4048 resultaten.
Palet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
570 De Spiegelplas kleurt geel,
daarna metallicblauw
en dan wordt één paneel
door nevelslierten grauw.
Terwijl je vaart vermindert
zie je de lucht die zindert
van fluoroze strepen
en paarse rafelrepen.
Je schrijft op wat je vindt.
Je pen is kleurenblind.…
Verlangen naar hoogtewandeling nr.1 Dolomieten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Scherpe tanden staken in de blauwe hemel
en tussen afgebroken kiezen kierden zonnestralen,
in die kloven voelde ik me veilig.
Hier zou ‘k weer willen wandelen
vanaf het spiegelende meer,
langs 't pad de schuine afgrond peilen,
stappen in de schaduw
en onverwachte sneeuw.
het eenzaam maanlandschap ervaren
en na een lange dag
eindelijk…
Veer
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
736 Je kijkt op van je bladzij
en ziet eeuwige sneeuw.
In je oren het miauwen
van de meeuwen
en het gemoedelijk getok
van het veer
beneden op de vlakke fjord
heen en weer en terug
naar je bladzij.…
het vlakke land
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 ik kan slechts
traag verhalen
over de vlaktes
waar ik was
over de
grootsheid van
het hemeldak
over winden die
ononderbroken
aanrolden over
eindeloze
oceanen hoe
de leegte me
ruimhartig adem bood
hoe het vlakke
land het hart
uit mijn lichaam
tilde
daarover kan
ik slechts
traag verhalen…
Dijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
579 Stel dat ik een dijk kon vormen
van korrel, zand en slijk en wormen
van minuscuul..tot groot en hoog
zag grassen groeien,
kon horen schapen blaten
koeien loeien
voelde hoe hun poten stampten
om mij breder sterker
en lag naast het kronkelende water
zag boten varen
wolken drijven,
stormen weer bedaren
ik zag hoe huizen op mijn dijk
hoe…
Over een nieuw begin
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
495 Het landschap nam hem op
het stond nu in hem geschreven
in die ongemeten wijde dag
het eenzaam zwerven van zijn gemoed.
Verlangen sloeg neer in weke aarde
toen hij ging langs het smalle pad
een vlucht van wilde ganzen
zocht verre overzijden.
Ruimte zon en wind in korte vlagen
schreven een nieuw begin in hem.…
hartslag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 de trage hartslag
op een zachte winterdag
broos en doorschijnend
de zwijgende tijd
niet bevreesd voor het verval
het gevecht voorbij
uit de pijnbossen
het blaffen van de sneeuwuil
op een winterdag
als gesponnen glas
de glans van het witte land
de trage hartslag…
boven dag en nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
408 tintelend geluk
als het licht en morgen is
in het open gras
het vrije zweven
het lage land strekt zich uit
haar hart weerloos wijd
beschreven vensters
met wind licht wolken water
in weifelend blauw
de dreigende lucht
het suizelen van regen
het leigrijze uur
de vale aarde
zwaluwen scheren over
de vrije vluchten
over wat beweegt…
Gronings landschap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 Een landweg, die lineaalrecht akkers doorklieft,
aan weerszijden geflankeerd door hoge bomen,
krom gegroeid door de eeuwige westenwind,
dode bladeren door donkere aarde opgenomen.
In de uitgestrekte verlatenheid verzonken,
gehuld in nevel, door de aarde uitgebraakt,
een enkele boerderij, die het kleinmakend besef
van oneidigheid verhevigt,…
Boom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
635 Ik ben een boom
Ik sta in een glooiend landschap
Ik sta alleen, in een licht glooiend landschap
Uiterlijk lijk in nog het meest op een bloemkoolroosje
Het licht glooiend landschap is wit van de sneeuw
Ook mijn rondingen zijn bedekt met sneeuw
Zo sta ik hier
Er wordt gefluisterd dat men mij mooi vindt
Zwaar gefluisterd ……
het beloofde landschap
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
836 ik zou op sokken kunnen glijden
om binnen te komen
of buiten
voetstappen horen uit
het landschap van kinderen
hen luidkeels het licht noemen
doorheen muren
van de ochtend, naast het park
en de lindebomen
ik zou mijn buik
op houten planken kunnen leggen
en het zachtjes laten waaien
in de eik en in mijn armen
wanneer het snel donker…
jaargetijde
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
1.808 Ik kan me verbeelden
een geduldig landschap te zijn,
dat in de winter wacht op andere tijden.
De werkelijkheid is anders.
Het is meer een stervend landschap
in de herfst, dat een strenge winter wacht
en dan moet lijden.…
alles
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 hij vond het lege landschap
toen hij niet langer zocht
hij gaf zich over
zijn queeste stierf een stille dood
licht lucht en ruimte in
het lege landschap
het was alles…
blokje om
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 kon dat nog, we zagen geen
ochtend in de nevel van de nacht
we hielden niet van monoliete meningen
maar waren zoekende
we voerden vissen in de vijver
van het stadspark, bleven zelf op het droge
we verdwaalden en vonden onze
schaduw niet meer terug…
knotwilg, een ode
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.217 alleen in het landschap
in aarde verankerd een knotwilg
eenvoudig en bescheiden
het vanzelfsprekende leven
ongrijpbaar als een stoïcijnse vriend
met wie je goed zwijgen kunt
kranige wilg uit het lood langs de sloot
met littekens op zijn bast
leg je handen op zijn schors
een oerkracht je kunt van hem op aan…
over leven en dood
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
767 nu het smeltwater de sneeuwvelden verlaat
worden de doden zichtbaar
niet iedere dag is gegeven
de grijze haas spitst zijn oren
de rivier door smelt- en regenwater gevoed
stroomt groots voorbij
een traag wiekende vogel suist in de grijze lucht
boven rode kalkstenen heuvels krassen kraaien
in het dal groeien uit de beschadigde knoesten…
het ware verhaal
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
846 met een misthoorn
de verstilling omver blazen
te laat om je in te graven
in deze zwarte tijden klinkt ontwaken
zachter dan wakker blazen
in een verlaten woonoord
waarschuwing noch bescherming
wis mij uit dit droeve landschap
ik ben niet het ware verhaal…
STILTE...hoezo?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
545 Stil
ligt het landschap
als voor het oprapen
Stil
ligt het landschap
in vroeg zonlicht
Aan zomen
de wilgen,geknot
waaks..maar zwijgzaam
Wij
zijn het
die niet slapen.…
BOOM DER DROMEN.....
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
583 zulke bomen
alleenstaand
in het landschap
waarin ik alleen.…
uitgaand
netgedicht
1.7 met 11 stemmen
558 om hier te verkeren
voedt het landschap mijn ziel,
het bestaat in mijn levende doden
die hier zo vaak passeren…
Vogelschrik
snelsonnet
3.3 met 17 stemmen
1.293 De vogel sprak: “Wat hield ik van die pop
Die in het veld stond om mij af te schrikken,
Maar waar ik lekker strootjes uit kon pikken;
Daar bouwde ik mijn nestje dan mee op.
Maar gister bleek hij plotseling vertrokken.
Toen ben ik mij wel even doodgeschrokken.”…
Rehabilitatie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 Uit- en aangevreten oe-
vers worden versterkt
basalt, beton; ein-
deloos
veel koppelstenen
die zonder te kermen
ons tegen wassend
water gaan beschermen
terwijl op elke walkant
en ook op de stroom
activiteiten elkaar
overklassen door
verschil in framing*
daar een slimmerik het weet
en ieder ander
daardoor niet meer zwemt
niet…
hoe ik heet
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
1.025 het voelt vreemd
wanneer ik je vertel hoe
ik heet
alsof er iets beweegt;
zoals de steen waarin ik mezelf
herken
die stomzwijgend rozen slingert
in ramen en alle kamers
binnengaat
tot ver in het landschap
van vruchtbare
bomen
het is onzichtbaar in
dit gedicht;
alsof een witte vogel
een cirkel maakt van stilte;
er dwars…
Furore
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 De gele narcis breekt in de nachtmerrie
de vijver maakt furore als lachspiegel
landweg kronkelt zich in zijn gedachten
bij het hek waar zijn slaap de droom hervat
neemt het landschap de vrije hand
in vreemdsoortig droef verlangen
beginnen landerijen met ochtend boerderijen
kraaiende hanen en geiten tussen hondenpoep
wuivende bomen, karakteristieke…
Klein
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 Het landschap had geen behoefte
om de kunstenaar te tekenen
diep in zijn droomwereld
in de duisternacht
dus tekende de kunstenaar het landschap
met de onmacht van zijn onzekere potlood
helemaal van streek met een strelend gebaar
klein voelde hij zich nu
uit de aardkloot herrezen
een rups die vlinder wilde worden
een wees met heimwee naar…
De Man
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
982 ongewenste intimiteit
Weggeslikt door de man
Het landschap aanvaardt
De dwalende donkere gedachten
Van de man
Sneeuw doet bedekte pogingen
Tot witwassen
De man duwt moeizaam
Zijn sneeuwgevoel
Voor zich uit
Een zware bal vol vuil
Moeizaam rollend
Door het landschap…
Jeneverbessen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
5.069 We liepen door een landschap
met heide en jeneverbessen
een landschap zo oud
als de wereld zelf
zo moest het ooit begonnen zijn
zo moest het gebleven zijn
zo moest het zijn
zo als nu
we keken naar de jeneverbessen
ze stonden daar duister en zwijgend
zwijgend over het verdwijnen…
vereeuwigd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
744 een vrouw stapte in
het schilderij aan de muur
blootsvoets verdween ze
als sneeuw voor de zon
in het verlaten landschap
haar rode hoge hakken
een verloren paar
bleef buiten het landschap staan
niemand vroeg ernaar…
SCHOOF IS GEEN RUTTE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
574 SCHOOF
kopt het Ad van donderdag 25 juli 2024
"Op de fiets tijdens eerste werkbezoek"
Maar landgenoten laat ik u dit zeggen
als RijksDichter van ons Koninkrijk (z.b.)
en sinds vandaag ook AD-Dichter (z.b.):
Schoof is geen uitslover
en de bijzin in de kop
"Alleen het appeltje ontbrak nog"
hapt leuk, maar is in feite smakeloos
Dames…
Morgen
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
2.204 Jij bent er morgen
Ik niet
Deze nacht is voor mij
De ochtend voor jou
De ochtend
Zonder mij
Maar jij
Aanwezig
Zoals altijd
Niets merkend
Doorgaand
Ik
Achtergebleven
Zoals altijd
Vergeten
Alleen een droom in de nacht
Jij bent er morgen
Ik ook
De ochtend is voor ons
Door jou
Ben ik er morgen niet
Deze nacht is voor mij
Nog het…