige…
De zwerver spreekt
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.138 Dan: om hun haardsteên heimlijk te beveilgen,
Waak ik 's nachts aan de poorten mijner heilgen,
En 'k bid voor hen, maar zij, zij weten 't niet.…
Als de dag van gister
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
603 beleven mag
iedere keer opnieuw
plak ik de verscheurde krant
om te zien of oud nieuws
eens zal verjaren
of het verleden een keer verzandt
al was het maar dat zwarte inkt
in een grijze tint op zou klaren
als ik op mijn kussen
de ogen open
zoek ik als van zelve
naar de verdreven echo
weet inmiddels dat ik
even na het waken…
Landschapvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
870 een vergankelijk lijf
jouw handen dragen schroevendraaiers
licht gaat vrolijk aan en somber uit
schemering begint weemoedig
wanneer beekjes dalen naar rivieren
door achteloos gesmolten sneeuw
het bos heeft honderd bruine lijven
in avondmist bij het zoetwatermeer
en neemt de mensheid op met bomen
door houterig schrijven blijven dromen
waken…
Leren leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Ik leef, iedere dag en nacht
Ik slaap, enkele uren van de nacht
Ik eet, wanneer ik trek heb
Ik drink, wanneer ik dorst heb
Ik werk, niet zoals ik zou willen
Ik geniet, te weinig kan veel meer
Ik waak, teveel
Ik zorg, zoveel als ik kan
Ik zeur, soms ook teveel
Ik hou van mijn dierbaren
Ik verfoei, het geleuter en gemekker van de mens
Ik haat…
Ei,Ei,
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
521 En dat heeft weer ontstellend veel te maken
met kloeke hanen die de klok rond waken.
Maar komt de klok er ooit eens stil te staan
dan is het met de leg voorgoed gedaan.
Men heeft daarom een hoge ambtenaar
bevorderd tot Stads-Klokkensleutelaar.…
Ben ik een verslaafde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 met jou wil ik stralen
met jou wil ik slapen
voor jou wil ik waken
zonder jou zal het falen
door jou heb ik tranen
om jou zal ik wanen
in jou kan ik praten
naar jou wil ik staren
mijn hart voor jou heeft slagen
jouw hand vraagt naar mijn haren
een kus en we zijn samen
die lust is er al jaren
dus ik zucht en vlucht
in al mijn dwalen…
door eigen ogen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
703 ik zou bijna willen dichten over
deze dag die in het nat van dit seizoen
dan toch de mooiste kleuren laat schijnen
in een schimp waar mijn moed verslonken
is tot in de weke grond waarin het graf
transparant staat te waken op ontginning
van bedrog die diep in dit leven is gelegen
getijden maken slachtoffers, het verhaalt de waarheid
als…
Bid en werk
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
535 Van zonsopgang tot het nachtelijk
waken. Wie van werken houdt kan
door zijn gebeden in extase raken.
In ons hart kunnen wij allen zoals
Sint Benedictus zijn.
Rust er een zegen op iedere dag.
Maakt het hart dat groot wenst
een mens in deemoed toch altijd
weer klein.…
het verdwenen Groninger land
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 schorre lege velden waken als
duivels over verlaten
steden en dorpen die als luchtkastelen
opdoemen in wrakke doch lange nevelslierten
het leven is vertrokken, slechts wat
ademgeruis slentert nog door het puin
waar in het gruis staat geschreven, dit was
eens ons zo vertrouwde huis
fundamenten ter zicht gesteld door
het kantelen van de aarde…
Jezus in de Hof van Olijven
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
547 bij avondval ging Jezus naar de Hof van Olijven
zeer bedroefd en met doodsangst in Zijn hart
zou Hij drie dagen in gebed en stilte verblijven
maar beklemmend werd hem die donkere nacht
drie discipelen moesten met hem bidden en waken
toen plots voor Zijn ogen een bittere kelk verscheen
en zij die Zijn steun moesten zijn, lagen te slapen
in…
Onraakbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 bemin of minstens
naar toe wil neigen
kijken in gedachten is tasten
in het duister
het licht kaatst dan tegen een spiegel
ook als ik duizendmaal luister
en de echo's opsla in mijn brein
soms zal ik je wezen niet kunnen raken
omdat ik onmachtig ben in jouw zijn
er is dan een verschil in mijn en dijn
waarover ieder kernachtig blijft waken…
Een blanke mulat
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
574 De rode stierennek
van koekoeksclan
Verscholen onder 'n smetteloos
wit laken
Moest destijds over 'n blanke
toekomst waken
White Anglo-Saxons onder
Uncle Sam
Mijn paspoort toont een
lichtgetint sinjeur
Niet hagelblank, lichtblond
en blauwe ogen
Niet wit genoeg, waardoor ze
je niet mogen
Al is 't geen zwart, …
AANDENKEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 De zangers van het oude Griekenland
krijgen in sagen én jonge boeken,
die blijven waken als zorgende kloeken,
onsterfelijke lof, door tover omrand.
Schone stem bij lier verwint nuchter verstand,
vindt drukke stad, eenzame uithoeken.
Zelfs planten, dieren en rotsen zoeken
het spel, waarbij de koudste ziel ontbrandt.…
JEZUS IN DE HOF VAN OLIJVEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
583 bij avondval ging Jezus naar de Hof van Olijven
zeer bedroefd en met doodsangst in Zijn hart
zou Hij drie dagen in gebed en stilte verblijven
maar beklemmend werd hem die donkere nacht
drie discipelen moesten met hem bidden en waken
toen plots voor Zijn ogen een bittere kelk verscheen
en zij die Zijn steun moesten zijn, lagen te slapen
in…
Puur Genieten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
631 O liefhebbers van duurzaam choco-ijs
De lentezon laat alwat leeft weer bloeien
De bloeddruk stijgt en laat wat zweet rood gloeien
Het licht verhitte lijf raakt van de wijs
Derhalve waken wij over de smaak
Der tropische surprises van cacao
Van Mexico, Brasil tot Curaçao
En stellen elk klein smetje aan de kaak
Zolang men aan geen andere kwalen…
KWART EEUW MUSEUM
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
621 zich spoedig
door het Belgenland
drijven soms onverwacht mee
met verre wereldreizen
doen moedige daden
die in vele boeken
over de aardbol gaan
in het fraaie landhuis
van hun schepper en schrijver
Willy Vandersteen
krijgen Suske en Wiske
voorgoed een verblijf
om zich levensgroot
aan een ieder te vertonen
reeds vijfentwintig jaren
waken…