Alle inzendingen over gekrulde vacht

377 resultaten.

Sorteren op:

Moest je

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 506
Ooit een glimlach verliezen met je ronde, zachte en intelligente ogen Lippen gelijk de golven van woeste manen net een stuurloos ruiter de nachtelijke ster die de weg baant door je lange zijdeachtige vacht je postuur die me vertederd moest je..…
kamankay22 april 2017Lees meer >

Dood hout zorgt voor nieuw leven

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
ooit was hij oersterk reeën schuurden vaak hun vacht aan de bast van deze pracht een kanjer van een zilverberk maar hij moest het zwaar bekopen stond voor velen in de weg de kettingzaag werd in zijn stam gezet zo triestig kan het bomenleven lopen zo, het dode hout is wat er rest enkele zwammen proberen te overleven tevens wat gekraak,…

Femke's zoon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Ik droomde dat ik ergens lag te slapen 'k Zat nog op school, ravotte met wat knapen We gingen een verlaten woonark kapen Met een op echt gelijkend speelgoedwapen Opeens verschenen er drie donk're apen Waren het duivels, in een vacht van schapen? Net toen ik al m'n moed bijeen moest rapen Bleek het een boze droom, kon niet meer slapen…
Omen16 augustus 2019Lees meer >

Schoonheid

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 851
Als zware deken hangt geluidloos de nacht wikkelt stille vormen in haar ravenzwarte vacht Myriaden sterren kristallen van licht maken de hemelboog een goddelijk gezicht Het meer bespeelt de volle maan het spiegelbeeld kraakt rimpels in haar zilver als water haar raakt Lopend in de nacht één met zoveel luister mijn blik reikt omhoog…

Witte magie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Uit haar handen stroomt de balsem voor de kinderharten zij weert de angst uit schaduwen met dunne lijnen zoals orakels doen - mijn vacht komt voort uit haar bescherming. In hoeverre ik kan toveren weet ik niet - Doornroosje weet het.…

In Medias Res

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Het roestbruin bloeiend bedolven onder het witte laken van de continue geboorte De stem van de stilte zweefde over het open veld zelfs de kraaien vluchtten Zout was de dauw de tranen van het ontwaken deden de ramen beslaan Zacht glooiend plooide het landschap zich ondertussen naar het afscheid van de winter Haar groene vacht werd…

Doordrenkt Valentijn

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
Mijn vacht compleet doordrenkt omringd door een vetlaag wat absorbeert voorspoed in jouw tissue vandaag. Mijn Valentijn verdoofd door rozengeuren bedekt door rozenbladeren opent deze dag deuren.…

Hert

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.634
Voel mijn benen zich verdunnen en draaien onmiddellijk volgen mijn armen het groeien van hoefjes ik stap uit mijn jurk en mijn hemd inmiddels te groot en voel mijn vacht in de wind mijn oren richten zich zetten uit en ik luister naar het kletteren van borden ver in de keuken het waaien van gras ik hoef inmiddels niets meer.…

Offermeisje

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 357
Wacht maar tot ik groot zal zijn, een heldin Onder warme schapenwol onder sterren en wolken word ik weerloos als een lam bloedend wakker, zak ik weg in mijn vacht, als een heldin…
Zywa27 juli 2020Lees meer >

Sociale incompetentie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
als ik op mijn PC werk voel ik mij soms als een hond met parasieten in mijn vacht en aan mijn kont hackers met beperkte sociale kwaliteiten wroeten als vlooien in je mobiel en pc pikken je inspiraties, foto's, werk geld, contacten en creaties mee voor hun eigen infantiele rariteiten hun onnozele argument is: 'omdat het kan' de vrijbrief…

Nazomer

gedicht
3.4 met 42 stemmen aantal keer bekeken 24.425
ik heb in het gras mijn wapens gelegd en mijn wapens gaan geuren als gras ik heb in het gras mijn lichaam gelegd mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet dit liggen dit nietige luchtige liggen als een gele foto liggend in het water glimmend gekruld op de golven of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw oh grote adem laat de stenen…
Lucebert20 september 2003Lees meer >

Ontgoocheling

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.457
Ik schoof popelend aan Een wachtrij tot op de markt en verder Want op deze beurs Beloven ze de eeuwige glimlach Kant en klaar als geschenk verpakt Een gekruld lint Een motief van vergulde stippen Je hebt alleen wat grof geld nodig Knisperend in de handpalm Of een kredietkaart die soepel Langs het rode oog glijdt Ik had mijn rekening geplunderd…
Wim Veen11 november 2004Lees meer >

VISIOEN.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.157
Een macht'ge slang, in gramme toorn gekruld, Lag om de wereld, stikkend in haar knoop, Een slijm'rige rivier, gestremd van loop. Van weemoeds zuchten was de lucht vervuld, En uit des diepe wereldlevens nacht Steeg onverhoord omhoog de jammerklacht.…

Schaapachtig*

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.434
Het nog even met de hand betasten van de wollen vacht, die stugger blijkt. Handen kijken beter. Het je zorgen maken dat ze in de sloot geraken en wat je ooit op school leerde bewaarheid worden zal. Het uit je hoofd praten van die gedachte door te denken dat een schaap gelukkig is.…
Jan de Bas1 februari 2005Lees meer >

Bed

gedicht
2.5 met 146 stemmen aantal keer bekeken 33.708
oprollend zich de slaap gevat met opgetrokken knieën, het hoofd in tussentijd gestoken door ontbrekend glas, gewikkeld in donkere vachten, geen gedachte die mij hier niet wiegt, in deze schemerzee ken ik mij pas, warm gevouwen deinend deint alles dubbel, ik lig er bijna ongeboren bij, dobber in eigen sop tot de dag er op volgt: 'goeiemorgen…

Trouwe liefde.

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.473
Een prachtige glanzende vacht. Ja de grootste eerlijkste liefde die ik ooit vond. Was van Brenda,mijn trouwe Hond.…
Ans Pleister26 november 2002Lees meer >

Vrouw

poëzie
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.274
gedrochtelijk staan wij en massaal geheven tegen de rottend-paarse hemel van verlangen hijgende nacht mijn vale handen tasten even het slierend kransen van uw blauwe haren, die, gif en scheemring, vachten hemel waren over al-ruimte, uw gelaat, ivoor ovaal, waarin uw ogen, spitse spleten, hangen: een groen signaal. --------------------…

Windroos,

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 624
sneeuw, waarvan de vlokken zich bewegen op de vleugels van alle gekozen winden, de windroos van het kompas is niet vermurwen, verwijst naar een bestemde richting van het bestaan, verstuurt de adem over thuislozen en allen die nog verder moeten gaan, het ijzelt glas over beminden en iedere gezinde, bewegingloos is de kristallen vacht…
pama24 december 2009Lees meer >

Dansje zo broos

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 511
Ik zie de flonkering in de gracht een licht dat luistert als overwinning op het duister de reling van de brug buigt licht voorover onder het gewicht van de nacht er ligt een glanzende oude stuiver in het koperen vallende blad de vis geeuwt zijn kus aan het oppervlak plast dan rustig verder in zijn koude vacht ik geef geen cent voor…
irene verkerke29 september 2010Lees meer >

Habitat

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 137
De kleur bloedrood lag op het water,als een herinnering die niet wilde verdwijnen Niet het rood van gevaar maar het rood van iets dat ooit door een lichaam had gestroomd warm en noodzakelijk en nu buiten zichzelf was geraakt In de badkuip trok de bever kringen door het water, zijn vacht droeg het licht van donkere strepen mee Hij…

in het licht

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 278
blijven zitten en maar kijken naar de plukjes wol van zijn vacht naar de hoefjes de vastgebonden pootjes blijven zitten en maar kijken naar de witte wimpers boven het open linkeroog tegen een zwarte achtergrond het schaap moederziel alleen blijven staan en maar kijken van de catalogus naar het onovertroffen schaap tegen de…
J.Bakx31 juli 2026Lees meer >

Mijn rug is recht en zal niet breken

gedicht
2.1 met 43 stemmen aantal keer bekeken 15.225
onverbiddelijk bedekt met tonnen ijs in dit paleis bewust zonder trui kachel en jammerlijk jou waar leven een overlevingsslag expeditie robinson in het pleistoceen is geworden het moet zijn want misschien was het niet veel maar ik gaf je alles wat ik bezat toen jij siebert de huiler was ik de knuppel sloeg ik je uit het ijs wenste jij gered je vacht…

Strand

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 943
Gouden haar geborsteld door wind en water gewassen door bruisend schuim dansend in de storm koesterend in de zon lonkend met je gele lokken bemind door kinderen blauwe golven verlangen strelen je glanzende vacht plukken aan je pronkende pruik dwingen je door donkere diepten door paarse poelen verblind en laten je nimmer met rust…
Linda de Kort12 december 2003Lees meer >

Zonder sporen

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 923
Vrees niet bewogen mens we laten geen sporen na tenslotte blijkt dat de mens deuken in water baarde Dat gevoel besluipt me als ik de mens bezig zie met zinloze zaken op de grote levende aarde Als de mens verdwenen is om welke reden ook schudt de aarde z'n vacht en vormt nieuw evenwicht Bevrijdt van de luizen in z'n schurftige pels…

Mijn schat

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.346
mijn teddybeer zijn bruine ogen blikken guitig net als toen ik weet nog dat ik afscheid nam van het dierbaarst uit m’n jeugd en hoe spijt vol tranen rolde bij de laatste zoen hij sliep jarenlang vergeten in een bed van vloeipapier met rozenblaadjes geurend tussen elke laag nu knuffelzacht ik opgetogen de wang tegen zijn wollen vacht…

- Het hart van het hert -

netgedicht
4.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 681
Snel, de hertenjongen volgen een oude hinde, prachtige evenhoevigen met een zeer kortharige vacht opdat het ook de laatste zijn.. met complexiteit, die met gratie geweien dragen over de bosbodem rennen grote, trotse hooggeplaatste dieren, sterfelijkheid van een korte periode.…

DE AVOND

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.177
Een vreemde stem gromde van ver en neurde zwarte klachten, en uit der wolken zwarte vachten glansde een bleke verre ster. Je adem zoemde in mijn oor en zong er wijzen, zacht, de zee weedroef neurde erdoor,- ...heel donker kwam de nacht.…

Poes

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 916
Ondanks dikke, lange, zachte vacht geen zin om buiten te komen, poes voorspelt een koude winter, maar sneeuw noch ijs kunnen haar deren. Sint en kerstman, vindt ze enge mannen, ze houdt de wacht en jaagt ze weg, bromt en klauwt en bewaakt het raam, maar is een schatje als ze spint.…
Ditheke7 december 2012Lees meer >

Voelde zijn hart

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
ik aaide hem zacht voelde het hart keek in zijn ogen maar wist nooit wat hij dacht zijn wereld had ooit vrijheid planning en bestaan in iedere dag ervoor gaan door geur en kleur volgde hij seizoenen intuïtief in eten en het verzamelen van buit huid en vacht volledig aangepast zo ook het paargedrag met zorg voor de kleinen…
wil melker8 augustus 2016Lees meer >

tijger Tim op reis

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
tijger Tim is zenuwachtig want vandaag gaat hij op reis met het vliegtuig naar Timboektoe naar zijn ouders ver van huis alle vriendjes komen kijken als hij naar het vliegveld rijdt langs de weg zwaaien zij met vlaggen en wensen hem zingend goede reis tijger Tim kijkt door het raam naar buiten telt de wolken, ziet de zee likt zijn vacht…
jan zwennes2 november 2017Lees meer >