221 resultaten.
Elke dag opnieuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Wanneer alles werd gezegd.
Alles opgeschreven.
Alles welgedaan.
Totdat we onszelf laten vallen,
en vergeten voldaan te rusten.
Totdat het leven zelf ons leert,
hoe je zelf weer op kunt staan.
Toen werd het de hoogste tijd,
om onze ogen te laten openen.
Tijd om eindelijk te gaan reizen.
Om te reizen naar waar je bent.
Om te vertrekken…
Heel en al
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 Wanneer mijn helikopter stijgt
en mensen almaar kleiner worden,
worden vragen antwoorden.
Problemen zie ik vanzelf verdampen,
in almaar wijder wordend zicht.
En ik dan?
Ik ben aanwezig.
Er is alleen maar dit.
Er is alleen maar dit gedicht.
Wanneer alledaagse problemen groeien,
boven mijn overvolle hoofd,
hoef ik alleen maar in te stappen…
Wanneer ons denken stopt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
399 Wanneer ons spreken zwijgt.
Wanneer ons denken stopt.
Wanneer we de taal van dat wat is,
verstaan in het geruis van bomen.
Wanneer we de bomen in het bos
weer zien.
Zij denken niet maar weten alles.
Door vensters tussen gedachten in
schijnt een oeroud licht.
Onze gedachten vallen als bladeren
van onze volwassen bomen.
Onze wortels blijven…
Wanneer de avond valt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 Wanneer de late avond valt,
hoor ik torenkraaien in de verte,
op weg naar oude bomen gaan.
Het zijn dezelfde hoge bomen
die onze zorgen willen vangen,
die sterven moeten in de wind.
Weer is het hoog tijd geworden
om stilletjes naar bed te gaan,
wanneer onze kraaien zwijgen.
Bladeren rustig fluisteren.
Mensen vredig dromen.…
Over zee...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 Het is zaterdagmiddag geworden.
Laten doe ik wat ik laten kan.
Kijken doe ik om me heen.
Mensen lopen door onze winkelstraat.
Van daar, naar hier en verder.
Hier blijf ik waar ik ben,
totdat ook ik zin krijg,
om op weg te gaan.
Mijn geest reist me al vooruit.
Mijn lijf wil naar huis toe gaan.
Mijn ziel met schepen mee.
Wil veilig zwerven…
Nobele Waarheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
808 De Aarde is mijn getuige:
Mijn apengeest
is een flakkerloze vlam
die het duister verlicht,
helder en diep als een bergmeer,
wijd open als de hemel erboven,
rotsvast
bij de verleiding van Maya.
Helemaal ZEN,
alsof ik bij leven al
in Nirvana ben.
Dodelijk saai!…
Geen gast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Stilte is geen gast
in dit leven.
Het is het water,
dat schoon spoelt,
de adem die het stof
van de dag blaast.
Ik leg altijd maar
elk gesproken woord
op een wankele stapel,
elke gehoorde zin op tien anderen
en archiveer niet
totdat ik thuis
weer bij stilte op schoot zit.…
Voorbijgaan
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Naar voorbijgaan verlang ik.
Nu nog niet. Niet vandaag.
Nog niet voorgoed.
Voorbij donkere wolken gaan.
Gedachten zien verdampen,
tot zuivere levensenergie.
Tot ware liefde.
Voorbij zorgen, haat en pijn.
Naar waar aards bewustzijn,
ons aardse lichaam overleeft.…
[ De monnik denkt na ]
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
579 De monnik denkt na
over de vele vormen --
van onwetendheid.…
Het paleis onder de bergtop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
447 Ik werk in het witte paleis
Input, output, geen rimpeling
in mijn lichaam, mijn geest
blijft rustig, wat ik ook doe
Tussendoor onderga ik de stilte
in de rode paleiskamers
die ik altijd kan binnengaan
waar ik ook ben
Daar open ik mijn schedel
tot een kom en ervaar ik
mijzelf, laat ik liefde stromen
naar wat mij bezighoudt
Daar bezie…
Ik ben een boom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 Met mijn rug
zit ik stevig tegen de stam
mijn billen op de grond
tussen de wortels;
Diep verbonden
met de Aarde
die me draagt
ik wortel
in diepe lagen
de oude lagen
waaruit ik voortkom
waarin het zaad
van mijn bestaan
ontkiemde
dat geeft me m’n basis
de Aarde voedt me
via m’n wortels
stromen haar gaven
naar stam en kruin;
Ik voel…
Het pad van licht
netgedicht
2.4 met 38 stemmen
619 Licht streelt het pad zacht
woorden fluisteren de ziel
stilte draagt het goud
Elke dag wandel ik door ‘t leven, opmerkzaam voor wat zich openbaart
de wereld fluistert zachte woorden, onverwacht, die mijn ziel verklaart
een lichtspel raakt mijn diepste wezen, taal en schoonheid in hun macht
de zintuigen ontwaken vredig, een stille dans van…
Babbelbox
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
231 Ik slaap goed, ik sport en ik eet
gezond, ik kan alles doen
wat ik wil, mijn lichaam werkt
ik ga maar door, ik kan
zonder pauzes
/Doe het andersom/, zegt de lerares
/Gedachten kunnen veel
maar het zijn spoken
die boven het leven staan
Ze kennen geen dood en
kijken over het lijden heen/
Was dat maar zo
dan zat ik hier niet
zo ongemakkelijk…
Merkwaardig
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
285 Je stelt je voor,
je wikt en weegt
kijkt in je agenda
je ziet je pakken,
welke kleren, koffer,
parkeerplek,
je ziet je lopen
door die straatjes, gevels
en kleuren bewonderend,
fotograferend, delend,
je ziet je liggen in die poel,
op die tafel,
voelt die handen die je masseren
Na weer een nacht en meditatie,
ben je plots zo…
Nacht in de tropen
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.493 Krekels beginnen hun meditatie,
kikkers zingen
een fuga van
hypnotiserende monotonie.
Een fluisterende stem waarschuwt voor
dreigend gevaar maar zwijgt opeens
als de koude van schaduwen
op de flinterdunne wanden valt.…
Verbijstering alom.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
782 Gebed en meditatie ter bedanking voor al het wondermooie
Prachtig al de Liefde overal ter wereld; zij kan staal doen plooien.
Hij werkt niet met internet, gebruikt ook geen mobieltje
Hanteert eerder het ying en yang dus kent zijn stieltje.…
Genezen verklaard
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 Ge weet, de heelkunst is
van alle tijden
En als cliënt in dit genezensuur
Wil ik een kleine meditatie wijden
Aan zietekiemen zonder wellnesskuur
Bij ons is heelkunde op Kos ontstaan
Hippocrates brak er genezend baan
Nu treft men enkel witte jassen aan
Geen doekoen of mwandishi of sjamaan,
Tussen ons gezwegen en gezegd
De wonderdokters…
uit de gratie
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
908 te hebben vergooid
vraag mij niet waarom
ik zei nog sorry pardon
abnormaal gewoon
al bij vader op de veilingschuit
wist ik niks nieuws onder de zon
ik lig er altijd wel ergens uit
eigen schuld dikke bult gast
het is zeker je verdiende loon
thans zoek ik in mezelf de gratie
als melkfles in bonus met statie
dat kan stil op weg in meditatie…
Louteringen lonen.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
729 hel
Verstikt in eigen schril gejank
Beneveld door een muffe stank
Beethoven zonder klank
HIJ haalde me uit de diepe put
Pasje per pasje verloor ik mijn zwaar juk
Eerst kruipen en dan lopen
Eindelijk weer een normale tred
De afschuwelijke louteringen werden beloond
Zelfrespect werd dik troef
Het lelijke eendje werd een fraaie zwaan
Meditatie…
HEILZAME VERWERKINGEN EN LOSLATEN!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 levensovertuiging
Maar veel meer gaat het mij
om de grote stille ruimtes
De ruimtes van de kerken
Geven mij een heilzame werking
Te verwerken wat verwerkt mag worden
Bewust schrijf ik niet moet
Want het is mijn eigen vrije wil
Ik zou ook kunnen kiezen voor
De ruimtes van de synagoge, de
Moskee, de Hindoetempel of
Mindfulness- yoga-, meditatie…
verstek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 dat mijn
nietige aanwezigheid
onontbeerlijk is verbonden
met het aanwezig zijn
in volle aandacht
tersluiks nu ik dit geschrevene
aan de hand van al
mijn ervaringen, verplaats
ik me in het slachtoffer
dat ik mezelf toe - eigen
niets is me vreemd, zelfs wanneer
ik me realiseer dat ik dikwijls
verkeer in de droomwereld
van meditatie…
Zijnsgeluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 Plotseling mogen voelen,
dat je een deel uitmaakt,
van een goddelijk geheel.
Zien, dat je kijken kunt.
Horen, dat je luistert,
naar wonderlijke geluiden,
die je zelf niet maakt.
Prachtige muziek of lelijk,
maakt hier en nu niets uit.
Ervaren, dat oordelen niet bestaan.
Dat meningen gewoon zinloos zijn.
Ervaren dat gedachten ontstaan,…
Ziet u iets?
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
707 en zie niets
Ik kijk nogmaals en er weerspiegelt iets
Ik open mijn schuchtere zelf
Ik lach, een wereld opent zichzelf
Een regenboog gezicht
Een foto voor een gedicht
Ik geniet, waar een witlicht in voorziet
Een prisma, een lichte dimensie
Ik sluit glashard de kier rustig in mijzelf en eindig
Het ogenblik was oneindig
Reflectie
Een meditatie…
Op de rand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
745 Nachten duren te lang
De maan beweegt de schaduwen op het behang
Je schrikt wakker daar je bijna sliep
De insomnia zit te diep
Het brein knettert halve waarheden
De dag wordt niet verwerkt maar bewerkt
Traag sluipt het in je gelaat
Rusteloosheid houdt je ontevreden
Pillen hebben elk nut verloren in deze staat
Meditatie is iets dat de stress…
In stilte.
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.307 Het knisperend grind op de paden
draagt geruisloos de stilte voort
waar bomen de graven omarmen
rust zacht, klinkt als draaglijk woord
lief dwarrelen de eikenblaadjes
als warme deken over de dood
ik hoorde jouw stem in een leeuwerik
toen ik heel even mijn ogen sloot…
Voor elkaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
442 Alleen maar aanwezig zijn.
Wisselen van gedachten.
Wisselen van stoffen.
Doen wat nodig is.
Voor onszelf.
Voor elkaar.
Alleen maar beschikbaar zijn.
Oplossen van problemen,
die ons verschil zijn.
Doen wat nodig is.
Voor onszelf.
Voor elkaar.
Alleen maar bewust aanwezig zijn.
Verwonderd kijken om ons heen.
Doen wat werkelijk nodig is…
Als aanwezigheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Het is donker in onze benedenkamer.
Hier leven rode rozen in hun glazen vaas.
De tijd is even stil gaan staan.
Toch blijft hier ons hart aanwezig,
dat rood bloed stromen laat.
Er stroomt hier rozensap,
dat door groene stengels gaat.
Een lampje is spontaan gaan branden in mijn bovenkamer.
Gedachten veranderen in openheid.
Er schijnt een…
Preludium
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
510 Een wrede verstoring van godin’s meditatie
toen een woordenbrij haar omsingelde
een oeverloze woordenstroom kakelde
over de stilte van de watervijver
Hera hield geërgerd haar adem in
Praatzieke babbels gijzelden de godin
sloegen zelfs de zang van de leeuwerik
in de wind
het zonlicht kleurde slechts in bleke tinten
Hera voelde zich een…
Ik steek een storm op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
369 Het fort: ik rol mijn mat uit
in de stilte van slapende cicaden
De wind is warm, de tijd kruipt
met de zon naar Napels
Het zit allemaal in mijn hoofd
hoog boven het leven
van volle straten en winkels
waar het geld nooit ver rolt
blikken beducht, kussen vluchtig
en handen handtastelijk zijn
Dat is niet goed
Ik steek een storm op
blaas…
De kracht van bomen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
579 Van jaar tot jaar, klimaatverandering en seizoenen worden
doorgeworsteld met heel veel energie en een uitzonderlijke moed
Zonder tegenslag of nare gebeurtenissen zal je deze strijd niet verliezen
O lieve boom vol wijsheid, een fascinatie, inspiratie en meditatie, telkens weer.…