Alle inzendingen over morgenstond

251 resultaten.

Sorteren op:

Zonder inhoud

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.116
Machtige woorden, zo leek het uitgesproken met daadkracht van weleer gevormd en opnieuw gewogen, nog een keer weggezonden, blank en schijnbaar onbesmet Weerkaatsend langs het pas gestolde bloed over een nieuw geslagen wond als bevroren echo’s in de morgenstond hangt aan de wand genageld mijn overmoed Verscheurd als spottende knapen trillen…
kees keizer3 augustus 2004Lees meer >

Vanzelfsprekend

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.278
Je vingertoppen door mijn haren het spreekwoordelijke zwijgen geeft een gouden rand aan onze morgenstond ik heb het al eens mogen ervaren maar het is net alsof me dit voor de eerste keer overkomt Een omhelzing in het diepst van de nacht we kennen de theorie van passie maar de uitvoering is eveneens volmaakt ik ken de taal van je lichaam…

Pluk de dag

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 583
In de morgenstond was er heel even de schaduw van de twijfel een moment van onzekerheid toen begon de wind te fluisteren dromerig keek ze op in een wereld van witte wolken ontdekte juist die ene met dat zilveren randje toen begon de zon te schijnen een warme glimlach kleurde wangen in een verrukte blos met ogen als sterren…
windwhisper3 augustus 2009Lees meer >

Theater*

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.177
Hoog op de Teíde loopt hij dolend rond van morgenstond tot avondrood met water in zijn mond. Op vier poten in de krater bedelt hij om voer, deze mastodont. Van elk stuk stokbrood maakt hij een theater, maar staat niet meer toe dat men aan hem komt, schuwheid als ode aan wie hem vastbond: als apporteur een vroege schoolverlater.…

Advocaat-stagiair*

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.214
Wat ze ook spottend van je zeggen mogen, je werkt je vaak alle standjes in het rond stijf van ambitie tot de morgenstond, al moet je wat ondersteuning gedogen. Is het weer eens tijd voor een kruisverhoor, dan kies je steeds de juiste toon en maat die tot bevrediging leidt op kantoor.…

Klokhuis

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
Het wordt weer zomer, z’n volle wagen is op pad met de korenschoven naar de molenstenen van de tijd, zijn krakende karrenwiel strijkt de plooien van de laatste morgenstond op zijn voorhoofd glad.…
Pama4 juni 2013Lees meer >

Van oud naar nieuw

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.011
mag ik nog even goochelen op de balans van oud naar nieuw de magie weer proeven van het mirakel tussen ons jouw ademen in vele prille lentes morgenstond de warme zomeravond dubbel schrijven in genieten het brandend rood jeukte morgens wel door de muskieten wij hebben herfst geoogst in vele geuren de kleuren bewaard voor de…
wil melker29 december 2008Lees meer >

Hoop doet leven

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 461
mocht de zoveelste versteende traan in de winter hard en koud aanvoelen schitteren als een diamant dat dan 't verdriet zal mogen smelten zonnedagen in 't land van licht en leven als de gouden vloed van 't gedicht dat schijnt als in de morgenstond och zoete zekerheid , och helend alvermogen sta ons bij in 't angstgefluister…

Gestolen van de zon

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 688
weer heeft de maan het gele licht gestolen van de zon in een rond oog gesloten ze trekt water tot de hoogste vloed beweegt heksen tot een kring en breekt romantische gevoelens open ze heeft haar eigen dag die opkomt als de avond valt zich spreidt als nacht tot morgenstond in licht verstomd de maan bevolkt haar eigen wereld met grote…
wil melker5 november 2006Lees meer >

die lente zo fleurig

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 707
vogeltjes zingen, verwelkomen morgenstond het zonnetje priemt zwak door de bomen vroeg uit de veren is goud in de mond mensen kunnen nu opnieuw gaan dromen de lente springt dansend door het land ze laat al terug zovele dingen bloeien natuur en heelal smeden een ware band de kinderen willen in bossen gaan stoeien het lachen verschijnt, het…
metske3 april 2017Lees meer >

In de ban van de ring

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 592
raam ze raakte me aan, ze raakte de zachte kant van mijn ziel het heeft nog geen naam, maar het was een warm gebaar een ander speelde met het hart van een kind plotseling was ik even in de war of was ik het die het verleden aanraakte ja, dat moet het zijn geweest het was die gedachte of een verlangen dat ontwaakte twee flitsen in de morgenstond…

In spinnentouw verweven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.049
de morgenzon die met gouden haren onze liefdesweb bereiken kon het paradijsje van ons saam was behangen met romantiek dat wanneer de schemermaan door de takken scheen onze namen schreef op muren ondoorzichtig ik krijtte je naam op wanden o zo hoog en letterde je liefde op je mond jouw handen boetseerden mij als klei en eer de morgenstond…
elze30 januari 2006Lees meer >

Fluitenkruid

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 542
Hoe parelt uw licht over mijn gezicht naar benee daar in geen velden de wegen van uw bewegingen te bekennen zijn u bestaat zoals u bestaat doorheen het flierefluiten van verre winden en zonnestreken een morgenstond vol bruisende merels en vlinders u bent een libel zoemend rondom mijn oren u maakt mij doof en blind op tast…
Claire4 augustus 2010Lees meer >

Schouwspel

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
vlucht Naar de horizon Laten zich verleiden Door de rode avondzon De dag schemert De nacht ontwaakt Het is donker en duister De wereld slaapt Gefluister, ik luister Zie het weerlicht van de maan En fonkelende sterren Ver van mij vandaan De lucht wordt duister, prachtig De nacht donker, bijna raadselachtig Tot de stille morgenstond…

Schouwspel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
vlucht Naar de horizon Laten zich verleiden Door de rode avondzon De dag schemert De nacht ontwaakt Het is donker en duister De wereld slaapt Gefluister, ik luister Zie het weerlicht van de maan En fonkelende sterren Ver van mij vandaan De lucht wordt duister, prachtig De nacht donker, bijna raadselachtig Tot de stille morgenstond…

Hoe hou je van een dichter?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 396
Dus staan deze woorden hier onverbloemd op papier, begrijp ik nu van mijn lief het onbegrepen plezier van het dichterlijke werken tot in de morgenstond. Het is een uiting van een ongeremde vrije geest, maar voor vannacht is het wel weer genoeg geweest, evaluatie, morgen, niet te vroeg, van mond tot mond.…
Anneke1 februari 2020Lees meer >

nam golvend je souplesse mee

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 868
de achtergrond werd niet te bont en vloeide uit in wit ik zag je ogen in gezicht rondde recht in kleur overlopend schilder ik humeur contrasterend in jouw fine fleur jij bent nu frank en vrij in de momenten dat lente warmte geeft, ik boog voor recht door zee nam golvend je soplesse mee de waarheid is een paddestoel in roze morgenstond…

CONGRESGANGER

gedicht
3.7 met 64 stemmen aantal keer bekeken 16.151
Ik wou wel meegaan, ik geloofde ook in morgenstonden met vergulde monden en armen die een brug van liefde slaan; maar toen ik opkeek was het al te laat: ik had een ogenblik niet meegeleefd en reeds was ik een eeuwigheid ten achter. ------------------------------------------ uit: Stormen en stilten (1956)…
Maurits Mok15 september 2023Lees meer >

Eén nachts stand

netgedicht
2.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.320
treffen goed In oogopslag noch steels verkeken fier waren zij, tersluiks verlid is`t waar daar nogmaals schoonte zit verscholen aan`t gebed ontweken gij deed mijn hart terstond verstillen waar nacht aan haar contour teloor coag’lerend bloed; vergaan in willen wederom mijn hitsig adem trillen vervoerend lust in schelp uw oor tot morgenstond…
oepsie6 december 2002Lees meer >

Eurydice,

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 615
Tussen lippen van de eeuwigheid, smart gestort in rijpe morgenstond, uit mond en schone luit vloot zelfbeklag, gedoopt in Orpheus smart, tot de veerman immer als terugkerend zelfverwijt, smeekt in bittere klacht, slechts éénmaal z’n hand over hart te strijken, het meest beminde uit de onderwereld terug te halen, blijft geloven in dit ultieme…
pama23 januari 2009Lees meer >

GEEN MORGEN

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.314
Wij voelen ons dwergen kijkend naar de bergen heuvels van zorgen dalen vol ergernis onzekerheid op de achtergrond vergissingen in de morgenstond samen de afgrond inkijkend met een lus om onze nek angstig en bijna gek het springen is bijna aan de orde weg zijn uit en verlost zijn van alle ellende en onbegrip geen notering met stip…

Ukraine

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 562
theater maar ook de chef de l'église, in een goddelijk kleed die bidt voor vrede, wijl de gezegende soldaat aan het front een voor een zijn Slavische broeders opvreet de vredelievenden in de afgelegen provincie worden dom gehouden van het helleleed en ja, de naaste buur, een Heerser uit het Oosten houdt zijn mond die wacht op zijn eigen morgenstond…

ontnuchterend

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.050
verloren zonen en leeft bij gratie van die ene daad u bent een kwezel zonder ruggengraat de deurmat van een stevige matrone zij staat u toe haar vesting te bewonen maar immer bent u mikpunt van haar smaad u vlucht in voetbal, troost u met de fles en soms vindt u asiel in uw gedichten maar nooit kunt u ontsnappen aan haar nijd de morgenstond…

Komrij

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 786
Als er geen hond meer is die er naar kraait Geen slak is om te zoeken op laag water Geen achtste leven in een bonte kater Geen buurvrouw die het groene gras wegmaait Als er geen rol meer is in dit theater Geen kurk is waar de wereld nog om draait Geen aap die mij een lange mouw aannaait Geen zonneschijn, geen morgenstond voor later Als er…

O's nimfenavontuur

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 477
Circe's magisch receptuur Onwetend van oneindigheid Zij, godin en kruidenmengster Schalks, bevallig qua postuur Troont O mee naar haar rotspaleis Daar vleien zich tegen een muur De negen van zijn schip verbannen Door toverkollengif tot zwijn Gemetamorfoseerde mannen Hoe 't afloopt toon ik u terstond Bij 't eerste licht der morgenstond…

Psalm 3. Van David, toen hij vluchtte voor zijn zoon Absalom!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 515
Als je straks op staat in de morgenstond, dan heb Ik al je vijanden verstomd!’ Tienduizenden waren er van mijn volk, riepen:‘dood hem,’ maar U kwam op Uw Wolk! U heeft ze daar op de kaak geslagen, tanden kapot en verstrooid als blagen! De Verlossing komt steeds van de Heer, Hem zij de Glorie en alle eer!…

"Zand erover"

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 599
In een leven, de wind en zon daarover voorbij de taal, die mij de ogen sluit uit mijn verbaasde mond ontbreekt geluid hoor ik het muiten van de golven tussen morgenstond en avondval ver voorbij mijn taal die een andere toonsoort fluit onderwerpt zich aan een tijdloos verval lijken woorden anders, in een vals licht bestoven, waarin ik niet wil…
pama22 mei 2008Lees meer >

Tweeslachtig

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 481
Vervloekt onomwonden de schrijnende onrust in de vruchtloze morgenstonden of bij de schater van een ironische maan, als wat geen vorm of toon had gevonden, z’n eigen weg zal zoeken, ver bij hem vandaan, komen beide seksen, dicht bij hem te staan, dan wordt geluk hem niet ontnomen, dat is de ware poëzie uit één stuk.…
pama12 januari 2009Lees meer >

Tweeslachtig?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
Vervloekt onomwonden onrust in de baarmoeder van de morgenstonden of bij de schater van een ironische maan, als geen vorm of toon kon vinden, een ander pad moest zoeken, ver bij zichzelf vandaan, dan komen beide seksen dichter bij hem staan,wordt geluk hem niet ontnomen, dat is poëzie uit één stuk.…
pama5 juni 2010Lees meer >

Nieuw

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 650
er vloog een meeuw voorbij: hij liet zijn spiegelbeeld na aan het water, gevallen binnen rimpels die wat kringen draaiden rond hun kern stuurloos kolkte nog meandering langs witte plooien tijd vaag verweven met ooit ik droeg mijn uren, een ander leven lang morgenstond en middagtij, tot in langgerekte avonden klonk er toen een lied als…