362 resultaten.
De vurige hoop van alle tijden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
461 Fatum duldt geen
uitstel zelfs niet voor
de onsterfelijken onder ons
Zeus ketent de held
aan een rots
de adelaar koning onder de vogels
Kijkt hoog in de bergen uit
naar de avond
hij vliegt elke nacht
Naar zijn hulpeloze prooi
Prometheus’ geschonden lijf
wat nu als Zeus
Uit zijn ivoren toren was gekomen
Prometheus op de schouders…
STERREN
poëzie
3.7 met 17 stemmen
3.789 En 'k heb niets dan de stem van mijn hart, die mij 't eeuwige leven belooft,
En de heilige onsterfelijke sterren, hoog boven mijn sterfelijk hoofd.…
In bed denk ik jou
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
364 In bed denk ik jou
tegen mij aan, ik ben -
mijn vormen in jouw handen
en kan even vergeten
Mijn buik van binnen vol
blauwe plekken, juist daar
verlang ik jou, wil ik jou
voelen en geen uur weten
Schoon en geurig uit bad
lang en gelukkig
sabbelen en strelen
onsterfelijk keten
Doen wat ik kan, dromen
Mijn zinnen, mijn horizon
verzetten…
Battus is uitgetaald
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
731 Meer dan slechts wiskunde
Hugo Brandt Corstius
Kwam ook in Opperlands
Steeds weer op stoom
Knutselde vlijtig de
Edelstaalplaatslede
Want hij was gek op
Een gaaf palindroom…
Voor Gerard
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.108 “De avonden” zijn gisteren gestorven,
om onsterfelijk te zijn.
In toekomst en hiernamaals
zijn zij niet voor niets gestorven.
In de doka van het absolute zijn
leven zij voort over het versteende
bruidsbed van Dresden heen.
Naoorlogse antihelden met een missie,
boodschappers van het gemene
goed, die deels nu gestorven zijn.…
Moeder Theresa
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.545 Heilig verklaard
voor haar prachtige werk
in de sloppen van Calcutta;
een heldin
met geloof, hoop en liefde als handelsmerk
Lieve Theresa, uw leven was en blijft
een onsterfelijk meesterwerk.…
gefluister
netgedicht
3.4 met 47 stemmen
2.499 manen zijn dood
zoals het dansend lichaam
in mijn dichtersdroom
verstild, afwezig
de wind vergeten in
de graven rondom mij
ben je daar, mijn vlinder
of twijfel je nog
door de kus die ik je gaf
slaperig, de avondgod
diegene die nog wenen moet
om het antwoord van de sterren
glijd omlaag, jij witte vlinder
en zing nog een onsterflijk…
nachtlezing
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
797 vaak
houd ik mijn ogen
gesloten
om de nacht te ervaren
wanneer hij aan mijn zijde slaapt
om te voelen wat hij voelt
zonder begrensde ruimte
of, opnieuw, een andere dag
mijn vingers aarzelen
willen overhellen naar het ongeschonden zwart
dichtbij de reis van vroegere dromen
de verbinding met een volle zee
en de vele onsterflijke…
BERGVERZOEK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
162 grote Alpenrijk
klimmen _ steeds hoger
door wouden en bloemenweiden
de sneeuwtop wenkt uitdagend
snel hierheen komen
ondanks alle moeite
maar daaronder vraagt een bergpan
hier lange tijd te blijven
aan de rots- en grashellingen
klinkt een eeuwige stem
waarin luid gedaver
en fluistering samenspelen
weergaloos _ voor niets
onsterfelijk…
Hoogtepunt...
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.226 liefdeskoorden
Het ritme laat ons verliefd zweven
Over toppen van zalige wellust
Dansend laten we ons vervoeren
In een droom van wolkend roze
Het drijven naar een samensmelten
Maakt ons tot een zalig genot
Dansend laten we ons wikkelen
In een satijn van strelende handen
Het voelen naar het ultieme hoogtepunt
Maakt ons heel even onsterfelijk…
passieloos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
850 schimmige gestalte
gewikkeld, glanzend zwart
gelaatloos, gerimpeld
aanzienlijk verward
blik richtend naar de horizon
passie en enthousiasme verloren
accepteerde ooit onsterfelijkheid
maar wilde niet langer, bij levenden behoren
liefde gekend, liefde verloren
alles gezien, alles gehoord
ik keek naar hem, hij naar mij
Hij sprak niet, zei…
Opnames
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
952 Het heeft te maken met beleving
Hoe je je voelt, waaraan je denkt
Het zijn de prikkels van omgeving
Dat wat je raakt en tijd aan schenkt
Het zijn ook wel van die momenten
Die jou doen struikelen op je pad
Onsterfelijk beeld, vergeelde prenten
Filmdozen vol, soms meer dan dat
Wat je pad kruist, stuurt jouw stemming
Van heel uitbundig…
Maniëristisch
gedicht
3.3 met 12 stemmen
6.065 Onbewogen waakt het licht als een godin
die met ons zinkt als lood, onsterfelijk maar dood,
en droog of zacht of dof als talk,
in het zilte.
------------------------------------------
uit: 'Triptiek van het licht', 1982.…
ontheiliging
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
686 De wereld
is obligaat
aan het andere
de ontheffing
geschiedt in een
een koppotigheid
en aan de maatstaf
meet het de
onsterfelijkheid af
het omgekeerde pralen
met ooievaarsbenen
grijpend in de hazelaar
de knieholtes lengend
richting het vertakken
het vraagt wat belichting
van boven af genomen
vanuit de onderloop
wordt een foto…
Liefdesgedicht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
108 woord
en in het woord is licht
het licht van het leven
het leven van liefde
en nu het donker begint
te worden, schijnt het
weer net zo helder
als toen wij trouwden
alsof het ineens weer lente wordt
in het ogenblik tussen de flits
en de donderslag, en een veulen
zijn benen opgooit
het voor ons weer bloesemt
en we als geliefden onsterfelijk…
Eeuwig afscheid
hartenkreet
4.6 met 95 stemmen
3.609 onverwacht
Je wilt het tegenhouden en afwenden
Maar het is niet in onze macht
Geen woord kan het gevoel van verdriet omvatten
Alle cliché’s ten spijt
Een mens verliest uiteindelijk al zijn schatten
Wat rest is een eeuwig obstakel wat ons scheidt
Het verdriet, de pijn voelt onwerkelijk,
Het eerste gevoel is kil en hard
De liefde is onsterfelijk…
Lammert P
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
632 engel die z’n jeugd bewaart
hij denkt dat hij eeuwig leeft
Sterven voelt als ziek zijn
als dat eens eindigt in de dood
maakt hij dat niet bewust mee
Hij is wat hij voelt en denkt
de dood verandert er niets aan
zijn geboorte en dood vormen
slechts de kaft van z’n bestaan
De ultieme droom van de mens
‘gelukkig zijn in onsterfelijkheid…
Verborgen kalender van de dood
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.223 huis zie staan
met geblindeerde ramen,
zie ik witte vogels in vertraagde
vlucht over eindeloze velden gaan
wijl kille wind waait langs de deur
waar alleen de dood nog adem
haalt en zich koud naar binnen richt
om mijn sterven te beleven
lokt mij het hemels havenlicht
en als ik dan verdwijn in armen
van genade, zal het einde
dan onsterfelijk…
Gesneden Koek
gedicht
3.3 met 3 stemmen
1.040 wijsheid als een boom
die geen boom is, maar de gedachte
aan een boom, vertakt
In de hersenschors, als de gedachte aan
een kameleon die de kleur en vorm
van een bek in de bek van zijn prooi aanneemt
Leg woorden zo in de mond van een mond,
gelijk het Droste-effect van iemand
op een koekblik, voor wie de oneindigheid
en al wat hem onsterfelijk…
De vlucht der liefde
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
3.707 Je ogen o zo blauw
stralen van onsterfelijk verlangen
en fluisteren een zoete dauw
waarin ik me graag laat vangen
Ik zie je, gouden sneeuwgodin,
vanuit m'n subjectief gevoel
Je geeft m'n leven zin
met onsterfelijke liefde als ultiem gezamenlijk doel
Met jou kan ik waarlijk vliegen,
vliegen boven de saaie realiteit
rustend op je fluwelen…
Het BEGIN van 2021
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Liefst onsterfelijk.
Levenslang.
SAMENHANG
Samen de aarde beschermen.
Jezelf in anderen herkennen.
Dieren als onze gelijken zien.
Eenzaamheid bestrijden.
Samen blijven leven.
Levenslang.
Eigenbelang en samenhang,
voeren nog een blinde strijd.
Veroorzaken samen lijden.
Boeddha leerde mensen zien.…
Faas Wilkes (13 oktober 1923-15 augustus 2006)
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.418 later woonde ik nog een poosje
bij hem in de buurt
wanneer ik hem zag lopen dacht ik
daar gaat Faas Wilkes de levende legende
die furore maakte in het zuiden
op 15 augustus 2006 is de balvirtuoos
van toen van ons heengegaan
hetgeen niet wil zeggen
dat ik hem spoedig zal vergeten
natuurlijk is onsterflijkheid betrekkelijk
maar een beetje…
In duizend vluchten
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
904 het water slaat handen
tegen de vele zonden
van de dag
en wanneer het avondrood
zwart wordt in het uur
van dalende engelen
fluister ik
kom, kom naar hier
hijg de golven
heen en weer
herhaal de woorden
in het licht
maak mij tot bruid
in al wat leeft
kom, kom tot mij
morgen zal ik zwijgen
als de zee mij vindt
onsterflijk…
bij het breken van de bast
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
831 wij dekselse dwaze dichters
schrijven op basten van bomen
het gewin van hart en zin
vloeken op wat wij minnen
het zwerven diep van binnen
voor wat het vluchtend licht zo raakt
stellen wij ons onsterfelijk op
alsof naaktheid nooit heeft gestaakt
langs smalle wegen in galop
welk uur is het dat wij vrezen
als sluimerend de dageraad ontwaakt…
De dag breekt spoedig aan
poëzie
2.1 met 8 stemmen
2.303 Dan zal de teedre gâ, voor een onsterflijk leven,
De vriend van hare ziel in de open armen zweven,
Hem drukken aan de borst, en juichen dat het graf
De toevertrouwde schat zo heerlijk wedergaf!
Dan zinkt op nieuw de vriend aan 't hart zijns vriends ter neder,
Dan vindt de moeder haar geroofde zuigling weder!…
Lichtstraal
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 Zomeravond in de winter
voelde als onsterfelijk fluweel.
De nachten waren
vier seizoenen gekleed in satijn.
Jij blijft mijn eerste lichtstraal
die duurzaam zal schitteren.
Met de ambiance
van de mysterie door jouw jasmijn.…
Vrouw van de feeën (deel 3)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
517 Ik barmhartig jouw onhebbelijkheid
de onsterfelijke droom in jouw keizerrijk
de bewegingen in silhouet tegen het noorderlicht…
Ongevraagd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
543 Ondertussen nemen mensen elkaar de maat,
alsof ze onsterfelijk verder mogen leven.
Angst regeert als wortel van ons kwaad.
Poëzie lezen en gedichten schrijven.
Zo geven dichters hun leven zin.
Waarom hier? Waarom nu?
Onverwacht leveren we later ons leven in.…
Palfrenier
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
671 van verdrietjes naar verdriet
is slechts de afstand
tussen jou en mij, mijn lief,
waarbij ‘jou’ steeds verder
en ‘mij’ dichter bij
de dichter
die ik graag wou zijn
om het woordje palfrenier
onsterfelijk te maken.
nu dan met tram 6, de obligate rit.…
Binnenwater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 treden buiten oevers
verkennen het land dat zich
altijd in vlakte verschool
dat zich binnendijks veilig waande
voor de bocht in de rivier
de stroming houdt voet bij stuk
van hoog naar laag
beneden wacht de zilte moederzee
oneindig gestaag
nu we de stal ruiken, horen we de
branding ruisen
we verlaten vaste grond en zweven
onsterfelijk…