Netgedichten over vakantie

Ik kijk naar buiten, En zie de rozen voortijdig Bloeien, een druivenstruik Die op de zomer wacht En daar achter niets Dan mist en regendamp Ik zie je niet, hoewel Ik zeker weet dat je er bent Casa Francini, Oggebbio (It.) 1 mei 2013…

Met wankele benen van de dronken boot nog zonder een plek om te verblijven In kou en regen van haven naar stad vluchten naar het museum de warmte van de kunst Zalen met schilderijen van Munch Wij kenden niet eens zijn naam wisten wij veel… van hem, dè Noorse schilder van het licht en het duister van die eeuwige schreeuw…

IN DE LEEGTE VERDWENEN Hoe leeg kan leegte zijn Voor de mens die zoekend Zijn weg naar het noorden vindt Omringd door weemoedige bossen - En zacht zingende meren - Over gebarsten asfalt dat Door stof bedekt de enige Weg naar het reisdoel in De verte lijkt - met om Het uur teken van leven Van een mens die ons tegemoet komt Stof…

spetterwatergolven spelen links en rechts komen en verdwijnen bootjes deinen honden dansen viervoetig op de kade een bal rolt en rolt onder een bomentriade de wind speelt gretig streelt het fluwelen groen duizendschonenparadijsje in een zomerzoen * een dagboeknotitie…

Dit gastengebouw staat fier, maar bescheiden aan Drachtens levendige, boomrijke rand. Zijn eetzaal heeft met elke stemming band. Gesprekken mogen samengaan of strijden, hier zal men steeds fijne spijs bereiden voor vreugde, door sprookjesluister omrand, én geldvragen van nuchter koel verstand. Schappelijke geest wil alles leiden. Binnen…

wanneer ik zou zeggen dat wij hem moeiteloos hebben bedwongen dan zou ik liegen het heeft wat gekost bloed: zie de schrammen op mijn schenen zweet: je had mijn shirt moeten voelen toen ik eindelijk boven stond en tranen: al dan niet van geluk of weemoed doch voldoening gaf het en daar kracht uit putten kan mooi meegenomen zijn…

Gedachten uitwaaierend Tot achter mijn horizon Steil omhoog de weg In het mogelijke niets Tot mijzelf gekomen Sloten smerend Mijmer ik En dicht Grenzen zoekend in Louter grenzenloosheid Casa Ivana, It., 19 augustus 2012…

Bulderend witgekopte golven overspoelen het strand kinderen van de vloed ZEE…

Hoi Piet en Ria Nationale hitte ! Maar is het nou warmer dan in de Dordogne ? Ik lees de Telegraaf er even op na En ja het is vreselijk ! Gaan er zeker nog extra bejaarden dood en dodelijke algen in het water ! En die luchtvochtigheid, zat ik maar in de Sahara ! Of op een terrasje in de Dordogne en ja Piet en Ria, het moet gezegd…

Voor mij een strand een eindeloze vlakte aan de waterkant, kabbelende golven bespoelen het witte zand. Waarom, dierbaar strand, zo immens ver weg van mijn vaderland en de moeder die ik mis, voel ik me zo aan jou verwant?…

Nederland verkeert in recessie. In de Drentse taal zou “reces” de versterkende trap kunnen zijn van “recessie”. ------------------------------------------ Recessie, las ik vaak in Drentse kranten, Maar nu lees ik nog enkel van reces. Dat voelt toch als het zwaard van Damocles: Nog meer gevaar voor al mijn pegulanten. Gebéúrt hier iets…

1. uzenartui de slagersvrouw koopt kruid op een plein zonder straat waar de chinees tuzemak verkoopt maar geen chinees praat kinderkopjes onder kleuren van huizen en een gele kerk een ijsje moest eventjes gebeuren schaapjeswolken aan het zwerk ...…

het Tsjechisch in hun land versta ik niet de krant kan ik niet lezen de welsprekende ogen van mensen die ik zie voel ik met mijn hart behoefte aan ontmoeting in hun gebroken Engels zij lachen om mijn: "Dobre Den"…

mijn hoofd is vol van alles wat ik zag vooral de mirabellen zie ik in bomen langs de weg dorpjes in aardetinten tussen lieflijke heuvels pas als ik stop bij een kerk zie ik verval, het moeizaam leven verborgen geschiedenis wordt veelal verzwegen een toon van mineur zweeft over de Moldau bij een verlaten klooster .…

(Panoramisch uitzicht) Strand en oceaan, letterlijk binnen handbereik Ruim opgezette, mooie kamers met ondergaande zon Ontbijtbuffet met vers fruit Een restaurant met traditionele Portugese-, Vegetarische- en Visgerechten Na activiteiten een ontspannende massage met een potje 'whatever' na... Portugal, voorjaar 2012…

In het binnenhofke van de Hospedería del Real Monasterio zingt een bloemke lof, in fluwelig edelpaars, exotisch tropisch dat het hart verwarmt; gotiek versiert de torens. Ik zit op een bankske. De koekoek roept. Statig leidt de trap, de treden zakken naar beneden. Vaandels strak, in plechtig rood flankeren, alsof men Isabella terug verwacht…

Vrije dagen in Spanje slijten moeder Anchie loopt overal kijkend met haar beide dochters door het drukke dorp aan de kust de zusjes Renate en Petra doorvorsen de winkel vol kleurige stoffen en lokkende beeldjes hun handen willen keurend voelen maar dwingen zich tot rust bij stromende gedachten als schuimende bergbeken die elkaar woest…

op deze druildag pak ik een stel reisboeken dan zit ik zomaar in de zon foto's van voorbije zomers regendagen tellen niet als wij weer een ijsje likken ik ruik natuurlijk bloemen zie hun bonte kleuren het groene blad, hoor vogelzang…

Vittel 1 In de hotelwitte stad met zijn minerale magie overvalt mij een kitscherig gevoel van vergeelde schoonheid, jeugdig gestileerd in art deco Vittel 2 Daar holt het baasje met zijn witte poedeltje in een dolle bui van vijf meter.…

(Het dorpje Rouvres-la-Chétive ligt in de Vogezen, niet ver van een afslag van de A 31. Het heeft een hotel - logis de France - en een zagerij.) In het doodstille dorp dreunt rapmuziek. De stamgast trommelt mee, melancholiek. Ergens geblaf. Of wordt daarginds gezaagd? Alles sterft weg. Elk tempo wordt vertraagd.…

(1962 - 2012) Vrije adem van vroeger boerenleven waait al een halve eeuw over de grond, waar heerlijk toeven bij rustige stond samen gaat met luisterrijk beleven. Hier mogen mensen zich overgeven aan kampeervreugd, eenvoudig en gezond. Blije stemmen, gejoel klinken in het rond, door wild woud en dierenrijk omgeven. Het eethuis toont…

nog sprankelt licht over zee een rimpeling danst met nevel de wind al koel omhelst het water een trage golf spoelt over strand waar een eenzame voetstap verloren gaat meeuwen schreeuwen hartverscheurend, klapwieken breed over het water, waar de glinstering verstilt een laatste zonnestraal wordt schaduw de maan trekt een baan…

Niet te geloven maar ik bevond mij in de hoogste hotelkamer van het Hotel Burj Al Arab in Dubai de zeven sterren maakten al mijn dromen waar en Carice van Houten liet zich graag door mij masseren, terwijl een bediende champagne en kaviaar presenteerde, gleed de filmdruk van Carice af en kon ik eindelijk van de woorddruk verlost volop genieten…

Gesymboliseerd gezag (Deel IV in een serie van 5) Jij straalt het centrum Van deez' stad Flonkert in de Arno Knipoogt naar Ponte Vecchio Symboliseert gezag ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Jij kruiste wegen Ooit. Toen. Nu Streed eeuwen door rampen Vocht jezelf naar 't gewelf omhoog Uitzicht. Architectuur ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~…

Vanaf dit balkon zwevend een halve kilometer boven de grond aanschouw ik jouw blauwgroene diepte in ongekend breedbeeld formaat Miniatuurbootjes trekken geluidloos groeven en poppensteden vleien zich op een stenige deken aan de overkant Kijkt mont pizzocolo van ver naar onze natte handdoeken die hangend over het balkon boodschappen seinen…

In het zwembad Waar kinderen Vanwege hun leeftijd Nog worden vergezeld Door een generatie ouders Waar je de degeneratie Helaas letterlijk in volle omvang Op het gras ziet zitten, liggen, staan Plonzen plumpuddingen bommetjes En pogen nu al bomvolle kinderen Water te verplaatsen in te grote hoeveelheden Langs vrijwel alle zichtlijnen zijn …

Hij wou met zijn gezin de Gotthardtunnel in. pas vijf uur later zag hij kans erin te rijden. De sfeer was om te snijden op zwarte zaterdag.…

De zee rolt krijsende tongen langs dijen en kuiten de zon klampt zich vast aan de rand van een wolk Geliefden draperen een tekort aan armen rond een ruggegraat die ze delen sinds kort Meeuwen negeren eeuwenoude wetten en slepende netten schrapen de zeebodem kaal 's Avonds kleuren neon spiralen de zilte lucht en dwalen wij langs donkere…

volgeladen genoeglijkheid draagt tijdloos stukjes thuis de claxon roept gedag, tegen alle vrije vogels, alle witte buiken en een schuwe lach dag, dáág! zwaait de ruiten blij langszij, gevormd door spiegelbeelden rond de vage weg naar daar het is waar dat ik je missen zal- maar straks ben ik terug en voor je ’t weet vertaal ik weer…

Denkend aan Holland zie ik regen druipend in trage stromen Donkere wolken tegen grijze luchten Vakantievierend volk op de natte camping mort En ik vraag me af - hoe is het met het neerslagtekort?…