298 resultaten.
Handen en voeten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
73 en regen zijn ongewis
grond kan weggeschept worden
en uitgeput raken
en zijzelf
uitgegraven of uitgerukt
Hier is de vrije wereld
Hard en onvruchtbaar
Beton, staal en plastic, muren
om kleine kamers en dichte deuren
rollen prikkeldraad op de grenzen
en een onbarmhartige bureaucratie
Naast mij overleven armen
en benen met lelijke littekens…
kardemom en gember
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 van haar verlangen
verlaten als eersten
het huis tussen morgen en dageraad
het contact te krampachtig
de onderhandelingen kil en stuurloos
ik verborg me in de gordijnen
strooide woorden zonder kloof te dichten
nu drink ik op mijn eentje
de wijn die ik gekocht heb voor tweeën
verloren de voeling
met mijn golflengte en mijn wezen
de littekens…
Schelden doet geen pijn?
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
2.274 Littekens, heel, heel diep,
Besefte je dat, toen je die dingen naar me riep?
Hebben jullie ooit geweten wat dit met mij heeft gedaan,
Terwijl jullie gewoon verder met je leven konden gaan?
Maar prijs Jezus, die uit het graf is verrezen,
Door Zijn grote liefde,
Ben ik genezen!…
Gevoelsmatige Sluier...
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.147 Psychische bagage was soms loodzwaar;
containers kon ik ermee kunnen vullen…
De verborgen littekens van zoveel jaren
innerlijk gevecht zijn niet meer te verhullen.
Ik ben ongesluierd; al voelde het dan
als het effect van een Chador… ik kan
een gesluierde ziel gebruiken als vergelijking.…
Hoge muren
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.658 Oude wonden, pijnlijke littekens zijn achtergebleven,
Hoe moet ik in mijn eentje deze gevoelens overleven?…
Mijn hart
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
1.914 Mijn hart is niet perfect
het zit vol littekens en scheuren
Door de jaren heen
heeft het heel wat moeten betreuren
Mijn hart is niet perfect
er zijn hele stukken uit
Soms geef ik een stukje weg
waarna ik het voor even sluit
Mijn hart is niet perfect
het heeft schrammen en gaten
Er zitten diepe wonden
waar vele tranen zijn om gelaten…
het doorgangsland
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
510 me het ongenaakbare aan
met vingers van vertrouwen
en het geweten van de onderbuik
van al wat is ligt met de bezwangering
op de maag en ook daar is doorgang
van moeilijk te verteren
metaal trekt zware strepen
in het lichaam, stalen linten
doorheen de thuisbasis of liever haven
het blinkt er zo mooi vanaf de overkant
je zou het ook littekens…
De kat maakt eigen sprongen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 Littekens van nagels
sluipende storm van haren,
tijger in gordijnen.
Ze wasemt poëzie
nieuwe huid op een levenstocht,
sporen op de ruit.…
Zelf gekraakt?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
415 Gedachten als voorbeeld dat geluk
mild en rekbaar is dat het zichzelf
moet verdienen maar wegvloeit in de
wind die de sporen onwillekeurig
zaait in een klimaat wat omslaat, na
een plotselinge blikseminslag een
geur van littekens achterlaat.…
Een nieuw begin
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.393 Snelle, donkere wolken
Zoeken door tranen heen
Jouw helder lachen
Grillige, naakte takken
Zwiepen door de wind in
Jouw sombere gedachten
Schrammende, gewonde bladeren
Schroeien littekens in
Jouw bedrogen herinneringen
Een ijzige, huiverende mist
Dringt door de schimmen van
Jouw serene dromen
Een nieuwe, blauwer wordende horizon…
RAZERNIJ
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.080 Oude littekens gaan weer open
en irritaties komen weer terug.
Ik wil dat je uit mijn leven verdwijnt!
Misschien niet morgen maar wel heel vlug!
In gedachten scheld ik je verrot
en hem ook net zo goed.
Op dit moment haat ik jullie
terwijl mijn wond weer bloed.
Razernij maakt zich van mij meester
ik wil schreeuwen, schoppen en slaan!…
Lief klein meisje
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.147 Lief klein meisje
Onbereikbaar sta je voor me
Een doolhof in je ogen
Kwetsbaar in je eigen kracht
Lastig kind, zeggen ze,
Dwars, nors, eigenzinnig
Los willen staan en hechten aan de ander
Storing in verbinding
Dwalend meisje
Uniek geweven stukje kant
Littekens van pijn en dunne draadjes geluk
Gedwongen in je eigen vlucht
Lief klein…
Dood door onschuld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
853 Niets verkeerds gedaan
En toch altijd als
Zondebok neergezet
Door anderen die jou
Niet zien zitten -
Dag in dag uit
Gekrenkt, vernederd,
Bespot en beschimpt
Eerst alleen met woorden,
Daarna wordt ook je lichaam
Door hen niet meer ontzien -
Pijn lijd je, littekens
In je huid en in je ziel
Tot je dit niet meer wil
En zelf een…
taaldwang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 zo. haar zilte raadselachtigheden. walg
die mee in de bedrading kruipt. mensenhaat
inherent aan de smetvreesman. het plompe
pennen in de was van het hernemen. zij:
de littekens, de korsten, de literaire flarden,
het rottende scheurgaren van eertijdse daden.…
Verborgen stromen
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.552 Onvoorbereid begonnen deze
verborgen littekens
in mijn huid te boren,
ik kon mijn eigen pijnen
niet meer aanhoren.
Ik probeerde in geschreeuwde
nachten zinloos te schuilen,
maar diep kinderverdriet bleef
even eenzaam als voordien
in een fantasiewereld huilen.…
Als de nacht weer knaagt
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
706 wakker wordt
door steeds hetzelfde beeld
dat stampend in het hoofd
ontploft en puinhoop achterlaat
in overspannen geest zonder eigen wil
verlamd door flitsen van herinnering
die zich oogverblindend openbaren
in een nieuwe nacht
zwarte bange kinderogen rollen
schoorvoetend naar de hoop die
liefde, rust en vrede brengt
littekens…
Medicijn ?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
700 Deze worsteling mag
je vrezen, droefenis
die uit een roes de
wonden laat genezen uit
littekens die je schept.
Daarin blijkt de droes
niet zoals ze is, houvast
als medicijn is wat je hebt
geteld om de wereld in breder
perspectief te beschouwen,
verlossing van de last om
zonder gemis te rouwen?…
HartHout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
475 Ik kwam voor jou, niet voor het hout
dat je me laat betasten, gladgeschuurd
met hier en daar een scheur goudgevoegd --
de eenvoud-schoonheid
van het lied van de tijd op de luit
van het leven, jouw leven
Je laat me de kiekjes zien
en rekt de avond, je rekt je uit
tot het welterusten in de gang
In het logeerbed streel ik het hout
van jouw…
Nog niet
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.786 ik kan nog niet begrijpen
hoe jij me zo maar aanvaardt
helemaal zoals ik ben
van kop tot teen
en alles om me heen
hoe ik volledig mezelf mag zijn
dat heel veel kan en niets moet
hoe jij me ophemelt
ik niets verkeerd schijn te doen
of anders vergeef je me wel
ik kan nog steeds niet vatten
dat je me mooi vindt
ondanks al die littekens…
Positiviteit
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.730 ik kwam rechtstreeks uit de hel
en stiekem in mijn hoofd wist ik het wel
ik kom er wel weer overheen
knokkend,vechtend,huilend echt door merg en been
littekens dieper dan het bot
maar het gaat allemaal zo vlot!!
positiviteit dan komt iedereen er wel
geloven in jezelf dan gaat het allemaal heel snel!…
broertje lief
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.424 Laat je met haat en verdriet gevulde ogen eens zien
Laat je littekens van het leven eens zien
Laat de woede die je voelt niet je werk verkrachten
Broertje lief ga nu maar weg
Voordat je betrapt wordt
Voordat je ontslagen wordt
Voordat je over de knie wordt gelegd…
vluchtsporen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
502 verdwijnt een hoofd
duikt elders weer op
vertwijfeld op zoek
naar wat niet deert
sporen vormen paden
uitgesleten in het zand
na iedere nieuwe storm
onherkenbaar toegedekt
maar als het lot
niet valt te keren
vluchten een redding lijkt
maken rode druppels
telkens nieuwe sporen
in het zachte zand
tot tijd de wonden heelt
alle littekens…
Koppige illusies?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
448 Onder de
krakende karrenwielen van dromen,
moest veel worden overwogen,
Gedachten als voorbeeld dat geluk
mild en duurzaam is en zichzelf moet
verdienen maar wegvloeit in de wind
van een klimaat wat omslaat na
een plotselinge blikseminslag
en een lint van littekens achterlaat,
Maar in het binnenste wroet
de kiem van rusteloze wensen…
Wanordelijke rust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
605 Hij draagt de dagen van een oud land
zijn aanblik even grijs als het licht
van een gesloten mijnstreek
- waar onzichtbaar littekens zich
in donkere gangen als versteende navelstrengen
dwars door de leeggeroofde aarde
zwartommuurde wegen banen -
gevallen maar niet gevloerd
verdoofd en schijnbaar zonder levenssap
wordt nieuw leven voortgebracht…
Scherven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
471 De tijd verstrijkt
Langzaam stopt het bloeden van je hart
Diepe wonden veranderen in littekens,
de herinneringen voeden je ziel
Langzaam vind je de weg terug
en vormen de scherven je nieuwe leven.…
wonden van verleden tijd
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
936 Lieve lieveling,
ik koester je met heel mijn hart
meer dan je misschien beseft
zoveel meer voel ik voor jou
Alles wil ik voor je zijn
Jouw engel en jouw muze
Vrouw van je dromen
Ik wil dat jij gelukkig bent
Maar in de werkelijkheid
Kan ik soms niet zijn
Hoe ik zou willen zijn
Vanwege stille tranen
Wonden van lang geleden
Littekens…
over leven
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.060 het is jaren geleden dat ze me vertelde
van de duisternis die in haar huisde
de littekens ziet alleen zij ´s morgens in de spiegel
de angst die ze kende bestaat nog steeds
al is het nu meer een volgzaam beest….therapie
daar geloofde ze niet in en de jaren gaan nu
bij haar tellen dus dat heeft ook nauwelijks nog zin
haar leven zou er niet…
Slagveld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
706 Door huid heen
gloeien de kastanjes van een vorige herfst
een slapende morgen
in een verdronken landschap
ik groeide op in dit gewest
stap door de spiegel
en vervolg mijn tocht langs littekens
hier zoekt tijd een woning
-nauwelijks plaats voor zoveel ruimte-
een lichtvoetig beeld versterft als schim
later is slechts een geweerloop lang…
Een kat maakt rare sprongen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 Littekens van nagels
ruisend glas van haren,
tijger in gordijnen.…
Verlossing?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Handen om de
wederzijdse kelen,
los van het doel niet
overeenkomstig
het gelijke brok
te willen delen,
De worsteling mag
je vrezen, droefenis
die uit de roes van zin
of onzin laat genezen uit
de littekens die je schept
en voelbaar blijven.…