377 resultaten.
Moest je
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Ooit een glimlach verliezen
met je ronde, zachte en intelligente ogen
Lippen gelijk de golven van woeste manen
net een stuurloos ruiter
de nachtelijke ster die de weg baant
door je lange zijdeachtige vacht
je postuur die me vertederd
moest je..…
Dood hout zorgt voor nieuw leven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
512 ooit was hij oersterk
reeën schuurden vaak hun vacht
aan de bast van deze pracht
een kanjer van een zilverberk
maar hij moest het zwaar bekopen
stond voor velen in de weg
de kettingzaag werd in zijn stam gezet
zo triestig kan het bomenleven lopen
zo, het dode hout is wat er rest
enkele zwammen proberen te overleven
tevens wat gekraak,…
Femke's zoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Ik droomde dat ik ergens lag te slapen
'k Zat nog op school, ravotte met wat knapen
We gingen een verlaten woonark kapen
Met een op echt gelijkend speelgoedwapen
Opeens verschenen er drie donk're apen
Waren het duivels, in een vacht van schapen?
Net toen ik al m'n moed bijeen moest rapen
Bleek het een boze droom, kon niet meer slapen…
Schoonheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
851 Als zware deken
hangt geluidloos de nacht
wikkelt stille vormen
in haar ravenzwarte vacht
Myriaden sterren
kristallen van licht
maken de hemelboog
een goddelijk gezicht
Het meer bespeelt de volle maan
het spiegelbeeld kraakt
rimpels in haar zilver
als water haar raakt
Lopend in de nacht
één met zoveel luister
mijn blik reikt omhoog…
Witte magie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
553 Uit haar handen stroomt de balsem
voor de kinderharten
zij weert de angst uit schaduwen
met dunne lijnen
zoals orakels doen - mijn vacht
komt voort uit haar bescherming.
In hoeverre ik kan toveren weet ik niet -
Doornroosje weet het.…
In Medias Res
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Het roestbruin bloeiend
bedolven onder het witte laken
van de continue geboorte
De stem van de stilte
zweefde over het open veld
zelfs de kraaien vluchtten
Zout was de dauw
de tranen van het ontwaken
deden de ramen beslaan
Zacht glooiend plooide
het landschap zich ondertussen
naar het afscheid van de winter
Haar groene vacht werd…
Doordrenkt Valentijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 Mijn vacht compleet doordrenkt
omringd door een vetlaag
wat absorbeert voorspoed
in jouw tissue vandaag.
Mijn Valentijn verdoofd
door rozengeuren
bedekt door rozenbladeren
opent deze dag deuren.…
Hert
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.634 Voel mijn benen zich verdunnen en draaien
onmiddellijk volgen mijn armen het groeien van hoefjes
ik stap uit mijn jurk en mijn hemd inmiddels te groot en
voel mijn vacht in de wind
mijn oren richten zich zetten uit en ik
luister naar het kletteren van borden ver in de keuken
het waaien van gras
ik hoef inmiddels niets meer.…
Offermeisje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
357 Wacht maar
tot ik groot zal zijn, een heldin
Onder warme schapenwol
onder sterren en wolken
word ik weerloos als een lam
bloedend wakker, zak ik weg
in mijn vacht, als een heldin…
Sociale incompetentie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 als ik op mijn PC werk
voel ik mij soms als een hond
met parasieten in mijn vacht
en aan mijn kont
hackers met beperkte sociale kwaliteiten
wroeten als vlooien in je mobiel en pc
pikken je inspiraties, foto's, werk
geld, contacten en creaties mee
voor hun eigen infantiele rariteiten
hun onnozele argument is: 'omdat het kan'
de vrijbrief…
Nazomer
gedicht
3.4 met 42 stemmen
24.425 ik heb in het gras mijn wapens gelegd
en mijn wapens gaan geuren als gras
ik heb in het gras mijn lichaam gelegd
mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet
dit liggen dit nietige luchtige liggen
als een gele foto liggend in het water
glimmend gekruld op de golven
of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw
oh grote adem laat de stenen…
Ontgoocheling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.457 Ik schoof popelend aan
Een wachtrij tot op de markt en verder
Want op deze beurs
Beloven ze de eeuwige glimlach
Kant en klaar als geschenk verpakt
Een gekruld lint
Een motief van vergulde stippen
Je hebt alleen wat grof geld nodig
Knisperend in de handpalm
Of een kredietkaart die soepel
Langs het rode oog glijdt
Ik had mijn rekening geplunderd…
VISIOEN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.157 Een macht'ge slang, in gramme toorn gekruld,
Lag om de wereld, stikkend in haar knoop,
Een slijm'rige rivier, gestremd van loop.
Van weemoeds zuchten was de lucht vervuld,
En uit des diepe wereldlevens nacht
Steeg onverhoord omhoog de jammerklacht.…
Schaapachtig*
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.434 Het nog even met de hand betasten
van de wollen vacht, die stugger blijkt.
Handen kijken beter.
Het je zorgen maken dat ze
in de sloot geraken en wat je ooit
op school leerde bewaarheid worden zal.
Het uit je hoofd praten van
die gedachte door te denken
dat een schaap gelukkig is.…
Bed
gedicht
2.5 met 146 stemmen
33.708 oprollend zich de slaap gevat met
opgetrokken knieën, het hoofd in tussentijd
gestoken door ontbrekend glas, gewikkeld
in donkere vachten, geen gedachte
die mij hier niet wiegt, in deze schemerzee
ken ik mij pas, warm gevouwen deinend
deint alles dubbel, ik lig er
bijna ongeboren bij, dobber in eigen sop tot
de dag er op volgt: 'goeiemorgen…
Trouwe liefde.
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.473 Een prachtige glanzende vacht.
Ja de grootste eerlijkste liefde die ik ooit vond.
Was van Brenda,mijn trouwe Hond.…
Vrouw
poëzie
3.0 met 15 stemmen
6.274 gedrochtelijk staan wij en massaal geheven
tegen de rottend-paarse hemel van verlangen
hijgende nacht
mijn vale handen tasten even
het slierend kransen van uw blauwe haren,
die, gif en scheemring, vachten hemel waren
over al-ruimte, uw gelaat, ivoor ovaal,
waarin uw ogen, spitse spleten, hangen:
een groen signaal.
--------------------…
Windroos,
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
624 sneeuw, waarvan de
vlokken zich bewegen op de
vleugels van alle gekozen
winden, de windroos van het
kompas is niet vermurwen,
verwijst naar een bestemde
richting van het bestaan,
verstuurt de adem over
thuislozen en allen die nog
verder moeten gaan, het ijzelt
glas over beminden en iedere
gezinde, bewegingloos is de
kristallen vacht…
Dansje zo broos
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
511 Ik zie de flonkering in de gracht
een licht dat luistert
als overwinning op het duister
de reling van de brug
buigt licht voorover
onder het gewicht van de nacht
er ligt een glanzende oude stuiver
in het koperen vallende blad
de vis geeuwt
zijn kus aan het oppervlak
plast dan rustig verder in zijn koude vacht
ik geef geen cent voor…
Habitat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
137 De kleur bloedrood lag
op het water,als een herinnering
die niet wilde verdwijnen
Niet het rood van gevaar
maar het rood
van iets dat ooit door een
lichaam had gestroomd
warm en noodzakelijk
en nu buiten zichzelf was
geraakt
In de badkuip trok de bever
kringen door
het water, zijn vacht droeg
het licht van donkere
strepen mee
Hij…
in het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
278 blijven zitten
en maar kijken
naar de plukjes wol
van zijn vacht
naar de hoefjes
de vastgebonden pootjes
blijven zitten en
maar kijken
naar de witte wimpers
boven het open linkeroog
tegen een zwarte achtergrond
het schaap moederziel alleen
blijven staan
en maar kijken
van de catalogus
naar het onovertroffen schaap
tegen de…
Mijn rug is recht en zal niet breken
gedicht
2.1 met 43 stemmen
15.225 onverbiddelijk bedekt met tonnen ijs in dit paleis bewust
zonder trui kachel en jammerlijk jou waar leven een overlevingsslag
expeditie robinson in het pleistoceen is geworden het moet zijn want
misschien was het niet veel maar ik gaf je alles
wat ik bezat toen jij siebert de huiler was ik de knuppel
sloeg ik je uit het ijs wenste jij gered je vacht…
Strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
943 Gouden haar
geborsteld door wind en water
gewassen door bruisend schuim
dansend in de storm
koesterend in de zon
lonkend met je gele lokken
bemind door kinderen
blauwe golven verlangen
strelen je glanzende vacht
plukken aan je pronkende pruik
dwingen je door donkere diepten
door paarse poelen verblind
en laten je nimmer
met rust…
Zonder sporen
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
923 Vrees niet bewogen mens
we laten geen sporen na
tenslotte blijkt dat de
mens deuken in water baarde
Dat gevoel besluipt me
als ik de mens bezig zie
met zinloze zaken
op de grote levende aarde
Als de mens verdwenen is
om welke reden ook
schudt de aarde z'n vacht
en vormt nieuw evenwicht
Bevrijdt van de luizen
in z'n schurftige pels…
Mijn schat
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
5.346 mijn teddybeer
zijn bruine ogen blikken guitig
net als toen
ik weet nog dat ik afscheid nam
van het dierbaarst uit m’n jeugd
en hoe spijt vol tranen rolde
bij de laatste zoen
hij sliep jarenlang vergeten
in een bed van vloeipapier
met rozenblaadjes geurend
tussen elke laag
nu knuffelzacht ik opgetogen
de wang tegen zijn wollen vacht…
- Het hart van het hert -
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
681 Snel, de hertenjongen
volgen een oude hinde,
prachtige evenhoevigen
met een zeer kortharige vacht
opdat het ook de laatste zijn..
met complexiteit,
die met gratie geweien dragen
over de bosbodem rennen
grote, trotse hooggeplaatste dieren,
sterfelijkheid van een korte periode.…
DE AVOND
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.177 Een vreemde stem gromde van ver
en neurde zwarte klachten,
en uit der wolken zwarte vachten
glansde een bleke verre ster.
Je adem zoemde in mijn oor
en zong er wijzen, zacht,
de zee weedroef neurde erdoor,-
...heel donker kwam de nacht.…
Poes
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
916 Ondanks dikke, lange, zachte vacht
geen zin om buiten te komen,
poes voorspelt een koude winter,
maar sneeuw noch ijs kunnen haar deren.
Sint en kerstman, vindt ze enge mannen,
ze houdt de wacht en jaagt ze weg,
bromt en klauwt en bewaakt het raam,
maar is een schatje als ze spint.…
Voelde zijn hart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 ik aaide hem zacht
voelde het hart
keek in zijn ogen maar
wist nooit wat hij dacht
zijn wereld
had ooit vrijheid
planning en bestaan
in iedere dag ervoor gaan
door geur en kleur
volgde hij seizoenen
intuïtief in eten en
het verzamelen van buit
huid en vacht
volledig aangepast
zo ook het paargedrag
met zorg voor de kleinen…
tijger Tim op reis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
559 tijger Tim is zenuwachtig
want vandaag gaat hij op reis
met het vliegtuig naar Timboektoe
naar zijn ouders ver van huis
alle vriendjes komen kijken
als hij naar het vliegveld rijdt
langs de weg zwaaien zij met vlaggen
en wensen hem zingend goede reis
tijger Tim kijkt door het raam naar buiten
telt de wolken, ziet de zee
likt zijn vacht…