276 resultaten.
Gevormd uit een klompje klei
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
427 Ik loop
naar het venster
en sluit de
duisternis buiten
tegelijk
met de room gekleurde
glanzende gordijnen
van satijn
het binnenste
van mijn ziel
de woonplaats van
het nimmer uit te doven licht
de adem
van Zijn Woord
waarvan
wij woorden maken
in een
gedicht
in blijdschap, wanhoop
of ontsteltenis schrijven
bij Uw licht…
Paden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
469 Geen wegen waar mijn voeten gaan
De aarde draagt slechts slijk
Dromend ga ik langs eigen baan
En ergens ligt een grote stad
Ik nader reeds de buitenwijk
Waar geen verkeer zich horen laat
Bereikbaar over ’t smalle pad
De echo geeft haar klanken weer
Tussen satijn en goudbrokaat
Kaats vanuit ivoren poorten neer
Door straten met duizend…
Verdriet
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
2.078 Een doffe, droge, felle pijn
omvat en wurgt mijn ganse denken;
mijn ziel en zinnen zijn zo leeg
ik kan geen aandacht schenken
aan de helderwitte morgendauw
die als een sprei van fijn satijn
ligt uitgespreid; 't graf bedekkend.
De pijn dreunt als een droef refrijn.
Waarom heb ik steeds vergeten
te zeggen dat ik van haar hield?…
Kussen op een steeltje
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
2.143 Bekleed voor mij een lucifersdoosje
met het allermooiste zacht satijn
verpak het in wat mooie crépe-papier
en laat dat mijn mooiste kadootje zijn.
Maak van mijn allergrootste fantasieën
een droom waar ik in geloven kan
zoals die kussen op een steeltje
maak daar mijn mooiste dromen van.…
Weet u misschien hoe laat het is?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
5.163 De tijd kruipt aan haar pols voorbij
zoals het stof klimt als ze kijkt
een kantje mouw naar boven wijkt
in antwoord op die vraag van mij
Ik steel haar hand belet de tocht
voordat retraite weer kuisen wikt
een oogwenk wegens chaos tikt
telt wimpers in verraden vocht
Dan kleedt ze vlug satijnen trouw
langs angstig geblindeerde ramen
met…
Buiten patroon
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
370 Een knotje grijs lag op een lap satijn
waar al nieuw leven op was getekend.
Ze weende toen leeftijd in een plooi lag.…
Anti-climax.
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.288 De avond valt in romantiek
verliefdheid tijdens nachtmuziek
ze schenkt zichzelf een rode wijn
zijn zoen voelt zachter dan satijn
een climax en dan slapen gaan
om `s morgens samen op te staan
ze ruikt de ongepoetste lucht
van drank en trek terwijl hij zucht
zijn kussen smaken naar het gelag
waar zij hem voor de eerste keer zag
teruggeworpen…
De lucht van Lust
hartenkreet
4.7 met 55 stemmen
4.074 Wilde krullen die glanzen
Rood en onweerstaanbaar
Volle lippen zacht en vochtig
Bruine ogen waarin ik staar
Groene ogen die glinsteren
Vervuld van innig verlangen
Lange zwarte wimpers trillen
De lucht van lust bevangen
Warme huid zo glad als satijn
Handen glijden naar beneden
Over mijn borsten mijn buik
Jouw tong naar binnen gegleden…
Ik heb van je gedroomd.
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
2.190 Ik heb van je gedroomd
Ik hield je in mijn armen
Ik mocht je lijf verwarmen
Het voelde echt heel reuze
bij jou te kunnen zijn
Ik heb van je gedroomd
Mijn hartje stroomde over
Want jij hebt mij betoverd
Met je lieve warme ogen
en je huid zacht als satijn
Ik heb van je gedroomd
Het was heel vroeg vanmorgen
Ineens had ik geen…
Second life
netgedicht
1.3 met 17 stemmen
497 .
________________________________
SECOND LIFE
Ik slijt per jaar wel zesendertig sokken
Van minstens dertien, schat ik,
per dozijn
En zij koopt honderd slipjes van satijn
Maar godzijdank bij Second Life haar rokken
Ik denk dat ik die hele klerezooi
Verpakt in de textielcontainer gooi!…
Zacht is de nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
872 De vrede omarmt me als een satijnen jasje fijn
Maan en sterren omfloersen de soms harde wereld, ragfijn.
Schattige kaarsjes, ik waan me in wonderland
Het hoofdje lekker leeg, zorgen heel ver aan de kant.
Even een sprookjesboek nemen, waarom ook niet.
Een lief stemmetje prevelt: meidje, geniet!…
Leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
3.078 Een mooi leven tussen satijn en jouw huid.
Van onder de lakens tot je zomerse jurkjes.
Jouw feedback heeft een avontuurlijk geluid.
Zacht fluisteren of een opwelling van plezier.
Dat is leven door vreugde te geven en te delen.
Zoals de imposante klanken door jouw klavier.
Geen noot dat ik van jouw spelende hand mis.…
Haar Antwoord
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.258 Wanneer zal de ure zijn, dat gij als bruid
Met mij zult staan in wit-satijnen kleren?
"Wanneer de stromen naar hun bronnen keren,
De raaf het lied der nachtegalen fluit."
Had gij mij dan niet lief in vroeger tijd,
Was dan Uw hart niet naar mijn hart genegen?…
Zonder schoenen in het heelal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
540 Jouw blote voeten onder wit satijnen jurk
de split gaf je benen bij elke stap de ruimte
waar je pirouettes in het spotlight cirkelde
om je euforie te etaleren in het maanlicht.…
Dolleman & bloemenvrouw*
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
603 Dolleman draaft rondjes dwars door de stad
op zoek maar een adres dat niet bestaat
kinderen stampen in een regenplas
een achteloze dichter legt het vast
Mooie meneren en dure dames
wentelen zich in satijnen lakens
blote bloemvrouw danst een gat in de lucht
de wassende maan reist mee en lacht
Wolken boetseren schapen en wolven
moeder brak…
Ada's bruiloftsfeest
poëzie
5.0 met 200 stemmen
2.827 De stormwind gierde met dof gedruis;
Ik dwaalde treurig om Ada's huis;
Daar binnen blonk met rode schijn
De bruiloftstoorts op 't blank satijn,
Daar binnen klonk zo rein en schoon
De zilv'ren snaar met zoete toon.…
Lentekind
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.347 Ik zag eens stralen zonneschijn
in tederheid een bloemknop raken
waardoor er broze blaadjes braken
uit een donzen bedding van satijn
daarin lag stil een kind te slapen
duimend dromend vertederend zoet
haar glimlach zweemde blij gemoed
na het zuchten van ontwakend gapen
toen zij zacht begon te zingen
voelde ik een barend leven
in natuurlijk…
Aardse sterretjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
544 Soms zie ik sterren over de aarde gaan
Beschenen door zachte glans van maneschijn
Op aarde in zij of fonkelend satijn
Terwijl daarboven de hemellichten staan
Als edelsteen diamant, robijn of paarlemoer
Gracieus, blozend en schitterend als brokaat
Geweven uit stof van zilverkleurig draad
Zwevend door zalen over gladde vloer
Ach ’t schone…
Dromenwever
hartenkreet
2.7 met 43 stemmen
5.620 De werkelijkheid is kaal
en brandend leeg
Zo zingt de dromenwever
Kom in mijn rijk ,
Schone vrouwe, satijnen engel
Vergeet de buitenlanden
Zie het palet van avondkleuren
Zij geuren naar rozen en jasmijn
zoals je haar,
zoals je lippenrood,
dat de wolken openbreekt
Weet je hoe mooi je lied is,
de tere boog van je hals,
het verhaal van…
Mijn hulp
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
533 gebroed
Waardoor bijna heel mijn brein verteerde
Jij bracht mij woord voor woord de regels aan
Ze vormden voor mijn oog jouw gestalte
De ware glans van zon, sterren en maan
De vertolking van ‘t hoogste gehalte
Ach, dat mijn vers als jouw schoonheid mag zijn
Dat het de straling heeft van jouw gezicht
Gekleed in gewaad van doorzichtig satijn…
ZILTE KRIBBE
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
821 Mijn wiegje was een kinderbed met spijlen
Ik was een huilbaby, een zwarte meeuw
In de familiemui; een niet te peilen
Vreemd donker kind uit een voorbije eeuw
Met roze nageltjes en zwarte ogen
Wit lakentje, borduursel en satijn
Geboortetranen die er niet om logen
En rondjes kinderwagen op het plein
Veel later mocht ik lopen over tonnen…
Passie
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
3.749 Mijn tong
trekt een spoor
van genot
Op satijnen lakens lig jij
Bij het schijnsel van de maan
Zie ik de contouren van je naakte lichaam
ik kruip er zachtjes tegenaan
Een huivering, van ons twee
de wind streelt mee
door het open raam
Twee lijven in elkaar verweven
dartelen samen
op in het ritme van de nacht
Vurig verlangen
in harten gevangen…
De doods-gedachte
poëzie
3.7 met 23 stemmen
4.211 Alleen de doods-gedachte bloeit onsterfelijk
in het knoopsgat van een zwarte jas
en op het wit satijn der bruid.
-----------------------------------
uit: De Heilige Berg (1925)…
door nacht en dauw
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
911 door nacht en dauw al urenlang verborgen
ontwaak ik elders in mijn eigen tuin
bezeer me dwalend aan de hopen puin
en voel de angst die mij opnieuw wil worgen
vermoeid om telkens voor mijzelf te zorgen
buig ik mijn hoofd en houd het nog wat schuin
een oud omhulsel roerloos leeg en bruin
op deze nog te vroege voorjaarsmorgen
een zwart satijnen…
Mijn Muze
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.516 Gegoten met woorden
In een bed met wit satijn
Vinden wij elkaar
Beminnen. Verstrengeld met
Vele akkoorden.…
Liefde met een rode strik...
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
4.573 Mijn liefde ligt nog ingepakt
in een prachtig rood hart van satijn
Ooit zal mijn liefde worden geopend
door wie weet mijn geheime valentijn…
Anoniem stuur ik je een hartenkreet
laat mijn heimelijkheid hierin raden
Het verlangen om mijzelf te openbaren
is vurig maar wankelt om mijzelf te verraden…
Je bent mijn muze, een heerlijk liefdesgedicht…
Samen muziek
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.744 Geplooid in zacht satijn
met muziek
die in de avond valt
op houten notenbalken
toonaarden trillen de slaap
waar jij bent
vertellen snaren het lied
dat de piano altijd zong
componisten wekken de droom
tot leven
in de speeltuin van
gevleugelde herinneringen
melodieën fluisteren je naam
die druipt
van een kaars in de wind
drijvend…
Zo sprak ik tot mijn lief
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.246 Weet je, liefste
dromen zijn de herinnering
aan een oord, verder dan ver
verborgen achter een horizon
van nooit vervuld verlangen
Vaar er heen
in je wolkenschip
zweef
over raadselachtige valleien
zilveren stromen
dwaal
langs winde en langs rozen
door een blij en zonnig land
mijmer
in het satijnen maanlicht
over de koele schoonheid…
Nachtelijk schoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Deze avond ving de vroege nacht zo duister aan
de hemel kleedde zich in stemmig zwart satijn
waar heldere sterren als rijen lichtjes zijn
die door de kosmos trekken ieder in eigen baan
een universum toch zo onmetelijk groot
wat is een mens om dat te kunnen bevatten
tracht slechts enkel het tal der sterren te schatten
voelt men zich dan niet…
Mist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
816 Wind hoor je blazen, regen hoor je vallen,
Zon prikt door de gordijnen
Onweer komt met knallen
Maar mist, die stiekeme mist
Omsingelt je huis zonder geruis
Hult stad en straat
In satijnen gewaad
Ontneemt het zicht, dimt het licht
Ontlokt de roep “alles zit dicht”
Verrast bij het opstaan
Nooit met naar bed gaan
De dokwerker raakt niet verstoord…