251 resultaten.
Zonder inhoud
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.116 Machtige woorden, zo leek het
uitgesproken met daadkracht van weleer
gevormd en opnieuw gewogen, nog een keer
weggezonden, blank en schijnbaar onbesmet
Weerkaatsend langs het pas gestolde bloed
over een nieuw geslagen wond
als bevroren echo’s in de morgenstond
hangt aan de wand genageld mijn overmoed
Verscheurd als spottende knapen
trillen…
Vanzelfsprekend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.278 Je vingertoppen door mijn haren
het spreekwoordelijke zwijgen
geeft een gouden rand
aan onze morgenstond
ik heb het al eens mogen
ervaren
maar het is net
alsof me dit voor de
eerste keer overkomt
Een omhelzing
in het diepst van de nacht
we kennen
de theorie van passie
maar de uitvoering
is eveneens volmaakt
ik ken de taal van je lichaam…
Pluk de dag
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
583 In de morgenstond
was er heel even
de schaduw
van de twijfel
een moment van
onzekerheid
toen begon de wind
te fluisteren
dromerig keek ze op
in een wereld
van witte wolken
ontdekte juist
die ene
met dat zilveren randje
toen begon de zon
te schijnen
een warme glimlach
kleurde wangen
in een verrukte blos
met ogen als sterren…
Theater*
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
3.177 Hoog op de Teíde loopt hij dolend rond
van morgenstond tot avondrood met water
in zijn mond. Op vier poten in de krater
bedelt hij om voer, deze mastodont.
Van elk stuk stokbrood maakt hij een theater,
maar staat niet meer toe dat men aan hem komt,
schuwheid als ode aan wie hem vastbond:
als apporteur een vroege schoolverlater.…
Advocaat-stagiair*
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
4.214 Wat ze ook spottend van je zeggen mogen,
je werkt je vaak alle standjes in het rond
stijf van ambitie tot de morgenstond,
al moet je wat ondersteuning gedogen.
Is het weer eens tijd voor een kruisverhoor,
dan kies je steeds de juiste toon en maat
die tot bevrediging leidt op kantoor.…
Klokhuis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
531 Het wordt weer zomer,
z’n volle wagen is op pad
met de korenschoven naar
de molenstenen van de tijd,
zijn krakende karrenwiel
strijkt de plooien van de
laatste morgenstond
op zijn voorhoofd glad.…
Van oud naar nieuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.011 mag ik
nog even goochelen
op de balans
van oud naar nieuw
de magie weer proeven
van het mirakel tussen ons
jouw ademen in vele
prille lentes morgenstond
de warme zomeravond
dubbel schrijven in genieten
het brandend rood jeukte
morgens wel door de muskieten
wij hebben herfst
geoogst in vele geuren
de kleuren bewaard voor
de…
Hoop doet leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
461 mocht de zoveelste versteende traan
in de winter
hard en koud aanvoelen
schitteren als een diamant
dat dan
't verdriet zal mogen smelten
zonnedagen in 't land van licht en leven
als de gouden vloed
van 't gedicht
dat schijnt als in de morgenstond
och zoete zekerheid , och helend alvermogen
sta ons bij
in 't angstgefluister…
Gestolen van de zon
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
688 weer heeft de maan
het gele licht
gestolen van de zon
in een rond oog gesloten
ze trekt water
tot de hoogste vloed
beweegt heksen tot een kring
en breekt romantische gevoelens open
ze heeft haar eigen dag
die opkomt als de avond valt
zich spreidt als nacht tot
morgenstond in licht verstomd
de maan bevolkt haar eigen wereld
met grote…
die lente zo fleurig
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
707 vogeltjes zingen, verwelkomen morgenstond
het zonnetje priemt zwak door de bomen
vroeg uit de veren is goud in de mond
mensen kunnen nu opnieuw gaan dromen
de lente springt dansend door het land
ze laat al terug zovele dingen bloeien
natuur en heelal smeden een ware band
de kinderen willen in bossen gaan stoeien
het lachen verschijnt, het…
In de ban van de ring
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
592 raam
ze raakte me aan, ze raakte de zachte kant van mijn ziel
het heeft nog geen naam, maar het was een warm gebaar
een ander speelde met het hart van een kind
plotseling was ik even in de war
of was ik het die het verleden aanraakte
ja, dat moet het zijn geweest
het was die gedachte of een verlangen dat ontwaakte
twee flitsen in de morgenstond…
In spinnentouw verweven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.049 de morgenzon
die met gouden haren
onze liefdesweb bereiken kon
het paradijsje van ons saam
was behangen met romantiek
dat wanneer de schemermaan
door de takken scheen onze namen
schreef op muren ondoorzichtig
ik krijtte je naam op wanden o zo hoog
en letterde je liefde op je mond
jouw handen boetseerden mij als klei
en eer de morgenstond…
Fluitenkruid
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
542 Hoe parelt uw licht
over mijn gezicht naar benee
daar in geen velden
de wegen van uw bewegingen
te bekennen zijn
u bestaat zoals u bestaat
doorheen het flierefluiten
van verre winden en zonnestreken
een morgenstond vol
bruisende merels en vlinders
u bent een libel
zoemend rondom mijn oren
u maakt mij doof en blind
op tast…
Schouwspel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 vlucht
Naar de horizon
Laten zich verleiden
Door de rode avondzon
De dag schemert
De nacht ontwaakt
Het is donker en duister
De wereld slaapt
Gefluister, ik luister
Zie het weerlicht
van de maan
En fonkelende sterren
Ver van mij vandaan
De lucht wordt duister, prachtig
De nacht donker, bijna raadselachtig
Tot de stille morgenstond…
Schouwspel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
592 vlucht
Naar de horizon
Laten zich verleiden
Door de rode avondzon
De dag schemert
De nacht ontwaakt
Het is donker en duister
De wereld slaapt
Gefluister, ik luister
Zie het weerlicht
van de maan
En fonkelende sterren
Ver van mij vandaan
De lucht wordt duister, prachtig
De nacht donker, bijna raadselachtig
Tot de stille morgenstond…
Hoe hou je van een dichter?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
396 Dus staan deze woorden hier onverbloemd op papier,
begrijp ik nu van mijn lief het onbegrepen plezier
van het dichterlijke werken tot in de morgenstond.
Het is een uiting van een ongeremde vrije geest,
maar voor vannacht is het wel weer genoeg geweest,
evaluatie, morgen, niet te vroeg, van mond tot mond.…
nam golvend je souplesse mee
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
868 de achtergrond werd niet
te bont en vloeide uit in wit
ik zag je ogen in gezicht
rondde recht in kleur
overlopend schilder ik humeur
contrasterend in jouw fine fleur
jij bent nu frank en vrij
in de momenten dat lente warmte
geeft, ik boog voor recht door zee
nam golvend je soplesse mee
de waarheid is een paddestoel in
roze morgenstond…
CONGRESGANGER
gedicht
3.7 met 64 stemmen
16.151 Ik wou wel meegaan, ik geloofde ook
in morgenstonden met vergulde monden
en armen die een brug van liefde slaan;
maar toen ik opkeek was het al te laat:
ik had een ogenblik niet meegeleefd
en reeds was ik een eeuwigheid ten achter.
------------------------------------------
uit: Stormen en stilten (1956)…
Eén nachts stand
netgedicht
2.7 met 24 stemmen
3.320 treffen goed
In oogopslag noch steels verkeken
fier waren zij, tersluiks verlid
is`t waar daar nogmaals schoonte zit
verscholen aan`t gebed ontweken
gij deed mijn hart terstond verstillen
waar nacht aan haar contour teloor
coag’lerend bloed; vergaan in willen
wederom mijn hitsig adem trillen
vervoerend lust in schelp uw oor
tot morgenstond…
Eurydice,
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
615 Tussen lippen van de eeuwigheid,
smart gestort in rijpe morgenstond,
uit mond en schone luit vloot zelfbeklag,
gedoopt in Orpheus smart, tot de veerman
immer als terugkerend zelfverwijt,
smeekt in bittere klacht, slechts éénmaal
z’n hand over hart te strijken, het meest
beminde uit de onderwereld terug te halen,
blijft geloven in dit ultieme…
GEEN MORGEN
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.314 Wij voelen ons dwergen
kijkend naar de bergen
heuvels van zorgen
dalen vol ergernis
onzekerheid op de achtergrond
vergissingen in de morgenstond
samen de afgrond inkijkend
met een lus om onze nek
angstig en bijna gek
het springen is bijna aan de orde
weg zijn uit en verlost zijn van
alle ellende en onbegrip
geen notering met stip…
Ukraine
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
562 theater
maar ook de chef de l'église, in een goddelijk kleed
die bidt voor vrede, wijl de gezegende soldaat aan het front
een voor een zijn Slavische broeders opvreet
de vredelievenden in de afgelegen provincie
worden dom gehouden van het helleleed
en ja, de naaste buur, een Heerser
uit het Oosten houdt zijn mond
die wacht op zijn eigen morgenstond…
ontnuchterend
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
2.050 verloren zonen
en leeft bij gratie van die ene daad
u bent een kwezel zonder ruggengraat
de deurmat van een stevige matrone
zij staat u toe haar vesting te bewonen
maar immer bent u mikpunt van haar smaad
u vlucht in voetbal, troost u met de fles
en soms vindt u asiel in uw gedichten
maar nooit kunt u ontsnappen aan haar nijd
de morgenstond…
Komrij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
786 Als er geen hond meer is die er naar kraait
Geen slak is om te zoeken op laag water
Geen achtste leven in een bonte kater
Geen buurvrouw die het groene gras wegmaait
Als er geen rol meer is in dit theater
Geen kurk is waar de wereld nog om draait
Geen aap die mij een lange mouw aannaait
Geen zonneschijn, geen morgenstond voor later
Als er…
O's nimfenavontuur
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
477 Circe's magisch receptuur
Onwetend van oneindigheid
Zij, godin en kruidenmengster
Schalks, bevallig qua postuur
Troont O mee naar haar rotspaleis
Daar vleien zich tegen een muur
De negen van zijn schip verbannen
Door toverkollengif tot zwijn
Gemetamorfoseerde mannen
Hoe 't afloopt toon ik u terstond
Bij 't eerste licht der morgenstond…
Psalm 3. Van David, toen hij vluchtte voor zijn zoon Absalom!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Als je straks op staat in de morgenstond,
dan heb Ik al je vijanden verstomd!’
Tienduizenden waren er van mijn volk,
riepen:‘dood hem,’ maar U kwam op Uw Wolk!
U heeft ze daar op de kaak geslagen,
tanden kapot en verstrooid als blagen!
De Verlossing komt steeds van de Heer,
Hem zij de Glorie en alle eer!…
"Zand erover"
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
599 In een leven, de wind en zon daarover
voorbij de taal, die mij de ogen sluit
uit mijn verbaasde mond ontbreekt geluid
hoor ik het muiten van de golven
tussen morgenstond en avondval
ver voorbij mijn taal die een andere toonsoort fluit
onderwerpt zich aan een tijdloos verval
lijken woorden anders, in een vals licht
bestoven, waarin ik niet wil…
Tweeslachtig
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
481 Vervloekt onomwonden de schrijnende
onrust in de vruchtloze morgenstonden
of bij de schater van een ironische maan, als
wat geen vorm of toon had gevonden, z’n
eigen weg zal zoeken, ver bij hem vandaan,
komen beide seksen, dicht bij hem te staan,
dan wordt geluk hem niet ontnomen, dat
is de ware poëzie uit één stuk.…
Tweeslachtig?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
532 Vervloekt onomwonden onrust in de
baarmoeder van de morgenstonden of bij
de schater van een ironische maan, als
geen vorm of toon kon vinden, een ander
pad moest zoeken, ver bij zichzelf
vandaan, dan komen beide seksen dichter
bij hem staan,wordt geluk hem niet
ontnomen, dat is poëzie uit één stuk.…
Nieuw
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
650 er vloog een meeuw voorbij: hij liet zijn spiegelbeeld
na aan het water, gevallen binnen rimpels die wat kringen draaiden
rond hun kern
stuurloos kolkte nog meandering langs witte plooien tijd
vaag verweven met ooit
ik droeg mijn uren, een ander leven lang
morgenstond en middagtij, tot in langgerekte avonden
klonk er toen een lied
als…