534 resultaten.
Rembrandts licht
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
740 adem maar de geur
van het verleden
verwelkom de personen
die uit de schaduw van
hun schilderijen treden
voel de stenen
loop het pad
hun schreden hebben
eeuwen eerder
al die tijd gehad
pas op het terras
zie je de werkelijkheid
in vergelijk is
rembrandt 's licht een
paar penseeltjes anders…
Our English Coasts
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
728 Droogte dwingt tot absurde
capriolen, hoog bewegingsloos
hangend aan een plantaardig
tandflos draadje
Bloemen zoet hart
magnetiseerde zeemlederen
maagwand, vervoerde zijn
geperfektioneerde reukorgaan
en dwong zijn grijze pudding
tegen beter weten in tot
het moedwillig negeren
van Darwins bewezen evolutieleer
Onheilspellend Engeland…
Morgen is nog onbeschreven
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
1.113 het penseel ligt ongeduldig klaar
om het fel begeerde morgenrood
dat nog nietsvermoedend slaapt
uit haar dromen te wekken
een leeg doek wacht met smart
op de streling van de dageraad
die een blozend begin zal maken
met het inkleuren van de dag
geen lijn is al uitgestippeld
de perspectieven zijn oneindig
schakeringen van wilde bloemen…
De noordenwind en de Ploegschilder
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
806 De kleine noordenwind doet de zon vandaag
opvallend helder stralend schijnen:
de Ploegschilder pakt vroeg zijn ezel,
vult zadeltassen met palet, veel primaire
kleuren, een schildersmes, een dot katoen.
In het morgendauw, langs blauwgroen water
graast stil zijn ezel, terwijl de schilder
zijn ogen richt op scherpste einders,
hij houdt zijn…
Een ruige kunstenaar
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.112 Ondeugend en wild
danst haar penseel
gepassioneerd over het doek.
Al drinkend slokt haar verf
het wit gretig op.
Sprakeloos komt het beeld
langzaam tot leven.
Haar compositie is als
een ruig landschap;
woeste schoonheid,
adembenemend mooi!
Ruige stilte
is haar beloning!…
help! model zoek!
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
764 de schilder moe bij de vrouw
aan de koffie saampies knus
biechtte ’s avonds laat
de schoenen vol lood
het model was plots zomaar zoek
hij stond droog achter het doek
uiteraard zwoel in zijn gevoel
kunst een stuk dat inspiratie bood
knielde en bad tot Sint Antonius
geef mij die schoonheid vlug terug
hij sprak mijn bede werd stante pede…
parelmeisje
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
818 achter haar rug om
de details van haar hals
parelmoeren schaduwteint
met een ronde bel aan de lel
van haar fraaigevormde oor
zo even om dan eeuwig
in haar ogen te blikken
zonder naam, meisje in het raam
een kind tot vrouw, zij smacht
oliedik de verzuchting van
elke man die haar ontmoet
zijn hart beroerd door haar
in zo weinig klare taal…
Het gele licht van Jan van Goyen
gedicht
2.2 met 43 stemmen
14.597 Het gele licht van Jan van Goyen
straalt laag over de duinen,
van de opstanding der doden
tot de aanvaring der tijden.
De bast van kale zilverberken
glinstert als met goud beslagen
en de namen op de zerken
wordt weer adem ingeblazen.
Van een ruit spat fel de zon
die in de wolken zakt.
Een gasvlam bij de Hoogovens
slaat over in het dikke…
Flarden
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
927 de ekster steelt de morgen
mijn hart, mijn woorden
uit de lucht gegrepen
vandaag is de stilte
tussen de regels door
geslopen, geslepen
zijn je lippen
kus mij een tuin
en eet appels uit mijn kruin
ik dolfijn in de fontein
en vang de wind
met mijn vleugels…
De vogels die je ving
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
703 Je plukt je vogels uit de lucht
één voor één
in harde lijnen op papier
en kust ze zachtjes met je penseel
om ze te kleuren
Dan laat je ze vrij
aan de muur, hoog
bereikbaar achter glas
en niet te vatten…
het is mei Monet
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
771 onder bomen waar zonnevogels nesten bevolken
vindt het jaargetijde motief
doch de ophef dringt amper door tot de plas
met weelderige gele lelies
wijl een poes het schone lijfje wast met een oog
op de bloem dragende Noord Japanse beverboom
hangt moeder natuur de impressietuin aan lijnen
terloops zingt zij blindelings, het eeuwige lied…
Het huis ‘Herinneringen’
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
875 Het huis ‘Herinneringen’
Dit is het huis ‘Herinneringen’
waar de muren zijn doordrenkt
met geluiden van dravende paarden
door kwellende eenzame nachten
dit is het huis van geestelijke kwellingen
van ontrouw en verraad maar ook daad
krachtig het besluit om boter van het hoofd
te halen en het briefje te versnipperen
doch eveneens…
Verf...
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
2.811 Je lichaam verf ik op het linnen
De kleuren vloeien in elkaar
Een zalige warmte gloeit in mij
als ik naar het doek staar
Het is alsof je mijn gedachten leest
en je laat je blik verleidend strelen
Langzaam meng ik het palet
met de kleuren die wij samen delen
Een zachte gloed van zonlicht
valt geruisloos over je lichaam
In perfecte volmaaktheid…
Over schilders IV
gedicht
4.0 met 40 stemmen
16.162 het atelier staat wijd open
maar eerst worden van licht de tere benen
gebroken voordat de bezoeker zo kan staan
als de schilder zijn bezoeker droomt
maar vaak is de bezoeker in het atelier
een haan met haar en veel
zitvlees met stemverheffing
geen schilderij kan hem aan
soms ook komt als op kousevoeten
de beschouwende bezoeker die diep…
Paul Delvaux
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.435 in rode waas verdween hij in het duister
zijn sporen glommen wijkend in het niets
nog hoor ik haar liefkozend zacht gefluister
stationwaarts treurend achter op mijn fiets
het leeg perron liet mij in droef gekluister
in ’t vale licht verdween ze als een flits
niemand die nu met mij nog praat of luistert
weer heel alleen blijf ik mijn eigen gids…
Impressie
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.135 Irissen, ze glijden door de avond
door het oog van de lantaarn
laat ze schijnen, laat ze verdwijnen
uit de dood opgestaan. Irissen
zingen over licht en seringen
over het verloren oor, de nacht
is snel gekomen. Ik hoor
de zonnebloemen dansen
voor het venster in het nachtcafé.
De sterrennacht is opgestaan.
Ik verlaat mijn plaats
en…
Op geel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
831 Ach, die zelfvoldaanheid
in het verbreiden van
en geen begrenzing
in het ver verschiet.
Je was niet, kwam niet en
nooit bleef je (ook niet
in m’n dromen)
In geel ben je ontegenzeggelijk bij me
als een heldere gedachte,
die mij steeds ontschiet.…
op rose
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
844 Als een rose, dat na
een poos niet willen zeuren,
toch om hoop roept en
met uitgestrekte armen
niet pakken kan
wat uiteen wijkt
aan de randen
dan is dat zoals liefde is:
warm, lokkend en te zacht
omwege de houdbaarheid.…
Schilderij
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.242 Voor mij ligt een leeg doek
eigenlijk is het net een boek
maar dan zonder woorden
of muziek zonder akkoorden
mijn handen laten de verf glijden
de spatels die je alleen maar hoeft te begeleiden
tot een mooi verhaal
het doek leeft en is niet meer kaal
een schilderij vol inspiratie
klaar en best wel een prestatie…
Vincent
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
875 het doek hangt erbij
of het zo vallen gaat
bekroning op al het werk
dat bij leven verzet
zo onbenullig en futiel
bloemen met één oor
voor detail, zelfs de bijen
lijken wat weg te zoemen
in die eindeloze zomer
toen er nog zoveel verf
het is of de man zijn strohoed
zijn dood is ontvlucht
samen met die oliedikke lucht
een reis doorheen…
appels en naakten
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
956 als zij thuis zou zijn,
dan heb ik geen appel.
en mochten zij er beiden zijn,
de één dicht bij
in de deuropening,
de ander iets verder weg
op de veranda,
naakt,
dan zijn er nog geen appels.
ik verkoop ze niet.
ik geef ze niet weg.
ik heb ze niet.…
Mona Lisa
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
930 Zo raadselachtig als de
lach van Mona Lisa
is jouw verdwijnen in
de nacht
Zo mooi als haar gezicht
was 't jouwe niet,
de lijnen en de plooien
de kracht
in jouw gelaat getuigden
sterk van wie je was of
bent geweest want
nu vermist
Ging je vrijwillig weg
of greep het noodlot
onverhoeds je zonder dat
je wist
Of niet begrepen…
ik schilder felle streken
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.420 de wereld is zo stichtelijk
stramienen overzichtelijk
de plichten zijn verdeeld
maar leven zo, verveelt
ik droom mijn werkelijkheden
door uit de tijd te treden
verleg de grenzen van vandaag
raak een hemelsblauwe laag
ik schilder felle streken
omdat kleuren vaak ontbreken
voel de wind als mijn muziek
een intenser strelen is er niet…
de appel
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
3.366 een vaal houten buffet
twee laden vol met geschriften
een geladen tafereel
de appel ligt daar
niets vermoedend
verzonken in het hout
hij ligt daar maar
op de gewogen tafel
in stilte
de geschriften spreken niet
ze houden hun gewicht verborgen
in de leegte van de kamer
de appel weet zich alleen
in geladen stilte
die de leegte verzacht…
klinkt de branding
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.118 ik wolk weer
in mijn kleuren
schilder bloed
uit open wond
op je lippen
proef ik geuren uit
een frisse morgenstond
je haar drapeer
ik als een lente
op het doek
in je hemels-
blauwe ogen
speelt de zon
de zomer zoek
je stem blijkt
een verrassing
waait met
alle winden mee
in haar diepste
ondertonen klinkt de
branding van de…
we schetsten stukjes leven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.159 ik heb je kleuren
van het doek geschrapt
de jaren laag voor laag
behoedzaam weg gekrast
maar voelde hoe je pijn
me in de vingers sneed
ik weet nog hoe je was
heb je altijd kunnen dromen
zag je weer tevoorschijn komen
in de speelse lijnen van je jeugd
met ogen altijd stralend
blikken vonkend van verhalen
we schetsten stukjes leven…
afbeelding
hartenkreet
3.5 met 22 stemmen
2.684 bij het maken van je portret
viel op hoe vaak ik in details
het bijzondere kon uitvergroten
van het kuiltje in je kin tot je ogen
met als uiteindelijk resultaat
dat wat Picasso had kunnen maken
ik alleen volbracht in de tijd
het oorspronkelijk beeld voor ogen…
Praat me niet van schilders
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
2.674 Het prachtige haar van Renoir
Met die zweem van rood
De lichtval van van Rhijn
Alles doofde en ging dood
Ook Toulouse-de Lautrec
Quassimodo van het penseel
Die liet weinig van Parijs
En van haar liefdes heel
Henri Matisse ruziede met Seurat
Signac’s tranen druppelden op het linnen
Wie dronk er van ‘Buffets’ cognac?
‘Munch’ schreeuw was…
de anatomische les
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
867 liggend op de voorgrond
het ontzielde lichaam
van een zekere Adriaen het Kint
doch van de dode niets dan goeds
zijn misdaden zijn inmiddels
toch al ruim verjaard
alleen de groengele teint bezorgt
mij nog altijd kippenvel...
het lijk als lijdend voorwerp
gereed voor een lesje in 't ontleden
door dr. Nicolaes Tulp 'de chirurgijn'…
kleurenleer
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
853 er staat nog niets
als ik dit kille, witte vlak betreed
en toch verwacht men iets
dus kleur ik met verve mijn boetekleed
ik wil snel, vlakkenvullend
met een roller, kleurensmullend
invullend wat men ook zoekt
vond slechts lallend, lullend,
een afgod ingelijst, opgedoekt.…