884 resultaten.
Ongehoorzaamheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
730 Ik heb in Het Journaal iets raars gehoord.
Toen Puigdemont de vrijheid is ontnomen,
toen zijn er ook wat aanklachten gekomen -
want anders was die actie ongehoord.
Maar wat me toch een beetje heeft gestoord:
dat ‘ongehoorzaamheid’, naar ‘k heb vernomen
daarvoor ook als een reden wordt genomen;
dat gooit toch wel wat normen overboord.
Want…
Ere wie ere toekomt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
849 Zie hoe ze hem toch keer op keer verwennen
en hoe hij op zijn wenken wordt bediend.
Dat hij alleen de grootste eer verdient,
geen dwaas die deze waarheid durft ontkennen.
Zijn leefomgeving keurig uitgekiend,
en valt er een obstakel te bekennen,
dan slaan zijn knechten steevast aan het rennen;
de beste zorgen krijgt hij toegediend.
Een comfortabel…
de doden die zich niemand kan herinneren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 slaap zacht, minister-president
we zijn het allemaal toch zo weer vergeten
denk maar niet aan de doden die u niet kent
‘we hebben het immers niet geweten’
kunt u zich dit misschien nog wel herinneren, ja?
ik bedoel een dorp met een naam die iedereen kent
dat dorp met die pijnlijke naam die rijmt op Hawija
slaap zacht, minister-president…
Zelfbeeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 Zelfbeeld.
Ik merk dat wat je veel ziet of meemaakt,
tot de dagelijkse dingen gaan behoren
omdat ze hun nieuwheid hebben verloren
waardoor je er vertrouwd mee raakt.
Zo merk ik dat ik niet meer zo erg schrik,
wanneer ik al vroeg bij het ochtendgloren
in de spiegel kijk, ongekamd en ongeschoren,
want ik weet nu die lelijke vent daar, ben ik…
Uitgerafeld
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
914 gedragen door jaren heen
de lange versleten doeken
licht verhullend onderweg
naar een oorsprong
de randen rafelen al
tot mini in het verschiet
toch zie je nog net niet
waar de zoektocht eindigt
draperieën vol betekenis
worden pas ontsluierd
na de openbaring van
het innerlijke verstaan
niet langer beschermend
wel draaglijk in het weten…
Creoolse zalm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
74 In echte spanning blijf ik kalm,
Enkel als ik haar kan noemen,
Verwoorden wat in ’t hoofd blijft zoemen —
Onverstoord zwemt Creoolse zalm.
Benoemen doe ik onverdroten
Waar zij zichzelf haast weer verliest.
Laat het zijn dat zíj het kiest:
Zich laten vangen door mijn berenpoten.
Eet ik haar dan op? Welneen.
Een beer kan zacht zijn en dat…
Jong genoeg
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
589 Ongehinderd door kennis van zaken
regel ik op en af een gedicht
Ik ben er een sport van gaan maken
tussen avond- en ochtendlicht
Ik schreef terwijl anderen sliepen
over liefde en pijn en verdriet
zonder mij in de vorm te verdiepen
dus ik wist het sonnet nog niet
of ik toch eens het tij moet keren
en wat dichtregels toe moet passen
Ze zeggen…
Duizend jaren als een dag
gedicht
3.3 met 38 stemmen
16.776 Vervang ik ieder woord van dit sonnet
door één geslacht, dan al bereik ik het.
Hoe zegt u? Jezus Wie? Van Nazareth?'
--------------------------------------
uit: '1000 Sonnetten 1966-1996'.…
Cruijff 50
gedicht
3.6 met 11 stemmen
18.701 Je moet je ergens aan de regels houden,
in een sonnet en op het voetbalveld.
Dat is dus logisch, denk je bij je eigen.
Je wordt wel ouder maar je blijft de oude.
Jij, Johan, bent nog lang niet uitgeteld,
maar ik moet nu na nummer veertien zwijgen.
---------------------------------------------
uit: '1000 Sonnetten 1966-1996', 1997.…
Kerstsonnet
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
845 Van veiligheid naar woede: gele hes
De opstand van de horden uitgebroken
’t Zijn ordinaire revolutiespoken
Zij waren rond, de geest is uit de fles
De kruk, de brekebeen, de oude bes
Zij voelen zich totaal niet aangesproken
Bij hen is nooit het vuurtje aangestoken
Ze zitten in een onbesprongen bres
’t Wordt weer eens tijd voor een pikant…
Lijfspreuk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
329 Mijn donker lijf, geoliede machine
Is op een zekere leeftijd, bijna oud.
Vraagt nu bovengemiddeld onderhoud.
Mijn voorkomen neigt naar het androgyne.
Dit alles maakt mij vaak tot de beziene.
Mijn huid is hoog gevoelig maar vertrouwd.
Mijn lijf doet wat ik wil, doet niet veel fout.
Ik denk weleens, hoe zou ik dit verdienen?
Mijn hamerteen…
Ongenoegen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
300 Mij rest slechts hakken met een botte bijl.
Het voelt alsof er mij iets wordt misgund.
Klein restje vechtlust van een bloedend rund.
Net iets te veel slagen met een natte dweil.
Toch incasseer ik dapper, geheel in stijl.
Niet in positie voor gelijke munt.
Maakt dat ik puur vergif spui onverdund.
In nijd verbergen schuilt voor mij geen heil.…
Overschatting
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
668 'Dicht nog een sonnet'
sprak de Maximale Factor.
'Maar ik heb ruim
tweehonderd verzen op de site gezet...'
Was hij blind of zag ik helder?
'Tabee, over het peerd getilde vrind.'…
Sportzomergast
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
1.031 Ik was van plan om mijn gedicht te wijden
Aan hoe we overladen zijn met sport
En ook met commentaar zijn volgestort
En hoe ik dat van nu af zou gaan mijden
Maar ja, toen werd ik plots #VerliefdopGriet
En kwam de chute van dát sonnet er niet…
Ontrafelde struikelstenen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
780 gedragen over jaren heen
de lange versleten doeken
licht verhullend onderweg
naar een fundament
wat randen blijven rafelen
tot mini in het verschiet
maar daaraan zie je niet
waar de zoektocht eindigt
draperieën vol betekenis
worden pas ontsluierd
na verstaanbaarheid
van de intrinsieke taal
niet langer beschermend
wel draaglijk…
Engel
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
2.032 Al meteen bij de allereerste lach
Werd jij het zonnetje op mijn dag
Met je gebrabbel en al je mini-verhalen
Deed jij de hemel extra stralen
Je sprankelende ogies en je geinige snoet
Doen mij meer dan alleen maar goed
Mijn leven staat geheel op stelten
Want jij hebt mijn hart werkelijk doen smelten
Altijd vrolijk, een ondeugende bengel…
Prentjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
712 Maar wacht, vannacht als ik een groots sonnet zet…
dan komt daar vast een illustratie bij!
Petrarca schreef ook weleens een sonnet.
Al zijn die, vergeleken met mij toch brij…
Illustraties kreeg hij nooit, noch internet!…
Bedankt Frank Fabian van Keeren
snelsonnet
2.4 met 8 stemmen
800 Gegroet...dit is de eerste keer
Dat mijn sonnet hier wordt geplaatst
Het is echter niet voor het laatst
Want morgen ziet u mij alweer
Van Keeren moeten we helaas gaan missen
Hij heeft het veel te druk met zich vergissen.…
Sonnet
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
799 Als ick lees den ghedichten van Vondel, van Hooft
dan voel ick mij stadigh versincken in tijdt,
den daghelijckse dinghen verlaten, bevrijdt.
Of Pieter of Joost mij mijn toekomst ontrooft.
Ik sie dan den wolken waar Breêro van schrijft,
ik ruik dan den lucht zonder geuren van hier.
K’hoor ’t ruisschen der bomen, proef den claeren rivier
en wensch…
Sonnet
gedicht
3.4 met 101 stemmen
78.083 Soms loop ik 's nachts naar het Victorieplein,
Als kind heb ik daar namelijk gewoond.
Aan vader hand zijn zoon te zijn,
Op moeders schoot te zijn beloond
Om niet. Om niet is het, dat ik hier ga,
De vrieskou in mijn jas laat dringen,
Alsof de tijd zich ooit zou laten dwingen,
Terwijl ik roerloos in de deurpost sta
Om thuis te komen. En zo…
Sonnet
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.910 Sponsae aeternae*
Ik weet dat gij mij nog verschijnen zult,
Zo zeker als de bloemen wederkomen:
Der dingen dove dek hebt gij genomen,
Het donkre leven dat de steden vult,
De winterwind die klaagt door dorre bomen,
Ten sluier die uw eeuwge glimlach hult...
Ik zou gelukkig zijn, als slechts geduld
De slaap kon vinden om van u te dromen...…
Sonnet
gedicht
3.1 met 164 stemmen
31.238 Beer is huid
Slang is leer
Struis is veer
Vis is kuit
Schaap is wol
Os is haas
Geit is kaas
Paard is knol
Kip is ei
Bij is was
Das is das
Vogel vrij
Flamingo
Flamingo
------------------------------------------
uit: 'Vandaar dat ik ween', 1992.…
SONNET
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
1.159 Héél even heeft u niet goed opgelet
en weeral staat daar zo’n verdraaid sonnet.…
Sonnet
poëzie
4.8 met 4 stemmen
964 Ik ben geen Hollander, ik ben een mens
en alle mensen zijn mijn landgenoten,
ik voel mij niet door band of boei omsloten
dan door der Liefde wijd-getrokken grens,
mijn oog verdraagt geen microscoop, geen lens
die 't enge beeld onmatig zal vergroten
en van de wentelende wereldkloten
ken ik alleen de wereld van mijn wens!...
Er is…
Iets als een sonnet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
723 Wanneer word ik van de pijn bevrijd
die sinds jaren op mijn schouders rust
wanneer wordt mijn geweten gesust
en raak ik weg van eenzaamheid.
Hoe weet ik of na zo'n lange tijd
jij niet al iemand anders kust
onze liefde niet al is geblust
of raak ik je nu zelfs voorgoed kwijt.
Ik lees weer alles wat je hebt gestuurd
en raak plots…
Nog eens een sonnet
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
585 Zo graag zou ik een helder vers nu schrijven,
met woorden puur zoals een bergkristal,
maar daarvoor zou mijn hart best heel jong blijven
en niet te vroeg gaan meedoen aan verval.
Dat vers zou moeten zingen in de morgen,
door niets zich laten storen in zijn vlucht;
maar ja, volwassenen zijn vol van zorgen
en zien vaak niet het blauwe van de…
SONNET
poëzie
4.0 met 7 stemmen
3.696 Ik ben in eenzaamheid niet meer alleen,
Want waar mijn ogen langs de wanden dwalen
Schemert uw lach daarheen. Ontelbre malen
Hoor ik in 't klokgetik uw voeten treên.
En langzaam nadert gij, zo ver, zo kleen...
'k Zie dat een brede neevlenkring met vale
Lichtloze sluier u omhult; dan dalen
Zachtjes uw lichte schreden naar mij heen.
Uw adem…
Sonnet
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.347 Nog blozen mijn wangen en gloeien mijn ogen
En zweeft om mijn lippen de vrolijke lach.
Toch zijn me een voor een alle dromen ontvlogen
En weg is de hoop op een betere dag.
Nog steek ik het hoofd ongedeerd in den hoge
En scherts ik en juich ik bij vriendengelag.
En toch zag ik iedre verwachting bedrogen,
Met ieder geloof dat in ‘t binnenst mij…
Sonnet
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.946 De wereld is dezelfde; overal
De blauwe hemel en de grauwe steden,
Drijvende wolken en, daar vér beneden
De velden en de mensen; morgen zal
Deze aarde mij niet anders zijn dan heden
En dan zij gisteren was; en zonder tal,
Trekken bij zonneschijn, bij regenval
De dagen verder, als zij altijd deden.
Alleen, lief, waar wij vluchtige uren…
Sonnet
poëzie
2.9 met 16 stemmen
3.685 Laas! Zal mijn onluk dan zijn wreedheid nimmer staken?
Zal dan mijn smart, dus lang gerezen in de top,
Nooit dalen? Zal mijn ramp dan nimmermeer houden op?
Maar steeds volharden in op mij zijn haat te braken?
Dus klaagde Phillis laatst, met tranen op haar kaken,
En wrong, gelijk ontzind, haar hagelwitte krop:
En rukte zo veel haar in een uur…