Alle inzendingen over duisternis

1813 resultaten.

Sorteren op:

Elpenbeen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 678
de dag verdwijnt in stille zuchten verdiept het heelal door een spectrum van gedichte kleuren zwarte veren van de droomvogel klapperen nog zij dragen het leven in ivoren tinten verheffen de nacht…
Channanja10 februari 2006Lees meer >

Heimwee

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.194
Ik mis mijn tranen huil nu zonder liefde. Heimwee naar het duister in het licht. In vrijheid gebonden en gevangen. Stil en eenzaam schrijf ik mijn gedicht. Ik mis de pijn en draag haar mee in stilte. Het lijden en het zwart waarin ik zweef. Ik lach en dans maar zonder diep verlangen. Vergeten wie ik ben en dat ik leef…

Credo

gedicht
4.1 met 66 stemmen aantal keer bekeken 46.572
Niets te verwachten, niets te hopen: er rest mij niets dan duisternis en Dood. Ik zie het, maar ik wankel niet: wie Gij ook zijt, U heb ik lief, met heel mijn hart, met al mijn Bloed.…
Gerard Reve14 december 2023Lees meer >

zoeklicht

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.374
zij die licht gaf bij duisternis is nu ook verdwaald in die donkere tunnel van vergetelheid hij die zich liet leiden als een blinde zal verstoken blijven van haar hand wij die observeren in de schemering sluiten de gordijnen en maken groot licht…

geen lichtpunt,

hartenkreet
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.176
Zo nu en dan komt er iemand die me uit de duisternis wil trekken. Ze proberen me te helpen, helpen om het licht te ontdekken. Ik durf niet in het licht, ik wil niet zichtbaar zijn. In het licht ben ik kwetsbaar, en ik wil geen pijn. laat me gewoon met rust.…

Het zwarte innerlijk

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 758
Duisternis betreden Op eigen initiatief De werkelijkheid verlaten Zonder de terugweg te markeren Voortgedreven door angst Dalen we dieper af Tot we daar aankomen Bij de poel van zwart Een glimp van reflectie Laat daar onze zonden zien Verdriet en ontroostbaarheid Dringen door tot onze geest De pijn die we voelen Ondraagbaar en kil…

Waarom is het zo dom geregeld?

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 800
Ik voel me in de duisternis ontheemd. De zon is juist des nachts het hardste nodig en in het daglicht is-ie overbodig. Dit vind ik - op z'n zachts gezegd - wat vreemd. Ik sta van nóg meer rariteit versteld: de armen, die de centen 't meest behoeven, bezitten juist het allerminste geld. - De rijken, die 't niet nodig hebben, véél!…

nooit meer

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.142
vanuit de duisternis keek je naar de wereld naar de mensen, naar het geluk je probeerde met je hand deze warmte naar je toe te halen om maar nooit meer de koude en de eenzaamheid te voelen.…
Marieke14 juni 2008Lees meer >

Advent

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 659
Nu de dagen korten en het licht soms dagen wegblijft, zoekt mijn ziel opnieuw naar Jou. Oeroud verlangen komt weer boven, en de zangen die ik als kind al hoorde. Rorate zingt mijn ziel vol van weemoed, verlangen en ontroering. De zon die ondergaat en het licht dat even nog wil dralen doet iets trillen in de kamer die in schemer wordt gehuld…
Adeleyd8 december 2008Lees meer >

Zwart licht

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 676
Licht stormt binnen van de schelle t.l.: de cipier opent de deur van mijn cel, zijn silhouet ontneemt mij mijn verhaal, zwart mijn blik in het verblindend portaal. Hoe komt die cipier aan zijn lamplichtmacht? Heeft hij mijn detentie dan reeds verwacht toen ik niet over mijn ik-hemel zweeg, dacht dat mijn ballon de wereld ontsteeg, daarmee…

Tweede akte/ de zon was dood

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 688
geboortekanaal Duister het andere kon nu schijnen grijs licht ruis van fotonen een beetje als uit de ether verdwenen teevee kanalen het dode meisje schikte zwarte papavers op een tafeltje haar zolderkamertje kleurde keurig in diverse onkleuren Vandaag kreeg ze bezoek van de lang verwachtte een gearrangeerd huwelijk van licht en duisternis…

Aan mijne uitbrandende kaarse

poëzie
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.182
Maar, levend zinnebeeld van 't leven dat verdwijnt, Gij smoort in duisternis nu gij uw licht gaat missen; En ik ga door de dood uit mijne duisternissen Naar 't onuitbluslijk licht, dat in de hemel schijnt.…

JOB

poëzie
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.157
De dag verga, waarin ik werd geboren, Der donderbuien dikke duisternis Trekke zich samen waar zijn luister is, Hij zij verschriklijker als geen te voren. Was ‘t mij bij de eerste oogopslag beschoren Te sterven..., waar zelfs geen gefluister is Van leed, men vrij van elke kluster is, Zou mij de rust van koningen behoren.…

Duister adem

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 619
De tak gebroken deelt de schaduw mede ontmaagd door het zwaard van de eenvoud zoals ik al wist tijdens het begin zijn spreektaal lippen trillen de zaadlozing uit elkaar als een dode kip laat hij zich pakken voegt hij zich zijn worst bij het uitgestalde vleeswaar van de Agrarische Hema die soms neigt naar het Oosten dat zucht onder…
mobar17 juli 2009Lees meer >

identiteit

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 850
treed naar voren in het licht in duisternis krijgt ontvangenis de diepe schaduw van uiteindelijkheid en in het niets kan je ook zonder ben je enig ongebonden laat je wimpers vallen over je schaamte de mens is geboren uit de schande die de onderbuik bezit het is het dragen van alles wat is op zwarte vleugels zonder hoop ooit…

Sterven. II.

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.134
In brede baren van duisternis Sluit over mij de zee, In een afgrond van geheimenis Slip ik geluidloos mee.…

duistere dagen

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 788
tijdens de duistere dagen ontdekken mensen elkaar en elkanders kwetsbaarheid...…

`De Ster`

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.016
Een ster, die voor ieder een licht in de duisternis is. Wij hopen dat hij ook uw pad mag verlichten.…
E.J. vd Brom28 december 2009Lees meer >

HOUVAST

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 720
Op de woeste zee van het leven al uitkijkend en hopend zwemmen moeizaam tegen waterbergen stijgen daarbij steeds weer neervallen tenslotte vertoont zich een hechte klip geeft nieuwe moed en veilig oponthoud de sterke rots is vol belofte van trouw en sterke bescherming stervend schuim spoelt tussen de blokken baart behouden rust - lijdzaam…

Nacht, kan ik je proeven?

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 766
wachten voor de nacht door een zwoele duisternis neen, geen middernachtmis straalt zoveel macht ben je werkelijk zo zwart hier nog wat licht weet dat ik zwicht waar zit jouw donker hart…

WOUDLEVEN RONDOM SPIEGEL

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 664
's Nachts volgt het reekalfje vol ondekkingslust moeders zachte hoefklop. Haar achterlichaam glimt melkwit in het duister, spant zich waakzaam bij elke klank in 't bos, dat luidruchtig rust, stelt het jong tijdens moeizaam stappen gerust, wijst de verborgen weg tussen vlier en braam, draait om boven kruiden, nietig maar heilzaam, die de zwarte…
Han Messie18 augustus 2011Lees meer >

KERSTNACHT

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.390
Het warme gouden licht, dat de krib omringt, siddert met ijle vlammen en stralen, die dooreen draaien, in elkaar verdwalen. Hoor wat hun dansende stem nodend zingt: "De wereldgeest berekent, stuwt en wringt. Laat allen hier komen zonder dralen. Bij dit kind hoef je niets te behalen. Het lied van onsterf 'lijke genade klinkt." Een klein vonkje…
Han Messie2 november 2011Lees meer >

Droefenis

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 744
Duisternis en droefenis mijn geest lijkt daaraan verbonden niets kan ik nog doorgronden ik vecht me door dag en nacht de zon, sterren en maan zie ik met een leeg hart aan alles is zo onbeduidend het donker zo krachtig het leven alleen al is mij te machtig.…

Zoeklicht

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 903
Wat zou ik gelukkig zijn Wat zou ik schijnen Alle hoekjes en gaatjes zou ik ze nemen Op zolder de kelder in donkere steegjes of waar dan ook, niets is mij te gek Full charged battery's in mijn zak nimmer futloos geen ene dag Altijd brandend nimmer gedoofd wakkert mijn vuur onvermoeid Donkere parken verlichte wegen Overal en iedereen…

Nieuwe dag

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.396
Met duisternis in m'n hoofd trek ik in somberheid in mezelf gekeerd en verdoofd de voordeur achter me dicht. En dan opeens, plotseling ben je daar: stralend zonlicht op een nieuwe dag!…

HERFSTGROND

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
De voldane aarde van het najaar mijmert dof berustend, glimmend, trots, bewust over dankbare, vergane wellust, die zij gul gaf aan bloem en korenaar. Bezadigde kluiten voelen zich zwaar, worden door natte koelte sterkend gekust, verzorgen teer leven, dat in hen rust, hoopvol uitziet naar de wintertovenaar. Verstild wandelt bezwerende daadkracht…

Diagnose

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 891
Beetje bij beetje valt het weg Sluipend komt het Je moet sterk zijn nu maar ik weet dat je dat bent Afwachten niets dan afwachten Rusteloos In de nacht zijn mijn ogen open Starend in de duisternis Maar ik weet dat jouw innerlijke kracht groter is dan die van ons allemaal…
Liz30 augustus 2012Lees meer >

NACHT

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.052
In 't wijd gedachteloze ruim der nacht Ligt er mijn ziel als een te blazen veder, Die, opgenomen, kwam op de aarde weder Na 'n winde-vaart gevallen schommel-zacht. Gelijk met donzen pluizen gans omzwacht, In molge schaûw ter rust gelaten neder, Schouwt zij in 't aanzichtloze en volgt het teder Geadem van 't gekamerte der nacht. Blosloos…

Achter schaduw van mijn stilte

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 692
Mijn woorden, ze waren vaak onzinnig al kwamen ze dikwijls uit diepte waar ik door mijn verslaving aan de nacht met mijn ziel in verzeild was geraakt ik sprak soms wel hoop uit in een verklaring van vergankelijkheid liet ik de dagen scharnieren met het verlangen van de nacht ook kleurde ik wolken in het bijzonder op zolder stonden duizend…