320 resultaten.
Nornir
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Urd, Verdanti, Skuld,
spin mij een fleurige draad,
lang, en met een overdaad
liefde, die niet vergaat.…
Tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
528 Toen de goden nog geen doden waren
en als glanzende goden sliepen in de zee
toen onze ziel nog niet haperde
Verborgen we in een kruik de huiver
van verdwenen jaren lieten haar achter
in een zee van barmhartig zout
Toen de maan in de hemel hing
een vleugel achterbleef in het web van de spin
snakte de tijd onder het asfalt naar lucht…
viervlekwielwebspin
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.066 neem een wiel in gedachten
zonder spaken of een as
in laag struikgewas
niet tot rollen bij machte
weefsel van droge draden
breed uitgesponnen in cirkels
gemaakt uit eigen rag
spinsels die uitgerekt
aan enkele lijntjes opgehangen
met kleffe bedrading overdekt
om liefst sprinkhaan te vangen
zie je acht poten met bruine ringen
op scherp…
ZE DOEN WAT ZE DOEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
373 de geur van een bloem
de vlucht van een vogel
de warmte van de zon
de mens met z’n eeuwige
woordengegoochel
een spin die in een boek
zijn eigen web ontspon
ze doen wat ze doen
omdat ze het altijd zo deden
zij zijn het die het langst
zullen overleven
ver voorbij de dagen van heden
omdat ze altijd dichtbij
wat ze zijn zijn gebleven…
Siberië
gedicht
3.0 met 177 stemmen
56.214 Zoen me
tot ik spin.
Trek je eigen huid dan uit,
stop mij er onder in.
Sus me met je hartslag:
wij ons wij ons wij ons.
Maak van dit veel te grote bed
een heel klein fort van dons.
-----------------------------------------
uit: 'Verzamel de liefde', 2003.…
Waar ik je van ken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
586 Achter jouw raadsels
is vluchten simpelweg onmogelijk
de deuren van jouw huis
zijn diffuus en laten je lijden
in alles waar jij voor staat
gedrogeerd door het snelle
kloppen van de tijd spin je
jouw jas op de klos van het leven
en ben je slechts diegene die ik ken
ontvangen heb je reeds
en ergens aan de kim
schittert toch het voorbije…
Een ongekend verleden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 knoop in de tijd
ik trok aan het kortste eind
kon de grote
lus herinneringen
niet meer binnenhalen
moest ze laten gaan
uit de verbanden die
mijn jeugd omspanden
kwam nog wat
fragmenten tegen
uit een ongekend verleden
maar te weinig
voor een fundament
wat losse stenen en cement
zwerf op het net
in verloren tijd tot
de spin…
En nu groet ik jullie.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
828 verwelkom mezelf terug
dichtkunst van mijn hand
als een reïncarnatie
de lezers begroetend
daar ben ik weer
maanden vervlogen
weken waarin letters
geen woorden vormden
ik spin nieuwe woorden
in de kleuren van de herfst
beginnend aan het pad
van inspiratie
hallo welkom terug
in mijn wereld
welkom, welkom
prachtig mens…
LAIS CLXX
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
535 Nu in duizend ongedane daden
in klaarte oplicht al geheel het pad
met de uitgesponnen levensdraden
en niets nog wijst naar vrijheid die het had
verborgen in het draaien van het rad,
nu het haar licht als git ontvangen heeft
en er geen hoop meer in zijn duister leeft,
nu feit de nood opheft aan menig woord,
nu rust de spin gevangen in haar web…
Vierdimensionale zomeravond
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
826 Aan de oostelijke horizon
- ver weg -
dansen geluidloze bliksemstralen
als de dunne poten van een spin.
Waar ik sta
bestaat de wereld
uit wuivend grasland
en het lied van krekels.
In het westen
koestert de ondergaande zon
roodgewangde wolkenkinderen
aan haar borst.…
voor jou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.083 Ernaast staat een waterputje,
met een betoverde spin er in.
Ik vroeg aan haar of zij iets maken wou,
waaraan ik iets hebben zou.
Een draadje van geluk.
Maar zoals het is met goudgaren,
het gaat zo makkelijk stuk,
wat ik echter niet hoop,
maar mocht het ooit gebeuren,
dan moet je niet lang treuren,
dan leg je toch gewoon een knoop!…
Mierzoet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
236 Het meisje
droomde een wijsje
over een levensgrote
suikerspin
Ze begon ervan
te eten
mierzoet
moet je weten
Maar hoe verder
ze kwam
ging de zoetheid
tegenstaan
Bang om ’t
te verliezen
en ook wel
vanwege haar kiezen
besloot ze
de rest te bewaren
om later
op te eten
Maar geheel
onverwacht
begon de spin te slinken
vlakbij…
spin garen bij gevaren
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
864 een penseel
met zacht fluweel
van ochtendlicht
druppels dauw
in kristallijne vormen
spinnen in hun web
een prooi is vastgelegd
de trekdraad is ontzet
wordt opgeborgen
een natte veeg
het dode beest
is feest voor morgen
onder handen
drogen draden
schijnt de zon herstel
spin garen bij
gevaren, spanning
schildert zich heel…
ANGST
poëzie
3.4 met 16 stemmen
7.903 Een spin holt in de lente
angst is de veer van het horloge
het is bijna tijd.
Dan, dan: o kinderen
van de overspelige moeder,
je gescheiden papa
leeft in het huis naar links.
maak je nagels schoon
de omroeper zegt:
het is lente.
angst voor wat?
De wolken zijn een gerafelde sok
van God.…
de vlieg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 Als een vlieg het leven mint
dronken door haar geur verleid
Door die charmeur
Dat is de tijd wanneer zo’n spin haar kleefnet spant
En daarin die vliegen vangt
waaruit ze dan het leven zuigt
Spartelend aan ’t kleverige draad
als lunchpakket bereid
raakt menig vlieg zijn hachie kwijt
En eindigt als een sappig maal,
‘t einde van dit…
Web
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 Het wonder van webben,
wirwar van draden
van druppels
van werk en van weven
in bos op de paden,
in de tuin,
in je leven,
behoedzaam gesponnen
de parels gewonnen,
in de morgen, een uurtje,
onvermoeibaar,
de spin en haar rag,
zo fijn en zo teer,
trilt in de wind
wiegt heen en weer,
de dag die begint
met een lach
dank dat dit mag
en ‘…
Gedicht
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.973 Zo ook gaat de geliefde
Mitri Karamasoff
dood
Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan
Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden
Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn vingers
lag
Het is een verre weg
naar…
In de witte kamer
gedicht
2.9 met 38 stemmen
24.303 Geen deur, geen venster
sluit ons in
alleen de witte spin
van allerzuiverste verbeelding.
Toch heb ik je nog lief
maar doorheen de witte schittering
doorheen de witte kamer
der verbittering.
------------------------------------------
uit: 'Omgekeerde volgorde', 1961.…
De jongen, een schaduw
gedicht
3.1 met 38 stemmen
16.784 Hij hurkt bij zonsondergang
in een portiek, neergelaten
op aarde als een spin aan een draad.
Ik zou een requiem willen inzetten.
Er zijn nooit uitspraken over hem gedaan:
hij is dit of hij heeft dat. Bestond hij niet -
toch stokt hij mijn bewegingen.
------------------------------
uit: 'Veerstraat', 2001.…
Verdronken
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
1.750 In zilverdraden stortbui
leegt een wolkgeworden spin
het gruwelstaltig lijf.
Het okeren kind zenkt
het verstrikte gelaat een laatste maal
naar de schokkend rivier.…
Regenboogweb
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
482 ik hark mijn gedachten
vang op hol geslagen eikels
die ik in boomholtes verstop
in een heksenkring speel ik
haasje over als een
onbevangen kind
tel de appels van de den
die ze eerder vallen liet
opgaand in de wind
zie de bomen dansen
beklim een regenboogweb
met lichte tred
tot de spin er weet van krijgt
vlug sla ik m'n vleugels…
als een ding
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.208 Een gedicht als een ding
een glazen draaideur en de chinese ober
die steeds terugkeert met andere schotels
een parkwachter die zijn nagels bijvijlt
tussen siberische kinderen uit maine
een venus van de voortijd samen met
een spin op de snelweg
een glas moedermelk, een geel
gesteven smoking
een bij, een pennenmes
beide stekend, een…
Spelenderwijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Reinheid en regelmaat
een weldaad van rust
die me energie geeft
waar ik van ga springen
"in spin, de bocht gaat in
uit spuit, de bocht gaat uit"
Ik spring uit de band
in het tuinfeest der lusten
naar het fruit, rijp en groen
elke dag opnieuw, het kan
niet op, zolang het duurt -
tot ik onder de capriolen
steeds kleinere cirkels
schrijf…
SPNSLS
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
569 zilverglanzende web fluistert
met een teer ruisen in de wind,
tooit zich met parelende druppels
als heldere diamantjes en lokt
en verleidt elk onervaren vliegje,
de kruisspin glanst en flonkert,
als een robijn, in briljant gezet,
haar fijne zilverdraden verkleven
de zwarte lijfjes, vleugels, pootjes,
met afgrijzen moet ik toezien hoe
de spin…
Hemel, zei hij
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.007 Hemel, zei hij
en ik schreef het op
irreëel decorgeschilder
waardeloos gebazel
over lichtval
waar ik in hing
als een spin
Zijdezachte draden die de wind
niet wilde breken en een weke
warme glimlach, het vertrouwen
van een kind
dat vlinder wilde zijn
Alle acht mijn ogen
werden glimlachend bedrogen
Alle acht mijn ogen
hebben…
Gedicht
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.056 Zo ook gaat de geliefde
Mitri Karamasoff
dood
Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan
Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden
Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn…
Wereldbol
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
504 Handen op kaart
van de wereld,
op landen waar een haard
die kan branden
om te zegenen,
om licht door kruin, door lijf,
handen op kaart aan landen,
aan die mensen
als een laser
zo eenvoudig
als een spreuk onder een vat water,
waardoor water blij
een liefdevolle aai over een dier,
deur openhouden voor een vlieg
of spin
als 't waar…
spin me weer in zonder naam
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.501 ik vlieg met je mee
naar het licht
zonder zicht
ik ga nu terug
spin me weer in
zonder naam
zonder woning.…
in spin de bocht gaat in
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
733 ik groeide uit m’n lijf
ze gaven me
gratis verblijf
in een vel met te wijde bekleding
leven is blijven stilstaan
omkijken en vooruit turen
een, twee, drie, vier
mijn even duurt altijd
aan te doen was er niets
ik hield mijn armen
wel op met mijn mouwen
verjaren zonder
tussenstations
is immers nooit te vertrouwen…
In spin de bocht gaat in
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
935 je me gniffelen
en denken aan een hinkelende dochter
vlakbij het schoolplein
samen met haar broertje
die gezellig meedoet
“ik schaam me dood oma”
Ja ja en ik denk terug aan de tijd
dat die hinkelende mama
mijn dochter me smeekte
om niet op het schoolplein
mee touwtje te gaan springen
verontwaardigd was ze
als “mama” mee sprong
in spin…