557 resultaten.
mens en natuur
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
794 overal vlijt de natuur zich tegen mij aan
maar in de stad
ben ik er ver vandaan
tussen wat ik eet en zie
bevindt zich dan een muur
van menselijk vuur
modificatie, emulgatie, plastificatie
machines, doder dan steen
scheiden mij van stinkend veen
als had ik alles maar te leen
alles wat ik zie
menselijke hand en been
alles voor mij bekeken…
Achteruit
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.098 Kijkend,
over de schouder,
zie ik m'n wereld
door een lens
van traanvocht heen.
Vechtend,
tegen spoed
wil ik vertragen
om even stil te staan,
ik alleen.
Traag,
m'n hoofd
terug draaiend
richt mijn blik zich
voor me uit.
De toekomst
vangend
in 't verleden
loop ik achterwaarts
vooruit.…
zoals bij Edward Hopper
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.090 het kon gebeuren
je werd door een
fascinerende foto op
het verkeerde been gezet
zoals bij deze foto
begin jaren zestig in
de hal van Rotterdam CS
toch had het ook zomaar
een schilderij van
Edward Hopper kunnen zijn
een puur stukje realisme
dat wij van hem kennen van
pakweg begin zestiger jaren
doch fraai gevangen in de
lens van…
REIKENDE HAND.
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.449 Ik leen je mijn schouder
leg je hoofd er tegenaan
dan zal ik samen met jou
de moeilijke wegen gaan.
Neem dus mijn hand
of pak de telefoon
je weet dat ik er ben
ik wacht wel gewoon.
Ik wil je steun zijn
in moeilijke dagen
en zal een stuk met je meegaan
je hoeft het maar te vragen…
Ik ben.
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
4.377 Ik ben de vinger op je lens,
De kapotte veer in je matras.
Ik weet niet hoe het kan,
Ik wou ook dat het anders was.
Ik ben de vlek in je t-shirt,
De losse veter van je schoen.
Ik heb geen spijt van wat ik heb gezegd,
Ik weet nu wat ik moet doen.
Ik ben wie ik ben.
Ik kwam en overwon.…
assortiment
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
916 je mag wat tranen van me lenen
een frons of zenuwtrekjes rond de mond
en als je aandringt ook een portie weemoed
die uitloopt op gepieker in de avondstond
of heb je liever muizenissen
met rare beelden in het hoofd
een kloppend bloedvat aan de slapen
en brand van binnen die niet dooft
dat alles is bij mij te krijgen
in goede staat en welbeproefd…
ritme
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
732 zoals mussen
van tak tot
tak
hiphop ik met
mijn vingers
rond hetzelfde
plekje
je glijdt naar beneden
vangt mij op
terwijl ik al weer vlieg
met een strootje
uit je borsthaar geplukt
ik vraag nog meer
terwijl je de lucht
loslaat
leen je lange benen
om te klimmen
verlangen, zeg je zacht
en krult je zinnen
tot een nest…
Vleugels van Verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Een man lacht me toe
We zijn engelen, ik geef
hem mijn angst, leen
hem mijn kamer
Ik moet gaan, weg
van alleen, meer zijn
dan mijn werk, iemand
trouw beloven…
opent wat ik sluit
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.243 ik leen je lach
proef de kussen
van je lippen
schuifel door je
heen, laat je soms
heel even stikken
en beweeg
in de souplesse
van je lijf
je opent
wat ik sluit
uit ons verlies
genieten
we met volle
teugen
ik heb je lief
maar ook die
heerlijke geneugten
geef nu terug van
wat ik heb genomen
kom, laten we gaan komen…
Leeg
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.511 Met mijn nagels trek ik fijne lijntjes
Horizontaal op het beslagen raam
Mijn gedachten zijn voortdurend bij jou
Letters vormen behoedzaam je naam
Ik voel me diep gekwetst in mijn hart en ziel
Je hebt mijn liefde enkel willen lenen…….
ik snap het niet en het voelt zo pijnlijk leeg
Zelfs je naam op het venster is weer verdwenen…
Total loss
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.173 Ja, en dan is daar die foto,
een vrolijke blik in de lens,
een stuk van die oude auto
net zichtbaar boven jouw haargrens.
Van jou niet de mooiste foto,
die staat daar op de boekenkast,
maar jij en die oude auto,
niets heeft zo bij elkaar gepast.…
Vriendschap.
hartenkreet
3.8 met 37 stemmen
5.114 Kom dan bij mij,
dan leen ik je mijn schouder,
huilen is vrij.
Ben je boos?
Kom dan bij mij,
dan praten we er over,
uiten is vrij.
Ben je weer blij?
Kom dan bij mij
dan vieren we dat samen,
vieren is vrij.
Ben je soms eenzaam?
Kom dan bij mij
en speel dan samen,
een spelletje met mij.
Ben je gelukkig?…
GROOTHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Achter geheime heelalnevels
waar de lens
van de machtigste sterrenkijker
zich vragend _ onwetend naar richt
ziet Gods oog genoeglijk rond
in de kleine vertrouwde ruimte
Zijn handen verzorgen
met nauwkeurige liefde
de mateloze nietigheid
onder het beste vergrootglas
Hij
die 't oneindige bestiert
eert het leven binnen kruimels.…
Vlieg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
660 Er is een fruitvliegonderzoek verschenen;
Belemmer je zijn seksuele wens
Dan gaat hij aan de drank en zuipt zich lens
Het beestje heeft, zo lijkt het, onze genen
Dus Rokjesdag, u had het al begrepen
De jajem was vandaag niet aan te slepen.
-------------------------------
Mannelijke fruitvliegjes die voortdurend door vrouwtjes worden afgewezen…
Gedaalder zonne
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.511 Met heur vleug'len beroert,
Met heur dromen ontvoert
Zij het mensdom aan zuchten en zorgen,
In heur armen vergeet
Elke lijder zijn leed,
Vindt vrede en vindt rust tot de morgen.…
Het liedje van verlangen
poëzie
2.9 met 14 stemmen
3.251 Hij's bang in 't donker - bang alleen;
Hij wil niet heen,
Blijft meedoen, beuz'len, hangen.
De dwaze grijsaard dwingt,
En zingt
Een liedje van verlangen.…
'STOET DER ZOTHEID'
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.749 'De stoet der zotten'
is weer uit het zicht
verdwenen
Prins Carnaval met
zijn gevolg en allerlei
bontgeklede muzikanten
Confetti, serpentine
daalden als regen
op ons neer
Oor en oog
mochten we de vierders
lenen
We kennen uit ons hoofd
de kleuren van
lawaai
Het blijft fraai
en is het niet
het interessante?…
Erfenis
netgedicht
4.6 met 37 stemmen
1.296 Gij langstlevende, ga nog niet
draag mijn kindsdeel in uw hart
het mooiste ligt in het verschiet
voor wie gewisse doden tart
mijn erfenis behoort u toe
tot in de diepste genen
gezaam zijn wij nooit levensmoe
zo God ons tijd wil lenen
zijt elkanders toebehoren
boven doffe droefenis
wie uit doden wordt herboren
verschoont zich van verdoemenis…
De blinde weg
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
634 pink glijdt schoorvoetend
nochtans gaande
over een niet gekende weg
mijn innerlijke stem
vult het komend niets
en ik, ja ik ben het
die die dobber
uit de stroming dreg
en deze schraap langs
de wachtende vezels, een voor een
in een taal,
veel later dan t’oude Diets
maar wel degelijk vermaagschapt
en met veel daaruit te leen…
Van de eeuwigheid
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.250 Ik leen mijn vader
van de eeuwigheid.
Mag ik hem even houden?
vraag ik elke
dag.
Het leengeld
-ophijsen, neerlaten
aanspreken, instoppen
toedienen, afvoeren -
betalen wij graag.…
Portret
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 Mijn lens nodigt haar portret uit in één beeld
zo gaan haar contouren voor mij nooit verloren.
Haar kanten beeld wat haar zijde accentueert
deze sluier gaat als een droom door mijn nacht
Haar enige portret zal de nacht gaan absorberen
maar als ik mijn ogen sluit ben ik degene die lacht.…
WATERKANT-SUITE
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
589 avondschemering -
bevers schillen wat twijgen -
diner bij maanlicht
net voor ik wil gaan,
kijkt een libel in mijn lens -
ze blijft én gaat mee...
© (SABAM)…
Bedrogen
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.130 Met het mes van verraad
diep in mijn ziel gesneden
gevoelens weten zich geen raad
mijn hart is moegestreden
Mijn gezicht is een schaduw
van bedroefde tranen zo intens
mijn hart voelt verschrikkelijk ruw
ogen kijken door een vochtige lens
In een tranendal vastgebonden
zit ik met mijn hoofd gebogen
mijn hart heeft wéér nieuwe wonden…
verre reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.280 Om het stilzijn
te omzeilen schrijf
ik er om leen
nacht
krijgt een ander zicht
en de dag legt zich
in de armen
van talrijke schrijfkronkels
gedachten
reflekteren gesprekken
met het geheugen
dat liefde leven is
toch is er troost
want
jij bent onderweg.
Theo Wuestenbergs…
Hoezee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.993 Hun troost is het vergaan van tijd
het malen van de korrels zand
tot zij vierkant geslepen zijn
zich lenen voor bouwsels van pijn.…
Schaduw van het licht.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Maar moedig verzet zich menigeen tot
de dag des oordeels valt en ook daad-
werkelijk blijkt, het leven is slechts
te leen.…
rood
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.253 Het is echt niet te geloven
Ik sta dagelijks weer rood
Heb schulden bij het leven
mijn leven is echt verkloot
Geen bank wil me lenen...…
Uit mijn leven
gedicht
4.7 met 3 stemmen
5.812 Zij wil mij een boek in drie delen lenen
waarin staat hoe alles ontstaan is.
In verre droom verschijnt mij snachts
de Glorievolle Maagd,
die ik beloof ter bedevaart te gaan naar Lourdes.
Een datum heb ik niet genoemd,
zodat ik niet aan tijd gebonden ben.
Ik ren voor de Dood uit, ademloos.
(1970)…
Alleen 's nachts
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.797 Oh, hoe mijn lendenen zachtjes smachten
naar kring'len sleets omhuld
Oh, hoe ik put uit mijn gedachten
mijn handen met genot gevuld
Stil edoch verholen
bijt mij de maan
In bevelen reeds bevolen
van donker cellofaan
Oh, hoe de bloemen grof verwelken
immer dor in net te groen
Oh, hore, zij die duiven melken
zo dapper en zo koen.…
Het breekbare leven
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.118 Hoe betrekkelijk is ons leven
We krijgen het even te leen
Toch blijven we maar streven
En haasten ons overal heen
We zullen pas echt afremmen
Aan het eind van ons bestaan
Ons leven daarop afstemmen
Zodat we zo door kunnen gaan
En als een leven dan gestopt is
Niet langer meer in bruikleen
Voelen we langzaam het gemis
En streven we nergens…