5945 resultaten.
de tijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
552 De wijzers ontbraken, en van evolutie was er geen sprake,
als nagerecht een glazen bol, met mijn leven in de hoofdrol, even koude rillingen, transparant en genuanceerd, ontwaakte ik bij het dessert beleerd.
verleden en heden werden samen gesmeden.
Wat is geweest wordt opgeslagen als snipperdagen,
wat nog moet komen verneem ik in men dromen. …
Lach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 Als liefde satire blijkt te zijn,
als de hemel een donker woud is,
lach dan juist onder rouwende wilgen,
lach dan juist omdat het zo koud is.
Want het grootste gebaar van de liefde op haat
Is de glimlach, het schrille contrast dat ontstaat
dat ijzer ontdooit en het zonlicht laat stromen,
het leven ver schijnt en er warmte doet komen.…
Afscheid
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
622 De handjes werden koud en kil.
Hun glimlach versteende.
De adem verliet hun tere lijfje.
Zowel jongens of meisjes
verlieten het aardse leven.
Ze hadden nog veel kunnen beleven.…
het begon met een lach
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.439 ik doe niet meer mee,
schreef de lach,
de tanden hebben het koud gekregen.
het kwam nog tot een eind
toen het water, plat en hard, al onder het maanlicht lag,
als een hoofdstuk afgesloten.
-----------------------------
uit: 'Tirade', 419 -2007…
Kleuren
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
430 Een koude morgen gehuld in
fraaie kleuren.
De dag in al haar schoonheid
moet dan nog beginnen.
Geniet,
er valt zoveel te winnen op deze dag die voor
ons ligt.
Foto Dick Voogd…
hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 de toevlucht hoop
is als een veertje
dat zit in de ziel
zonder woorden
is het een deuntje
dat nooit stopt
ook al stormt het
beeft de aarde
onder onze voeten
het houvast weg
het stopt ons niet
al is het donker
zwarter dan zwart
in vreemde tijden
die ons koud zijn
door het gemis
dat juist zo innig is
dat het grip welt
uit elke kruimel…
onverlichte tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
360 iemand gooit
stenen naar de leegte
tussen de sterren
omsingelt stille
woorden verscholen
onder een stolp van glas
iemand blaft met
schorre keel naar geesten
achter koude muren
botst in schommelend
licht tegen het verlies
van wie hij was
iemand dicht met
haperende pen op de
mestvaalt van het
tekort betast de taal
met vingertoppen…
Pandemie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Teruggebracht als populatie
Tot celdeling in de relatie
van dier tot dier
Gestuit in het plezier
om mens te zijn
zijn we niet meer
dan uitbraak
Wereldwijd
In het koude universum
zijn we verdacht
Worden we opnieuw
in kaart gebracht
Alles wat ons toebehoort
wordt twijfelachtig
is verstoord
Misschien hebben wij ontdekt
hoe de aarde…
Toen was er niets meer.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
675 Zo had hij het vooraf uitgedacht,
op een koude voorjaarsdag in mei
zou hij lichtelijk verwaaid en in vermoeide tred
naar de periferie van zijn peergroup strompelen.
Zijn ego, thans onbarmhartig geklemd
in zijn bekraste armen, zou hij afleggen.…
DOR HOUT
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
763 Wij zijn wel oud,
Maar nog niet koud.
Wij lijken soms wat dor
Maar willen nog wel door.
Als is het nog maar even,
Wij willen blijven leven.
En wij zijn uiteraard
nog wél een prikkie waard.
Niet Drion zijn dooienpillen
Maar vaccijn is wat we willen!…
Mentaal welzijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
542 Ik lig hier stil in ademloos licht,
Gedachten bloeien rood en fel,
De kamer is koud, mijn huid is kil.
Ik lig hier stil in ademloos licht,
De muren fluisteren zacht hun plicht,
Mijn schaduw weegt zwaar, ik ben niet snel.
Ik lig hier stil in ademloos licht,
Gedachten bloeien rood en fel.…
Sneeuwdeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
5 De sneeuwdeken
van herinneringen
aan de zomer, onze
radslagen van verlangen
in kleren van Vlisco
om mijn stil alleen
voor het raam
de geluiden van buiten
wielen onder mijn gedachten
bedekken mijn broosheid
het gewicht van mijn ziel
te zwaar om te dragen
en te taai om stuk te slaan
koud van vroeger
in jouw warme handen
onder het witte…
(Hoe koud is) De eeuwige dood?
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.632 Hoe koud is de eeuwige dood
en weg de kansen die je had,
die het leven je ooit bood.
De kansen die jij vergat.
Je koos ervoor, misschien bewust,
nog voor ik je gedag had gekust,
nog voor ik 'vaarwel' kon zeggen.
Waarom? Jij kan het niet uitleggen.
Maar ik wéét dat je ervoor koos.
Op je graf ligt geen enkele roos.…
was koud aan onze voeten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
574 tijd klaart laat
een heldere zomerzon
ik was verstrikt in
jouw gedachten
voelde in wat je verwachtte
en speelde mee
het was ons strand
ik nam je hand
gooide je met zand
de zee was koud
aan onze voeten
in eerst begroeten
mijn spel kwam snel
ten einde toen
ik je kuste we samen
rustten en ik je
in mijn armen nam en
jij in…
Later als de nachten koud zijn.
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.125 later als de nachten koud zijn
zal ik dankbaar zijn en terugkijken
op het gelach en het gehuil van jou
maar ook van mij - want ik leef de dag
en de dagen erna met jou in mijn hart
met als herinnering dat wat we wilden.…
STENEN ZWIJGEN
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
501 stenen zouden
kunnen weten
ook al zijn ze
nog zo koud
stenen zullen
nooit vergeten
ook al zijn ze al
miljoenen jaren oud
stenen hebben
werelden rond
gezworven en
verbazen zich
over wat ervan
is geworden
stenen zullen
niets vertellen
houden geheimen
in zich verborgen
dat durf ik zondermeer
te stellen
stenen neigen
misschien…
Winterlandschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
721 Rode neuzen, koude handen
warme harten, hechte banden
koning winter, groot jolijt!…
DRIJFZAND
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
925 Het Grote Gebeuren werpt
zijn diepe schaduw vooruit
daarin is het slecht toeven
het koude zweet breekt uit
het perspectief is in nevelen
gehuld flarden grijze lucht
verlenen minimale doorkijk
oorzaak van herhaald gezucht
drijfzand onder de toekomst
is riskant wees op je hoede
het extra waarschuwingsbord
symbool voor wat ik bevroedde…
Reliëf
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
841 beelden
ze zijn toch van steen
waarom huil ik dan
en beweeg onzichtbaar mijn lippen
ik weet dat je er nog bent
want jouw geur van gezwollen aders
beitelt mijn hand tot een vuist
in mijn schoot brokkelen ogen
tot onherkenbare resten
van eens geprevelde gebeden
mijn lichaam stil en koud
leeg en kleurloos verhard
verzwegen tot steen…
Zelfmedelijden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.036 tussen vrienden toch alleen
gevoel van einde na begin
bliksem wil er niet omheen
tegen beter weten in
gevoelens worden spiegelbeeld
koud vervangt blij warm
nieuw litteken toebedeeld
aan de ziel onder mijn arm
even vlinders, bonzend hart
kleuren warmer dan normaal
weer terug naar wit en zwart
en tweedimensionaal…
eenzaamheid
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.475 Die koude duisternis
mag ons niet komen halen.
Dans in het licht
Laat jou de eenzaamheid verdrijven.
Zodat zelfs op de mistigste vlaktes,
de zon me nog kan halen.
Dans in het licht.
Laat jou de woede sussen.
De woede over de eenzaamheid
die de dood heeft gebracht.…
donkere diepte
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
869 Vroeg in de koude, heldere ochtend
zittend aan de kant van het meer,
Staar ik nietsziend naar het water
denkend aan de tijd van weleer.
Heb geen oog voor de vissen
zie de herten niet gaan,
Zelfs de vossen en de vogels
laten me helemaal links staan.…
Tranen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.524 Tranen, heet en zout,
nu krijg ik het zo koud.
Tranen, wangetjes nat,
ben je me nu al zat.
Tranen, liefde is,
wat ik nu mis.
Tranen, van goud plonsen op m'n schoot,
gaf ik me daarom bloot?…
Mijn toekomst .....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.184 Even die zonnestralen proeven
door het kleine wolkje van geluk
heel even maar die intense warmte
voelen in het zicht van de nacht
waar de koude weer bezit neemt
van mijn onstuimige gedachten
terwijl ik diep onder mijn vier-
seizoenendekbed wegkruip
in de duistere vergetelheid
en de onbegaanbare wegen
aanschouw in het zicht van…
Dertig seconden voor je hart stilviel
gedicht
3.2 met 119 stemmen
46.855 Ik neem je bijna koude hand.
Als je me voelt, ben ik ijs
Tegen het ijs van je eenzaamheid.
---------------------------------------------
uit: 'Ten Westen van Eden', 1998.…
De laatste reis...
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
3.011 De pijn is ondragelijk
Het zijn je laatste uren
Een strijd van ongelijk
Kan niet lang meer duren
Zacht praat je in raadselen
Over het vale licht op het pad
Je ogen laten zich sluieren
Moe gestreden en afgemat
De dood nevelt om je heen
Je leven brokkelt nu weg
Voelend koud als steen
Langzaam glij je zachtjes weg...…
Stil als zij voorbijgaat
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.473 Ik zou het je niet moeten zeggen
doch als ik je zie lopen
hoe terloops het ook maar is
dan slaat het dubbel over
is er even geen weten
van hoe me te houden
met de kraag omhoog
duikend in de koude
schuil ik voor de ontdekking
glimlach en traan
een voorbije tijd van samenzijn
jij, nostalgisch bestaan.…
Kippenvel
netgedicht
3.6 met 97 stemmen
19.733 De bas slaat diepe gaten
In de rust van mijn huis
Met die net niet irritante tik
En die heerlijk doorlopende ruis
De drum beweegt mijn voet
Onbewust, gehypnotiseerd
De nuances van het ritme
De gevoelens, niet verleerd
De gedachten aan de horizon
Niet te volgen zo èèn, twee, drie
Die vrouw, helder van stem
Die koude rilling melodie…
De liefde geurt naar evenveel
gedicht
2.6 met 52 stemmen
34.895 De harpen hangen
als koude koorden
in al te naakte bomen
en schuifelend aan mijn
oor het snarenspel
van bloemen op de akker
de krokus wordt geboren
de wind hangt zeilen uit.…
noordwaarts gaan
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
839 anders is het in de winter
wanneer koude hen omringd
dan tocht het ernstig
door de kieren van hun hart
nee dan toch maar liever
in de zomer noordwaarts gegaan…