326 resultaten.
Schoonheid zonder leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 mijn schreeuw
deed het glas breken
duizenden scherven
konden hun vorm vergeten
waaierden rond
vielen als druppels regen
kleuren verspattend
op de marmeren grond
ik zag je ontwaken
bevallig het kristal loslaten
waarmee ik jou had omgeven
in schoonheid zonder leven
heb angst onderdrukt
virtuele bloemen geplukt
om jou te groeten
je…
De wijngaard overwoekerd
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
501 een oude lappenpop
is opgestaakt
aan het metalen hek
dat roestig open kraakt
waar ooit het
landelijk odeur
de hoeve welvaart bracht
hangt nu de vuilnisgeur
verlaten is het land
de wijngaard overwoekerd
druiven zuur en klein
toch ooit drie sterrenwijn
het dorp is grijs vervallen
de laatste vrouwen zullen
nooit bevallen hun kinderen…
De gevallen engel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 De engel gevallen,
geen liefde meer
van haat bevallen,
pijn
keer op keer
De duivel uit haar cel,
mijn ziel
mijn hart,
gebroken door hel.…
LIPPENHUISTER HEI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
163 Lage berken staan
vol sterk levensgenot
tussen bevallige struiken
waaronder reine poelen
verborgen begroeide kuilen
juichen over afzondering
trots zijn op hun taak
kleine tere dieren
en de edele gentiaan
in eenzaamheid te beschermen
achter verre boomtoppen duidt
Lippenhuizens watertoren
als waarschuwende vinger
dat er ergens ook…
In vrede gespreid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
411 je danst goud
in het licht
van de zon
rank en bevallig
zelfs je schaduw
kijkt even niet om
ongeschoeid
beschrijf je
aarde jouw liefde
zwaait naar het
heldere blauw in
atmosferische kou
een energetisch
fantoom met
een hemelse droom
in paradijselijke
schoonheid als
eeuwig symptoom
nog is het je lach
die de toeschouwer
pakt…
het gewillig riet
netgedicht
4.1 met 70 stemmen
3.321 duik maar niet in het diepe
roep ik binnensmonds naar haar
bewijs slechts eer aan oppervlakkigheid
het is een loos gebaar
dat weet ik goed
immers tot meer is zij niet bereid
het is haar lach die mij overdondert
en zij heeft weet hoe naar lippen te praten
ook de bevallige heupen die haar verschijning
lijken te omhullen ontgaan mij niet…
Kleinzoon
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
5.567 ’t Leed is geleden, de klus is geklaard
ze hebben met zijn tweeën, de klus van
bevallen ‘even’ geklaard.
’t Nachtelijk leven wordt bruut nu
verstoord, wanneer de kleine vindt
dat hij moet worden gehoord.
Men neemt het voor lief, want wat
weet hij er nou van of het dag is of
nacht.…
Klassiek Liefdesgedicht
gedicht
2.2 met 713 stemmen
96.789 Ik denk wel eens, mijn schat, wat zou er
Jou toch een kopzorg zijn bespaard
Wanneer ik eertijds was gebaard
Als een bevallige centauer.
Dan was ik aardiger van aard
En uiteraard jou ook veel trouwer
En vond ik niet als Schopenhauer
Een vrouw de inspanning niet waard.…
Nog danst haar stem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
564 waar ogen
iets doven in
het late middaguur
ondersteunen
handen en armen vlammend
haar geestdriftig vuur
ondanks het verstrakken
van lijnen in het gezicht
blijft haar uitdrukking lief en licht
in haar bevallig gaan is een
zekere traagheid ontstaan
die ruimte geeft aan een lach
waar vroeger kracht
en alertheid was
is tedere broosheid…
Ze wacht op mij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
748 wordt uitgedaan
En dan de vrienden die ik schikte
om 's nachts op pad te gaan
zonder vrees en zoete dromen
voor het licht wordt uitgedaan
De kelk heb ik leeggedronken
als was het het laatste avondmaal
of blijf ik nog even zwerven
voor het licht wordt uitgedaan
Ik heb mijn jas weer aangedaan
en spoed me naar beneden
waar zij bevallig…
Sonderkommando
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 De vrouw was bijna uitgerekend
Ze ging bevallen binnenkort
Maar ze moest mee met het transport
Een schrijver heeft het opgetekend
De trein stond stil, de deur ging open
Ze struikelde naar het perron
Daar was het dat de drang begon
Haar vliezen braken bij het lopen
En toen zij eenmaal zonder kleren
Op douchen wachtend niet meer kon
Toen…
New York, New York
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Zwanger en bevallig,
New Yorks buik, Manhattan.…
Oplichtend contrast
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
411 waren
de verschillen niet
totdat je
op het eigen
beeld stootte
waar het grijs een
ander leven speelt
in de wondere
wereld van kleur
korte plukjes
met oplichtend
contrast alsof
de zon er nog even
vat op had tussen
zwart en licht bruine
herfsttinten
je mooie matte
huid beeldde
deze combinatie
schitterend uit
naast een bevallige…
Grond van bestaan
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
933 jij zaaide het zaad
in de omgewoelde grond
met vlakke handen
dekte ik behoedzaam de wond
water en licht baarden leven
onzichtbaar onder het zand
de spruit liet zich bewegen
in het bezwangerde land
het jonge groen zou ontluiken
uit de bevallige schoot
wij mochten haar vrucht gebruiken
van aardse wortels ontbloot
het recht op bestaan…
Griek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
801 Het kindje-op-papier kwam ieder jaar,
Bevallen deed de vrouw nooit ofte nimmer,
Zij was al twintig jaren slank als immer,
Maar beiden hadden het behoorlijk zwaar.
Want steeds die vraag: welk kind zal, als wij sterven,
Van ons die stapels kinderbijslag erven?…
Koffietijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
641 In bed, aan tafel, onderweg,
tijdens het werk, in een café,
na een begrafenis, na een bevalling.
Waar dan ook, wanneer dan ook.
De teller staat over de 50.000 al.
Cappucino of machiato bij de barista.
Koffie branden en zetten is een kunst!
Is koffie drinken een verslaving? Nee!
Een innerlijke behoefte is het.…
Wraakgebed
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
513 Nog meende ik de poezen te bevallen
doch dat heeft slechts heel eventjes geduurd.
De poezen bleken het al vlug te weten:
~Hij wil nog wel maar kan het echt niet meer.~
Sindsdien word ik voor ~Doedeltje~ versleten
en dat is fnuikend voor mijn kater eer.…
De zomerzwaluw.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
454 Bij een zuchtje avondwind zal mij
dit het beste bevallen.
Ik laat de landerigheid in mij nu maar
verdwijnen, als het regenwater de tuin-
tegels spoelt; en een zomergevoel in
mij langzaam laat wegkwijnen.…
Drang
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
778 Het voorjaar is een bevalling.
Ondanks een krachtige zon
verstenen de takken.
Sapstromen in bomen
wantrouwen de wind.
Er zijn regenbuien
die modder gebruiken
omdat het ijs is verdampt.
Oude weefsels verteren
want hongerige vormen
dringen aan, dringen op,
dringen aan op ontplooiing...…
leeuwin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 waar als kinderen blij
in het dorp de mensen
aapjes papegaaiend kijken
stapt de habitat ontnomen
loerend stappend driftig
een getergde leeuwin
dromend van de vrijheid
die prachtig en drachtig
de jagers van haar namen
omdat toch het circus hier
haar wel bevallen wilde
met groot geëerd publiek
ontslagen uit die poppenkast
moet zij nu…
Hinde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
399 Alsof ik hem bespot heb
of De liefde, zo gewond
droomt hij mij
op snelle benen
een hindevrouw
met pijl en boog
de bevallige
evenknie van de centauren
even schuw, maar ranker
even bescheiden
maar niet belerend
even wijs, maar een vrouw
even vrij, maar onderworpen
aan zijn verlangen om mijn
verlangens te bezitten, en mij
te laten…
Sporen van toen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
455 ik heb jou
ooit gekend
herken het
uitslaan van
je vleugels
de kleuren
staan op
mijn netvlies
gegrift
heb je vlucht
gezien tegen
de blauwe
achtergrond
bevallig
fladderend
voorzichtig
landend in
de warme zon
waar jij mij
sprietend
verkende vleugels
sierlijk schikte
en in de rust
die wij elkaar
bekenden
hebben wij met
stilte…
Vallei der verzuchtingen
netgedicht
4.3 met 37 stemmen
1.131 In de bevalligheid
van alle zorgeloze dagen
lonkte eerder alles zo vertrouwd..
hoe aansprekend het gezicht
dat als deelgenoot een schat
aan beelden brengt
jammerlijk verzonken
in de woeste nevelen
waar onwerkelijke vergezichten
niet worden nagekeken
maar in troebel water
worden gedrenkt.…
Lieve vos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Vosje, schenk me je vruchten vannacht,
vlij je bevallig naast me neer.
Je buik en schoot zijn donzig zacht,
je lijfje is geurig en teer..
Geef deze krijger, vermoeid en bekaaid
voor één keer waar hij naar smacht.
Zodat hij niet langer in rondjes draait,
verlos hem van het kwade vannacht.…
Misschien.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
681 Op je magere kamer zou ik je haren bezingen,
mooie rode haren die bevallig over ranke schouders vallen
Genade zal ik vragen,
tegenover zoveel kwetsbaarheid ben ik weerloos.
Liefste, wees toch beducht voor mijn poëzie,
die vandaag nog barmhartig is
maar morgen bijten zal wanneer de dagen verschijnen.
Dagen van wanhoop en doffe lethargie.…
Enclaves van rust
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 ik zag
je leven
in enclaves
van rust
die in noodzaak
geboren waren
uit een snelle
noodzakelijke
bevalling
wereld had
een hogere
gebeurtenis-
frequentie ingezet
en de vereiste
meegaandheid
kostte energie
zo achterblijven
kon helemaal niet
gelukkig
ontbrak het
jou niet aan
overzicht en
op de lange
termijn bleek jij…
gesnoeide bloei
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.000 De passie in zijn ogen broeit
bij het zien van haar bevalligheid
hij raakt het frêle beeld niet kwijt
dat koppig op zijn netvlies gloeit
Haar bloeiende bestaan vervloeit
als ‘n scherp mes ruw in leven snijdt
en hij - van dwangmatigheid bevrijd -
zucht dat d’r schoonheid hem zo boeit
Hij laat de arme dagen lijden
tot zij vermoeid het hoofdje…
Van binnen...
netgedicht
3.5 met 104 stemmen
13.469 het koren van het kaf
Er zijn woorden die bekoren
geven je reden tot een lach
Je moet ze wel willen horen
anders blijft het een hard gelag
De emotie zit diep van binnen
probeert de uitgang te vinden
Hij weet echter niet waar te beginnen
en zich zo met je leven te verbinden
Laat je masker vallen
geef me je gezicht
het zal je zeker bevallen…
GRAFSCHRIFT*
poëzie
4.2 met 29 stemmen
4.674 Dat hier ligt, was een mens, daarin des Heren hand
handvollen over hoop van gaven had geplant:
vernuft en wetenschap en overvloed van reden,
bevalligheid in schoon en recht geschapen leden,
beleefde* vreugd en deugd, en ongemeen verstand
van zoete bezigheid en zondeloze zeden,
en al wat in een…
kunstwerk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
3.777 nu pas ben ik af na 21 jaar
om een plaats in het atelier te nemen
de grote weide wereld
ik sta nu op eigen benen
geen kunstzinnige kritiek nodig van
mijn moeder de verzekeraar of
van hem de verloren/ verstrooide kunstenaar
zijn kleuren bevallen mij wel
het is een deel van mij
maar bij het ontdekken van het mystiek
vervallen die kleuren…