1398 resultaten.
Sonnet
gedicht
3.4 met 101 stemmen
78.083 Soms loop ik 's nachts naar het Victorieplein,
Als kind heb ik daar namelijk gewoond.
Aan vader hand zijn zoon te zijn,
Op moeders schoot te zijn beloond
Om niet. Om niet is het, dat ik hier ga,
De vrieskou in mijn jas laat dringen,
Alsof de tijd zich ooit zou laten dwingen,
Terwijl ik roerloos in de deurpost sta
Om thuis te komen. En zo…
Sonnet
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.910 Sponsae aeternae*
Ik weet dat gij mij nog verschijnen zult,
Zo zeker als de bloemen wederkomen:
Der dingen dove dek hebt gij genomen,
Het donkre leven dat de steden vult,
De winterwind die klaagt door dorre bomen,
Ten sluier die uw eeuwge glimlach hult...
Ik zou gelukkig zijn, als slechts geduld
De slaap kon vinden om van u te dromen...…
Sonnet
gedicht
3.1 met 164 stemmen
31.238 Beer is huid
Slang is leer
Struis is veer
Vis is kuit
Schaap is wol
Os is haas
Geit is kaas
Paard is knol
Kip is ei
Bij is was
Das is das
Vogel vrij
Flamingo
Flamingo
------------------------------------------
uit: 'Vandaar dat ik ween', 1992.…
SONNET
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
1.159 Héél even heeft u niet goed opgelet
en weeral staat daar zo’n verdraaid sonnet.…
Sonnet
poëzie
4.8 met 4 stemmen
964 Ik ben geen Hollander, ik ben een mens
en alle mensen zijn mijn landgenoten,
ik voel mij niet door band of boei omsloten
dan door der Liefde wijd-getrokken grens,
mijn oog verdraagt geen microscoop, geen lens
die 't enge beeld onmatig zal vergroten
en van de wentelende wereldkloten
ken ik alleen de wereld van mijn wens!...
Er is…
Iets als een sonnet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
723 Wanneer word ik van de pijn bevrijd
die sinds jaren op mijn schouders rust
wanneer wordt mijn geweten gesust
en raak ik weg van eenzaamheid.
Hoe weet ik of na zo'n lange tijd
jij niet al iemand anders kust
onze liefde niet al is geblust
of raak ik je nu zelfs voorgoed kwijt.
Ik lees weer alles wat je hebt gestuurd
en raak plots…
Nog eens een sonnet
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
585 Zo graag zou ik een helder vers nu schrijven,
met woorden puur zoals een bergkristal,
maar daarvoor zou mijn hart best heel jong blijven
en niet te vroeg gaan meedoen aan verval.
Dat vers zou moeten zingen in de morgen,
door niets zich laten storen in zijn vlucht;
maar ja, volwassenen zijn vol van zorgen
en zien vaak niet het blauwe van de…
SONNET
poëzie
4.0 met 7 stemmen
3.696 Ik ben in eenzaamheid niet meer alleen,
Want waar mijn ogen langs de wanden dwalen
Schemert uw lach daarheen. Ontelbre malen
Hoor ik in 't klokgetik uw voeten treên.
En langzaam nadert gij, zo ver, zo kleen...
'k Zie dat een brede neevlenkring met vale
Lichtloze sluier u omhult; dan dalen
Zachtjes uw lichte schreden naar mij heen.
Uw adem…
Sonnet
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.347 Nog blozen mijn wangen en gloeien mijn ogen
En zweeft om mijn lippen de vrolijke lach.
Toch zijn me een voor een alle dromen ontvlogen
En weg is de hoop op een betere dag.
Nog steek ik het hoofd ongedeerd in den hoge
En scherts ik en juich ik bij vriendengelag.
En toch zag ik iedre verwachting bedrogen,
Met ieder geloof dat in ‘t binnenst mij…
Sonnet
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.946 De wereld is dezelfde; overal
De blauwe hemel en de grauwe steden,
Drijvende wolken en, daar vér beneden
De velden en de mensen; morgen zal
Deze aarde mij niet anders zijn dan heden
En dan zij gisteren was; en zonder tal,
Trekken bij zonneschijn, bij regenval
De dagen verder, als zij altijd deden.
Alleen, lief, waar wij vluchtige uren…
Sonnet
poëzie
2.9 met 16 stemmen
3.685 Laas! Zal mijn onluk dan zijn wreedheid nimmer staken?
Zal dan mijn smart, dus lang gerezen in de top,
Nooit dalen? Zal mijn ramp dan nimmermeer houden op?
Maar steeds volharden in op mij zijn haat te braken?
Dus klaagde Phillis laatst, met tranen op haar kaken,
En wrong, gelijk ontzind, haar hagelwitte krop:
En rukte zo veel haar in een uur…
Sonnet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
970 Ze huilt, grient en jankt om de tijd
die ze in een eng appartementje
met haar oervervelend ventje
nu al dertig jaar slijt.
Weggeëbd in vergetelheid
zijn de plannen met haar tentje
heel alleen voor nog geen centje
te reizen in de wereld wijd.
Kunstmatig gepaard en kinderloos
heeft ze geen vrienden. Ze zijn zoek
doordat ze voor die Brusselaar…
Sonnet
gedicht
2.2 met 118 stemmen
27.919 ik had je bloemen willen zenden
een soort bloemen dat je zou doen begrijpen
hoe ik wandel
onder welke luchten ik wandel
over welke bodem ik wandel
ik had je bloemen willen zenden
een soort van winterbloemen
met de bruine kleuren van de laatste roos
en de geur van nachten lopen
in gevaarlijk terrein
door verwaarloosde heggen omgrensd
waarachter…
Sonnet
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.156 En Mozes heeft de top des bergs betreden,
Hij ziet nu liggen het Beloofde Land
Met al zijn akkers, weiden, gaarden, steden,
Waarheen hem voerde 's Heeren milde hand.
De Leider denkt terug aan het verleden,
De veertig jaren, noden allerhand,
Door heel het volk van Israël geleden,
In een te fel gebied van zon en zand.
Doch Mozes sterft…
Sonnet
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
672 Zo net op schrift in vast stramien
alles recht hangt aan de muur
wekt ongezien mijn avontuur
starre showroom bovendien
stel dat het beeld verscheeft
afziet van recht toe recht aan
waar komt zoiets vandaan
weerzin blijkt dat kromming leeft
dan moet alles wel zo zijn
accolade neemt de overhand
verdringt met kracht de starre lijn
zo gaat…
SONNET
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
624 John Masefield (1878-1967), 'Sonnet'.
vert. Coenraedt van Meerenburgh, november 2006.…
Sonnet
poëzie
4.1 met 8 stemmen
4.519 Nu rijpt de herfst de rijkgebronsde peren;
De sappige applen glansen, rood en goud,
En prachtig prijkt, gelijk een toverwoud,
Het bos, dat groen in purper doet verkeren.
Krachtige balsemgeur uit kreupelhout
Van eiken stroomt mij tegen, zilvren veren
Doorstrepen 't reine luchtblauw en vermeren
Tot één wolk, die de zon gevangen houdt.
Nu…
Sonnet
gedicht
0.0 met 1 stemmen
3.467 Direct toen ik uit kantoor thuis
kwam trok ik een paar extra sokken
aan. Mijn vrouw was zo vriendelijk
nog gauw een kop hete soep op de
Het ijs kraakte vervaarlijk, hoe-
wel het op sommige plaatsen zeker
90 cm dik moest zijn. Met de zaag
maakten we een vierkant wak, groot
Op de terugweg zei niemand veel
behalve mijn vrouw die zich afvroeg…
Sonnet
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.123 Ach, zo’n verzuurd retrospectief
maakt wat ons pijn deed beter draagbaar,
al blijft het even onverklaarbaar
en ook in wezen onbestaanbaar
- al was je me bij vlagen lief –
dat ik ons tot sonnet verhief.…
Sonnet
gedicht
4.2 met 4 stemmen
5.953 goeden nacht mandarijn
uw gouden mantel werd vandaag gebracht
en ook de blauwe van uw schoonzoon
en de witte van uw jongste dochter
het papaverveld is voor de helft omgeploegd
de witte hond heeft eindelijk wat gegeten
rijst en pindaboter, maar hij wacht nog
op de naam die hij zal dragen
in kwangsi heeft het zwaar geregend
er was een hevig…
Sonnet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
634 In de tuin vol herfstkleuren hangt
een geur van humus, geen blad trilt.
Onvermijdelijk wacht hij daar verstild
op wat de muze van hem verlangt.
Poëtische zinnen willen maar niet stromen,
ook al is aan elke voorwaarde voldaan.
Hij denkt, ’t is met het dichten gedaan.
Wat rest er van al mijn literaire dromen?
In die sfeer van tragiek en droefenis…
Geen sonnet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
786 Een sonnet moet voldoen aan allerlei zaken
zoals aan de regels van metrum en rijm
en binnen dat kader moet men een gedichtje maken
afstandelijk en absoluut geen geslijm
ik schreeuw het liever van de daken
met mooie woorden en soms gerijm
wil ik de mensen raken
tot het punt van het onvermijdelijk katzwijm
dus zal ik schrijven
wat ik mooi…
SONNET.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
947 Op 't wilde golven van mijn boezem gaat
de deining van mijn donkere gedachten,
onstuimig zwellend in dees nacht van haat
en razernij, met ongekende krachten,
en stijgerend ten hemel op, al 't kwaad
hem tegenloeiend, dat ze aan mij volbrachten,
al wat mijn ziel met grimmige onmacht slaat
en naamloos leed, dat niemand zal verzachten.…
Aan de sonnetten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
850 niet zo stilletjes maar hardop door mekaar
zonet kwamen er ook weer twee aansnellen
draden rijmen niet qua lengte dat is raar
waar men een mooi sonnet mee wilde spellen
niets lukte en ligt de naaigroep uit elkaar…
Sonnet niet
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
705 Ik wilde je nog schrijven.
Een smeekbede:
Verlaat me niet.
Maar ‘t is niet dat jij de letters ziet.
De dunne lijnen van dit kladpapier
verdronken met de tranen van het afscheid.
Vaarwel mijn liefste.
En als er na dit leven, dit oneerlijke leven,
nog een eerlijker of ander leven op ons wacht:
Tot daar. Tot dan.…
Het milieu
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
537 O zoele zoete zomeravond
in juli, geurt weelderig de
rozenstruik zoet
sensueel
Toen wij in het gras,
tussen
klavers en bloemen,verkoeling zochten
In
de rivieren, olieachtige drijflagen
van blauwwieren
Na de brug een gistend krot, schimmelt
blauw de paddestoel grauw,
een nijpend moment
waarin we alleen maar
konden hopen.…
Uitgeteld
netgedicht
1.0 met 987 stemmen
459 je ademde
zwoel en sensueel
de lucht van
sferen uit al
wat passeerde
nam iets intiems
van binnenuit mee
als jouw etalage
in lichte vleugjes
door de buitenlucht
alleen herkenbaar
door degene die
dicht bij jou zijn omdat
de vermenging
snel en groot is
waar ogen blikken
en de hartslag versnelt
zullen de zuchten
donkerder klinken…
over Carlos Drummond de Andrade (1902-1987)
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.527 woorden
op schrift te stellen
die menigeen niet eens
in handen durfde te nemen
(tenminste niet in het openbaar)
alles omtrent de daad en wat
daar zoal bij komt kijken
wist hij te vangen in tederheid
en toch bleef het opwindend
menselijk bijna met alle
zwakheden en verlangens
kortom hij had de lef poëzie
te verrijken met een scheut erotiek…
Ode aan een Dichter
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
2.042 sonnet zou kunnen schrijven
waarin ik regels argeloos kon lappen
omdat ik ze blindelings wist te snappen
Dan mag het bij die ene poging blijven
tot het spellen van zulk een nobel gedicht
en voel ik me heel even een Daan de Ligt…
Sonnet meteen een punt achter gezet.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 rijmschema speciaal voor omgezet
blijf ik toch nog in mijn brein geloven
bij de laatste terzet van dit sonnet
kwam de kluts en kloe zomaar naar boven
heb er direct een punt achter gezet.…