1813 resultaten.
Elpenbeen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
678 de dag verdwijnt
in stille zuchten
verdiept het heelal
door een spectrum
van gedichte kleuren
zwarte veren
van de droomvogel
klapperen nog
zij dragen het leven
in ivoren tinten
verheffen de nacht…
Heimwee
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.194 Ik mis mijn tranen
huil nu zonder liefde.
Heimwee naar het duister
in het licht.
In vrijheid
gebonden en gevangen.
Stil en eenzaam
schrijf ik mijn gedicht.
Ik mis de pijn
en draag haar mee in stilte.
Het lijden
en het zwart waarin ik zweef.
Ik lach en dans
maar zonder diep verlangen.
Vergeten wie ik ben
en dat ik leef…
Credo
gedicht
4.1 met 66 stemmen
46.572 Niets te verwachten, niets te hopen:
er rest mij niets dan duisternis en Dood.
Ik zie het, maar ik wankel niet: wie Gij ook zijt,
U heb ik lief, met heel mijn hart, met al mijn Bloed.…
zoeklicht
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.374 zij die licht gaf
bij duisternis
is nu ook verdwaald
in die donkere tunnel
van vergetelheid
hij die zich liet leiden
als een blinde
zal verstoken blijven
van haar hand
wij die observeren
in de schemering
sluiten de gordijnen
en maken groot licht…
geen lichtpunt,
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.176 Zo nu en dan komt er iemand die me
uit de duisternis wil trekken.
Ze proberen me te helpen,
helpen om het licht te ontdekken.
Ik durf niet in het licht,
ik wil niet zichtbaar zijn.
In het licht ben ik kwetsbaar,
en ik wil geen pijn.
laat me gewoon met rust.…
Het zwarte innerlijk
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
758 Duisternis betreden
Op eigen initiatief
De werkelijkheid verlaten
Zonder de terugweg te markeren
Voortgedreven door angst
Dalen we dieper af
Tot we daar aankomen
Bij de poel van zwart
Een glimp van reflectie
Laat daar onze zonden zien
Verdriet en ontroostbaarheid
Dringen door tot onze geest
De pijn die we voelen
Ondraagbaar en kil…
Waarom is het zo dom geregeld?
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
800 Ik voel me in de duisternis ontheemd.
De zon is juist des nachts het hardste nodig
en in het daglicht is-ie overbodig.
Dit vind ik - op z'n zachts gezegd - wat vreemd.
Ik sta van nóg meer rariteit versteld:
de armen, die de centen 't meest behoeven,
bezitten juist het allerminste geld.
- De rijken, die 't niet nodig hebben, véél!…
nooit meer
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
2.142 vanuit de duisternis
keek je naar de wereld
naar de mensen, naar het geluk
je probeerde met je hand
deze warmte naar je toe
te halen
om maar nooit meer
de koude
en de eenzaamheid
te voelen.…
Advent
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
659 Nu de dagen korten en het licht soms dagen wegblijft,
zoekt mijn ziel opnieuw naar Jou.
Oeroud verlangen komt weer boven,
en de zangen die ik als kind al hoorde.
Rorate zingt mijn ziel vol van weemoed,
verlangen en ontroering.
De zon die ondergaat en het licht
dat even nog wil dralen
doet iets trillen in de kamer die in schemer
wordt gehuld…
Zwart licht
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
676 Licht stormt binnen van de schelle t.l.:
de cipier opent de deur van mijn cel,
zijn silhouet ontneemt mij mijn verhaal,
zwart mijn blik in het verblindend portaal.
Hoe komt die cipier aan zijn lamplichtmacht?
Heeft hij mijn detentie dan reeds verwacht
toen ik niet over mijn ik-hemel zweeg,
dacht dat mijn ballon de wereld ontsteeg,
daarmee…
Tweede akte/ de zon was dood
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
688 geboortekanaal
Duister
het andere kon nu schijnen
grijs licht
ruis van fotonen
een beetje als
uit de ether verdwenen
teevee kanalen
het dode meisje
schikte zwarte papavers
op een tafeltje
haar zolderkamertje
kleurde keurig in diverse onkleuren
Vandaag kreeg ze bezoek
van de lang verwachtte
een gearrangeerd huwelijk
van licht en duisternis…
Aan mijne uitbrandende kaarse
poëzie
4.1 met 8 stemmen
4.182 Maar, levend zinnebeeld van 't leven dat verdwijnt,
Gij smoort in duisternis nu gij uw licht gaat missen;
En ik ga door de dood uit mijne duisternissen
Naar 't onuitbluslijk licht, dat in de hemel schijnt.…
JOB
poëzie
2.5 met 10 stemmen
2.157 De dag verga, waarin ik werd geboren,
Der donderbuien dikke duisternis
Trekke zich samen waar zijn luister is,
Hij zij verschriklijker als geen te voren.
Was ‘t mij bij de eerste oogopslag beschoren
Te sterven..., waar zelfs geen gefluister is
Van leed, men vrij van elke kluster is,
Zou mij de rust van koningen behoren.…
Duister adem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
619 De tak gebroken
deelt de schaduw
mede ontmaagd
door het zwaard
van de eenvoud
zoals ik al wist
tijdens het begin
zijn spreektaal lippen
trillen de zaadlozing
uit elkaar als een dode kip
laat hij zich pakken
voegt hij zich zijn worst
bij het uitgestalde vleeswaar
van de Agrarische Hema
die soms neigt naar het Oosten
dat zucht onder…
identiteit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
850 treed naar voren
in het licht
in duisternis
krijgt ontvangenis
de diepe schaduw
van uiteindelijkheid
en in het niets
kan je ook zonder
ben je enig
ongebonden
laat je wimpers vallen
over je schaamte
de mens is geboren
uit de schande
die de onderbuik bezit
het is het dragen
van alles wat is
op zwarte vleugels
zonder hoop
ooit…
Sterven. II.
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.134 In brede baren van duisternis
Sluit over mij de zee,
In een afgrond van geheimenis
Slip ik geluidloos mee.…
ANGST
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
2.535 zal het angst zijn
die lichtjes van kerstmis
begin december..?…
duistere dagen
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
788 tijdens de duistere dagen
ontdekken mensen elkaar
en elkanders kwetsbaarheid...…
`De Ster`
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.016 Een ster, die voor ieder
een licht in de duisternis is.
Wij hopen dat hij ook uw pad
mag verlichten.…
HOUVAST
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
720 Op de woeste zee van het leven
al uitkijkend en hopend zwemmen
moeizaam tegen waterbergen stijgen
daarbij steeds weer neervallen
tenslotte vertoont zich een hechte klip
geeft nieuwe moed en veilig oponthoud
de sterke rots is vol belofte
van trouw en sterke bescherming
stervend schuim spoelt tussen de blokken
baart behouden rust - lijdzaam…
Nacht, kan ik je proeven?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
766 wachten voor de nacht
door een zwoele duisternis
neen, geen middernachtmis
straalt zoveel macht
ben je werkelijk zo zwart
hier nog wat licht
weet dat ik zwicht
waar zit jouw donker hart…
WOUDLEVEN RONDOM SPIEGEL
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
664 's Nachts volgt het reekalfje vol ondekkingslust
moeders zachte hoefklop. Haar achterlichaam
glimt melkwit in het duister, spant zich waakzaam
bij elke klank in 't bos, dat luidruchtig rust,
stelt het jong tijdens moeizaam stappen gerust,
wijst de verborgen weg tussen vlier en braam,
draait om boven kruiden, nietig maar heilzaam,
die de zwarte…
KERSTNACHT
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.390 Het warme gouden licht, dat de krib omringt,
siddert met ijle vlammen en stralen,
die dooreen draaien, in elkaar verdwalen.
Hoor wat hun dansende stem nodend zingt:
"De wereldgeest berekent, stuwt en wringt.
Laat allen hier komen zonder dralen.
Bij dit kind hoef je niets te behalen.
Het lied van onsterf 'lijke genade klinkt."
Een klein vonkje…
Droefenis
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
744 Duisternis en droefenis
mijn geest lijkt daaraan verbonden
niets kan ik nog doorgronden
ik vecht me door dag en nacht
de zon, sterren en maan
zie ik met een leeg hart aan
alles is zo onbeduidend
het donker zo krachtig
het leven alleen al is mij te machtig.…
Zoeklicht
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
903 Wat zou ik gelukkig zijn
Wat zou ik schijnen
Alle hoekjes en gaatjes
zou ik ze nemen
Op zolder de kelder in donkere steegjes of waar dan ook, niets is mij te gek
Full charged battery's in mijn zak
nimmer futloos geen ene dag
Altijd brandend nimmer gedoofd
wakkert mijn vuur onvermoeid
Donkere parken verlichte wegen
Overal en iedereen…
Nieuwe dag
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
3.396 Met duisternis in m'n hoofd
trek ik in somberheid
in mezelf gekeerd en verdoofd
de voordeur achter me dicht.
En dan opeens, plotseling
ben je daar: stralend zonlicht
op een nieuwe dag!…
HERFSTGROND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 De voldane aarde van het najaar
mijmert dof berustend, glimmend, trots, bewust
over dankbare, vergane wellust,
die zij gul gaf aan bloem en korenaar.
Bezadigde kluiten voelen zich zwaar,
worden door natte koelte sterkend gekust,
verzorgen teer leven, dat in hen rust,
hoopvol uitziet naar de wintertovenaar.
Verstild wandelt bezwerende daadkracht…
Diagnose
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
891 Beetje bij beetje
valt het weg
Sluipend komt het
Je moet sterk zijn nu
maar ik weet dat je dat bent
Afwachten
niets dan afwachten
Rusteloos
In de nacht
zijn mijn ogen open
Starend in de duisternis
Maar ik weet
dat jouw innerlijke kracht
groter is
dan die van ons allemaal…
NACHT
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.052 In 't wijd gedachteloze ruim der nacht
Ligt er mijn ziel als een te blazen veder,
Die, opgenomen, kwam op de aarde weder
Na 'n winde-vaart gevallen schommel-zacht.
Gelijk met donzen pluizen gans omzwacht,
In molge schaûw ter rust gelaten neder,
Schouwt zij in 't aanzichtloze en volgt het teder
Geadem van 't gekamerte der nacht.
Blosloos…
Achter schaduw van mijn stilte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
692 Mijn woorden, ze waren vaak onzinnig
al kwamen ze dikwijls uit diepte
waar ik door mijn verslaving aan de nacht
met mijn ziel in verzeild was geraakt
ik sprak soms wel hoop uit
in een verklaring van vergankelijkheid
liet ik de dagen scharnieren
met het verlangen van de nacht
ook kleurde ik wolken
in het bijzonder op zolder
stonden duizend…