344 resultaten.
Smelten doet stromen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.071 Dit is wat ik weet
Buiten is van niemand
Dit is hoe ik heet
Wat echt is en voort gaat
is niet goed te zien want
Ik leef in een zelfgemaakte kooi
van ijs, wolken en verf
Het zegt me is te laat
Te laat voor spontane dooi
Nu open ik mijn ogen
en alles wat eeuwig leek te vriezen
smelt.…
Cadans
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
1.177 Door twee hoefijzers gebrandmerkt
leg ik weerom mijn krijgstooi af
op de bloemen van je ruiten
zeg mij dat onze liefde werkt
in de cadans van volle draf
naar een binnen zonder buiten
mijn hart kent nu geen harnas meer
in de dooi van droeve dagen
wend ik de teugels van mijn paard
het is de allerlaatste keer
voor de allereerste vragen…
Son of a beach
gedicht
3.4 met 16 stemmen
13.870 Zee, het zeer wijde gevoel
van te klein, bijna overbodig
ouder wordende billen waarin
nog iets trilt en schommelt
lopend naar de rommel die hij
heeft gevonden: wier, dooie
vis, slijm. Bukt, tot waar
het wit wordt tilt de wind
haar jurk op: zacht vlees.…
koudefront
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 tot hoop
doet herleven
beetje bij
beetje
wordt warmte
herwonnen
dooi zet in
doet de koude
vergeten
weggestopt
in het toen
het nu is
wat is
hoop.…
de sneeuwvlok
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
1.103 Dan verdwijnt het, de dooi, de dood
Jij was die sneeuwvlok, toen jij je ogen sloot.…
Winter Koning
netgedicht
2.8 met 57 stemmen
13.939 een viool kerft in de winterstilte
de woestenij door vogelvorkjes geprakt
een glazen rag van bevroren dromen
in de zucht van duizend naalden
je kinderhand die met brutale warmte
het ijs van mijn herinnering likt
een bedwongen traan tot dooien brengt
mijn gekloven lippen danken voor je kracht
twee kriekjes op je porseleinen gezicht…
Nieuw geluk
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
4.606 Het leven wordt weer zinvol en mooi
Als geloof in nieuw geluk zich bevrijdt uit de kou bij het inzetten van de dooi
Met de blik gericht naar de sterker wordende zon
Weet je "het kan" en vergeet je wat eerder "niet kon"
Bij het smelten van de ijslaag
Verdrinkt verdriet en is nieuw geluk begonnen.... vandaag
En met jou als vriend in mijn nabijheid…
memoreren
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
855 deze dag
gedenkt een nachtegaal en een dochter
de één verloor haar stem, de ander haar vertrouwen
in
wat werkelijkheid gebood
de zachte witte dood van vroege winters zweeft
langs alle warme woorden, waar mijn afscheid weeft
en ik gebied de lente
nog te wachten
op iets moois
als er dooi valt in december
valt een ster weer op haar plaats…
delete de cybervlo
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
807 als een springvlo zap ik opgewonden
langs digitale - poetisch sensuele woorden
maar in de de opmaat naar 't orgasme
verlang ik hevig naar wat eerder mij behoorde
dus tag ik mij vol overgave - opnieuw in boekenwurm
lees boeken die ik strelen kan -en zacht betasten
liever een levende - ruikende - voelende boekenwurm
dan 'n dooie cybervlo in…
Gillen aan de grens van de waanzin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 Krijsen als een varken
Gillen als een dolle
Je bent alle grenzen
En jezelf voorbij
Niet alleen de mens
Die je bent maar ook
Die om jou geven
Zijn uit zicht geraakt -
De nieuwe dag is
Aangebroken, het licht
Schijnt levend naar binnen,
Het delirium dat je uren
Lang in je greep hield
En je levend dood maakte
Begint te dooien…
Comfortabel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
699 voordat ik ga slapen
luister ik
de huisdieren houden gesprek
met spinnende functies
en meer dan dat
op hun dooie gemak
ze schudden zichzelf
smeken vriendelijke oogjes
om te blijven
uit pure genegenheid
nemen ze hun plaats
naast mij op bed
en buigen neer
(onvoorwaardelijk,
ik hou van ze)
op deze manier, op die manier
het is tijd…
In uitstervend rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 ik heb
de bladeren geraapt
vruchten terug gehangen
met muziek
van wolken gespeeld
de wind uitgefloten
maar jij
ging niet open
in zomerse bloei
ruiste kou
dwarrelde dood
in uitstervend rood
je ziel lachte zachtjes
want in de grond
stroomde jouw leven
niet jij maar ik
viel aan afscheid ten prooi
bij lentes eerste dooi…
Het weer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
682 Zelfs Moeder Natuur
Weet niet meer: is het vriezen
Of is het dooien
Na een lentekerst
En een krokus nieuw begin
Treedt de winter in
Gedwongen ijspret
Geen trein of bus maar schaatsen
Op stoepen en straat
Dan smelt het water
Zonneschijn, warme regen
Winter slechts even
Twee maanden te vroeg
Strijden winter en lente
Roert de maand…
Verijst je warme kus
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
962 strooi maar
lentewarmte
dwarrel handenvol
met sneeuw
ik smelt echt niet
mijn liefde is diepvries
ik permafrost
al eeuwen
mijn toendra's
dooien slechts
als zomerzon haar
gulheid geeft vol leven
dan jongt het wild en vreet
zich vol kan ik ook geven
maar als de herfst bronst
gooi ik de kont tegen de krib
verrijst je warme kus weer…
meiboomdansjes
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
612 kinderen
van de lente, ze zijn jong
of oud, het maakt niet uit
hun lint is toch het enige
dat wappert rond de boom
een nieuwe ongekende lente
een uitgesneeuwde menigte
en te verfijnen muziek
vormen beelden van vreugde
verwachting, zelfs verwondering
van noen tot middernacht
geselt verzoening de harten
van afgestorven wintergeesten
de dooi…
Vakwerk
gedicht
3.1 met 24 stemmen
16.272 'Praat me niet van sneeuw en ijs'
sprak mijn meelbestoven vader
terwijl hij witbrood in de rijs-
kast schoof, 'daar komt maar dooi van'.…
Rijpvorstin
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
532 waar ruilt zij
schone kilte
wrakbaar in haar tred
naar lente
waar behuilt zij
als dooi haar wegsmelt
naar een nieuwe tijd
wit naar groene schors
laat haar transparant
in mijn handen sterven
overgaan in warmte
en ik haar tranen lik…
PAAR
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.170 zij, de vrouw
Je herkent hem
aan z'n groenblauwe kop
zij heet verre van 'n schoonheid
Ze zijn elkaar
al jaar en dagen
trouw
Ze wonen
aan de veste Grave
met zicht op de rivier
Ze kennen
er stroming en verval
ommuring,het zand van loswal
Ze dobberen
bij avondlicht
wieken op bij gul strooien
Terwijl de sneeuw
begint te dooien…
Wat respijt.
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
853 Als je bent
aan het einde
van het touwtje,
komt de
mors dooie dood
die douwt je
over de rand
van deze planeet.
Wat heet,
hij dondert jou
in de vergetelheid
en vriend het is
vermetelheid
te denken dat je
voor vele flappen
daar aan
kunt ontsnappen.…
Oogjes toe en snavels dicht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
826 ja, lieve lezers
er is heel wat aan de hand
in ons vrije dichtersland
ik lees hier in de krant
dat u wordt gecontroleerd
en tegenspraak niet getolereerd
praat vooral niet over ‘t minne cijfer
u krijgt nul op het rekest
en wat dooie vissen voor de ijver
ja, beste lezers
uw monden worden stevig dichtgeplakt
en zelfs uw verzen afgepakt…
Donker
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
731 Het is hier een dooie boel.
Het werd opeens weer licht.
Bedankt voor het lezen van mijn gedicht.…
En als zegen....Zijn regen!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
501 Vandaag zijn de daken dus wit, mooi
de straten verraden het al: dooi
met rap tempo laat Hij het warmer worden
morgen meer dan 12 graden
en als zegen...Zijn regen!…
bevroren geluk
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
926 hij kijkt u bijna
smekend aan met zijn
bevroren ogen u kunt
hem daar niet laten
staan denkt u vol
mededogen
u helpt hem uit z’n
koude jas z’n huid lijkt
wel op cellofaan uw jubel
is nog niet spontaan doch
dit verandert wel alras
u warmt hem met uw
smeulend vuur z’n dooi
is hevig maar wel kort u
tovert in een vierde uur
vier…
Vergankelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
790 Wit op aarde van boven onttrokken
gekoelde witte vlokken
dwarrelend in spagaat
van morgens vroeg tot avonds laat
Een dek gespreid in vele dagen
geluidloos in vele lagen
dan treedt er in de dood
de dooi geeft zich bloot
Transformatie als melder
het wordt glashelder
het aardse wordt weer zichtbaar
wit verschijnsel is verdwenen
water neemt…
Lijflied
gedicht
1.9 met 17 stemmen
7.859 Het staat om de dood nog niet te boek,
om de dooie dood niet.
Het voelt nog zo iel aan,
of het mijn tong nog niet kan roeren;
ik voel me beroerd. Hoor hoe
het zou willen schreien.
Ik wil het ooit nog eens op
kunnen schrijven, al is het te weinig
om van te leven, het is om dood te gaan
te veel.…
Gemiste kans
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
846 Ik had moeten weggaan, zei ze
Toen het nog kon
Maar er was altijd wel iets:
Te laat, te vroeg, te koud, te donker
Ik had moeten weggaan
toen de dooi intrad en
het smeltwater in beken stroomde
naar het dal
Waarna de katjes van de hazelaar
Kwistig met hun stuifmeel strooiden
Ik had moeten weggaan
nog vóór de zwaluwen weerkeerden
uit het…
REQUIEM AETERNAM
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
688 Een mooie volle DODENMIS
zet de dooi in van 't verdriet
van alle angsten in 't verschiet
daarop te rouwen, te vertrouwen
leer je weer vol te houwen
van dat, wat het LEVEN IS
REQUIEM ERTEGENAAN!…
Verwachten is zo mooi
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
695 Het is zo mooi iets te verwachten:
de dooi na vorst, het goede nieuws voor morgen,
het mogen laten gaan van grote zorgen,
het is zo mooi iets te verwachten.
Het is zo mooi van iemand te verwachten:
de Heer die komt als licht in 't duister,
Hij komt, maar zonder aardse luister.
Het is zo mooi van Iemand te verwachten.…
Dwingelderveld X
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
331 Straks zal de dooi mijn sporen wissen.
Alleen het beeld houdt aan.…
Gigantische dooi op Groenland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 In amper enkele dagen tijd
raakte Groenland zijn vriespunt kwijt.
Het dooit er kordaat
en als 't zo doorgaat
ligt onze kust in Maastricht, bij 't Vrijt ....…