9786 resultaten.
Het donkerste uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
355 De zee klotst voort in eindeloze deining,
maar nu zonder daglicht, zonder spiegel van de ziel;
zij draagt stilte als een mantel van zwart fluweel,
en haar golven, klein en gedempt,
fluisteren slechts wat ze niet meer durven zingen.…
Oostende- 3 april 2026- paaszaterdagavond
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
325 Valavond aan zee.
Kleurlagen stapelen zich op,
veranderen, vervagen, verdwijnen
in volmaakte harmonie.…
WISPELTURIGE ZEE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
350 De zee geeft in de avond haar geheimen prijs.
De volgende ochtend vijftig tinten grijs.
Amanzimtoti
Amanzimtoti…
Meisjes aan zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
242 Zo komen de meisjes samen
zes over land en ze stappen
een voor een op de vlonder.
Niet hangend aan een waslijn
maar als danseressen aan een bar
de rokken niet doorzichtig
licht in de wind boven stromend water
kijkend naar het land.
Ze zijn niet even groot, muzieknoten
op een balk, misschien zijn ze
aan het zingen.
Eén meisje wijst met…
spiegelzee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
118 ik vraag me af wie
ook naar deze lichtbron kijkt
op hetzelfde ogenblik
een andere plaats wellicht
hoor ik ‘n gedempte stem
op dit twijfelachtig halfrond?
het strand ligt vol nachtelijke
schelpen
kiezels en korrels
houden zich in het water schuil
kalkhoudend, zo stelt dit
moment zich voor
nog altijd prikkelarm
maar terdege aanwijsbaar…
Aylan icoon van vluchtelingenleed
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
782 prijsgeven
het gevecht met de zeeduivel eindelijk verliezen
wat dierbaar was nam hij in zijn klauwen mee
vraatzuchtig als hij was, keerde hij weer en weer
perspectieven lagen niet langer voor het kiezen
hun verlangens naar vrijheid verwoest door de zee
Alyan op het strand, icoon van het vluchtelingenleed!…
Tellen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 Zo werkelijk, maar ongrijpbaar,
net als de sterren en de korrels aan de zee.
Tel ze ook niet met je vingers,
je hebt er niet genoeg.
Maar gebruik je hart.
Zie met je hart het groter doel.
Het doel van onze schepper,
die zoveel beter tellen kan.
Ja, hij telde, er ontbrak er geen.…
Redt de Bronnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
145 Verhalen zijn vloeibaar:
met elkaar vervlochten
stromen in de oeroude
Verhalenoceaan
een en al kleur, en
van kokend heet tot ijzig koud
Zij vermengen zich, vernieuwen zich
en verwekken nieuwe verhalen
Maar de watergeesten raken
overwerkt! Overal vind je
verminkte verhalen in de drab
en verwarde, en rottende verhalen
Er is een wildgroei…
(geen titel)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.153 de zee is niet zuinig met haar golven
noodzakelijkerwijs legt de zee zich uit
maar laten wij nu uitzien inzien naar
haar zuinige golven
dat alles tevergeefs herinnert aan het
uitzicht van ons
de zee onbehulpzaam
omdat de elementen
onbehulpzaam en
buiten blijven
ze ziet vooruit
noch ziet ze iets
ze komt ons toe en schuift ons onder…
Muziek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Jij hield van muziek
en de zee.
Vaak wandelden wij
daar samen.
Het was zo vertrouwd
met elkaar.
De zee, de liefde
en de muziek.
Het was een en al
liefde.
Zonder de zee en jou liefde,
is er eigenlijk geen
bestaan.
Als ik de muziek opzet waarvan
wij hielden,
voel ik mij weer een
beetje goed.…
Borstlijn mooi gewelfd; Bed van Rozen (II)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
811 Een zachte, aangename rustplaats
Wil ik haar graag geven
Een Bed van Rozen in
Door haar gewenste kleuren
Haar borsten zo pront en
Borstlijn mooi gewelfd
Haar civiliteit
Haar courtoisie
Blauwgroene, heldere
Mooie ogen
Een beeld, een plaatje
Galanterie…
uitkeringsgebruind
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
859 a-vierendeels
ontslag, geniet in
onderhandelingsgemak
de rechter roltrapt af
verstreken werk
loost jou slechts
kantoorgetuind tot
uitkeringsgebruind
vaas jij
scheve rozen
cyclisch rood
weer standsgwijs…
cyclisch rood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
855 a- vierendeels
ontslag, geniet in
onderhandelingsgemak
de rechter roltrapt af
verstreken werk
loost jou slechts
kantoorgetuind tot
uitkeringsgebruind
vaas jij
scheve rozen
cyclisch rood
weer standsgwijs…
Een Lichtje
hartenkreet
4.1 met 28 stemmen
4.873 Zacht roze en piepklein,
verwarmde jij ons hart.
Een helder licht verscheen,
Toen jij de liefde bracht.
Helaas kon jij niet blijven,
je licht scheen slechts een dag.
Ik zal je steeds gedenken,
Tot ik je volgen mag.…
Valentijn kaartje
netgedicht
3.3 met 62 stemmen
6.277 dag malle liefjes dag
vol madeliefjes dat mag
op zo'n mooie roze kaart
met rode hartjes en gezoem
van bloem naar bloem
met rode lippen en gezoen
van toen, van toen
mijn lief, mijn lief
toen ik nog wat
jonger was
en hartendief…
in bed
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
1.879 met buikpijn, schuldgevoel
en andere gebreken
sla de grote roze Tellegen
er maar eens op na en lees
over de eekhoorn die ook al
last heeft van gedachten
van een boomtak springt
zonder het te willen
geen verschil weet tussen
vroeger later nu of nooit
het helpt wel een beetje…
April
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
935 't Is weer zover
grillig
schudden buien
ongerijmd
chagrijn
rukken
regenvlagen
aan de goot
de wind
kastijdt het huis
en in mijn tuin
sneeuwt
frêle en fijn
de eerste bloesem
roze en wit
wat tederheid…
Hamertje tik
snelsonnet
3.0 met 18 stemmen
1.561 Haar hart is rood en zij kreeg dito rozen.
"Het draagvlak is heel groot", was haar reactie.
Wat gaf de doorslag? Zij is vast bekwaam.
Maar ja, wat wìl je, met zo'n achternaam?…
Gedonder
snelsonnet
2.9 met 17 stemmen
2.865 Kijk uit als je een tunnel wilt passeren
En raak als postbode geen pakje aan;
Niet als soldaat naar de vierdaagse gaan,
Nooit op de roze kermis paraderen.
Dit weekend klonk een welgemende zucht:
De dreiging hangt gewoon weer in de lucht.…
lentegraf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
764 de bloesems strooien roze
op vers gedolven graven
een vlinder daalt behoedzaam neer
een bloem blijft toch een bloem
en merels mogen onbeschaamd
deze rust verstoren
de zon schijnt in geen verschil
voor levenden of doden…
Als het licht dooft
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
709 De avond was nog niet compleet
daar duister draalde bij het roze omzoomde
doodskleed van de dag
ik zag een zwaluw scherend afscheid nemen
en de maancontouren als ivoren schemer
plooien in het meer
daar bij de oever lag ik kalm
te wachten tot het donker daalde…
degeneratie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
725 uiteindelijk
is de schrijver
niet meer bij zinnen,
ten dode opgeschreven
ondanks zijn roze bril
draait de wereld
een dag naar de nacht
collega-scribenten
spartelen, sputteren tegen
een onherroepelijk eind
we gaan er aan
allemaal naar de maan…
MIJN DOCHTERTJE
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.297 Flakkerend het kaarslicht
haar oogjes tranenvol
druppend op haar roze dij
ze veegt ze nietsziend weg
schokkend nietig is haar borst
zo frèle, lief en mooi
verdrietig streel ik haar
vragend kijkt ze me aan
maak je morgen mijn pop?…
Het meisje en de draak
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 Roze orchidee
met mijn handen
maakte ik
weer levend.…
Bed vol rozen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
539 pluk de rozen één voor één
door de roodheid hou je me dichter
vol verlangen uitgekeken naar
het moment dat je me versieren zou
opgaand in de zoete geur
spreekt mijn glimlach boekdelen
het regent rozenblaadjes
wat onze liefde bezegelt…
De vergetelheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
832 Vergeten,
weglopen van je spiegelbeeld,
de tunnel uit,
de echo voorbij,
geen rozen uit de orgelpijpen,
gespleten hemellicht,
tot duisternis resteert,
slapen in het donker van de vergetelheid,
terwijl het licht je geheugen langzaam verstikt,
en zelfs het ochtendgloren berust.…
Crisisvuurwerk
snelsonnet
2.5 met 2 stemmen
724 ach zeur toch niet..wees toch eens stil
Ik draag vandaag mijn roze vuurwerkbril…
vlinder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 slapen dromen
zachtjes wiegen
als een vlinder
vredig vliegen
rood en roze
vleugels lang
voor de toekomst
nog niet bang
de wereld lacht
soms zoet soms rouw
de wereld wacht
ja wacht op jou…
POORT VAN DE HERFST
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Roze herfstasters
ontluiken tussen vleugels
van dagpauwogen.
's Avonds strijkt de bij
in een fabriek neer, rust uit
van haar bloemendag.
De zeilboot vaart 's nachts,
straalt een rossige gloed uit;
thee met beschuit geurt.…
Observatie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
552 verliefd keek hij
naar haar
of was het vol
medelijden
daar zij nooit
zou kunnen tippen
aan dat wat
hij voor ogen had
haar vingers speelden
met haar zijden
zachte haren
de eeuwige rode blos
op haar wangen
fout roze op haar iets
te grote lippen
aandoenlijk ja,
hij vond haar aandoenlijk…