inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

vers-gevallen

en zo verdwijnt de avond
weer in woorden

het gaat niet verder

meer

dan de harde oppervlakte
en het mes dat de riemen
snijdt

van mijn eiland
-op slot-
in de hoek van de kamer

ik haal mijn portret van de muur

missen doe ik je al lang niet meer
ik zou niet weten hoe

Schrijver: kerima ellouise, 14 aug. 2013


Geplaatst in de categorie: psychologie

4,4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 196

Er zijn 7 reacties op deze inzending:

Naam:
Irmlinda de Vries
Datum:
18 aug. 2013
Briljant hoe het gemis zijn vorm kiest om te integreren in het dagelijkse ritueel, beschreven in jouw rakende woorden Kerima!
Naam:
Rudolf
Datum:
16 aug. 2013
Intrigerend.
Naam:
Alexander Peters
Datum:
16 aug. 2013
Fantastisch
Naam:
Hilly Nicolay
Datum:
15 aug. 2013
Prachtig geschreven weer Kerima.
Naam:
geeraardt
Datum:
14 aug. 2013
zelfs missen lijkt te wennen...
fraaie openingszin trouwens
Naam:
switi lobi
Datum:
14 aug. 2013
Klasse Kerima!
Naam:
wietewuiten
Datum:
14 aug. 2013
intktzwart bij het eerste lezen. maar duidelijker kruipt het stilaan uit elke kier. knap toch steeds.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)