639 resultaten.
grote slaap
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.340 het licht
wekt de ochtend
we stappen uit
de droom die ons
onverhoeds of verwacht
zal voeren naar
de grote slaap
we stappen uit
zo lang we kunnen
negeren onze droom
het ochtendlicht is onwetend
als de grote slaap ons
in een dwingende omhelzing
meevoert in een eeuwige droom…
men zegt
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
710 men zegt dat poëzie
oogverblindend is
kristal van schoonheid
toegankelijk is
spiegelt in het water
vloeiend in woorden
in overbrugging
naar dichtwerk
maar soms trekt het
als een labyrint
door het leven
vol vraagtekens
bouwt een doolhof
van mysteries in de taal
en legt een hypotheek
van onwetendheid…
naar de overkant
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.045 dit strakke land
met akkers stug en stevig
en sloten als een streep
tot aan de horizon
vermoedt het kabbelende water
waar schapen wollig
grazen aan de dijk
zachtmoedig en onwetend
van deze volgepakte veerboot
die 't wolkend eiland meer
en meer in zicht brengt
op de vaart van wind…
dan
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
992 is er geen eind
als het denken verdwijnt
als geen beeld verschijnt
als niets is wat het leek
er is geen eind
als mijn licht niet meer schijnt
boven de oever van de beek
waarin ik werkelijk keek
en mezelf zag
hoe ik daar lag
wazig en vertekend
duizelig en onwetend
nee, niet dan
er is pas een eind
als het dromen verdwijnt
als ik dat niet…
zwijgend wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 bedachtzaam baadt ze
in het kleurloze water
deze zacht vloeiende taal
ontsloten noch beschreven
de onvoltooide woorden
van een niet gerijpte taal
badend in het bad
van vloeibare onwetendheid
behoedzaam wachten tot
het daglicht draaglijk is
en ik word bewogen voorbij
het zwijgend wit…
zwart gat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 deze kamer bevat het ongeboren licht
niemand verhaalt van moederschoot
van een tijd nog zonder aangezicht
onwetend dat dit aan duister ontsproot
een geheugen graaft om niet te vergeten
leven zindert als een streling over de huid
o liefde, zal ooit nog iemand van mij weten
als een kluis van steen en mos mij omsluit…
Stil huilen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Soms verlaten
vergeefs roepend
na een enge droom
stil liggen huilen
onwetend
of ik hard genoeg roep
mijn stem niet gesmoord
in stil liggen huilen
Het is een stempel
van verlangen
naar geborgenheid
in een veilige schoot
een stempel in
mijn ziel, mijn fado
zonder weemoed…
Idealen Haiku
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
563 De lieve vrede
Veegt te vaak een berg afval
Onder het vloerkleed
Je hart te luchten
Er geen moordkuil van maken
Is veel gezonder
Burgertruttigheid
Is ook maar overleven
Van het kuddedier
De onwetendheid
Richt enorm veel schade aan
Bescherm en bestrijd
Koester en bevrijd
Sta voor je idealen
Durf te verdwalen…
De schijnbare illusies
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 De snelheid van de trein trekt
voor mijn ogen de massa uit
de wereld, vormeloze strepen
tekenen onwetenschappelijk de formule
van Einstein op de ramen
Soms is even in beeld
wat het is, als je stil staat
Dan kun je zien
wat het is, iets tijdelijks
in zijn raadselachtige vlucht
van schijnbare illusies
Alles bestaat
onwetend hoe…
Worteltje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Jij bent een worteltje:
vurig oranje,
onwetend groen
en puntig af en toe,
goed voor de ogen,
zeer smaakvol
en soms wortelend.
Jij bent mijn worteltje:
met jou in m’n schoen
krijg ik de wereld,
met jou als zaad
schiet ik wortel.…
ik wilde
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
741 ik wilde de ijzige kilte trotseren
de dag van de nacht onderscheiden
en het vuur van het ijs
ik wilde mijn onwetendheid te lijf gaan
alle kleuren zien en horen
de zilte tranen proeven
ik wilde dat de stilte
peilloos was en alles kon vervangen:
het bittere zout en het zachte zoet…
In het zonnetje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
429 ik heb de tegel opgelicht
die zicht geeft
op een wereld zonder zon
het krioelde van leven
dat in allerlei vormen zo
snel als mogelijk de benen nam
vol ontzag heb ik de steen
weer terug gelegd
zij hebben hun eigen plek
die door onwetendheid
van mensen vrijwel nooit
in het zonnetje wordt gezet…
Het oogt als in verleiding
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
646 Als de naakte waarheid gekleed gaat in spiegels
van de ziel
Als door een magneet
keren de gedachten elke betekenis om
die ik aan iedere boodschap geef
Ze raken me aan
en diep
verzink ik
in het tochtig gat van het eigen zijn
onwetend
in een wereld onmetelijk en te groot
voor het menselijk oog:
De iris is
als
een kosmos…
verboden
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.271 Verwarring, onwetendheid,
is dit echt wat ik zocht?
De keuze is al gemaakt,
mijn hart is volledig verkocht.…
Spijt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Als schaamte of misschien onwetendheid.
Het woord dat onopgelost blijft knagen.
Een terugkerende onbeschrijfelijke steek.
Het woord dat je blijvend mee moet dragen.…
Roma Lupa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Aangespoeld op
De vlakte van
Wildernis en
Eenzaamheid -
Geen mens meer
Te bekennen
Op deze beide
Jongens na
Die nog moedermelk
Behoeven om voor
Het leven voldoende
Te worden uitgerust
Jij bent geen mens,
Maar je hebt moedermelk
Waarmee je deze
Vondelingen kunt redden
Onwetend sticht je
Een sterk geslacht
Basis voor…
Onwetend Wetend, Als De Dieren
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
575 onwetend wetend, als de dieren.
================
================…
Niets heeft kunnen vermijden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
489 Uit ondankbaarheid
en uit onbegrip, omreden van hun
onwetende bestaan, zochten zij
onwijs verder te zoeken dan hun
menselijke begrip mocht gaan.
Niets heeft kunnen vermijden
dat in het begin van alle tijden
Adam en Eva hun ziel verkochten
aan het kronkelend kwaad.…
Magisch receptuur
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
921 Rond het middernachtelijk uur
Strandden wij op Aiaia,
Onwetend van oneindigheid
Van jeugdigheid in levensduur
Van 't eeuwig Elyzees elixer
In Circe's magisch receptuur
Zij, godin en kruidenmengster
Schalks, bevallig qua postuur
Troont mij naar haar rotspaleis:
Daar vleien zich tegen een muur
Negen van ons schip verbannen
Vastgeketend…
valsheid in geschrift
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3.457 onwetend het gemis
wat verbondenheid is.…
ingredienten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.104 Dat onwetendheid slaapt
en kennis kwelt
Dat leugens worden geboren
in de schoot van de waarheid
Dat enkelingen wegkwijnen
en samenhorigheid sterkt
Dat haat woekert
waar men liefde ontbeert
en twijfel ebt
bij vloed
Dat ijdelheid
het embleem is der dwazen
Hoe afgunst de oogst is
van onkunde
En dat vriendschap als liefde is…
Waarheid van de leugen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 Vertekening van de werkelijkheid
Verbeelding van de waarheid
Verdediging van de trots
Veroordeling van de onschuld
Verspreiding van het slechte
Vernietiging van het eigen
Wij, die zijn ondergedompeld in het onjuiste
Verdrinkend in de de diepte van het vloeiende
Water als normaliteit
Doorgebroken door de dijken, om de mensen te bereiken
Onwetend…
Nu
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
514 Klein verhaal op lentewater
in galop over bedaarde golven
waterzebra's
De kleurenpracht drijft
maar niets uiteen
verse vis als dagaanbieding
'Opent uwe mond'
al vroeg begrepen
zij stellen geen vragen
Dobberende generaties
ogenblikken zonder zorgen
onbekend met gisteren
onwetend over morgen.…
Verder gaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
557 Renners struikelen
Strijders falen
Lopen tegen stenen muren
Om het einde te halen
Verliezers pruilen
Onwetenden vallen
Lijken bij het minste geringste
tegen een muur op te knallen
Alleen de ziende blinde
Kijkt alles met een glimlach aan
Zij weet hoe ze moet vallen
En vooral hoe ze daarna verder moet gaan…
over(leven)
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
756 met een filosofische kijk
in feite heeft de mens
geen besef van tijd
hij komt weerloos ter aarde
weet nog van niets
geen enkele indicatie over
de lengte van zijn verblijf
zoveel blijft verborgen in
het schier onoplosbare raadsel
dat wij leven noemen
en het is juist de onwetendheid
die de zo mens beperkt
in zijn doen en laten..…
Dag zonder majesteit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.868 De nacht ervoor
was dag geworden
en het vroege licht tikte
op de schemermorgen
als lepels in de glazen
als messen op de borden
we hezen vlag en wimpel
vrij en zonder zorgen
onwetend van het open
graf dat God ons al ras
liet delven. Slechts achttien
zomers telde hij pas.…
luisteren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
127 hebben
vrees voor ‘ t onbekende, voelen
zich een wolkenkrabber tegen
de schaduw van een puinhuisje
lachen tegen scalpel en stethoscoop
wassen hun handen na het pissen
wijl neus en oorhaar zich elkaar vinden
in de kruimels van de ochtend
spreken doen ze, luisteren naar
wat zich zwijgend opdient
geleerd tot in de hoogste kamers
maar onwetend…
vergetelheid
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.316 Ze jagen door je hoofd,
de onwetendheid, nooit word je geloofd.
Je voelt medeleven maar ook minachten.
Zien zonder verband.
Verbindingen verdwenen.
Thuis zijn zonder land
De massa bestaat uit velen.
Nooit zul je weer weten,
wat je vroeger hebt gedaan.
Alles ben je vergeten,
En wat je weet, daar heb je niks meer aan.…
herfst
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
880 Het hart overdonderd nog onwetend
van spijt, verlangen dat wordt ingekaderd
door de zomer en het heden.
Voor mij geen winter onvermijdelijk zal
hij komen, waarin gevoelens zullen zijn
verstild. Een schuchtere herfst, een
schitterend eind en dromen, verder een
zinderende zomerliefde, meer heb ik
nooit gewild.…
Vleugels
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.143 Zijn we te blind
en onwetend geweest ?
Hoelang ettert een wonde
alvoor ze geneest ?
Nu zoekend naar wijsheid,
naar warmte en zon,
en vergeten, vermijden,
hoe alles begon...…