Alle inzendingen over eilanden

746 resultaten.

Sorteren op:

Postzegel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 411
het meest afgelegen eiland ter wereld stormen, hoge golven en rotsen onmogelijk te omarmen, een passage door de diepte van verwijdering het einde van zee en aarde, verdwenen in een horizon met gekartelde rand…
Iniduo17 juli 2016Lees meer >

Tussen wal en wieg

snelsonnet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.436
Op een eiland wordt je toch zo fijn geboren Je bent gewend aan water om je heen Je ziet geen mens en bent toch niet alleen En licht is er in bundels van de toren Terschelling blijft van barenswee verstoken Het voelt alsof de Wadden zijn gebroken…

voorspelbaar

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 575
ik ben er niet ik ben er wel ik ben er niet wel in het rondgaan achteraf beschouwd van de nacht en mijn mond voor om het even welke overgave de herhaling bij de eerste lichaamsschemering wanneer vooraf beschouwd de rest van mijn zwaartekracht verdwijnt als een eiland in het midden van de dag…

Utøya

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 570
nog steeds zinkt het krijsend eiland naar de bodem van de bloedzee waar het noorderlicht verdwenen is en de zon alleen maar onder gaat o Heer, heeft U werkelijk de mensheid losgelaten? ook al sleept de dood mij mee toch laat ik U niet los…

vers-gevallen

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 570
en zo verdwijnt de avond weer in woorden het gaat niet verder meer dan de harde oppervlakte en het mes dat de riemen snijdt van mijn eiland -op slot- in de hoek van de kamer ik haal mijn portret van de muur missen doe ik je al lang niet meer ik zou niet weten hoe…

twee-eenheid (voor Fatuma)

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
op het acaciaroze laken het kleine onbereikbare eiland ver verwijderd van de grauwe wereld ligt het kind in de armen van haar moeder hun warme gezichten dicht zo dicht bij elkaar voor altijd verbonden in pure onuitsprekelijke tederheid…
J.Bakx30 augustus 2015Lees meer >

Gered!

snelsonnet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 644
De hel is afgeschaft hoor ik beweren door protestanten en zelfs katholieken Behalve op een eiland van de Grieken waar 13.000 zielen wrang creperen Gered! Ze zijn nu uit de woeste brand Dankzij het uiterst gulle Nederland!…
Aar Noordam13 september 2020Lees meer >

Hart van de ziel

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
Zoals de verbijsterende oceaan het groene eiland omringt zo ligt in de ziel van de mens een afgelegen Tahiti vol vrede en vreugde, maar wel omringd door alle ontzettingen van het ten dele geleefde leven.…

mythos.

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 567
het blauw en wit van het land in de verte beschrijft de eeuwenoude mythes met de kracht van overlevering waarin je wel moet geloven geluk is hier aan boord gaan op weg naar dat betoverende eiland in gindse verte…

Eire

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 425
Ruige steile zwarte rotsen golven spattend huizenhoog op de rafelrand van Eire eiland ooit vier eeuwen terug onder Cromwells Brits bewind tussen wilde westenwind kleuren van de regenboog…
Maxim23 juni 2023Lees meer >

Mos

snelsonnet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 143
Een jong bedrijf kweekt mos voor op beton Dat blijkt in sterk verstedelijkte delen Toch minstens wel een graad of acht te schelen Ik hoop dat dit ook werkt op mijn balkon Ik wil niet langer vluchten naar de bossen Ik vind dat ze mijn huis bemossen mossen!…

Eilandvulkaan

netgedicht
2.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.268
Zij is eiland en altijd vulkaan met witte wolken die haar sneeuw getopte kegel raken zij verjaagt mensen die haar bevolken en die haar rode lava laten braken zij is ook aardevrouw en haar hete zwavel daalt traag en treurt als gloeiend bloed met sissende stoom die mij huiveren doet en mijn koude zee verkleurt zij is soms boete…
Verdano20 januari 2004Lees meer >

Mandalika

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.913
Als 't leven op aarde opnieuw moest beginnen, Zou het niet zuiver blijven, allen op dit eenzame eiland? -------------------------------------- uit: Soleares II Islas (1933)…

Santa Margherita

gedicht
3.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 9.365
Het terras van onze villa is opgenomen in het lila van de baai. Rapallo en Sestri liggen aan de voet der bergen te trillen in de zon. Palmen wuiven er in de wind en ver op zee deinen de vissers met de blauwte mee Dit is de parel van Ligurië wij gaan de trappen naar beneden om inkopen te doen: olijven, vijgen, ansjovis en wijn, die hier bijna…

Welkom in de wereld...de wereld van...ja die!

netgedicht
3.6 met 61 stemmen aantal keer bekeken 6.343
Wachtend op de zon die komt Wacht ik midden in de nacht, ondertussen Mailen we één en ander Over wat die specifieke ene van die specifieke ander Verwacht Je wilt grappen met me delen En ik wil graag dat jij lacht Je wilt een schouder, ik wil strelen En je steunen met mijn kracht En… we mailen Je wilt met mij op een eiland leven, alleen…

Droom

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.616
zo klom ik op Vogeleiland at de kwarteleieren met de aalscholver op mijn erectie sprong in bramenstruiken en likte de doornen naakt als ik was schuurde ik mijn huid spoot mijn zaad tussen kroos en karper omarmde de wezel en hermelijn en sliep de zeven dagen totdat ik naar huis moest we eten spruitjes, zei moeder mijn broers likten…
erik29 juni 2005Lees meer >

braaklust

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Dit velijn is het zijn het blakende blank braakt de leegte je kan er alleen nog een streep onder trekken maar je wist niet dat alles eronder verdrinkt omdat je de einder van de zee getrokken hebt wat rest is een paar rondjes schetsen ten teken dat wij bar eiland zijn en de overzet achteraf…

Rottumeroog verlaten

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 775
Wat hier verleden heet, spoelt aan, breekt af bij zijn veren, raakt overspoeld, wandelt afgekalfd als eiland regelrecht in zee. 2. Een grens ternauwerloops lucht. Een grens ternauwernood kreek, Droogvallende bedding bij zand, zout en ontij. De vloed van de tijd breekt genadeloos elke weerstand.…

Droomland

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 931
azuren kussen vinden haar opgezette lippen daar op het eindeloze strand van hun kleine tropisch eiland voor een week of drie dan toch met het hoofd in elkanders handen het hart verwarmd tot 30 graden - en meer tijdens de korte nachten - hun plekje om eens los te laten wat een ander soms begeert maar niet vinden kan noch wil samen gedachten…

badplaats

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 875
de zee kust het land niet meer waar achter boulevards de kermis heerst ik vlucht naar dat kleine land geheel omringd door water waar in 't uitzicht naar alle kanten mijn ziel weerspiegeld wordt uit "De Zee en Ommelanden"…

Eilandavontuur

hartenkreet
4.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.791
We gaan het avontuur aan En lopen op gevoel De andere kant van het eiland Is voor vandaag het doel We hebben wel een kaart gekocht Maar kijken er niet op Lopen onze neus achterna Avonturiers in de dop We wijken van de harde paden Kijken onze ogen uit Groene bossen, weidse duinen De mooiste dingen kosten geen duit Dan lopen we vast,…

Herfstoever

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 804
waterkant, zijn kromme benen het riet nog zomers, de lucht wat zoet weerspiegeling, wat ooit zijn leven was eenden kwetterend, brutale snaters motregen, een zuchtje wind handenwrijvend, glimlach lijkend wat dieper in de capuchon wenkbrauwen ernstig in zicht daar ligt de oude roeiboot dat zijn de roeispanen je kunt gaan varen het eiland…
mobar23 oktober 2008Lees meer >

Eiland tussen de bomen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Ik zie het eiland tussen de bomen liggen en denk aan vroeger, voor ik leefde en de glazen stolp begint zijn werk en daalt neer. Zij beschermt mijn hele zijn: als niemand ben ik afgesloten van de angst. Wil het uitschreeuwen, niemand hoort mij. Veilig achter het glas, men hoort mij niet.…
marina9 april 2009Lees meer >

Gedicht zonder naam

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.491
Opeens schreef ze niet meer Altijd schreef ze nog Wat er ook gebeurde Maar opeens waren er geen gedichten meer Ze was met de Noorderzon vertrokken Naar een land zonder naam Ze kon dus ook niemand laten weten Dat ze daar naar toe zou gaan Want hoe noem je een land zonder naam Ze zou het ook geen naam geven Dat was wel lekker rustig zo Niemand…

Veerboot

snelsonnet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 974
Ze gingen naar een eiland van de Wadden. Dankzij het reukvermogen van zo’n hond Die wiet en drugs en hasjiesj bij hen vond, Greep men daar negen jongens bij hun kladden. Waardoor voor mij afdoende is verklaard Waarom de speedboot Koegelwieck daar vaart.…

Plastic eilanden op komst

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 564
Volgens Amsterdamse verslagen meert men straks aan langs plastic kaden of houdt men zich schuil op drijvend zwerfvuil. 't Lijkt Hollands hoop voor bange dagen.…
Aramis22 juli 2010Lees meer >

Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Overal weerspiegelden de wolken zich flonkerend in de golven. De zeewind voerde verre geuren mee en speelde met jouw natte, blonde haren. Vanaf de duinen zag ik tegen terugwijkende verten in het wit van de branding jouw vertrouwde gestalte staan en ik bevroor de tijd in celluloid met een knipoog van mijn polaroid. Nu waart de nagedachtenis…

Zo voor het rapen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
jij had de rust zo voor het rapen maar je sporen in het zand lijnden vaste koers geen twijfel of moment van overweging tekenden hun speelsheid op het strand in het spel van wind en wolken ging je volledig mee toch bleef je tred steeds parallel aan zee de verte focuste in eindeloos herhalen maar op een eiland vertellen einde…
wil melker4 september 2013Lees meer >

Oergrond

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
van vogels van het gejaagde pad, in dromen verloren geboeid aan ketens van verlangen zag het ineengestrengeld met de grond de aarde van het platteland de hoeven geschraapt, handen roepend en schiep de wereld zoals het was en wij bleven achter op het eiland zonder voeten aan alle golven vrij.…