472 resultaten.
Ernstig
gedicht
2.5 met 19 stemmen
6.981 Hij neemt een bad,
droogt zich af, zegt niet doen
wat hij eerder zei.
Niemand zegt: 'Hij weet niet wat hij wil.'
-----------------------
uit: 'Vogels', 2001.…
Liefde, wind en echo
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
704 beter heb je een man
van de wereld
niet lief
maak er alleen pret mee
fluistert de wind
want weet je
dan voelt zijn ontrouw
niet zo hard
ze droogt haar tranen
haalt mistroostig
haar schouders op
ze had zoveel meer verwacht
van de liefde
maar wat moet je met liefde
als die alleen maar van een kant komt
pret maken
echoot de wind…
Speciale vriend
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
4.316 Mijn zon in donk're dagen,
mijn droogte na de regen,
dankzij jouw zorg en liefde
kon ik er weer tegen.
Je vroeg nooit naar een reden,
maar luisterde gewoon,
daarom ben jij voor mij
een heel speciaal persoon!…
Trance
netgedicht
4.4 met 36 stemmen
1.298 De lust in vlees begonnen
verjaagt spontaan de droogte
van het preutse uur
duik in mijn diepste bronnen
en klim naar grote hoogte
in ons verzengend vuur
laat ons lijf pulseren
als een driftig dier
in ontembare kadans
wij zijn elkanders veren
op de vleugels van plezier
in tomeloze trance.…
Dwalend
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
660 over de vlakte van vergetelheid
almaar draaiend in 't rond
ben ik opzoek naar jou; mijn zoon
wil je vinden hier terstond
zoek ik je in de bomen
en zoek je in het gras
maar hoe zeer ik ook hoopte
dat jij hier aanwezig was
droogt de wind al mijn tranen
sla ik mijn armen om mij heen
zal ik je ooit hervinden
erger gevoel dan leegte is er…
Gebroken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Striemende regen scherpt het aangezicht
dat zich afwendt van vallen
wie droogt mijn haren?
waar gooi ik verdronken kleren?
Alles samen heb ik het water
gereinigd van het woord
De wind doorgespoeld
de wereld geledigd…
Osmose
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 water proeft zich aan, dringt tussendoor
tot verdrongen ruimte naar volstrekt
vergeten, volmaakte droogte
tot dorst zich aandient, borden vol honger
zich ledigen boven verzadigd vlees
in uiteindelijk gemoed
als fragmenten zich rapen, zich schudden
tot vloeibare scherven zijn geplengd
te elfder ure, onvoltooid…
Lente revisited
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
532 toen hield de regen op met bloeden
maar schuurde de droogte
een front van geblakerde wolken trok voorbij
over bos met bomen van alleen hout
en louter dichtbij
dan weer bleef adem stijgen
naar te ijle hoogten
vluchtten zwaluwen naar een vroege dood
totdat, alsnog
ik vast kon houden…
dit zijn de dagen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
478 dit zijn de dagen van
stofwolken en
woestijnhitte
van zout zeep
vuren en
dodendansen
dagen van
bochten en
ravijnen van
vrijplaatsen van
doekjes voor
het bloeden
dagen van
gesloten harten
en deuren
van branden
droogte en de
onbarmhartige zon
dit zijn de dagen van
korte dromen
van lethargie
bedrieglijke kalmte
inktzwarte…
HIJ DROOGT EN ZIJ WAST AF
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.637 Een felle vloek
en het bord valt uit zijn hand
druppels bloed op duizend stukken
hij foetert iets van; ’scherpe rand’
en; ’doe het lekker zelf voortaan!’
zij troost,
maar kan haar lach niet onderdrukken
’Ik help nóóit meer!’
en zijn ogen spugen vuur
strafschop voor haar leedvermaak
zo gaat het bijna ieder uur
zolang al als ze samenzijn…
Blauwe maan in de droogte
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
284 De trein glijdt langs schapen,
zon zakt achter bomen,
avondrood vertoont een blauwe maan,
maar ik voel mijn hart sneller slaan,
want ik ben bijna bij jou.
Als de nacht zich vouwt om het huis
en de stilte als een deken valt,
dan komt het verlangen sluipend terug,
in golven van herinnering
die nooit helemaal doven.
Zij…
Oerdans
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
473 ruig en kolkend is het water
waarin ze tot haar heupen waadt
net als in haar echte leven
moet ze zien
een koers te vinden
aleer ze te pletter zal slaan
tegen de rotsen
even is ze stuurloos
dan luistert ze naar de wind
die haar als immer
weer een uitweg biedt
troostend haar tranen droogt
en haar optilt en meevoert
naar stillere wateren…
Oerdans
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
534 ruig en kolkend is het water
waarin ze tot haar heupen waadt
net als in haar echte leven
moet ze zien
een koers te vinden
aleer ze te pletter zal slaan
tegen de rotsen
even is ze stuurloos
dan luistert ze naar de wind
die haar als immer
weer een uitweg biedt
troostend haar tranen droogt
en haar optilt en meevoert
naar stillere wateren…
Ondraaglijk
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
786 hoe een dag
deel wordt van een kinderboek
waarin zwarte pennenstreken
een vissenoog omzeilen
er dwarrelt iets
van droogte door het raam
en de geur van kaneel
hangt al dagen aan de lijn
het dobberen van de kleine kajak
legt het oeverloze bloot
van water dat blijft stromen
een boek eindigt waar het ooit begon
in de moederschoot…
Osmose
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Al zwetend
verdrijft het droogte
naar de uiterste rand.
Wat onder druk
waterdicht blijft,
moet nog blijken.…
wildvuur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 het wildvuur laat een
spoor van vernieling na
in inkt gedoopt
de bast van de bomen
de wind trekt
slierten van as tussen
vermolmde huizen
het vuurrood gesteente
rouwt zwartgeblakerd
droogte en wind
het allesverterende
vuur verslindt
kent geen genade
de zon zakt in strepen
door het knisperende
naaldwoud…
nat pak
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
112 daar is regen voor
om te groeien en te bloeien
door met een hoosbui
weg te spoelen wat in de weg zat
waarna lucht klaart zodra
wolken weergaloos verwaaien
(kijk maar omhoog en merk hoe
leeg afwezigheid kan zijn)
nu vogels vleugels hebben
resteert ons ‘n vleugje verlangen
dat op de achtergrond droogt
met traanvocht
bij verdunde…
traan in de spiegel
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
981 in haar ogen sluipt verlangen
diep verscholen droogt een traan
elke dag wil zij leven
belooft zichzelf niet op te geven
het gevecht met zichzelf
huilt zij in de nacht
elk ontwaken van de dag
hernieuwt verloren hoop
door die ogen in de spiegel
als zij staart in het heden
waar verlangen weerkaatst
in de vorm van een traan…
Verwondering
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
988 Ik kijk,
ik zoek
de kracht
die tranen
droogt,
verdriet verzacht.
Waar ben je?
Zie mij staan.
Kom te voorschijn,
geef het antwoord,
want de zin
van het leven,
lijkt aan mij
voorbij te gaan.…
Een doorzichtige lach
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
494 er golft water
speels en traag
onder eeuwig
spiegelend blauw
ik schep
met mijn hand
een doorzichtige
lach als innige band
die je pas ziet
in het verdromen
van beelden die
mee zijn gekomen
langzaam sijpel
ik weg zonder een
woord te hebben gezegd
in de scene van scheiden
ik kijk niet om
maar het nat van
mijn schaduw droogt…
naakt in het blootje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.171 of zij nog van hem hield
na zijn solodebuut waarbij hij
moeizame zin na onwennig woord
zijn liefde voor haar de wereld in
ze keek alsof ze toen pas
voor het eerst en toch
ze wist het al zo lang
zijn kermen, zijn kramen
zijn wezenlijke zijn
toen hij sprak over naakt
niet het bloot van hun
gedeelde baden
waarna een handdoek
ze droogt…
Zo verdomd lief!
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
1.601 zoals je me droogt
als ik net uit de douche kom
door me in je armen te nemen
voor een spetterende tango
in de vierde versnelling
zoals je mijn kippenvel wegstrijkt
tijdens adembenemende intervallen
zinderend weer tevoorschijn tovert
met je doordringende blik
die volharding verraadt
als je me neemt
zoals ik ben
was en blijf
zo ja…
Smartlap
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
694 ook al was ik nat en gewillig
tot in het diepst van mijn vezels
respect heb ik nooit gekend
ik word behandeld als voetveeg
de onderliggende partij
van nut maar generlei waarde
totaal uitgeknepen voel ik
de ouderdom in droogte dagen
alle veerkracht is uit mijn vel
ik hang afgetobd over de rand
van een vergeten emmer
een uitgesopte oude…
blank
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
555 op het oerol feest viel het weer tegen
niet de geluiden en niet de muziek
niet de artiesten en hun dramatiek
het was het weer: regen, regen, regen
na de droogte: regen godzijdank
blonde Geert wil heel Nederland blank
-------------------------------------------------------
gehoord op het Oerol festival 2011 naar aanleiding van het regenachtige…
Zomer
gedicht
4.5 met 4 stemmen
14.027 Ineens die drie maanden
met alleen maar droogte.
De cipressen met hun rosse borstels.
De witte schorpioen zonder venijn.
Een zomer van verbrand papier.
De natuur blijft snateren
terwijl ik rot.…
Onbehouden huis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 Genoeg tranen om me aan te laven,
Maar ze kwamen niet, droogden op
Al voor ze ontstonden,
Droogte die mij teisterde
In windvlagen van zinderende warmte
Die door kieren en naden
Binnenkwam in dit onbehouden huis,
Huis dat van binnenuit werd uitgehold
En waarin alleen Zijn mantel die
In mooie plooien naar beneden hangt,
Zijn rechterhand…
Weten al de azen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
766 het regent nu
maar in de
warme zon
zie ik je staan
oogt blikken die
het rood weerkaatsen
nee het is geen schrikken
wij weten al de azen
je opent me
ik stamp het licht
van alle plassen dicht
met rode laarsjes aan
jij laat me gaan in
spelen als een kind
alleen jouw liefde
droogt mijn blonde haar…
Maak 't
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.219 maak 't liefste, beter
een laatste valt me hoog
maak m'n droogte ziedend
kiem mijn zaden vlak
ontdoe je schoonte, naar
onschuld blauwe weiden - je vloeit
uit mijn handen, grip graait je niet
uit mijn handen, ren rot ren
los
gelaten nacht en sterren tegemoet…
Het hoedje van Katoo
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
831 Het hoedje van Katoo, het is van puur natuur;
ik zie het graag, het kind is nog vol vuur
en aandacht voor de wereld; het blaakt van levenslust
en drinkt vertrouwen uit de bron die nimmer
droogt, want leven is gegeven. Een kind
kan dankbaar zijn en ongestoord het nu-moment beleven.
Waar is mijn eigen kinderhart gebleven?…
HOE IK MIJ WEET
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
638 Je roept me bij mijn naam
ik hang mijn haren uit
en wacht
het daglicht klimt
ergens speelt een pad
voor prins
ik hoor het aan zijn kwaken
weer een spinnewiel
te gaan
voor een dag vol goud
vrouw Holle lacht
ze droogt de schone was
strijkt strakke plooien
in tijd
maar alleen
het daglicht weet dat
ik geen Repelsteeltje heet…