306 resultaten.
zinkochtend
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
796 de spaken aluminiumwolken krassen
met plexiglas steentjes de bussen gokken
haalt - niet- één rennende scholier
aan de oevers van de zinkrivier
zuchtende; spugende; jammerende wagens
naar de oppervlakte gesleurd
achter de ramen- satellietoren, satellietogen
van hun baasjes schouders volgend, spinnend
verwonderd- waarom is iedereen
nog voor…
Je bracht bomen
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
796 ieder uur
sleept de hemel
naakt
het dodendoek mee
over doorkruiste nachten
schaduwengelen krassen
planken
tot stilte zich herhaalt
op grijze, afgeleefde
grond
zonder
me aan te raken
en zonder een woord
zocht jij wat
werd omgebracht in mij
voordat mijn strakgetrokken
handen zwegen
en ik het hoofd afwendde…
een uitgemaakte zaak
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
746 ik hoor je nog narrig
dat ik je niet begrijp
mijn koeterwaals geen taal
in jouw verfijnde wereld
waar niet met bakstenen gegooid
op onbegrepen hoofden
ik hoor je pen nog krassen
met de felle githeid zoals
alleen gevallen kraaien kunnen
bij het pikken van een lijntje
om dan in de stilte
van de wereld ontkleed
mijn liefde uit te drukken…
fluïdum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 de zwart-witte
pentekening spat
krassen en lijnen van
bloed en bloedbanden
die verloren zijn gegaan
hoe ver loopt
het poreuze ik op
een nevelig pad om
ooit samen te vallen
met wortel en tak
hoeveel stenen moeten
het diepe water raken om
aan de overkant het
spiegelbeeld te vinden waarin
je iemand anders ziet
ze zegt:
het geheugen…
De prinses is gestorven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.334 Als scherven van beloftes krassen
de kraaien in het stille winterland.
Ik pluk de laatste adem van je lippen.
De prinses is gestorven.…
Jouw zachte delen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.393 Zonder jou, kan ik niet
men kan er evengoed voor pleiten
dat ik mezelf in vier moet splijten
als kwartslacht van mijn liefdeslied
Ik schenk, te krassen door de kraaien
warme kassen waar wouden planten
gelukkig wormen door mijn restanten
een tierig bos, dus laat maar maaien
Slink, stink, rot mij onherkenbaar
zwam en schimmel, kom bot welen…
Raar leven
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
757 Het leven blijft me verrassen,
eerst met die ellende en pijn,
me helemaal onder krassen,
er niet eens meer willen zijn.
En toen die omkeer,
naar het licht vanuit de duisternis,
geluk ken ik weer,
en ik ben blij dat het leven er is.…
Zwerver?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 Hij zwerft eenzelvig op de werf
kerft diepe krassen met zijn stem
het scherpst van elke vlucht en trede
breng de huivering in mijn lichaam
het zijn de onbekenden op het erf,
een zwarte kraai die schipbreuk leed.…
Wetten en patronen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Geest die kwetsbaar is
Ziel te gauw geraakt
Geen weerbaarheid
Waar alleen de tegenaanval
Lonen zal -
Enkel agressie tegen
De geest die krassen
Maakt in de ziel
En alles loopt volgens
Een vast patroon dat
Telkens meer beschadigingen
Achterlaat - er lijkt zelfs
Een wetmatigheid te bestaan
In het uitrollen van de loper
Voor…
Schuilruïne
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
776 een wonder
waarin ik niet geloof
een verlenging, weer kunnen
wat gewone mensen doen
op gewone dagen, eten
en niet verdrietig zijn
Aansterken, mezelf restaureren
de namen van mijn ziektes
niet meer nodig hebben
Alleen mijn neus is gezond
zet me in mijn eigen stank
ruikt waar het naar toe gaat
Duiven koeren klaaglijker
kauwen krassen…
houthakken in het Interbellum (1918-1939)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
666 van verre boerderijen
hoorde hij het
krassen van de
de zwarte vogels
het kraaien van
hanen het
hameren van
de specht in
de bomen
hij hakte hout
hij dacht niet
dat er een god was
die zich met de
mensheid bemoeide
een deken van
sneeuw verborg
muizen en land
hij hoorde de
zwarte vogels
de trekvogels
waren allang…
laagland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 in het laagland
terwijl de zon
twijfelend
het hooglied
van de zomer
voor ons zingt
- wij spelen
en dansen
als een kind -
beloert ons
liefdevol
de donkere vogel
van het verdriet
zijn klauwen
ingetrokken nog
zijn vleugels
nog niet uitgespreid
de kraaien blijven krassen
maar vallen hier en daar
al uit de lucht
en de nachtegalen…
Talmen
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
529 hoe kraaien in dichte
bomen krassen
watergeesten kronkelen
in woeste grond hoe
zwarte engelen zich verschuilen
achter struiken de buizerd
hongerig boven velden zweeft
hoe wolven huilen in
duistere nachten
de grillige wind gestaag
bloembedden vlecht
hoe de dood in
koele watergronden
geduldig wordt gewiegd
hoe de veerman wacht
bespiedt…
Het glas herinnert zich
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
401 Een brillenglas,
lang zoekgeraakt
lag plots weer
waar het haar
ooit had geraakt
geen aankondiging,
geen spoor
maar helder lag
het daar weer
voor
door krassen heen
door vallen en tijd
droeg het nog steeds
dezelfde helderheid
alsof wat kwijt was
nooit verdween
maar gewacht had
stil, ergens alleen
haar wereld viel weer…
vallen en opstaan
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.141 De strijd is gestreden
Bloedrode krassen op de muur
Je ijselijke lach zacht wegebbend in mijn hoofd
Het gevecht is voorbij
Ik dacht dat ik voor eeuwig zou blijven vallen
In deze duistere droom
De gedachte dat jij mijn leven zou leiden
Werd me teveel
En ik zou opstaan
Je de vorm van mijn hart tonen
Mijn tranen barstten uit
Als glazen…
avondster
netgedicht
4.1 met 31 stemmen
6.940 vrouwen
zoveel en divers op de huid
alhoewel zij altijd een beetje
hetzelfde zijn als de zon
alleen is deze ster te heet
om vast te kunnen houden
een rode zon, een dwergster
komt dan koeler uit
hoorde hij haar zuchten
de hitte komt van het draaien
halsoverkop tot duizeligheid
zij deed het nochtans erg stilletjes
zijn bloed spoot bij haar krassen…
Ik schrijf je nog
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
873 Tot voor kort heb ik gedacht
ik dicht niet meer
ik schrijf geen woord
meer neer
de merel stopte het fluiten
katten zwerven
roofzuchtig in mijn tuin
ik zag er eergisteren
nog een hoog
in de bomen klauteren
vogels cirkelen in de lucht
krassen krijsen
om ter luidst
ik pers de druiven
drink de jonge wijn
er is geen medicijn
voor…
Gespannen snaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 snaren, resoneren stiltes
over evenaren, als de zwarte
tovenaars preken, ontlokken
onhoorbare klanken uit de
windgitaren, om daarna te
zwijgen, dan is het werkelijk
doodstil, alleen het hijgen
van het verschroeide gras
op dichters graven verstoort
de stilte van de dode raven,
die de eindigheid op de
marmeren zerken zullen
krassen…
Huize Oudehorst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 rond de tafel van gebreken
rollen stoelen af en aan
wie lust heeft of wil spreken
kan zich hier te buiten gaan
aan thee met een biskwietje
smachtend naar het blonde bier
of cuba libre met een rietje
tapt men uit and’re vaatjes hier
kom kwezelen en klaverjassen
doe handarbeid of gymnastiek
op donderdag is ‘t bingo krassen
en rond de…
Huize Oudehorst
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
842 rond de tafel van gebreken
rollen stoelen af en aan
wie lust heeft of wil spreken
kan zich hier te buiten gaan
aan thee met een biskwietje
smachtend naar het blonde bier
of cuba libre met een rietje
tapt men uit and’re vaatjes hier
kom kwezelen en klaverjassen
doe handarbeid of gymnastiek
op donderdag is ‘t bingo krassen
en rond de…
Gebakken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
944 Groene rook prikt in de ogen,
terwijl zijn nagels in de muren krassen.
Een raam dat nooit gesloten was,
blijkt nu in zijn slot vastgeroest.
De deur is achter een dikke muur van rook verdwenen.
Hij zucht zich gaten in zijn handen
en slaapt zacht
van stof tot stof,
van as tot as.…
het stille zand
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
633 mijn boek, schuldenaar van nacht
en slotakkoord jij bent de verwarring
waarin ik de gevallen bladeren raap en
de geur van verval omhels
de tijd misstaat, ik lees het in de krassen
op mijn gezicht
wat kunnen we nog vieren als
gebroken wolken mij stenigen
eenvoud mijn intellect te boven gaat
en mijn wezen zich als een zonderling gedraagt…
Zomer in november
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Gaaien krassen.
De lucht is blauw.
Boterbloemen bloeien.
Voorbij het pad
verschijn ik weer
alsook de schaarse auto's.
Een haan kraait
honden blaffen.
De stilte blijft
de lome traagheid
van zomerdagen lang geleden.
De zomer rekt zich uit
tot in november.…
over leven en dood
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
767 nu het smeltwater de sneeuwvelden verlaat
worden de doden zichtbaar
niet iedere dag is gegeven
de grijze haas spitst zijn oren
de rivier door smelt- en regenwater gevoed
stroomt groots voorbij
een traag wiekende vogel suist in de grijze lucht
boven rode kalkstenen heuvels krassen kraaien
in het dal groeien uit de beschadigde knoesten…
oneindig ver
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
6.881 Twintig meter van de wereld
lijkt de oneindig verre zon
Zelfs ondergaand verblindt ze me
Zoals jij dat heel goed kon
Ik hoor kraaien krassen
Bomen zachtjes fluisteren
Stemmen een balkon lager
Ik wil er niet naar luisteren
Ik zie een auto parkeren
Mensjes stappen uit
Anonieme mini buren
Ik heb een hele kluit
Ik weet dat je beneden woont…
smeltende ster
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
977 fluistert mijn rug
In vochtige woorden de vreugde toe
En mijn neus danst met bloemen
Op de kristallen dansvloer
Van een zomers briesje
De ogen grijpen naar een ster
Die langzaam in gouden druppels
Smeltend mijn horizon inkleurt
Ik proef hoe de warme gloed
De mond van elke porie kust
Maar mist zweeft de afstand tot een gat
Mijn vingers krassen…
oneindig ver
netgedicht
2.8 met 78 stemmen
15.487 Twintig meter van de wereld
lijkt de oneindig verre zon
Zelfs ondergaand verblindt ze me
Zoals jij dat heel goed kon
Ik hoor kraaien krassen
Bomen zachtjes fluisteren
Stemmen een balkon lager
Ik wil er niet naar luisteren
Ik zie een auto parkeren
Mensjes stappen uit
Anonieme mini buren
Ik heb een hele kluit
Ik weet dat…
donkere wereld
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.019 Met tranen in m'n ogen
kijkend naar mijn lichaam
overal rood,... bloed
krassen,pijn,lijden,...dood.
De verwelkte bloemen
de donkergrijze wolken
hoge muren die dreigend op me afkomen
Als een rat in de val.
Doodgaan van angst kan niet meer
want het verleden heeft mijn
ziel allang vermoordt.…
Lentedag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
879 Uit het slapen van de winter
ligt gesmolten sneeuw
Bloesem heeft kale takken zomaar opgefleurd
Een koolwitje droogt haar vleugels
Zachte adem trekt rimpels op het water
Het geurt naar zuiverheid
De hemel giet zonnestralen
Dwars door het wolken rijk
Ik snuif de glimlach van een paard
Het krassen van een kraai
Blinkerd het malse gras…
Strofen met kloven
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
742 als ik bij de eerste denk
die gaat er in als koek
zomaar uit een dooie hoek
waarvan je niks verwacht
nummer twee intens verkracht
hindert bij het rijmen
gooit de muze uit elkaar
door onderling te lijmen
derde diep zwartlokkend gat
krullen krassen voorbestemd
niets aan vast te knopen
sta poëtisch in mijn hemd
trek vier ledematen uit…