797 resultaten.
Wachtstand
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
709 voor streeploos glazen ruit
verstilt de blik naar buiten
nergens stuit het lege licht
dat schel de kamer vult
onaangedaan
schijnen oude ogen
zodra een weerklank binnendringt
raakt het koude aangezicht
peilloos
diep bewogen…
Gebogen venster
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
539 Je vraagt je af wat is het
doel te zwemmen in kom,het
geeft niet in welke richting
die ik zwom, mijn kunstjes
voor een gebogen ruit, las hoe
vertekend de wereld was, na
meerdere borrels in dat glas,
verscholen onder de schubben
van een vis,die niet meer
weet hoe laat het is.
Uit: "De wijzer slaat door" (pama)…
We kunnen ons leven niet plannen...
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
1.146 Niets is zeker, geen cijfers of beelden,
geen glimlach achter de ruit,
maar hoop kan ons dragen, hij voert ons
door duisternis naar licht,
naar steeds weer een nieuwe morgen.
Voor M. die vandaag slecht nieuws kreeg.…
HERFSTAVOND.
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.396 Op 't donkre buiten
Boomkruinen ruisen;
Stormwolken drijven:
In 't lamplicht huis en
Voor donkre ruiten,
Zit 'n dromend beeld
Woorden te schrijven,
En 't kruinenruisen,
En 't wolkendrijven,
Staat, een geluid, in
Schrift gepenseeld.…
Ontheemd
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
749 Ik kon hem bijna aaien
Ik durfde niet
Hij bijt misschien
Hij stond al in de achtertuin
Hij loerde door de ruiten
Wat moet zo’n man daar buiten
Hij heeft mij vast gezien
Ik sloot de gordijnen
En dacht dat hij
wel zou verdwijnen
in de nacht
Ik heb een vluchteling gezien
Ik kon hem bijna aaien…
geen geluid meer
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.620 het gonzen in de malle uren
de weerklank van een wekker
een schepping zingt ons wakker
vandaag is vroeger gekomen
dan verwacht, de linde schudt
haar vocht tegen de ruiten, wij
verzoenen ons even tussen veren
de regen slaat een laatste groet
voor ons beiden en we bereiden
een ontbijt op kaal eiken, de
randen zijn verweerd, het blad
stamt…
zicht op glas
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
820 het is koud
om me heen
als de dageraad
daagt
ik draai de lamp
boven mij hoger
en voel
de verlichtende
warmte
mijn gezicht spiegelt
in de ruiten
van de tuinkamer
als het hoofd
zich wendt,
naar welke kant ook,
is mijn
bleke gezicht
op het glas
geplakt,
zie mijzelf zitten
ik ben niet alleen…
drie steentjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
2 Ik deed de ruit niet open.
De steentjes lagen stil.
Net anders.…
Blues
gedicht
3.4 met 40 stemmen
17.270 waarin te zijn
wind doet druppels
tikken tegen ruiten
stilte verbreekt
alleen zichzelf
en hierin
ben ik
niet
waarin dan wel
woorden vechten
weg naar buiten
verloren zinnen
zijn gebroken
zou ik hierin
moeten zijn
misschien niet daarin
dat ik zijn zou
struikelend om
waarin te zijn
blues…
december 1955
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.851 als ventje van acht stond ik
met mijn neus gedrukt tegen de ruiten
kinderdromen achter glas
waar ik mij blind op staarde
in winkels vol bijeengepakt
het gaf eigenlijk geen pas destijds
doch met een soort van zelfkastijding
bood ik weerstand aan verleiding...
toch keek ook ik reikhalzend uit
maar rekende op niets…
Wrakhout
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
729 Een druppel zoekt
zijn weg op de beslagen ruit.
Het rotten zet maar door.
Mos groeit in de reten
van deze wrakke schuit.…
Wrakhout
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.648 Een druppel zoekt
zijn weg op de beslagen ruit.
Het rotten zet maar door.
Mos groeit in de reten
van deze wrakke schuit.…
Huilende Kerst
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.884 Ik smijt mijn pet af
Ik huil zonder iets op mijn hoofd
Bijna iedereen was me vergeten bij kerst
En ze hadden me vanalles beloofd
Het deed me pijn het deed me pijn
Maar wie laatst lacht lacht het best
Dit jaar nodig ik iedereen uit
En hang ik een gevelkerstman boven mijn ruit…
TROMMELAAR
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
902 Zijn handen
stil kan hij
ze niet houden
Zijn armen
benen, de krul in z'n haren
alles, ja alles beweegt
De beat, beat
beat
je gaat er van houden
De straat maakt
muziek en veegt
klanken tesamen
De ruiten in ramen
weerspiegelen
de beat, beat, beat.…
Raakvlak
netgedicht
4.1 met 43 stemmen
1.507 een blik verkilde mijn kleuren
fletser werd ik van het zwijgen
ontkenning sloeg de ruiten stuk
en brak mijn zicht
verijsde tranen ving ik
verstoken van de warmte
waarmee pijn uitdiepen zou
hoezeer ontbeerd
het stromen van voorheen
van traan naar lach en weder
vinden…
Bloemen van kristal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
564 zonder doek
slechts water en
een breed penseel
zo schilder ik
een onvoorstelbaar
winters tafereel
met strakke streken
breng ik water aan
op een ijskoud raam
zacht vriezen
bloemen van kristal
al naar het opengaan
een transparant boeket
als ode aan het jaargetij
bloeiend op de ruit gezet…
lazy day
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
591 regen op een
luie zaterdag
de druppels
die ik zag toen ik nog
in bed lag
deden mij besluiten
nog even met mijn rug
gekeerd naar
de bespatte ruiten
verder te
sluimeren, van
tevredenheid te knorren
te spinnen
Ik blijf vandaag
voorlopig maar
binnen.…
Doen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
459 Hier sta ik met afgetrapte schoenen
ik kan nergens heen
ik heb alle ruiten ingegooid
alle bruggen verbrand
alle stoelpoten weggezaagd
ik ben nu vrij
maar geen cent op zak, berooid
ik zie wat vogels vliegen
zij doen wat hun ingegeven wordt en zingen hun vrolijk lied
zij doen gewoon en denken niet.…
Liefde die overgaat?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
617 Die openen
met groot gemak
als aan 'n sleutelbos
op kleur te vinden
Ik wist niet
van roesten
niet van sluiten
...en gesloten
Ik wist niet
van ruiten
ongewassen
niet gezeemd
Geen blik
in het hart
meer en langer
.....gegund
Ik wist niet
van deuren
die me buiten
....sluiten.…
Broer
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.156 Zolang je Kaspar Hauser was
bleef je ongeboren
en wat ik later van je las
lag als adem op mijn ruit
bevroren.
Ik wist niet hoe jij jezelf verstond.
Ik adem op jouw woord
en zie hoe dit zich smelten laat
maar ook hoe je ontdooiend spreken
jou verstoort.
----------------------
uit: 'Hohner', 2015.…
zij en ik
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
569 zij was oud en ver-
de tafel tussen ons in-
haar hart was zacht
zeker niet te min
ze gaf in stilte
alles wat zij bracht
doorheen het tikken van de pendule
keek ik naar buiten
aaide onderwijl het zachte tafeltapijt
ik was aan mijzelf gewijd
en keek daardoor te vroeg
in weerspiegelende ruiten…
van wat er rest
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
532 de storm in haar borst
het kraken van de perenbomen
het kleine vogeltje gevallen
uit de witbloeiende appelboom
haar witte hand tegen de ruit
de tikkende winter tegen de ramen
het laurierboompje dat
zacht met haar spreekt
de pijn van het afscheid
het vechten tegen de dood
in tijden van liefde
in tijden van rouw
van wat er rest…
ontsnapping
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
16.061 Als water draalt langs kale ruiten,
de buitenwereld koud en bang,
laat gretig twijfel ampel varen
de weg van boven is te lang.…
Overleven
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.033 Ik zit hier nog
ook hier
regen aan de ruiten
zure wind
die woede koelt
maar als ik blijf
en weer ga zingen
kom je terug
weet de warmte
binnen.…
Het huis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
917 de ruiten staan nog
ongehavend in hun
verweerde raamkozijn
hoelang alweer geleden
viermaal een kind
van zeven en wat
restantjes peutertijd
sindsdien niet meer betast
hebben de muren langzaam
hun geheimen prijsgegeven
de barsten tonen twijfels van
mijn ziel - zelfs in dit huis
zocht ik vergeefs asiel…
Tranend glas
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.032 Het raam beslaat
door mijn gedachten
ik teken letters
op de ruit
door vochtig waas
zie ik hoe je lachte
voel nog jouw lippen
op mijn huid
ik tel de uren
van verwachten
kijk de wijzers
snel vooruit
stil en hoopvol
blijf ik wachten
ja ooit komen
dromen uit…
Know business like showbusiness
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
601 Er is niets dat mijn wereld veranderen zal
dat voel ik aan mijn donkere water
Steeds als ik verschijn op het hengstenbal
lig ik niet met een poes maar met een kater
Vuurstenen hart zoekt ketsende vonken
de zon trekt minirokjes en hotpants buiten
Contactgestoorde woorden die eens blonken
doen mij staren naar jou in spiegelende ruiten…
OMWENTELING
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
748 Waren mijn gedachten keien
ik smeet ze door de ruiten
waren mijn gevoelens van hout
ik stak ze in brand
waren mijn daden van kurk
ik liet ze wegdrijven op het water
waren mijn wensen van ijzer
ik liet ze verbuigen
waren mijn bezittingen van lucht
ik blies ze weg
waren mijn liefhebberijen van was
ik liet ze smelten
was deze omwenteling ten…
Een vrouw past
gedicht
1.7 met 18 stemmen
14.225 Een vrouw past een jurk
waarom haar man weg is weet ze niet
het passen van de jurk vrolijkt haar op
een man passeert de winkel
ziet haar draaien in de ruit
de vrouw trekt de jurk uit
hier daar ginds
lopen jurken met vrouwen erin
geen een past
-------------------------
uit: 'Glazen jas', 2008.…
decembers van weleer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.976 als kind stond ik destijds
met mijn neus gedrukt
tegen de ruiten...
de kinderdromen achter glas
waar ik als kind
mij blind op staarde
in winkels vol bijeen gepakt
het gaf eigenlijk geen pas
en met een soort van zelfkastijding
gaf ik weerstand aan verleiding
toch keek ook ik reikhalzend uit
maar rekende op niets…